บันทึกการแสวงบุญ : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2014 – Part 1 ภาคเตรียมตัว –

สวัสดีค่ะ ที่หายไปไม่ค่อยอัพเดทบล็อกก็ไม่ใช่อะไร

ไปทำภารกิจแสวงบุญมาค่ะ!!!

จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้มันเริ่มจากเห็นเพื่อนๆ P ทางโน้นได้ไปคอน 8 ปีกัน มีแย่งตั๋วอะไรกันอุตลุดวุ่นวาย เนื่องจากคอนเสิร์ตครบรอบ 8 ปีเป็นทัวร์ค่ะ จัดหลายที่ ซึ่งแต่ละที่ไม่ใหญ่เท่าสถานที่ที่จัดคอนเสิร์ต 7 ปี และจากโศกนาฏกรรมชิงตั๋วจากซิงเกิ้ล Thank you ที่มีผู้เสียชีวิตมากมาย เราเลยพูดกับคนรู้จักเล่นๆ

“ถ้าจัด SSA เมื่อไหร่นะ จะไปดูให้ได้เลย” (เพราะมันจุคนได้เยอะ คงไม่ต้องแย่งกันล่ะน่า)

.

.

.

.

.

แล้วคอนเสิร์ต 8 ปีวันปิดท้ายที่จัดวันเดียวกับ TGS มันก็ดันประกาศจะจัดคอนเสิร์ตนี้ขึ้นมา

นึกในใจ “ชิบหาย กูลั่นวาจาไปแล้ว”

นี่คือจุดเริ่มต้นค่ะ

แรกๆ ก็ยังชิลอยู่นะ คิดว่าเดี๋ยวเอาโค้ด LTP07 ไปสุ่มแย่งบัตรเพราะเราสั่ง LTP ทุกเดือนอยู่แล้ว สักพักไม่กี่วัน ยังไม่ถึงอาทิตย์หลังประกาศเลยมั้ง คนรู้จักที่โน่นก็ทวิตมาว่า

“ได้ข่าวว่าโรงแรมแถว SSA เริ่มเต็มแล้ว”

อ้าว ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ไวไปนะพวกแกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ไปๆ มาๆ ก็เลยคุยกับเมฆฟ้า (Bluecloud) ให้ช่วยจัดการเรื่องจองโรงแรมให้หมดเลย ขอบคุณมากค่ะ แถมทำเลดีซะด้วย

หลังจากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาปั่นงานหาเงินแหลก กะว่าต้องไปให้ได้ล่ะ เพราะ capacity มันขยับเพิ่มมาค่อนข้างเยอะ ก็ยังไม่รู้ว่าไอมาสจะใช้โหมดไหนของ SSA (โหมดอารีน่ามากสุดได้ 1.5-2.7 หมื่นคน โหมดสเตเดียม 3.5 หมื่นคน) อย่างน้อยๆ โหมดอารีน่าก็น่าจะจุคนได้มากกว่าโยโกฮาม่าอาริน่าจะได้ตั๋วชิลๆ สบายๆ ล่ะน่า….ในใจตอนนั้นคิดงั้น

เราซื้อซีดีหมดทั้ง 3 แบบที่มีแจกซีเรียลคือ LTP07, Cinderella Master Cute Jewelries 001 และ Greatest Best -Sweet&Smile- มีของเมฆฟ้าอีก 2 แผ่น และสปอนเซอร์ช่วยอุปถัมภ์อีก 2 ซีเรียล รวมทั้งหมด 7 ซีเรียล สมัครอีพลัสโดยยืมที่อยู่ของรุ่นน้องที่รู้จักกัน แล้วก็กรอกซีเรียล

ผลเหรอคะ…………….

ร่วงหมดค่ะดอก…………….

บางคนกรอกซีเรียลเดียวก็ได้แล้ว สองซีเรียลก็ได้ บางคนเป็นสิบก็ยังไม่ได้ซะที

ก่อนหน้าประกาศผลสุ่มตั๋วสักสัปดาห์นึงเจอสปอยล์มาโดมากิฮันเกียคุคาเฟซบุ๊ค กรี๊ดแตก กลายร่างเป็นแม่มด ได้ไอมาสช่วยเยียวยา พอเจอแบบนี้กลับกันค่ะ เอามาโดมากิมาเยียวแผลจากไอมาสแทน เฟล เซ็ง จนอารมณ์ตอนนั้นแบบ งั้นๆ ไปละ เมิงไม่อยากให้กุดู กุไม่ดูก็ได้

หลังจากนั้นก็ฝากน้อง AzuP (นิว) ซื้อตั๋วหนังโรงของไอมาส ซึ่งล็อตแรกจะแถมซีเรียลด้วย ของเรา ของเมฆฟ้ากับของนิวรวมกัน 3 ใบ 3 ซีเรียล ฝากนิวกรอกลุ้นโค้ด เล็งวันเสาร์ไว้เพราะใจเราไปทางมิลเลียนไลฟ์มากกว่าซินเดอเรลล่าเกิร์ล วืดหมดอีก! อารมณ์ตอนนั้นแบบ อิบร้าาาาาาาาา กูงอนมึง กูไม่ดูแล้ว กูไปหาเพื่อนก็ได้ สิ้นหวังสุดๆ อารมณ์แบบ…เออ…ไปเปิดหูเปิดตาหน่อยละกัน เกิดมาไม่เคยไปเมืองนอก

จนกระทั่ง…P ชาวญี่ปุ่นที่รู้จักกันที่นั่นชื่อ เดโกะตันP (จะแนะนำให้รู้จักในพาร์ทต่อๆ ไปค่ะ) เขาทักมาประมาณนี้

เดโกะตัน – มีตั๋วเหลือใบนึงอ่ะครับ สนรึเปล่า แต่เป็นของวันอาทิตย์นะ รู้สึกว่าจะเล็งวันเสาร์ไว้ใช่มั้ย แถมมีใบเดียวอีก ถ้าหาไม่ไ่ด้ทีเดียว 2 ใบมันจะยุ่งยากรึเปล่า
เรา – อืม ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เอาดีกว่า

สักพักเราคิดอีกที………เราจะไปตัดสินใจแทนเมฆฟ้าได้ไง เลยบอกเขาไว้ก่อนว่าขอถามเมฆฟ้า เผื่อเมฆฟ้าสนใจ ก็เรียกมาคุยกัน อะไรกัน ตกลงเรียบร้อยว่าหาตั๋วให้เมฆฟ้าได้ละ ในใจเราตอนนั้นคือตัดใจไปแล้ว ไม่ไปก็ได้ วันที่เมฆฟ้าดูคอน เราก็อาจจะไปเที่ยวที่อื่นแทน (คิดงี้จริงๆ)

เหมือนมีอะไรดลใจให้เรานึกขึ้นได้ว่าน้อง Shunkung พูดถึงรุ่นพี่ที่เขารู้จัก ส่งซีเรียลแล้วสุ่มได้ตั๋วของวันอาทิตย์เช่นกัน เลยติดต่อไปยังคุณ Gunkung เพื่อตกลงขอซื้อตั๋วต่อ ต้องขอบคุณทั้งสองคนมากจริงๆ พระเอกมากค่ะ มาตอนนางเอกสิ้นหวังละทิ้งทุกอย่างแล้ว 555

ทีนี้มันทำให้เกิดอุบัติเหตุนอกแพลนขึ้นมาคือ ค่าใช้จ่ายเกินจากที่วางแพลนไว้มาหมื่นนึง มาจากค่าตั๋วเครื่องบินกับค่าตั๋วคอนนั่นเองค่ะ……..

เลยตั้งหน้าปั่นงาน โหมน่าดู ระหว่างนั้นก็คุยเรื่องแพลนกับเมฆฟ้าเป็นระยะๆ จนเมฆฟ้าถามว่า

เมฆฟ้า – เจ๊ไปทำพาสปอร์ตรึยัง?
เรา – ไม่ต้องใช้วีซ่าไม่ใช่เหรอ?
เมฆฟ้า – แต่ต้องมีหนังสือเดินทางนะ -_-‘

น่าอนาถ ดาร์คนีออนกะลามาก ไม่เคยไปไหนไกลเกินกว่าสะพานมิตรภาพไทย-ลาว ไม่รู้ว่ามันต้องมีพาสปอร์ตด้วย ก็ตาลีตาเหลือกไปทำทันจนได้ ฮา ปลายปีก็ชอปกระจาย เสื้อกันหนาว กระเป๋าเดินทาง ชุด อะไรต่างๆ (ขอบคุณของเซลส์ปลายปีมาก ได้มาถูกๆ หลายอย่างเลย) พร้อมกับร่างแพลนคร่าวๆ สิ่งที่ควรพกไป คุยกับเมฆฟ้าตลอด

เสร็จแล้วก็มาศึกษาว่าการเดินทางต่างประเทศต้องทำยังไงโดยเฉพาะคนมีโรคประจำตัวอย่างเรา เมล์จิกถามๆ กับบริษัทขายตั๋ว  วิ่งวุ่นวายขอใบรับรองแพทย์ ฝ่าม็อบแลกเงิน (ดิฉันอยากจะบ้า) ขอยืมสมาร์ทโฟนจากพี่ chalit สุดหล่อใจดี ขอคำแนะนำจากคนโน้นคนนี้ต่างๆ มากมาย โค้งสุดท้ายก่อนไปจะไปโดนโยกสายการบินจาก AAA ไป ANA อีก รอบขากลับจากเดิมกลับ 11 โมง ต้องกลับ 6 โมงเย็น เช็คเอาท์จากโรงแรม 10 โมงต้องแกร่วอยู่ 8 ชม. พร่องส์ ถถถถถ คืออุปสรรคมันเยอะมากจนจะถอดใจหลายทีแล้ว

และนี่คือตั๋วที่ถ่ายรูปมาให้ค่ะ

ในเว็บของ SSA จะมีให้กรอกดูผังที่นั่งตัวเอง ที่นั่งเราก็ตามนี้

ขวาล่างคือผังรวมทั้งอารีน่า สี่เหลี่ยมสีเขียวคือบริเวณที่เรานั่ง รูปใหญ่ซ้ายมือคือซูมเข้าไปตรงนั้นอีกทีค่ะ เลเวลคือชั้นที่นั่งแหละ 100 คือชั้นล่างสุด 200 คือชั้น 2 ไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ ทั้งหมด 5 ชั้นค่ะ โดยที่

คนได้ตั๋วจากซีเรียลซีดี – เลเวล 100 ที่นั่งอารีน่าบล็อค (ข้างล่างติดเวที)

คนได้ตั๋วจากซีเรียลตั๋วหนัง – เลเวล 200

คนได้ตั๋วจากซื้อทางเว็บ – เลเวล 300-400?

คนได้ตั๋วจากซื้อทั่วไป – เลเวล 400

น่าจะประมาณนี้นะคะ เท่าที่เคยเห็นคนรวมสถิติไว้

ขวา ถถถถถถ

พอใกล้ถึงวันไปก็มีข่าวอะไรต่างๆ ออกมามากมาย ไม่ว่าจะเพลงธีมประจำคอนเสิร์ตครั้งนี้ ข่าวของ OFA หรือรายการพิเศษของไอมาสบนนิโก้ รายละเอียดของคอนเสิร์ตครั้งนี้ที่อาจยาวถึง 4 ชั่วโมง คำบอกเล่าของคนที่ดูหนังโรงไอมาสแล้ว เราก็คาดเดาต่างๆ นานา พร้อมกับวางแพลนใช้เงินด้วยงบอันน้อยนิดราว 140k เยน (แค่ค่าโรงแรมก็ 30k เยนแล้วนะเคอะ…..) คือ ทุ่มเททำงานสปาต้าชนิดที่ไม่เคยถึกอะไรได้ขนาดนี้มาก่อน ซูบซีดไปถึงกระดูก เทเงินแลกแบบหมดหน้าตักเลยชนิดว่าถ้าติดหิมะก็ตายแม่มคาสนามบิน ถถถถ

อ้อใช่ พูดถึงหิมะ สองสัปดาห์ก่อนหน้าที่มีคอนเสิร์ตของไอดอลฝั่งโน้นกับยูคาริน หิมะตกในโซนคันโตรุนแรงมากจนถึงขั้นเรียกว่าภัยพิบัติก็ว่าได้ ไฟลท์เราจะไปถึงที่โน่นประมาณวันที่ 20 ตอนเช้า ตอนแรกพยากรณ์อากาศบอกว่า 19-20 อาจจะตกอีก (แต่ 22-23 ไม่ตก) ลุ้นใจหายใจคว่ำมาก ถ้าหิมะตกจริง แพลนหลายๆ อย่างจะพังโดยสมบูรณ์ แต่ก่อนหน้าออกเดินทางไม่กี่วัน พยากรณ์อากาศก็เปลี่ยนกลายเป็นว่าหิมะจะไม่ตกทั้งสัปดาห์เลย โชคดีมากจริงๆ ค่ะ

ก็ลางานตั้งแต่วันที่ 19-25 วันที่ 19 ก็เตรียมของ เช็คแล้วเช็คอีก ทั้งของที่ระลึกฝากคนรู้จัก ของฝากคนที่จะไปมีทผีนานาชาติ แล้วขากลับจะทำยังไง จะจองโรงแรมค้างคืนก่อนแล้วค่อยกลับตอนเช้าดีมั้ย (ไฟลท์ขากลับถึงห้าทุ่มค่ะ) บลาๆ

ในใจตอนนั้นตื่่นเต้นมาก เป็นครั้งแรกที่เราจะเดินทางไปต่างประเทศ ก่อนออกจากบ้านนี่คือใจเต้นรัวๆ กังวลสารพัดว่าจะไหวมั้ย เพราะเรานัดเที่ยวกับเพื่อนชาวโอซาก้าไว้วันที่ 22 ด้วย แถมขากลับยังนัดเจอกับอีกคนที่สนามบินอีก แล้วเราจะคุยกับเค้าไหวเหรอ เพราะการแปลกับคุยมันคนละเรื่องกันเลยทีเดียว อยากให้ใครก็ได้มาสิงร่างเรา แล้วเที่ยวแทนทำอะไรแทนเราทีในช่วง 4-5 วันนี้ ทำแทนให้หมดแล้วเหลือความทรงจำไว้ให้เราพอ เตรียมหยูกยา รับฝากซื้อซีดีกับของขายหน้าคอน

วันก่อนไปนี่เหมือนคืนก่อนหน้าจะท้องเสียเล็กน้อยเพราะมะม่วงสุก มีคนแนะนำให้กินคาร์บอนก็ดีขึ้น จริงๆ มันก็เกือบหายดีแล้วล่ะ แต่กินเผื่อไว้

ระหว่างที่ยังจัดการกับความรู้สึกตัวเองไม่ได้ และตอนขากลับจะเอายังไงก็ถึงเวลาีที่ต้องออกเดินทาง ในใจตอนนั้นเราคิดว่าไว้จองที่พักตอนอยู่ญี่ปุ่นแล้วกัน

ภาพที่ลงในทวิตก่อนออกเดินทาง เป็นนามบัตรที่เราทำไปแลก ทั้งหมด 100 ใบค่ะ

แม่เรียกแท็กซี่มาแล้วก็นั่งไปลง BTS บางหว้า ต่อไปยังสถานีพญาไทเพื่อต่อแอร์พอร์ทลิงค์ ก็ทุลักทุเลดีนะ บางจุดมันไม่มีบันไดเลื่อนอ่ะ เราก็ต้องหอบกระเป๋าเอง เป้หนักๆ สะพายหลังหนึ่งใบกับกระเป๋าลากใบนึง ทุลักทุเลไปจนถึงสุวรณภูมิ โทรหาเมฆฟ้าแล้วก็รวมตัวกันประมาณเกือบสองทุ่ม

เนื่องจากเป็นการเดินทางครั้งแรก เราเลยไม่รู้ขั้นตอนสักอย่างว่าต้องทำอะไรยังไง ก็ทำตามเมฆฟ้าตลอด เดินตามเค้าไป ถถถถถถ

เช็คอินเสร็จก็นั่งรอหน้าเกท ระหว่างนั้นก็เจออาเจ๊พยาบาลคนนึงที่เค้าแต่งงานอยู่ที่ญี่ปุ่นมา 23 ปี แล้วกลับมาเยี่ยมบ้าน ตอนนี้จะกลับญี่ปุ่นกับคุณลุงญี่ปุ่นคนนึงที่มาเที่ยวไทยและเมาท์ถึงม็อบอย่างเมามัน (……) เจ๊พยาบาลแกก็ไม่ค่อยรู้นักว่าในไทยเกิดอะไรขึ้น เราก็ร่วมวงคุยด้วยสักพัก รู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่งเพราะเสียงลุงแกฟังยากมาก พอใกล้เที่ยงคืนก็ชักง่วงละ เลยปล่อยเจ๊แกรับมือลุงไป ส่วนเรานั่งหลับรอขึ้นเครื่อง ถถถถ (ลุงแกคุยโคตรรุนแรงเลย คุยทีต้องเอาศอกถองทีจนเจ๊แกหันมาบ่นกะเรา)

พอถึงเวลาขึ้นเครื่อง เราก็นั่งแถวกลางค่ะ ข้างๆ เป็นเจ๊นักวิจัยคนนึงที่ต้องไปพรีเซนต์งานทางใต้ พอลงเครื่องที่นาริตะปุ๊บก็ต่อลิมูซีนไปฮาเนดะแล้วต่อเครื่องบินอีกรอบ

อยู่บนเครื่องก็หลับๆ ตื่นๆ กินน้ำ กินขนม แอร์น่ารัก พอฟ้าสว่างก็มองท้องฟ้า เห็นเมฆ เห็นทะเล และก็ได้เวลาลงเครื่อง….

ความกังวลยังมีอยู่เต็มหัวใจ ไม่ว่าจะเรื่องค่าเดินทาง การเดินทาง ภาษา อะไรต่างๆ

ณ ตอนนั้น เรายังไม่รู้ว่า 4 วันต่อจากนี้จะเป็นยังไงต่อไป

ไม่รู้ว่ายังมีการพบเจอใหม่ๆ และความทรงจำดีๆ รออยู่อีกมากมาย

ไม่รู้ว่าทุกๆ วันหลังจากนี้มันจะมีแต่ไอมาส

และไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะได้เป็นส่วนหนึ่งของคอนเสิร์ตที่จะจารึกในประวัติศาสตร์ไอมาสในอีกไม่กี่วันข้างหน้า…….

To be continued in Part 2

Advertisements

5 thoughts on “บันทึกการแสวงบุญ : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2014 – Part 1 ภาคเตรียมตัว –

  1. เหมือนจะเห็นคล้ายๆแบบนี้แล้วทีนึงแฮะ แล้วก็หายไป

    รออ่านต่อ ซักวันผมต้องไปสัมผัสบรรยากาศแบบนั้นให้จงได้!

    • ตอนนั้นกดผิดค่ะ จะกดดราฟท์ไปกดพับลิช จริงๆ ยังเขียนไม่เสร็จน่ะ – -‘

  2. Pingback: บันทึกการแสวงบุญ : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2014 – Extra ภาคควันหลง – | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s