บันทึกการแสวงบุญ : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2014 – Extra ภาคควันหลง –

 แม้บันทึกการแสวงบุญภาคหลักจะจบลงไปแล้ว ก็อยากขอพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ต่ออีกสักหน่อยค่ะ เป็นการเสริมอะไรที่ไม่ได้เขียนไปในบันทึกภาคหลัก

Another Side

บล็อกของเมฆฟ้า แนะนำว่าอ่านคู่กันไปจะมองเห็นภาพรวมของเรื่องราวมากขึ้นค่ะ ฮา ตรงส่วนคอนเสิร์ตรายละเอียดจะเยอะกว่าของเราหน่อย ของเราความทรงจำปลิวซะเยอะ  http://aoikumo.wordpress.com/blog-summary/

 

รูปอื่นๆ ที่ไม่ได้ลงในบล็อก

เชิญที่นี่ได้ค่ะ https://www.flickr.com/photos/112374766@N05/collections/72157643984430565/

 

ทวิตและบล็อกของผู้ขึ้นแสดงและผู้เกี่ยวข้องที่พูดถึงคอนเสิร์ตรอบนี้

ใครที่อ่านออก ลองตามลิงค์นี้ไปเลยค่า http://imas-db.jp/misc/2014_ssa_live.html

ส่วนตัวรู้สึกอินกับเอ็นทรี่ของคุณฟุจิอิ ยูคิโยะกับคุณฮาระ ซายูริ (เพิ่งจะมาอัพเอาปลายเดือน มี.ค. เลยไม่ได้รวมอยู่ในลิงค์นั้นค่ะ) ที่สุดละ  ข้อความมันดูมาจากใจล้วนๆ ไม่มีอะไรปรุงแต่งดี (คือไม่ได้หมายความว่าของคนอื่นปรุงแต่งนะ แต่ของคนอื่นดูจะเลือกคำมาประณีตมาก)

 

ไฮไลท์ระเบิดเถิดเทิงของวันแรก

อันนี้คุยตอนขากลับกับจิโนะซัง (อ้างอิงได้จาก part 5) ทางทวิตเตอร์ เราถามถึงเท็นจังว่าเป็นยังไงบ้าง คุยไปคุยมาก็นึกถึงที่เดโกะตันบอกเรื่องเพลงของจูเลีย เราเลยถามไป

“ทุกคนตกใจกันใหญ่เลย เพราะไม่ค่อยเห็นคนขึ้นแสดงคอนเสิร์ตไอมาสเล่นกีตาร์เองสักเท่าไหร่” (เราว่าไม่มีเลยมากกว่า)

 ห่ะ……………….(เราเพิ่งรู้ตอนนั้นแหละ) มิน่าเดโกะตันถึงบอกว่าเพลงนี้น่าจะเป็นเพลงที่พีคสุดๆ ของคอนนี้

และกาชาของมิลเลียนไลฟ์ก็จัดใบนี้มาอย่างไว แหม่….

ถึงจะมีการ์ดจูเลียถือกีตาร์มาหลายใบแล้ว แต่ไม่ใช่กีตาร์ตัวนี้ค่ะ อันนี้เป็นกีตาร์ที่ไอมิใช้เงินตัวเองซื้อเลย

ปีที่แล้ว ไอมิไม่ได้เข้าร่วมอีเวนท์ LTP06 แต่ก็พูดไว้ประมาณนี้

แล้วก็เป็นจริงในอีก 6 เดือนต่อมาก อาห์

หลังจากนั้นไอมิไปออกอีเวนท์อะไรสักอย่างที่โอซาก้า ดีเจรายการวิทยุนั้นถึงกับทวิตว่าเพิ่งรู้นะเนี่ยว่าแฟนไอมิจังเพิ่มขึ้นเยอะมากจากคอนเสิร์ตไอมาส

รายการเดเระราจิกับมิลิราจิของสัปดาห์หลังคอนเสิร์ตเป็นอะไรที่ฮาดี เพราะสาวๆ ทั้งสองฝั่งไม่ว่าจะมิลเลียนหรือซินต่างพูดเหมือนกันว่าไอมิเท่มาก รับหนูไปเป็นแฟนที 555 คือแบบ ทุกคนมารุมดูมอนิเตอร์แล้วกรี๊ดกัน อยากเห็นภาพนั้นแฮะ 

 

คอล

ยังมีหลายๆ เพลงที่คอลยังไม่ลงตัวและไม่เป็นระเบียบนัก โดยเฉพาะเพลงของมิลเลียนไลฟ์ซึ่งส่วนมากจะร้องแค่เฉพาะในอีเวนท์ LTP (สถานที่จัดเล็กมาก ได้ประมาณ 200 คนเองค่ะ) เป็นเรื่องที่จะต้องปรับปรุงกันต่อไป ส่วนตัวเราก็ปฏิญาณกับตัวเองว่าจะหัดไปดีๆ กว่านี้

ตอนแรกเราไม่ค่อยใส่ใจคอลนักค่ะ กะว่าปล่อยให้พวกผีญี่ปุ่นเค้านำกันเอง ส่วนเราจะดูเฉยๆ แล้วโบกๆ แท่งไฟ ประกอบกับมีคนบอกว่าไม่ต้องเคร่งนัก เดี๋ยวร่างกายมันปรับให้สอดคล้องกับคนข้างๆ ได้เอง ซึ่งมันก็จริงแค่ข้อหลังนะ (ฮา) เพลงไหนที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน ฟังๆ ตามๆ เค้าไปแป๊บเดียวก็ได้แล้ว การสนุกกับคอนเสิร์ตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ไม่ต้องซีเรียสกับคอลก็ได้

แต่เอาเข้าจริงๆ เจอข้างๆ คอลมันก็ทนไม่ได้ฝ่ะ ถถถถถ

 

ไซเลียม

เราไม่ค่อยรู้เรื่องไซเลียมเท่าไหร่นัก และไม่อยากเปลืองเงินเลยใช้ Colorful Pro นั่นแหละเพื่อประหยัดงบ ถ่านเทสต์ที่มันให้มากับตัวแท่งไฟเลย ป่านนี้ยังไม่หมด ขนาดในคอนนี่เปิดแทบตลอดนะนั่น กลับมาก็ยังมีเปิดเล่นบ้าง

แต่พอไปคอนเสิร์ตนี้ เราเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมจึงยังมีคนซื้อแท่งไฟเคมี 大閃光  (แบบหัก ราคาถูกๆ แท่งละ 100-157 เยน มีสีเดียว อยู่ได้ประมาณ 10 นาที)

ความสว่างผิดกันมากค่ะ มีคนทำรีวิวเทียบไว้กับแท่งไฟออฟฟิชเชียลแล้วก็กับ 大電光 ด้วย (อีกยี่ห้อนึงที่เป็นแบบใส่ถ่านกระดุม แต่เป็นแบบสีเดียว)

http://monta.moe.in/wp/2013/06-22/02-02_1072

คัลเลอร์ฟูลโปรจะมีสองแบบคือ คิระคิระ (เน้นความสว่าง) กับไวท์ (เน้นสีที่สมูทสม่ำเสมอสวยๆ) เราใช้แบบไวท์อยู่ เวลาไปอยู่ในคอนคือเห็นเลยว่าความสว่างด้อยกว่าชาวบ้านมาก พวกใช้ไดเซ็นโควคือมันสว่างจริงๆ

ภาพจาก http://photozou.jp/photo/show/1690864/80853514

ไดเซ็นโควคือแท่งกลางค่ะ เป็นไง สว่างสะใจมั้ย!!!!! (แต่พอผ่านไปนานๆ ความสว่างก็ลดลงเรื่อยๆ ค่ะ)

แถมคัลเลอร์ฟูลโปรดูจะมีปัญหากับเฉดสี “เหลือง”  เพราะยังไงมันก็ส้ม (ดูได้จากเว็บรีวิวข้างบน) มีเสียงลือเสียงเล่าอ้างเหมือนกันว่าถ้าเปลี่ยนไปใช้ถ่าน SR44 แทน LR44 แสงจะค่อนข้างเป๊ะกว่านี้ แต่คงไม่ลองเล่นๆ อ่ะค่ะ เพราะมันแพง ทางเลือกของหลายคนคือซื้อคัลเลอร์ฟูลโปร แล้วซื้อแท่งไฟอื่นแยกเฉพาะสีเหลือง

จากประสบการณ์เพลงรีเบลเลียนรอบนี้ทำให้เราตั้งใจว่าถ้ารอบหน้าได้ไปก็คงจะซื้อแท่งไฟออฟฟิชเชียล 13k เยนเอ๊งงงง (สีละ 1000 เยน) ไม่นับพร็อพสำหรับพกพาอื่นๆ

แต่คงไม่ถึงขั้นใช้แท่งไฟเคมีเป็นร้อยแน่ๆ….ทำไมถึงเป็นร้อย? คือบางคนมันเสียบหมดทุกนิ้วอ่ะค่ะ แล้วแท่งนึงอยู่ได้ราว 10 นาที คูณเข้าไปสิ เห็นซินนามอนP ทำแท่งไฟขายเองเหมือนกัน ถ้าเค้าดีลกับอมาซอนสำเร็จ วางขายบนอมาซอนได้เมื่อไหร่คงจะอุดหนุน พวกใช้ถ่านแบบนี้ยังไงก็คุ้มกว่าแบบหักในระยะยาว ถ้าไม่แคร์ว่าแท่งไฟของข้าต้องสว่างทิ่มตากว่าใครอ่ะนะ

ถ้าใครคิดจะไปคอนเสิร์ต ควรเตรียมแท่งไฟแต่เนิ่นๆ เลยนะคะ เพราะตอนก่อนโมโมโกะจะเดินทางมาไซตามะก็ได้ข่าวว่าหาซื้อคัลเลอร์ฟูลโปรไม่ได้เลย ราบจากอมาซอนโดยสิ้นเชิง

 

ดราม่าเล็กน้อยของเพลง M@STERPIECE และ Liar Rouge

แม้ในคอนเสิร์ตจะร้องเพลง ปรบมือกันอย่างประทับใจ แต่ควันหลงหลังคอนเสิร์ตกลับไม่ได้อบอุ่น 100% อย่างที่คิด

หลายคนที่อัพบล็อกเกี่ยวกับคอนเสิร์ตรอบนี้ ค่อนข้างผิดหวังที่เพลงมาสเตอร์พีซกลับมีแต่ไซเสียมสีอุลตร้าออเรนจ์ ทวิตแขวะก็มีมาให้เห็นประปรายค่ะ แต่สักพักก็สงบลง

แฟนจากอนิมาสที่เข้ามาใหม่นั้นมีไม่น้อยทีเดียว และด้วยอิมแพคต์จากเพลง Jibun Restart มันเหมือนฝังหัวทุกคนว่าเพลงรวมต้องอุลตร้าออเรนจ์นะ ซึ่งจริงๆ ไม่เกี่ยวนะคะ สีส้มของจิบุนรีสตาร์ตคือทุกคนต้องการจำลองอนิเมเฉยๆ

มีไซเลียมของมาสเตอร์พีซก็ไม่ได้จำกัดสีค่ะ อยากใช้สีอะไรก็ใช้ไป แบบในหนังโรง แต่ข้อจำกัดยังมีค่ะ คือเพราะมันต้องตบมือไงเลยไม่สามารถจะถือไซเลียมได้ทุกสี (เอาเท่าที่ถือได้ก็พอมั้ง….)

แต่เรื่องบ่นพวกนี้แป๊บเดียวก็สงบ ช่วยไม่ได้ล่ะนะ นี่เป็นครั้งแรกที่ร้องในคอนเสิร์ต ครั้งต่อๆ ไปก็คงจะปรับปรุงกัน

อย่าไปสะเหร่อคอลเพลงนี้ล่ะ ถถถถถถถ

ส่วนเพลงไลเออร์รูจ เราเห็นดราม่าเล็กน้อยบนไทม์ไลน์ในคืนวันเสาร์ แต่ยุ่งๆ ไม่มีเวลาตาม พอไปอ่านเรื่องราวย้อนหลังได้ความว่า สีไซเลียมในเพลงนี้กระจายเป็นแดงบ้าง ขาวบ้าง น้ำเงินบ้าง แทนที่จะเป็นขาวอย่างเดียว ทำไมถึงกระจาย?

ขาว – สีประจำตัวชิโฮะ (จริงๆ สีอิมเมจไปทางเทา แต่สีไซเลียมใช้ขาว)

แดง – สื่อถึงรูจในเพลง

น้ำเงิน – สีที่เท็นจังชอบ

จริงๆ ก่อนหน้านั้น เท็นจังเขียนบล็อกถึงสีไซเลียมหลังอีเวนท์ลอว์สัน stage greeting ของมูฟวี่มาส (Edit : 18/01/2015 มาเขียนแก้ในอีกเกือบปีให้หลังเนี่ยนะ) ว่า ดีใจนะที่มีคนโบกสีน้ำเงินให้ แค่สีชิโฮะเป็นขาว แค่ขาวสีเดียวก็พอ ทีนี้มันเลยมีติ่งที่ไม่พอใจกับการที่ไซเลียมสีกระจายหมด เพราะเขาอยากให้เท็นจังเห็นภาพที่แบบขาวทั้งฮอลล์มากกว่า หลังจากนั้นก็มีวางโครงการไซเลียมอะไรกัน ซึ่งติ่งคนนั้นพิมพ์อะไรมาไม่รู้ จับใจความไม่ได้ หลายคนก็ไม่เห็นด้วยอ่ะนะว่าจะไปบังคับกะเกณฑ์ทำไมเรื่องสีไซเลียม สุดท้ายไอ้เพจ twipla หน้านั้นก็โดนลบทิ้งไปแล้ว (เราอ่านเอาจากแคชกูเกิ้ล)

……………………อดดูเท็นจัง อยากโบกสีขาวบ้าง

 

ไอดอลพาวเวอร์เรนโบว์

เริ่มแรกที่เฉยๆ กับเพลงนี้ ตอนนี้กลายเป็นว่าฟังแล้วน้ำตารื้นแทบทุกรอบ เนื้อเพลงแต่ละคำรู้สึกว่ามันใช่จริงๆ…เพราะมีทุกคนจึงมาที่นี่ได้ ดังนั้นจึงขาดใครไปไม่ได้แม้แต่คนเดียว…

 

เรื่องของ In-Ear Monitor

http://en.wikipedia.org/wiki/In-ear_monitor

อุปกรณ์ชิ้นนี้จะช่วยตัดเสียงนอยซ์ เสียงรบกวนต่างๆ เช่น เสียงคนดู ไปจนหมดสิ้นเพื่อให้ได้ยินเสียงดนตรีกับเสียงจากไมค์ชัดๆ  มีคนบอกว่าการที่ผู้แสดงถอดเอียร์มอนิเตอร์ออกหรือจ่อไมค์หาผู้ชมก็เพราะอยากได้ยินเสียงผู้ชมนั่นเองค่ะ TwT ตอนร้องเพลงสัญญาก็เหมือนมิงกอสจะถอดช่วงท้ายๆ ล่ะมั้ง จำไม่ได้แล้วว่ามีใครถอดอีก

 

อักกี้แต่งงาน

ข่าวใหญ่ที่แตกตื่นทั่วหล้าวงการไอมาส หลังจบคอนเสิร์ตไม่กี่วัน คุณฮาเซกาวะ อาคิโกะหรืออักกี้ ผู้ให้เสียงมิกิได้เขียนขอบคุณเรื่องคอนเสิร์ตลงบล็อก พร้อมกับประกาศว่าจดทะเบียนแต่งงานแล้วลงท้ายเอ็นทรี่อย่างเรียบๆ ไม่หวือหวา

ไทม์ไลน์วันนั้นจำได้ดี มีแต่คนกรีดร้องด้วยความดีใจ  ถ้าใครอ่านบล็อกของคุณชิโมดะ อาซามิที่เขียนอวยพรให้แล้วจะซึ้งมาก (สองคนนี้เค้าสนิทกันมาก)

ไอมาสจะดีอย่างนึงตรงที่ เหล่าผีๆ มองเห็นตัวนักพากย์เป็นเหมือนคนๆ เดียวกับไอดอลไปแล้ว ความรู้สึกที่ผีๆ มีมันเลยจะออกไปทางผู้ใหญ่ที่คอยเฝ้ามองผู้น้อย อารมณ์แบบพ่อลูกน่ะ (ฮา) ต้องยกความดีให้ตัวเกมที่ทำเนื้อเรื่องไม่ได้เป็นแนวจีบสาว รักหวานจ๋าด้วย (คือถึงบางรูทมันจะหมิ่นเหม่อย่างมิกิ แต่ก็โฟกัสความเป็นโปรดิวเซอร์-ไอดอลมากกว่าอยู่ดี) ดังนั้นเวลานักพากย์ไอมาสแต่งงาน มีแฟน สบายใจได้เลยว่าจะไม่มีการอาละวาด เรจกันแน่นอน มีแต่คนร่วมดีใจ อบอุ่นดี

วันไหนคิงหรือมิงกอสประกาศแต่งงานขึ้นมาจะเป็นยังไงนะ (ฮา) แต่อย่างคิงอาจจะแต่งแล้วก็ได้แค่ไม่เปิดเผย ถถถถถ

 

โรค SSA

หลังกลับมา สงบใจทำงานไม่ได้ราวๆ ครึ่งเดือน เสียงานเสียการมหาศาลมากจริงๆ ตอนนี้ใกล้กลับเป็นปกติเหมือนเดิมแล้วค่ะ นอกจากนี้มันทำให้เราเกิดอาการ “เห็นอะไรเป็นไอมาสก็จะซื้อแบบไม่คิด” ไปแล้ว ตอนนี้เริ่มอยากได้พวกเสื้อยืด สแตรปอะไรที่มันเอาใช้ได้จริงมากขึ้นจากเมื่อก่อนไม่คิดจะซื้อแม้แต่่น้อย อาห์ น่ากลัว

 

กำแพงที่พังลง

ช่วงก่อนเริ่มทัวร์คอนเสิร์ต 8 ปีของปีที่แล้ว บรรยากาศค่อนข้างจะอึนพอสมควร หากถามว่าทำไมอึน คงต้องย้อนกลับไปราวกุมภาพันธ์ปีที่แล้วก่อน

นั่นคือตอนที่มิลเลียนไลฟ์เปิดให้บริการค่ะ

ตลอดเกือบ 2 ปีที่ซินเดอเรลล่าเกิร์ลให้บริการมา ค่อนข้างจะมีเส้นแบ่งชัดเจนทีเดียว ในสายตาเรา เรามองเป็นเหมือนสปินออฟหรือโดจินอะไรสักอย่างที่ยืมชื่อไอมาสไปใช้ คนอื่นจะมองอย่างไรก็ไม่รู้เหมือนกัน

มีมิลเลียนไลฟ์เพิ่มมา แถม 765PRO ยังเป็นแกนนำ+มีบทเยอะกับทางฝั่งนี้ รอยแยกมันเลยยิ่งกว้างขึ้น

แต่ที่แน่ๆ ฐานแฟนๆ เริ่มแยกสายตั้งแต่มีซินเดอเรลล่านี่แหละ ก็จะมีคนที่

– เป็นแฟนมาตั้งแต่สายหลักและเล่นซินเดอเรลล่าด้วย

– คนที่เล่นแต่ซินเดอเรลล่า ไม่สนสายหลัก

– คนเสพสายหลักที่แอนตี้ซินเดอเรลล่าหรือเฉยๆ

ค่ะ…………..ดาร์คนีออนเคยเป็นประเภทที่ 3

ทีนี้พอมิลเลียนไลฟ์เปิดมา คนก็อะไรวะ อีกแล้วเหรอ มาเพียบๆ ยั้วเยี้ยๆ อีกแล้ว แต่มิลเลียนไลฟ์จะกำหนดตัวนักพากย์ fix จำนวนไอดอลมาแต่แรกเลยว่าคงไม่เพิ่มมากกว่านี้แน่ๆ และใช้ลายเส้นของ A1 Picture ทำให้เกิดการแบ่งสายของพีอีก

– พวกเล่นหมด

– พวกเสพสายหลัก ไม่เอาซินเดอเรลล่ากับมิลเลียน

– พวกเสพซินเดอเรลล่าเท่านั้น

– พวกเสพหลัก+ซินเดอเรลล่า แต่ไม่สนมิลเลียน

– พวกเสพสายหลักและไม่ชอบซินเดอเรลล่า เลยปันใจไปให้มิลเลียนเพราะเส้น A1 และ 765PRO จะมีบทบาทมากกว่า

ฯลฯ อะไรทำนองนี้ และดาร์คนีออนก็จัดเข้าข่ายประเภทล่างสุด ถ้าใครเคยอ่านที่มาที่เราติดไอมาส มันช่างเป็นอะไรที่ลักลั่นย้อนแย้งสิ้นดี…

เหตุผลหนึ่งที่ทำให้ไอมาสอายุยืนยาวมาจนถึงบัดนี้ได้ก็คือคอนเสิร์ตประจำปี Anniversary Live ที่คอยจุดไฟในจุดเหล่าผีๆ ให้ติดสว่างอยู่ตลอดเวลา มาคิดๆ ดู สาวๆ ไอมาสเกิร์ลแต่ละคนก็เหมือนกับสาวๆ 765PRO นะคะ ต่างคนต่างมีงานของตัวเอง พอครบปีนึงก็กลับมารวมตัวออกคอนเสิร์ตด้วยกัน

โอกาสเดียวในรอบปีทั้งที ทำไมต้องเอาแขกรับเชิญมาบั่นทอนเวลาอีก?

หลายคนคงคิดแบบนั้นกันแน่ๆ………เราคนนึง

(ถึงจัดคอนเสิร์ตใหญ่เป็นปีละ 2 รอบมาตั้งแต่ราวๆ ปี 2011 แล้วก็เถอะ)

รอบแรกๆ มีข่าวแย่ๆ มาให้เห็นเป็นพักๆ เหมือนกัน เช่น มีบางคนแบบเอาพัดปิดหน้า ไม่ยอมมองตอนสาวๆ ซินเดอเรลล่าเดินไปใกล้ๆ อะไรทำนองนั้น แต่พอรอบหลังๆ ก็ดีขึ้น พร้อมกับการที่หลายคนได้เห็นสาวๆ ซินเดอเรลล่ากับมิลเลียนทำได้ดีมากกับการขึ้นเวทีใหญ่ครั้งแรก (ก็ไม่น่าจะครั้งแรกแล้วมั้ง เหมือนก่อนหน้านั้นก็มี LisAni? หรืออนิเมโล) มีคนไม่น้อยที่ตัดสินใจจะเชียร์สองบ้านนี้ด้วย

แม้เริ่มมีกระแสทำให้คนเริ่มสนใจมิลเลียนมากขึ้น แต่สถานการณ์ก็ดูไม่ต่างจากเดิมเท่าไหร่ คือยังลุ่มๆ ดอนๆ อยู่ ไม่ได้ติดลมบนไปแล้วแบบซินเดอเรลล่า ทางทีมงานฝั่งเกมก็พยายามปรับปรุงระบบมาเรื่อยๆ จนกระทั่ง TGS ก็ประกาศว่าจะจัดคอนที่ SSA และเหตุการณ์หลังจากนั้นลองอ่านแสวงบุญ part1 ได้นะคะ

พอเห็นรายชื่อคนแสดงเพียบซะขนาดนั้น เราก็คุยกับคนรู้จักไว้ตามนี้

“อาจจะมีคนคัดค้านเยอะ แต่ถ้าพวกมิลเลียนร้องเพลงกับรุ่นพี่ก็ดีเหมือนกันนะ”
“อยากเห็นรุ่นน้องคัฟเวอร์เพลงรุ่นพี่ค่ะ ขอซินเดอเรลล่ากับมิลเลียนร้องคู่กันยิ่งดี”

ข้างบนพูดถึงเพลงมาจิอุเคปรินซ์กันว่าจะร้องมั้ย แล้วเราก็ทวิตไปว่า

“คนขึ้นแสดงเยอะด้วย ถ้าเค้ากะแสดงแบบว่ายัดเพลงให้เยอะที่สุดก็อาจได้เห็นเมดเลย์หรีือดิวเอ็ท ทรีโอแปลกๆ ที่ไม่เคยเห็นก็ได้”

.

.

.

.

.

ก่อนคอนเสิร์ตจะจัดสัก 2-3 สัปดาห์ มีการจัดรายการพิเศษ เชิญไดเร็คเตอร์ 1 มาเป็นเกสต์รายการวิทยุ พอจะรู้คร่าวๆ แล้วว่าคอนเสิร์ตรอบนี้มีความยาว 4 ชั่วโมง แต่ไม่คิดว่าของจริงจะล่อไปเกือบ 5 ชั่วโมง ทุกอย่างอัดแน่นแทบไม่มีช่วงพักหายใจนอกจากตอนพัก การต่อเพลงเป็นไปอย่างไหลลื่น การเสียเวลาเกิดขึ้นน้อยมาก เท่าที่ฟังโคโรอาซึเล่า จากเซ็นเตอร์สเตจไปถึงเมนสเตจ จะมีรถรางให้นั่งไปค่ะ เพื่อการเคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็ว คนจำนวนเยอะขนาดนั้น ต้องเตรียมสแตนด์บายอะไรวุ่นวายแน่ เพราะเมดเลย์แต่ละเพลงก็ไม่ได้ยาว

การแสดงที่สมูท สร้างความประทับใจให้คนดูถึงเพียงนี้ ต้องใช้ความพยายามพากเพียรอุตสาหะในการซ้อมมากมายแค่ไหนกัน ยิ่งคนเยอะ ยิ่งมากความวุ่นวาย ซ้อมลำบากมากขึ้นตามจำนวน ไหนจะกลุ่มน้องๆ ที่ร้องเพลงของพวกรุ่นพี่ ต้องเสียเวลาซ้อมทั้งเพลงตัวเองและเพลงรุ่นพี่เพิ่มอีก (ส่วนรุ่นพี่ร้องเพลงตัวเองอยู่แล้ว บางเพลงเช่น READY!! นี่ก็ร้องมาหลายครั้งจนแทบไม่ต้องซ้อมแล้วมั้ง)

ที่สำคัญคือ การแสดงที่ให้ทุกคนได้มีส่วนร่วมแบบไม่แบ่งแยกแบรนด์

 

คือ กรูฟินมาก อะไรที่อยากเห็น ได้เห็นหมดเลย

 

ตอนที่เขียนเอ็นทรี่นี้ คอนเสิร์ตแรกของซินเดอเรลล่าเพิ่งจบไปหมาดๆ อ่านข่าว อ่านความประทับใจของคนได้ดู อ่านความรู้สึกของสาวๆ ซินเดอเรลล่าแล้วอยากร้องไห้ เสียดายมาก ทำไมเราแอนตี้ซินเดอเรลล่ามาตั้งนานนะ

อีเวนท์ต่างๆ อย่างเช่น นิโก้โจวไคกิ 3 ก็มีตัวแทนจาก 3 ไอมาสไปด้วยกันเลย ไม่แยกแล้ว คิดว่าบันแหนมคงจะโปรโมทด้วยแนวทางแบบนี้ต่อไป (ไว้วันหลังอาจจะมีเอ็นทรี่เกี่ยวกับการตลาดของไอมาสในอนาคตก็ได้)

คิดว่าชาตินี้คงไปชอบไอดอลยี่ห้ออื่นไม่ได้แล้วล่ะ เพราะสัญญากับสาวๆ ไว้แล้วว่าเราจะโปรดิวซ์ต่อไป อีกทั้งเป็นแฟนผลงานของโทยามะ อาคิทากะซังไปเรียบร้อย จริงๆ เป็นมานานตั้งแต่เพลงชาติหน้าแล้ว 5555 เฮียบอกมีโอกาสให้ไปอีก ก็ต้องไปอีกสิคะ

 

สิ่งที่อยากทำรอบหน้า

– แจกขนมหน้าคอนเสิร์ต อยากเอาเพรทซ์ต้มยำไปแจก แจกแบบสุ่มๆ น่ะแหละ ขั้นต่ำคือประมาณ 200 ชิ้น แต่อยากแจกเยอะกว่านี้เหมือนกัน ขึ้นกับทุนและได้ไปรึเปล่า

– จำหน้าทุกคนให้ได้ รอบนี้จะขอถ่ายรูปไว้เลยสำหรับทุกคนที่เจอหน้ากัน ถถถถ

– ไปเอเรีย 51 บาร์นี้เจ้าของเป็น P แล้วก็มีลูกค้าที่เป็น P แวะเวียนไปเรื่อยๆ เช่นกัน

– ไปลองของผจญดันเจี้ยนชินจูกุ

– ไปสกายทรี

– ไปนั่งกินอาหารที่คาเฟ่ลอยฟ้าตึกซันไชน์

– เซ็นชื่อในเกสต์บุ๊คที่ร้านนัมโคนาคาโนะ

– ไปนิปปงบาชิที่โอซาก้า ตรงนี้ก็มีร้านนัมโคอยู่เหมือนกัน

– ลองชิมเนื้อม้าสักครั้ง

(ต้องไปกี่เดือนวะ…)

 

การไปเดินทางรอบนี้เริ่มต้นด้วยขลุกขลัก เหนื่อยใจนานัปการ แต่ขากลับนี่เอาอะไรกลับมาเยอะจริงๆ มีแต่สิ่งที่คาดไม่ถึงทั้งนั้น ไม่ว่าจะความประทับใจจากคอนเสิร์ต โลกใหม่ที่เปิดกว้างขึ้น ผู้คนมากหน้าหลายตาที่ได้รู้จัก ได้เป้าหมายใหม่ในชีวิตเพิ่มขึ้นมาทำให้ชีวิตไม่หมดไปวันๆ

หวังว่าช่วงประมาณกลางปีหน้าจะได้กลับมาเขียนเอ็นทรี่คล้ายๆ กันนี้อีกค่ะ

Advertisements

9 thoughts on “บันทึกการแสวงบุญ : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2014 – Extra ภาคควันหลง –

  1. เรื่องซินกับมิเลี่ยนนี่ ตอนแรกผมก็ไม่ชอบทั้งคู่เลยครับ
    ตอนแรกที่ซินออก ก็ไม่สนใจ ส่วนตัวคิดว่าเลอะเทอะมาก ไม่ชอบเลย
    จนพอมันออกมาได้ซักพัก (นานมาก) ผมก็ได้ไปเจอเพลงนึงเข้า
    คือเพลง “มงกุฎช็อคโกแลต” นั่นแหล่ะครับ … ติดเลย แต่ช่วงนี้ก็เพลา ๆ ลงบ้าง
    ส่วนมิลเลี่ยนนี่ติด ๆ ดับ ๆ ครับ … ช่วงแรกติดก็แต๊งกิ๊ว แล้วก็ไม่ฟังอีกเลย
    จนมาถึง LTP10 ก็เริ่มติด แล้วก็ย้อนกลับไปฟัง LTP05 แล้วก็ติดแค่สองอันนี้

    หวังว่ารอบหน้าดาร์คนีออนซังจะได้ไปอีกนะครับ !

    • LTP เทพทั้งมวลค่ะ สมควรฟังอย่างยิ่ง ไว้ลองได้ดูคอนเสิร์ตนี้จะประทับใจแน่ๆ

      • ตอนนี้ติดบลูซิมโฟนี่แล้วครับ ฮัมเพลงนี้ตลอดทั้งวันชนิดหยุดไม่ได้เลย
        สรุป TLP นี่ยิ่งตามยิ่งติดสินะเนี่ย …
        ผมเองเริ่มจะปันใจไปให้กลุ่มอื่น ๆ ทีละนิดนอกจากเซ็ตหลักแล้วล่ะครับ

  2. ;w; โอย สนุก อ่านแล้วอิ่ม มีความสุข ยิ้มตลอด……..
    ไม่อยากให้จบเลย อยากให้มีไปเรื่อยๆ (หมายถึงบล็อก)
    เราเองยังค่อนข้างเฉยกับมิลลิและซฺนอยู่นะ เพราะช่วงนี้ไม่มีเวลาฟังเพลงเพิ่มด้วยล่ะมั้ง..
    ไว้จะรบกวนให้ทำลิสต์เพลงเจ๋งๆให้นะ ><~ (เพลงที่อ้อนคัดแล้วเราติดทุกเพลง ถถถถถ)
    อยากเสพวงน้องเหมือนกัน แต่พอมีเวลาแบบกระปริบกระปรอยแล้วมันต่อไม่ติดยังไงไม่รู้….

  3. ควันหลงอ่านสนุกดีฮะ เขียนส่วนของคอนไปเยอะขนาดนั้นแต่ก็ยังอุตส่าห์มีอะไรมาให้เขียนทิ้งท้ายอีกยาวเหยียด

    รายชื่อนั้นจริงๆสองสัปดาห์ก็ทำหมดได้นะ (แค่เหนื่อยหน่อย เดินขาลากทุกวัน…) แอเรีย 51 นี่ก็เสียดายที่ครั้งก่อนรู้จักช้าไปเลยไม่ได้ไป เห็นว่าเจ้าของเป็นยุคิโฮะP ด้วย ฮืออออ

    อยากรักษาโรคแอนตี้ซินต้องไปคอนสินะ ไว้จะหาโอกาสไปบำบัดบ้าง ถถถถถ

  4. อ่านควันหลงแล้วเพลินมากเลยค่ะ เก็บทุกอย่างหลังและก่อนคอนได้ครบเครื่องเลยทีเดียว (ทำให้รู้สึกว่าทุกอย่างมันจบโดยสมบูรณ์)

    พูดถึงกำแพง ก็เป็นเหมือนกับเจ้นี่แหละค่ะ เจอคอนที่SSAไปคิดว่ามันจะทลายไปหมดแล้วนะคะ ที่ไหนได้ กับนางซินนี่แค่บางคนจริงๆ (แต่มิลเลียนหายไปเป็นปลิดทิ้ง) แต่พอได้ไปไลฟ์วิวนางซินเท่านั้นแหละค่ะ อยากจะด่าตัวเองว่าไปทำอะไรอยู่ที่ไหน ไม่เห็นมั่งเหรอว่าสาวๆเค้าพยายามขนาดไหน ฟฟฟ

    นัมโคนิปปอนนี่น่าไปค่ะ เครนเกมไอมาสเยอะมาก แล้วยังจะมีตู้อาเคมาสหลบอยู่ตรงหลืบบันไดเลื่อนอยู่สองตู้ด้วย แถมหน้าร้านก็มีรูปไอมาสตั้งซะหราเลย (ฮา)

    หวังเช่นกันค่ะว่าหน้าร้อนปีหน้าจะได้ไปเฮฮาปาจิงโกะที่หน้าคอนอีก
    เจ้อ้อนสู้ๆค่ะ

  5. Pingback: [ฮว้าก] ไปขอลายเซ็นไอมิมาค่ะ!!!! | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

  6. Pingback: ครบรอบ 1 ปีของบล็อกนี้… | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

  7. Pingback: หยุมหยิมเรื่องแท่งไฟของไอมาส | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s