บันทึกการแสวงบุญ : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2014 – Part 4 วันที่สามกับไอมาส ณ อากิบะ –

เรื่่องเล่าวันนี้อาจจะมีเรื่องอื่นนอกจากไอมาสมาผสมเยอะหน่อย  แต่ก็ยังมีไอมาสอยู่ค่ะ

22 ก.พ. แผนการที่ว่าจะตื่นตีสี่ครึ่งล่มหมด พังทลาย ตื่นไม่ไหว หลับไปตอน 01.15 น. ตื่นมาตอน 05.43 น.

แล้วก็พบว่าตัวเองทำพลาดอีกแล้ว

เราเข้าใจว่าของจะเปิดขายตอน 6 โมงเช้า แต่พอเช็คเวลาอีกทีมันคือ 9 โมงเช้า

แต่เรามีนัดที่อิเคบุคุโระตอน 10 โมง เดินทางจากที่นี่ไปก็ราวๆ 30-40 นาที ให้ตายยังไงก็ไม่น่าทัน กว่าจะต่อคิว กว่าจะซื้อของ ย้อนกลับโรงแรมแล้วย้อนมาสถานีรถไฟอีก 

แล้วจะเอายังไงดี…หากไม่ซื้อวันนี้ พรุ่งนี้ก็คงอดซื้อแน่ นัดคนโน้นคนนี้ไว้เยอะ มันจะเป็นวันที่วุ่นวายสุดๆ…ย้อนกลับมาตอนเย็นจะยังเหลือรึเปล่าไม่รู้

หมดทางเลือก เราเลยทวิตเตอร์บอกนิวให้เปิดดูไลน์หน่อย ตอนนั้นร้อนใจเหมือนกันเพราะนิวบอกเมื่อคืนว่ามือถือแบตจะหมด จะติดต่อได้รึเปล่าไม่รู้ ว่าจะงีบต่ออีกหน่อย แต่งีบไม่ลง อาบน้ำก็ลงไปกินข้าวที่ล็อบบี้ด้วยใจไม่ดีนัก 

สักพักนิวก็ตอบมา เราเลยฝากซื้อของผ่านทางไลน์ คุยไปคุยมาอยู่พักหนึ่งก็ได้ข้อสรุปว่า เราจะเอาเงินไปฝากไว้ให้นิวช่วยซื้อ เดินไปซื้อขนมปัง 2 ห่อจากร้านสะดวกซื้อที่สถานีชินโตชิน กดฮอทมิลค์กระป๋องจากตู้น้ำแถวเคยาคิฮิโรบะ จะเอาไปเป็นเสบียงให้นิว (คาดว่ายังไม่ได้กินข้าวแน่ๆ)

พอไปถึงข้างหน้า แถวสินค้าคนออเยอะแล้วพอสมควร เราพยายามเดินพร้อมกับกวาดสายตามองว่านิวอยู่ไหน และไลน์ถามไปพลาง

จนกระทั่งความวุ่นวายอุบัติ

“อยู่ไหนน่ะ ซื้อเสบียงมาฝาก”

“เจ๊ครับ ผมโดนดันเข้ามาข้างในแล้ว”

“……….”

นิวส่งภาพถ่ายข้างในมาให้ เราก็ร้อนใจรีบวิ่งไปเกาะรั้วสำรวจทางเข้าชัดๆ

………เข้าไม่ได้……….จะเข้าไปคือต้องต่อแถว ถ้าต่อกูก็ไม่ต้องไปละอิเคบุคุโระ

เลยไลน์คุยกับนิวว่าจะเอาอะไรยังไงกันดีเรื่องเงิน เพราะนิวบอกว่าเงินกับตัวมีไม่พอซื้อ ต้องหาตู้กด

ปัญหาโดยตรงจริงๆ ไม่ใช่เรื่องเงิน แต่เป็นเรื่องของ “เวลา”

พอนิวซื้อสินค้าข้างในเสร็จปุ๊บ ก็ต้องออกมาซื้อซีดีต่อ ซึ่งแถวอยู่ข้างนอกฮอลล์ นั่นหมายความว่าต้องต่อแถวใหม่

ระหว่างนั้นถ้าแว้บไปกดเงินแล้วกลับมาต่อแถว มันจะทันมั้ย? ซีดีจะเหี้ยนก่อนรึเปล่า?

ปัญหาสำคัญที่สุดคือ ตู้ที่กดเงินได้และอยู่ใกล้ที่สุด มันอยู่ตรงไหน

เราใช้บัตรเดบิทบีเฟิร์ส กดตู้ไหนก็เด้งเรียบเลยฮะ ยกเว้น JP Post (เสิร์ชๆ หาดูคนชาติอื่นก็เป็น)

เราตกลงกับนิวว่า ซื้อเท่าที่ได้ก่อนแล้วกัน ถ้าไม่ทันจริงๆ เราจะซื้อส่วนที่เหลือเองพรุ่งนี้ แล้วรีบเดินไปทางฝั่งโคคูน เพราะจำได้ว่าตอนเมฆฟ้าเอาแพลนเดินทางให้ดูนั้น เธอมาร์คไว้ว่ามีตู้ ATM ของ JP Post แถวนี้ด้วย พร้อมกับลองเสิร์ชหาจากในเน็ตว่าตู้อยู่ตรงไหน ถามคนเดินผ่านไปมาแถวนั้นก็ไม่มีใครรู้ เริ่มหมดหวัง

เราก็โยนลิงค์แผนที่บอกจุดตั้งตู้ ATM ของ JP Post ให้นิวไปแล้วรีบไปขึ้นรถไฟพร้อมความรู้สึกผิด

รับปากคนอื่นมาแท้ๆ แต่ตัวเองมัวแต่เที่ยวจนซื้อไม่ทัน แล้วยังจะโยนภาระให้คนอื่น

นิวทักมาว่าซื้อสินค้าด้านในเสร็จแล้วตอนเราถึงสถานีอาคาบาเนะ แล้วก็เงียบไป ติดต่อไม่ได้อีก อย่างน้อยๆ ก็ซื้อโปสเตอร์ได้แล้ว เราก็ไม่อยากกวนต่อ และมุ่งหน้าสู่อิเคบุคุโระ………

.

.

.

.

ตอนตัดสินใจแล้วว่าจะมาญี่ปุ่นแน่ๆ เราก็บอก H ซังซึ่งคนรู้จักชาวโอซาก้าซึ่งรู้จักกันมานาน 3 ปีแล้วว่าจะไปญี่ปุ่น ตอนแรกบอกจะไปคันไซด้วย แต่ไปๆ มาๆ แพลนไปคันไซก็ล้มเลิกไปเพ่อประหยัดเงิน คุยเล่นกันว่าจะเอาทุเรียนทอดไปให้นะ แต่พอล้มแพลนก็คิดว่าคงอดเจอแล้ว แต่สุดท้ายเค้าขึ้นมาทำธุระที่โตเกียวพอดีเลยนัดเจอกันได้

จริงๆ เราอดคิดไม่ได้ว่าเค้าปรับตารางเพื่อขึ้นมาหาเรารึเปล่านะ….แต่ก็ไม่ได้ถาม อาจจะแค่บังเอิญเฉยๆ ก็ได้ 

อีกคนนึงคือ A ซังชาวฮอกไกโด รู้จักผ่าน Piro ซังที่เป็นคนญี่ปุ่น ทำงานพวกวาดการ์ตูนกับคนในไทย มาไทยอยู่ประจำ แต่ตัว A ซังก็เหมือนจะสนใจเมืองไทยอยู่บ้าง ก่อนมาก็คุยกันว่าวันนั้นเค้าอาจจะลงไปโตเกียวเหมือนกัน แต่ไปทางอิเคบุคุโระ ซึ่งคุยๆ แล้วเวลาไม่ลงตัว คุยกันแค่ว่าเออ มีเวลาก็มาเจอกันนะ

ไหนๆ ก็ไหนๆ วันที่ 22 เป็นวันเปลี่ยนสัปดาห์พอดี นั่นหมายความว่าของสมนาคุณสำหรับผู้เข้าชมไอมาสหนังโรงก็เปลี่ยนตามด้วย ซึ่งวันที่ 22 นี้เป็นวันแรกของการแจกของแถมสัปดาห์ที่ 5 เราเลยถือโอกาสลาก H ซังไปดูด้วยซะเลยทีเดียว ตกลงว่าจะดูกันที่โรง Cine Libre ในเอ็นทรี่ที่แล้ว

สำหรับตั๋ว อยากจะใช้ตั๋วล่วงหน้าให้หมดๆ (นิวเอามาให้เมื่อเอ็นทรี่ที่แล้ว) เลยไม่ได้จองไว้ เพราะคิดว่าคนไม่น่าเต็มด้วยเหตุผล 2 ประการ

1.  ผีส่วนใหญ่น่าจะไปกระจุก SSA

2. มีการฉายรอบ Cheering ที่ให้ทุกคนส่งเสียงเชียร์ โบกไซเลียมได้ที่ MOVIX ไซตามะช่วงวันที่ 22-23

 ด้วยเหตุนี้เราจึงคิดว่าต่อให้เป็นโรงในเมืองก็ไม่น่าเต็ม เลยนัดเจอ H ซังที่ทางออกตะวันตก สถานี JR อิเคบุคุโระตอน 10 โมง ตั้งใจว่าจะกลับให้ถึงโรงแรมประมาณไม่เกิน 2 ทุ่มเพราะต้องซักผ้า จัดกระเป๋าเตรียมกลับ (เพราะ 23 จะไม่ว่างจัดค่ะ) แล้วหลังคอนเลิกก็นัดเจอกับตานิวและคุณพ่อบ้านคนนึงไว้

ไปถึงตั้งแต่เก้าโมงครึ่ง ไวไปหน่อย ก็เดินเล่น ลุกๆ นั่งๆ แถวนั้นจนเจอ H ซัง (ไลน์บอกเค้าไปว่าผู้หญิงผมสั้นใส่แว่นคลุมฮู้ดท่าทางมีพิรุธอย่างที่สุด ยืนอยู่ข้างบันไดเลื่อน ถถถ)  ทักทายกันนิดหน่อย เราก็เดินทางไปโรงหนังกัน

ขึ้นไป ดูรอบจอง……

รอบ 11 โมงเต็มเกลี้ยงแล้วค่ะพร่อง พูดให้ถูกคือมันเหลือแต่แถวด้านข้างติดจอ แสดดดดดดด  ทำไมพวกเอ็งไม่ไปไซตามะกันโว้ยยยยยย

รอบบ่ายโมงยังพอว่าง แต่หนังมันจะจบบ่ายสาม นั่นหมายความว่าต้องเสียเวลาอีก 3 ชั่วโมงเตร็ดเตร่อยู่แถวอิเคบุคุโระ แล้วเวลาเที่ยวอากิบะก็จะน้อยลงตาม วันนี้ยิ่งต้องรีบกลับด้วย

H ซังถามเราว่าจะเอายังไง เราจำใจบอกว่า “งั้นไม่เอาดีกว่าค่ะ” แล้วก็เดินจากไป คุยกับ H ซัง เขาถามเราว่าจะเอายังไงต่อ กินข้าวเที่ยงที่ไหน เราบอกว่าเที่ยวแถวนี้ก่อนแล้วไปกินที่ตึก UDX อากิบะก็ได้ (เพราะตอนเดินมาโรงหนัง เขาพูดถึงตึกซันไชน์อยู่) ก็ให้เขานำทางไปซันไชน์เลย

พวกเราออกจากตึกลูมิเน่ไปซันไชน์ แต่ประเด็นมันอยู่ที่…….

H ซังเป็นคนโอซาก้าและดิฉันเป็นคนต่างชาติ 

จะหลงมั้ยเนี่ย ถถถ แต่ H ซัง บอกว่าเขามาที่นี่ครั้งล่าสุดก็ประมาณ 1 ปีก่อน ไม่เป็นไรหรอก ตรงนี้ต้องขอบคุณแผนที่กูเกิ้ลมาก  H ซังก็เปิดแผนที่ไปนำทางเราไปตลอด

ตรงนี้ขอรวบรัดตัดยอด ไม่เกี่ยวกับไอมาสเท่าไหร่

แวะร้านอนิเมทสาขาอิเคบุคุโระ ในนั้นก็เปิดเพลงไอมาสตลอดเลย เราก็บอก H ซังว่าเนี่ยเพลงไอมาสล่ะ จำได้ว่ามีเพลงริโซล่า เจมมี่ คาซาฮานะล่ะมั้ง อนิเมทสาขาอิเคบุคุโระกว้างทีเดียวค่ะ เดินสบาย แต่บางชั้นก็เป็นแดนต้องห้ามสำหรับดาร์คนีออนบ้างก็ผ่านๆ มันไป

จากนั้นก็แวะไปดูนัมโกนัมจาทาวน์กับ J-World ในห้างซันไชน์ (แต่ไม่ได้เข้าเพราะมันเสียค่าเข้า)

ขึ้นไปดูวิวกันที่ตึกชั้น 60

ซื้อของฝากจากบนนั้นนิดหน่อยแล้วกลับลงมา

ขณะนั้นเวลาเที่ยงกว่าๆ แล้ว เราบอก H ซังว่าย้ายไปอากิบะต่อกันเถอะ หิวแล้วด้วย

พวกเรานั่งสาย Yamanote ไปถึงอากิบะประมาณ 12.40 น. ก็ถ่ายรูปแปะลงทวิตเตอร์เล่นๆ ก่อนจะแวะเข้าไปหาอะไรกินในตึก UDX

เมนู อิอิ

อาหารที่สั่งมา (H ซังนั่งตรงข้ามนั่นไง) เมนูอะไรไม่รู้ ลืมละ 

ระหว่างนั้นพวกเราก็คุยกันอะไรหลายอย่าง จำพวกความแตกต่างของวัฒนธรรม เช่น เราบอกเขาว่าคนไทยไม่เดินไวแบบคนญี่ปุ่นหรอกนะ เพราะคนไทยจะเดินชมนกชมไม้ (ฮา) ไอ้ที่เขียนในกูเกิ้ลแมปบอกเดิน 5 นาทีน่ะ ลองคนไทยไปเดินจริงก็ 10 นาที

คุยเรื่องร้านอาหารในญี่ปุ่นไม่แจกทิชชู่ให้เหรอ (คือเจอแต่ผ้าร้อน) เขาบอกว่าแล้วแต่ที่มากกว่า เรื่องการใช้ตะเกียบกินข้าว เรื่องร้านฟาสต์ฟู้ดในญี่ปุ่นจะไม่ีมีซอสให้ถ้าไม่ขอ หลายอย่างเลยล่ะค่ะ

จนกระทั่ง A ซังติดต่อมาทางไลน์ว่าเห็นโพสต์รูปลงทวิตว่าอยู่อากิบะ แล้วตอนนี้อยู่ไหน เราแอบมึนๆ ไหนบอกว่าวันนี้อาจจะไม่เจอกันเพราะมีธุระอิเคบุคุโระไง เราเลยตอบส่งๆ ไปว่าเดี๋ยวจะลงรูปเรื่อยๆ แล้วกันว่าไปไหนบ้าง เพราะเรานึกว่าเค้าก็คงจะมาเดินเที่ยวส่วนตัวเองด้วย

คุยไปคุยมา เค้าบอกว่าลงรูปแบบนั้นก็ไม่รู้สิว่าอยู่ไหน เราเลยบอกว่าอยู่ UDX นัดพิกัดเป้าหมายกันเรียบร้อย ก็กะว่าไปเจอหน้าหน่อยแล้ว ทักทายแล้วค่อยแยกย้ายไปเที่ยวกับ H ซังต่อ  H ซังเค้าก็ยืนรอห่างๆ ให้เราคุยกับ A ซัง เราเลยแนะนำให้ทั้งคู่รู้จักกัน สองคนนั้นเค้าก็คุยกันแล้วพูดถึงเรานิดหน่อย แล้วไม่รู้ว่าทำไมอยู่ๆ A ซังถึงเข้ามาร่วมเป็นสมาชิกปาร์ตี้ตะลุยอากิบะอีกคน (ฮา)

ปาร์ตี้ทัวร์อากิบะของคนต่างชาติ คนโอซาก้าและคนซัปโปโรจึงเริ่มขึ้น 

H ซังเกริ่นมาตั้งแต่ก่อนเจอ  A ซังแล้วว่าอยากลองเข้าเมดคิสสะ (เมดคาเฟ่) ดูสักที เพราะไม่เคยเข้ามาก่อน เราเลยบอก อ่ะ ไปก็ไป

A ซังจิ้มๆ ดูข้อมูลในมือถือก็พาไป At Home Cafe เดินไปจนชั้น 7 ทางเดินแคบอะไรแคบไปหมด

รู้สึกเหมือนเข้าโลกอีกมิติ……อารมณ์แบบ ドン引き กันทั้งโต๊ะ มองหน้ากันยิ้มๆ เป็นไงล่ะ อยากมาดีนัก lol 

โดนให้ทำคาถาโมเอโมเอะกิ๊วน์ โมเอะโมเอะป๊อง กรูจะบ้า

เดี๋ยวจะหาว่าดาร์คนีออนโม้ หลักฐานค่ะ

ดาร์คนีออนสั่งเมนูขายเฉพาะช่วงของร้านไป แพนด้าอะไรสักอย่างที่ชื่อยาวเฟื้อยเต็มบรรทัด

ออกจากเมดคาเฟ่มาแบบมึนๆ ก็ทัวร์อากิบะ ไปร้านแนวโอตาคุทัวร์แหละ หลายที่อยู่ แต่ละรูปที่ถ่ายมาก็จำไม่ได้แล้วเหมือนกันว่าที่ไหนบ้าง

แต่สถานที่ที่แฟนไอมาสควรไปมากๆ คือที่นี่เลยค่ะ

โคโตบุกิยะ! 

สวนที่ลิฟท์ชั้นล่าง….ที่ไม่มีจะเดินแล้วครัฟ

ชั้น 3 จะมีโซนไอดอลฝั่งโน้นกับไอมาสโดยเฉพาะ มีสินค้าจาก TBS Shop ที่สกายทรีบางส่วนมาขายด้วย

สแตรปมิลเลียนไลฟ์ ก็ซื้อสแตรปเด็กโง่กลับมาฝากคนป่วยเด็กโง่แถวนี้คนนึง

เสียดายมากที่ไม่ซื้อเซ็ตแฟ้มใสมิลเลียนไลฟ์ของคอน 8 ปีมา….ใครจะแวะโคโตบุกิยะฝากซื้อหน่อยค่ะ T^T

เราไปวันที่ 22 ก.พ. เป็นช่วงใกล้วันเกิดจิฮายะพอดี ก็มีบอร์ดอวยพรวันเกิด

แฟ้มข้างๆ นั่นจะเป็นรวม archive เก่าๆ ที่มีคนเคยอวยพรไว้ (ถ้าไม่มีคนเปิดดู เราก็คงไม่รู้ว่ามันมีแบบนี้ด้วย) ตอนแรกเราเปิดแฟ้มอิโอริดูก็งงๆ ว่าเอ๊ะ มันมีนามบัตร กระดาษอะไรมาจากไหนยังไง เงยหน้ามองบอร์ดก็เจอกระดาษเขียนคำอวยพรกับนามบัตร อ้าว แล้วจะติดยังไง ตรงนี้บนโต๊ะจะมีกล่องใส่ตะปูไว้ให้ค่ะ ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เราพกนามบัตรไปด้วย (คงกะว่าจะได้เจอผีตอนดูหนังโรงมั้ง) เราเลยเอานามบัตรทุกคนที่ถืออยู่ตอนนั้นปักบอร์ดไป

ของตัวเองอยู่ตรงกลาง กร๊าก

แต่หลังจากนั้นอีก 2 วัน (วันที่ 24 ก.พ.) มันก็กลายเป็นสภาพนี้ เพิ่มเยอะเวอร์ ถถถถ เพราะ P จากทั่วประเทศที่มาคอนเสิร์ตคงจะถือโอกาสแวะก่อนกลับ

ภาพโดยเดโกะตัน

ของใครอยู่ตรงไหนหากันเองนะ หุหุ ถ้าใครไปโคโยบุกิยะ อย่าลืมแวะชั้น 3 ดูแฟ้มของจิฮายะแล้วหานามบัตรของพวกเราด้วยนะคะ (………..จะหาเจอมั้ยฟะ)

ตอนเดินๆ ทัวร์อากิบะก็เจอขาย……ตั๋วคอนของวันที่ 23? (พรุ่งนี้) ไม่สิ ไม่น่าใช่ตั๋ว น่าจะเป็น……….อะไรไม่รู้ง่ะ นึกไม่ออก orz แต่ถ้าตั๋วมันหาได้ง่ายแบบนี้จริง ดิฉันไม่ลำบากหรอกค่ะ

คือถ่ายรูปพวกนี้อย่างเพลิดเพลิน เร่าร้อนมาก จน H ซังไลน์มาถาม

“ไปไหนแล้ว\(^o^)/”

“ชั้น 3 โซนไอมาสค่ะ”

H ซังกับ A ซังเดินไปดูชั้นอื่น ทิ้งตรูวเฉย โฮฮฮฮฮฮ 

มันดาราเคะ

อันนี้ถ่ายที่โทระมั้ง จำไม่ค่อยได้

มังกะภาคเก่ากึกยังมี

อันนี้ไม่แน่ใจจริงจังว่าโทระหรือโคโต แต่เวลาถ่ายมันเป็นช่วงมาโทระก็น่าจะโทระ ขายแท่งไฟเคมีใช้ในคอน

ลิสอนิ 3 เล่มนี้ แนะนำให้อ่านสำหรับคนต้องการรู้เบื้องหลังเสียงดนตรีของไอมาส

พอเดินวนๆ จนหมดแล้วกลับมาหน้า UDX อีกทีก็เจอตลาดนัด (จริงๆ เห็นตั้งแต่ตอนขามาแล้วล่ะ) ก็แวะๆ ซื้อของจากที่นี่ด้วย ดูแล้วน่าจะเป็นพวกมือสองแหละมั้ง แต่ยังใหม่มาก

จริงๆ แอบสงสัยว่าทำไมริจจังมีสองตัว หรือตัวใหญ๋แถวบนๆ คือของเก๊? หรือมันมีขายเซ็ตอื่นอีก ยังไง? เพราะอามิที่เราได้มาจากกล่องก็หน้าตาไม่เหมือนกัน

ซื้อสแตรปฮิบิกิชุด Forever Star ไปฝากเมฆฟ้าอันนึง เสร็จแล้วก็ร่ำลากลับประมาณ 5 โมงเย็น เพราะว่าต้องกลับไปซักผ้า จัดของจัดกระเป๋า เตรียมของวันพรุ่งนี้อีก และที่สำคัญคือตานิวบอกไว้ว่าอยากนัดเจอหลังคอนจบ อยากเจอพวกเราสามคน (เรา เมฆฟ้า โมโมโกะ)

เราไม่เคยจำเส้นทางรถไฟได้หรอก ก็เปิดกูเกิ้ลดูมันตลอด แม้กระทั่งตอนเขียนเอ็นทรี่นี้ก็ยังเปิด ถถถถ แต่จำไม่ได้ละว่าขากลับขึ้นสายไหน น่าจะขึ้นสาย Yamanote ไปลงอุเอโนะแล้วต่อสาย Utsunomiya เพราะมันจะเร็วกว่ายิงรวดเดียวนิดหน่อย

กลับมาถึงชินโตชินเกือบๆ 6 โมงเย็น พอมีเวลา เราเลยพิสูจน์ให้หายคาใจว่าไอ้ตู้ ATM ของ JP Post อยู่ตรงไหน

ก็มาเจออยู่ชั้นล่างของห้างโคคูน

ทุกคนที่จะไปดูคอนเสิร์ตที่ SSA จำไว้ให้ดี!

หากเกิดปัญหาต้องกดเงินสดและตู้ไม่รับบัตร

ตู้ ATM ของ JP Post ที่ใกล้ที่สุดคือ

ห้างโคคูนชั้นล่างสุด! เดินเข้าไปในสุด!

กลับมาถึงโรงแรม 6 โมงครึ่ง ซักผ้าแล้วก็ปั่น ผงซักฟอกกล่องละ 30 เยน ซักผ้าครั้งละ 200 เยน ปั่นแห้ง 100 เยนจะได้ 30 นาที

ระหว่างนั้นก็ทวิตเตอร์บอกโมโมโกะให้มาเจอกันที่สถานีชินโตชินตอน 2 ทุ่มครึ่งเพื่อรอนิวหลังคอนเสิร์ต ตามกำหนดการคอนเสิร์ตจะมีความยาว 4 ชั่วโมง เปิดแสดงตอน 5 โมงเย็น ก็ต้องจบตอนสามทุ่ม นัดทั้งคู่ไว้ที่ร้านขายซอฟท์ครีมติดม้านั่งยาวๆ แห่งนึง มีซอฟท์ครีมชาเขียววางอยู่หน้าร้าน

เกิดมาไม่เคยซักผ้าที่ญี่ปุ่นก็เลยปั่นไปแค่ 100 เยน ปรากฏว่ายังเปียกอยู่ แต่ไม่ได้คิดอะไรไง แขวนไม้แขวนตากไว้

จากนั้นตอนเดินลงมา เห็นเครื่องกำลังปั่นผ้าคนอื่นอยู่ เค้าตั้งเวลาไว้ชั่วโมงนึง เราก็  อืม กลับมาค่อยปั่นอีกครึ่งชั่วโมง orz

เราไปถึงสถานีก่อน ก็คุยนัดแนะกันไปๆ มาๆ เจอนิวตอบมาแบบนี้

เกือบจะ 2 ทุ่มอยู่แล้วทำไมเพิ่งพักครึ่ง หมายความว่าไง….?  คอนเสิร์ตจบ 3 ทุ่มนะ? มันน่าจะพักไปตั้งแต่ทุ่มนึงแล้วนี่นา

แล้วแบบนี้จะจบกี่ทุ่ม?

นอกจากนัดเจอนิวกับโมโมโกะ เรายังนัดเจอคนรู้จักอีกคนที่เราแอบนิคเนมว่าคุณพ่อบ้าน สำหรับคุณพ่อบ้านมาคอนเสิร์ตแค่วันที่ 22 วันเดียว ซึ่งต่างจากคนอื่นที่เราสามารถเจอได้พรุ่งนี้

เรานั่งรอพร้อมกับถุงของฝาก สักพักโมโมโกะก็มา นั่งคุยกันไป ชะเง้อชะแง้ไปทาง SSA ไปพลางท่ามกลางอุณหภูมิ 0 องศา พอเห็นคนเดินออกมาจากทางอารีน่าจะต้องส่องว่ามีแถวเดินตามยาวมาอีกเป็นพรวนรึเปล่า แต่ก็แป้กทุกครั้ง

จนกระทั่ง 21.52 น. พวกเราก็ไม่รอเก้ออีกต่อไป

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เลยฝากโมโมโกะไปถ่ายตรงที่ซื้อตั๋ว เพราะเราต้องรอคุณพ่อบ้าน

ร้านที่อยู่ด้านหลังภาพข้างล่างนี่คือคาเฟ่ทามะ จุดนัดพบค่ะ

จะบอกว่าโมโมโกะทวิตสดไม่ได้ เน็ตเน่าไปเลย (ส่วนเรายังใช้ได้อยู่)

พอใกล้ๆ สี่ทุ่ม ก็ทวิตบอกคุณพ่อบ้านว่าซอฟท์ครีมหน้าร้านโดนยกเก็บเข้าไปในร้านแล้ว ไม่มีแลนด์มาร์ค ก็บอกไปว่าเราแต่งตัวยังไง และรอนิวกับคุณพ่อบ้าน

ทวิตคุยกับคุณพ่อบ้าน เขาบอกว่ากำลังมา

สักพักตานิวมาถึงในสภาพบ้าหอบฟาง ถือมาสองถุง

ปรากฏว่า

.

.

.

.

ของที่ฝากซื้อได้ครบ โฮวววววววววววววว  เรื่องกดเงิน ตานิวไปกดจากลอว์สันที่อยู่ชั้นใต้ดินของเคยาคิฮิโรบะซึ่งมันจะใกล้มาก เสียค่าธรรมเนียมแพงหน่อย

ทุกคนที่ฝากดิฉันซื้อของ ไปขอบคุณตานิวซะนะคะ  

ประทับใจมากจนต้องขอถ่าย

รอๆ คุยๆ กันสักพักหนึ่งก็ชักงงว่าทำไมคุณพ่อบ้านไม่มาซะที เราเลยรีบรีเฟรชดูเมนชั่น

แอพทวิตเตอร์ของแอนดรอยด์นี่หาดีๆ ไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่ ดีสุดก็คงเป็น official แถมกากอีก จะรีเฟรชทีต้องมานั่งรูดเอง

ตอนนั้นเราชาร์จพาวเวอร์แบงค์เตรียมไว้ให้เต็มเปี่ยมสำหรับพรุ่งนี้เลยไม่ได้เอาออกมาด้วย เพราะงั้นเลยพยายามไม่รีเฟรชบ่อยๆ เพราะกลัวแบตหมดก่อนจะเจอกับคุณพ่อบ้าน

แต่ตรงนี้แหละทำให้เราพลาด 

คุณพ่อบ้านเป็นชาว จ.จิบะ เขาไม่ใช่คนแถวนี้ค่ะ และด้วยจำนวนคนที่เยอะเวอร์มหาศาล เลยทำให้เขาอาจมองไม่เห็นป้ายร้านคาเฟ่ทามะ (มันมีกันสาดบังด้วย ต้องส่องๆ)

รีเฟรชเมนชั่นเสร็จปุ๊บเราก็ตกใจ………..เพราะว่า

ข้อความล่าสุดมาเมื่อ 8 นาทีก่อน

คุณพ่อบ้านถามว่าอยู่ไหน เขาบอกว่าเขาอยู่แถว ドトール แถวๆ ช่องตรวจตั๋ว

เรารีบร้อนตอบพ่อบ้านว่าอยู่ตรงม้านั่งยาว พ่อบ้านแกก็ตอบว่าหลงทาง

เรางงว่าอะไรคือ ドトール

นิวชี้ให้ดูร้านกาแฟร้านหนึ่ง “นั่นไงเจ๊ ร้านกาแฟตรงโน้น!”

ร้านนี้…….(ขอบคุณรูปจาก http://ameblo.jp/cafe-writer/entry-11561825216.html)

พอเจอเป้าหมายปุ๊บ พวกเรารีบวิ่งไปที่ร้าน แต่ไม่เจอบุคคลที่น่าจะใช่คุณพ่อบ้านเลย (เข้าไปทักผิดคนอีกต่างหาก)

เราทวิตบอกให้คุณพ่อบ้านย้อนกลับมาหน้าร้านนี้อย่างร้อนใจ นิวเสนอไอเดียว่างั้นก็เอาไซเลียมสีองค์หญิงไปโบกสิ (คุณพ่อบ้านเป็นฮิเมะผี) เราก็บอกเขาไปว่ารออยู่หน้าร้านโดทูร์ (อ่านงี้ใช่มะ) แล้วก็โบกไซเลียมสีทาคาเนะอยู่

คำตอบของคุณพ่อบ้านคือ

.

.

.

“ขอโทษคร้าบบบบ รถไฟออกแล้ววววว” 

(เพราะเขาต้องไปบ้านเพื่อนต่อ)

เราถอนหายใจ

จริงๆ เราผิดเองที่กำหนดสถานที่ไม่ชัดเจนและไม่รีบบอกเขาแต่เนิ่นๆ ว่าแต่งตัวอะไรยังไง ก่อนจะทวิตบอกคุณพ่อบ้านว่าไม่เป็นไร  เพราะคอน 10 ปีจะมาอีก คุณพ่อบ้านช่วยเราหาตั๋วอีกแรงด้วยแล้วกัน ถึงเวลานั้นจะเอาของฝากมาให้กับมือ

จริงๆ ในใจก็แอบแป้วเล็กน้อยว่าแบบนี้จะไม่วืดกับคนที่นัดพรุ่งนี้หมดเลยหรือ

เมื่ออะไรทุกอย่างจบเรียบร้อย พวกเราสามคนก็เดินหาร้านอาหารกินกัน (ยังไม่มีใครกินข้าวเย็น เราสั่งไว้เองว่าอย่ากินมา รอกินพร้อมนิว ถถถถ) เดินไปดูร้านที่โคคูนก็ปิดเกือบเกลี้ยงหมดแล้ว สุดท้ายก็ลงตัวที่ฟามิเรสแถวนั้น

เข้าไปในร้าน ผีมากันให้พรึ่บ บังเอิญเจอกับ MycsteaP และ YamoenP โดยบังเอิญ ทั้งคู่เป็นผีชาวสิงคโปร์ที่อาศัยในญี่ปุ่นและมีกำหนดการจะเจอกันในทีมผีนานาชาติหลังจบคอนเสิร์ตวันที่ 23

คุยแลกนามบัตรกันเรียบร้อย ก็ไปนั่งสั่งอาหารกัน

เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าฟามิเรสในญี่ปุ่นค่ะ เงอะๆ งะๆ ทำอะไรไม่ค่อยถูก เวลาจะสั่งต้องกดระดิ่งเรียก จำไม่ได้แล้วว่าสั่งอะไรไป

ระหว่างรอเมนูพนักงานเอาช้อนส้อมมาให้ก่อน ประกอบกับตานิวกำลังเก็บไซเลียมลงกล่อง เลยได้ภาพนี้โดยบังเอิญ

ไม่ได้จะกินไซเลียมนะคะ

พวกเรานั่งคุยกันถึงคอนเสิร์ตวันนี้ในระดับที่ไม่สปอยล์ (ฉันโดนสปอยล์ก็เพราะข่าวที่พวกคุณแชร์กันบนทวิตน่ะแหละ ถถถถถถ) คุยกันแต่เรื่องไอมาสทั้งนั้น กินเสร็จแยกย้ายกลับ ถึงโรงแรมก็ต้องปั่นผ้าต่ออีกครึ่งชั่วโมง จัดกระเป๋า อาบน้ำทั้งที่ง่วงจะตายอยู่แล้ว คุยบนทวิตต่อนิดหน่อยก็เข้านอนตอนตี 2 ครึ่งได้ ของเขิงช่างแม่ม จัดไม่ไหวละ

ของที่ได้มาวันนี้

ของจากอนิเมทสาขาอิเคบุคุโระ

ของจากโคโตบุคิยะ ไอ้กล่องๆ ซื้อมาเซ็ตละกล่อง

แกะออกมาได้ตามนี้ ใครสนใจจะเอาน้องส้มขายต่อได้ 150 บาทถ้วน (จากราคา 500 เยน)

ของฝากจาก A ซัง สแตร็ปสโนว์มิคุ เห็นว่ามีของปีนี้ ปีที่แล้ว ปีหน้า อะไรสักอย่าง (คือเรางงๆ ไม่ค่อยรู้เรื่องมิคุเท่าไหร่) ก็เลือกตัวนี้มา

และของฝากจากตานิวที่อุตส่าห์ซื้อให้แล้วต้องแบกเป็นภาระอีก ขอบคุณมาก

.

.

.

.

.

ในที่สุดพรุ่งนี้ก็ถึงคิวเราแล้ว

เราเก็บความลุ้นตื่นเต้นพร้อมความไม่สบายใจไว้ในใจ

ถ้าพรุ่งนี้ไม่เจอเพื่อนที่นัดๆ กันไว้แบบวันนี้ล่ะจะทำยังไงดี?

ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีใครแลกนามบัตรกับเราล่ะจะทำยังไงดี?

แล้วพรุ่งนี้เราจะมีทผีนานาชาติไหวมั้ย?

จะชิลหรือทุกข์ใจยังไง ก็หนีมันไม่พ้นแล้วล่ะ…..

To be continued in Part 5

Advertisements

8 thoughts on “บันทึกการแสวงบุญ : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2014 – Part 4 วันที่สามกับไอมาส ณ อากิบะ –

  1. ネオンおじょうさま<<XD
    นิวคุงนี่ MVP มากๆ ฝากอะไรได้หมดเลย ‘w’)
    แต่เสียดายที่ไม่ได้เจอคุณพ่อบ้านนะ TvT)

  2. ตะขลุกตะขลักสุดๆ เป็นอย่างนี้ประจำเหมือนกัน ชอบมีอะไรนิดหน่อยที่ผิดแผนให้ขัดใจตลอด แต่ตอนนี้ชินละ T_T

    โคโตบุกิยะนี่ห้ามพลาดจริงๆ มีจัดบอร์ดวันเกิดไอดอลตลอด ไปอ่านนามบัตรพีคนอื่นๆแล้วยิ้มเลย

  3. กราบนิวผีงามๆอีกรอบ
    เสียดายแทนเจ้อ้อนที่ไม่ได้เจอคุณพ่อบ้านจริงๆ มวลมหาพีที่อารีน่ามันเยอะมากจริงๆ

    โอกาสหน้าต้องแวะไปฌคโตบุกิยะที่อากิบะบ้างToT

  4. TwT โฮ้ยตื่นเต้นวุ้ยยยยยยยยย อ่านไปใจสั่นดุบๆๆๆ กำหนดการณ์มันกระชั้นจริงๆ เรื่องไม่คาดฝันก็เยอะ แต่โดยรวมแล้วเป็นวันที่ดีจริงๆนะ

  5. เป็นประสบการณ์ที่สุดยอดจริงๆเลยครับ
    มีขลุกขลักบ้าง แต่คุณนีออนไปครั้งแรกได้แบบนี้ผมว่าเก่งมากแล้วล่ะ

    ซักวันเร็วๆนี้ผมคงต้องขอความช่วยเหลือจากผีหลายๆท่านบ้างสินะเนี่ย

  6. Pingback: บันทึกการแสวงบุญ : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2014 – Part 8 ภาคอำลา – | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

  7. Pingback: บันทึกการแสวงบุญ 10 ปีไอมาส : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2015 ภาค 3 : 18 ก.ค. เช้าแห่งการวิ่งไล่จับ (1) | คุยเรื่องไอมา

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s