บันทึกการแสวงบุญ 10 ปีไอมาส : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2015 ภาค 3 : 18 ก.ค. เช้าแห่งการวิ่งไล่จับ (1)

วันที่เฝ้ารอ…..วันแรกได้มาถึงแล้ว………..เล่าเรื่องตัวเองเยอะอยู่ ^^’ เพราะเช้าวันนี้เราวิ่งไล่จับคนรู้จักตลอด เลยมีแต่เรื่องของตัวเองกับคนรู้จักค่ะ อ่านไปเรื่อยๆ เวลาไม่มีอะไรอ่านตอนกินขนมละกันเนอะ เตือนไว้ก่อนเพื่อไม่ให้เสียเวลาว่ายังไม่เข้าพาร์ทคอนเสิร์ตนะจ๊ะ

เจอสามีภรรยามหาภัยเมื่อคืนทำเอาเรานอนไม่ถึง 5 ชั่วโมง กินข้าวที่ล็อบบี้ ซื้อเสบียงจากแฟมิลี่มาร์ทแถวโรงแรมเสร็จเรียบร้อย พอโดดขึ้นรถไฟปุ๊บขอหลับยาวๆ เลย ก่อนหลับเปิดทวิตเช็คๆ ข่าวก็เจอ

“[สปอยล์] รูปแบบเวทีของคอนไอมาส 10 ปีรั่วจากฝีมือนักกีฬาทีมเซย์บุไลออนส์”

??????? งงแบบจับต้นชนปลายไม่ถูก ง่วงก็ง่วง ประกอบกับจะได้ไปอยู่แล้วเลยช่างมัน หลับดีกว่า………….

…………………………………………….

……………………………

…………..

ตั้งใจว่าจะหลับมันก็ไม่หลับค่ะ เหมือนจะขึ้นรถไฟสาย Express วิ่งยาวๆ ไม่มีจอดเลยมาถึงไวมากในครึ่งชั่วโมง ถึงโดมประมาณ 9 โมงนิดๆ ได้ เจอคนที่มีแววจะถึงเช้าๆ บนทวิตก็นัดเจอเค้าตรงทางออกหน้าสถานี

วันนี้หอบของมาเยอะมาก หนักโคตรๆ นัดตั้งแต่ที่ไทยแล้วว่าจะเจอใคร จะให้ของฝากใครเป็นอะไรบ้าง ตั้งมั่นว่าวันนี้ต้องจับตัวให้ได้เยอะที่สุดหรือให้ได้ทุกคนยิ่งดี เพราะวันสองเราอยากเดินดูอะไรๆ และเก็บบรรยากาศ นั่งรอตรงหน้าสถานี (เพราะมันมีชายคายื่นออกมาและมีที่) ถามๆ ในห้องแชท ยังไม่มีใครขึ้นรถไฟแม้แต่คนเดียว เลยกะว่าจะนั่งแถวนี้จองที่ให้ นัดคนโน้นคนนี้ให้มาเจอพลางรอประมาณครึ่งชั่วโมง….

คนแรกที่เจอคือ…….บุตะโกะซัง (เขียนด้วยคันจิหมู+เด็กน่ะแหละ แต่ตัวจริงเธอเป็นสาวสวยนะคะ ฮา วาดรูปบ่อยๆ ด้วย ลองดู pixiv ของเธอได้) เธอคือหนึ่งในแก๊งดิวนูที่เรารวบรวมความกล้าไปขอแลกนามบัตรด้วยคราว SSA2014 เป็นทาคาเนะ P และแฟนคลับฮารามี่ (จริงๆ เธอก็กรี๊ดแทบทุกคนน่ะแหละ ถถถ) เชิดชูยูริเป็นจิตใจแต่ก็เหมือนจะไม่ได้ปฏิเสธ BL…เป็นคนที่คุยด้วยแล้วรู้สึกสนุกสนานเฮฮาแบบป่วยๆ น่ารักดี XD ถ้าจำไม่ผิดบ้านเธออยู่ชิซึโอกะ แต่เรียนอยู่ที่อาคิตะ? รอบนี้เดินทางลงมาจากทางเหนือ (ชิซึโอกะล่ะมั้ง) เธอจะมาซื้อของก่อน เสร็จแล้วไปรับน้องสาวที่โตเกียวแล้วค่อยย้อนมาดูคอนด้วยกันที่โดม (ตารางรัดตัวมาก) เจอกันก็ทักทายคุยกัน

บุตะโกะ/DN “ไม่เจอกันนานเลยค่ะ!”
DN “นี่ค่ะของฝาก (ยื่นเพรทซ์รสลาบให้) จะบอกว่าเจอบุตะโกะซังคือคนที่เจอคนแรกเลยนะ”
บุตะโกะ “อ๊ะ จริงป่ะคะwww ดาร์คนีออนซังก็เป็นคนแรกที่เราเจอเหมือนกัน”

คุยสัพเพเหระอะไรต่ออีกหน่อยจำไม่ได้แล้วพอหอมปากหอมคอ บุตะโกะซังเปรยๆ ว่าสินค้าขายตรงไหน+จะลองไปเดินหาคนรู้จักด้วยเผื่อฟลุคเจอ เราก็บอกทางไป….หมดไป 1 คน

สักพักเจ้าหน้าที่สถานีบอกว่าห้ามนั่งแถวนี้นะ มันเกะกะคนเดินเข้าออกสถานี (จริงๆ ก็หลบออกมาเยอะแล้ว) แต่โอเค เราก็หลีกขยับขึ้นไปข้างหน้าอีกหน่อย (พ้นชายคาออกมานิดๆ)

ดูภาพประกอบจากหน้านี้จะเข้าใจง่ายขึ้น ตอนแรกเรานั่งอยู่ตรงที่ทำการของเจ้าหน้าที่ที่เขียนคำว่า SEIBU ตรงขวามือ (นั่งด้านข้างนะ ไม่ได้ไปนั่งหน้าประตู) พอโดนไล่ก็ขยับมาตรงช่วงเสาข้างหน้า แต่เราย้ายไปตรงกระถางต้นไม้ที่มันหลุดเฟรมรูปถ่าย

ตอนหอบข้าวของย้ายฐานที่มั่นก็แชะรูปนี้มา

มีแผงมาตั้งขายอาหารด้วยค่ะ จริงๆ เห็นตั้งแต่ตอนเว็บไอมาสปล่อยภาพแผนที่น่ารักๆ นั่นมาแล้วว่ามันจะมี

นั่งลงตรงใต้ต้นไม้ปุ๊บ มีดิวนูสองคนหอบข้าวของมาวางใกล้ๆ รีรออยู่นานเลยทักไป

DN “ขอแลกนามบัตรได้รึเปล่าคะ?”
ดิวนูผู้ไม่รู้ชื่อ 1 “???? (หันไปมองเพื่อนอีกคน)”
ดิวนูผู้ไม่รู้ชื่อ 2 “อ้อค่ะ”
DN “?”

พอแลกนามบัตรกันปรากฏว่า

DN “อ้าว ริออน P! นี่ ดาร์คนีออนค่ะ จำได้รึเปล่า เคยเจอกันตอนมีตติ้งนานาชาติปีที่แล้ว
ริออน “(ทำหน้ามึนไปพักนึง คาดว่าคงจำไม่ได้เพราะไม่ได้คุยกันบ่อย”
DN ” ทวิตเตอร์ก็ฟอลกันอยู่ นี่ค่ะคนนี้ (ยื่นมือถือให้ดูหน้าจอทวิตเตอร์)”
ริออน “อ๋ออออออ ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ”

ในที่สุดเราก็เข้าใจปฏิกริยามึนงงลำบากใจของดิวนูผู้ไม่รู้ชื่อ 1 ตอนแรก นั่นเพราะพวกเธอสองคนคือคนไต้หวันค่ะ -_- ริออนผีเป็นดิวนูคนนึงที่ชอบนาโอะมาก ตั้งแต่ยุยต้งกับริกะเน่ (คุณยามากุจิ ริคาโกะ) ไปอีเวนท์ที่ไต้หวันเธอก็อวยสองคนนี้ตลอด เวลาทวิตบนทวิตภาษาญี่ปุ่นผิดๆ ถูกๆ นะ แต่พอคุยกันกลับปกติ ก็แอบงง อาจจะเหมือนเราแค่ตรงข้ามกัน (เรานี่เขียนเป๊ะ แต่คุยจริงกากค่ะ -w-)

คนที่มากับริออนผีไม่คล่องภาษาญี่ปุ่นเท่าไหร่นัก ตอบเราได้บ้างนิดหน่อย ริออนผีต้องคอยแปลให้ เราให้เพรทซ์กับทั้งสองคนไป ริออนผีให้ยาอมแก้เจ็บคอกับเรามาเม็ดนึง บอกว่าเอาไว้อมตอนคอนนะ แต่ลูกอมอันนี้ออกจะหวานอยู่ ขอบคุณกันเสร็จสองสาวนั่นก็ขอตัวแยกย้าย….นามบัตรของริออนผีไม่ได้เปลี่ยนจากปีที่แล้ว ส่วนอีกคนไม่ได้ทำมา เราเลยบอกเอาของเราไปเฉยๆ ก็ได้

รออีกสักพัก…..เจอเป้าหมายรายที่ 2 (สองคนเมื่อกี้ไม่นับละกัน เพราะบังเอิญเจอ) ฮัปปะซังที่เคยพูดถึงไปนิดนึงในตอน 0 (มิงโซคุที่เราไปถามเค้าว่าเคยมีเคสเซย์โนดองของมั้ยแล้วบ่นให้พี่แกอ่านรัวๆ คนนั้น) ฮัปปะซังเป็นผีญี่ปุ่นคนแรกที่เราได้รู้จัก….คือมันมีช่วงนึงที่เราเริ่มฟอลทวิตเตอร์ผีญี่ปุ่นไปเรื่อย ฮัปปะซังคือคนแรกที่ตอบคำทักทายเรากลับมา…ตอน SSA2014 เขาก็ไม่ได้มาเลยกะว่ารอบนี้ต้องเจอให้ได้ ต่างฝ่ายต่างเคยมีหนี้บุญคุณต่อกันช่วงนึงเลยสนิทกันอย่างรวดเร็วจากช่วงนั้น วันปีใหม่ฮัปปะซังส่ง สคส.มาให้พร้อมกับให้สิ่งนี้มาด้วย

พวงกุญแจโอนิกิริเอ็มเบลม ของที่ได้จากการเข้าไปชมมูฟวี่มาสรอบวิดีโอมาสเตอร์ สัปดาห์ที่ 3…..ดีใจมากมาย ตอนปีใหม่กำลังเฟลมากๆ อยู่พอดี เจออันนี้ซึ้งมาก นามบัตรเลยไม่ได้แลกเพราะฮัปปะซังแกส่งมาพร้อม สคส.แล้ว เราให้นามบัตรเราฝ่ายเดียวพร้อมกับของฝาก เป็นชุดทำต้มข่าไก่ (ที่ตอนหลังแกบอกว่ารสมันเข้มไปหน่อย ไม่ค่อยถูกปาก รอบหน้าเลยกะว่าจะเน้นเอาของฝากเป็นพวกขนมดีกว่า) อิมเมจตัวจริงไม่เหมือนที่จิ้นไว้เลย ทุกคนเป็นมั้ยคะที่พอคุยกับใครทางอินเตอร์เน็ต จะจิ้นอิมเมจเค้าตามอวตาร์ที่ใช้ ฮัปปะซังแกใช้อวตาร์รูปจิเฮี้ยมาเกือบ 3 ปีไม่เคยเปลี่ยน อิมเมจเขาในหัวเราเลยกลายเป็นจิเฮี้ยล่ะมั้ง ถถถถ เป็นหนุ่มแว่น ผอมๆ ผิวเข้มๆ (เฮียแกอยู่คิวชู) จริงๆ เขาไม่เชิงเป็นผีหรอก เป็นมิงโซคุมากกว่าด้วยซ้ำ ถามว่าตามไอมาสมั้ย? ตามค่ะ ตามทั้งบ้านหลักกับมิลเลียน แต่ไม่ได้ลึกถึงขั้นตามเก็บซีดีมันทุกแผ่นหรือไปมันทุกคอน ถ้ามีงานของมิงกอสกับอีเวนท์ไอมาสให้เลือก เขาจะเลือกมิงกอสก่อน

หลังคุยพอเป็นพิธีและร่ำลากับฮัปปะซังแล้ว สักพักหน้าสถานีคนเริ่มเยอะขึ้น เจ้าหน้าที่ออกมาไล่ๆ ให้ไปนั่งกลางลานแทน เลยต้องอพยพและชิบหายค่ะ ฝนตกพรำๆ ไอ้เสื้อกันฝนที่เก็บได้เมื่อวานดันลืมเอามาอีก แล้วดูลานสิอย่างกับมีที่ร่มเพียงพอกับจำนวนคน จะนั่งกลางลานก็ต้องตากฝน เอาไงดีวะ…

ไม่มีทางเลือกเลยมายืนตรงแถวๆ Ticket Center ใกล้ๆ แถวนี้จะมีบูทอะไรสักอย่างที่มีชายคายื่นมานิดนึง ถัดไปคือบูทอิจิบังคาเฟ่ ยืนตัวคนเดียวก็พอหลบฝนได้อยู่เลยหลบชั่วคราวรอคนอื่นไปก่อน อ้างอิงจากแผนที่ที่ลงไว้ต้นภาค 2 จะอยู่เหนืออิจิบังคาเฟ่ ค่อนไปทางขวามือ ก่อนถึงบันไดไปลานจอดรถด้านหลัง แถวๆ นั้น

……สิ่งที่กลัวได้บังเกิดขึ้น…..

ได้ ยิน เสียง ซ้อม ใหญ่ ก่อน ขึ้น แสดง จาก โดม อย่าง ชัด เจน

คนที่ยืนแถวๆ นั้นมองหน้ากันเลิ่กลั่กแล้วยิ้มแห้งๆ ให้กันหมด

ไม่แน่ใจว่าเมื่อวาน (17 ก.ค.) ตอนนั่งๆ อยู่ตรงสถานีนั้นได้ยินด้วยรึเปล่า ที่ได้ยินตอนนั้นเหมือนจะแค่เทสต์ไมค์กับ MC ไม่มีเพลง (มองลอดเข้าไปจะเห็นจอใหญ่ด้วย มีใครสักคนบอกว่าเห็นนูบนจอ) แต่อันนี้มาเป็นเพลง แล้วมาเรื่อยๆ อีก…..

ตำแหน่งที่เรายืนอยู่ก็ประมาณนี้

ฝนตก ผีไทยคนอื่นก็มาช้า ของหนัก ข้าวของเยอะ เจอเสียงรั่วสปอยล์ แถมมีแววต้องยืนไปเรื่อยๆ แบบนี้…..ชีวิตดีมากค่ะ……หงุดหงิดจนเลยระดับที่จะหงุดหงิด ปลงได้เองว่ากูหาเรื่องแบกมาเอง จะอารมณ์เสียทำไม 5555

หลังจบเสียงรั่วจนเพลงที่สาม ฝนเริ่มตกเม็ดใหญ่ขึ้นชนิดที่ต้องใช้ร่มแล้ว แต่เราไม่ได้เอาร่มมาเพราะพยากรณ์อากาศบอกว่าวันนี้จะแดด เสื้อกันฝนก็ลืมอีก….

จำไม่ได้ว่าตอนกี่โมง คนอื่นๆ เริ่มมากัน เนเน่กับตาน่อนเอาร่มกับเสื่อมาช่วยกาง ช่วยปูให้ได้นั่งกันแถวๆ นี้ คนอื่นๆ เริ่มทยอยมา เห็นเนเน่ถือว้ตถุบางชิ้นมาด้วย เราถามว่าจะไปเอาได้ที่ไหน เนเน่บอกให้ไปเอาที่แฟมิลี่มาร์ท ถ้าดูจากรูปแผนที่น่ารักๆ ของเว็บไอมาสคือเดินลงไปในทิศ ↓ ของรูป เดินผ่านแผงลอย ร้านเคเอฟซีไปจะเจอถนนใหญ่ พอข้ามไปก็ถึงแฟมิลี่มาร์ท http://photozou.jp/photo/show/1939197/156505220 เขาแจกกันอยู่แถวๆ นั้นล่ะ

ตอนกำลังจะเดินไปเอา “สิ่งนั้น” พร้อมกับเอาของฝากไปให้คนรู้จักที่แจก “สิ่งนั้น” อยู่ก็เจอกับอย่างอื่นที่ไม่คาดคิดก่อน….ชอบสไตล์ของคนคนนี้มาก ทำให้หาตัวง่ายเหลือเกิน……เรายกมือตบกระเป๋าที่เขาคนนั้นสะพายอยู่เป็นการทักทาย

??? “?”
DN “ไม่เจอกันนานนะคะ เดโกะตันซัง ดาร์คนีออนค่ะ”
เดโกะตัน “อ๊าาาาาาา ดาร์คนีออนซัง สวัสดีครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย”
DN “บังเอิญมากเลยนะคะเนี่ยwww ว่าแต่ดีจังค่ะกระเป๋าใบนี้ หาตัวง่าย”

เดโกะตันคือหนึ่งในผีที่ค่อนข้างสนิทสนมระดับสามารถแหย่ด้วยแรงๆ ได้….เพราะงั้นห้ามไปตบกระเป๋าคนอื่นแบบที่เราทำเด็ดขาดนะwww เคยเจอกันแล้วคราว SSA2014 เช่นกัน เขาจะสะพายเป้ที่มีนามบัตรของตัวเองอยู่ข้างหลังเลยทำให้รู้ทันทีว่านี่แหละเดโกะตัน เดโกะตันเค้าเซเล็บนะ รู้จักคนเยอะ คนก็รู้จักเขาเยอะเพราะแบบนี้….เดโกะตันเป็นผีอิโอริค่ะ….เมนคือบ้านหลัก มิลเลียนเล่นบ้างแต่อารมณ์เหมือนตามเพราะมีบ้านหลักด้วยมากกว่า (เห็นบ่นๆ ชอบยุยต้งกับริกกะซามะอยู่ ฮา) เดโกะตันไม่ได้อัพเดทนามบัตร เราเลยไม่ได้รับมา ให้ไปแค่ของตัวเอง

DN “รอแป๊บนะคะ มีของฝากจะให้ เดี๋ยวไปหยิบของก่อน”
เดโกะตัน “อ้อ ถ้างั้นพาผมไปหาผีๆ ไทยหน่อยสิครับ”

เราเลยพาเดโกะตันซังกับเพื่อนเขาอีกคนไปทักทายก๊วนผีไทย ให้ของฝาก คุยกัน แลกนามบัตรกัน….ตอนยืนๆ กันอยู่ได้ยินเสียงเพลงรั่ว ทุกคนมองหน้ากันเหมือนกินบอระเพ็ด (55555) เราเลยโพล่งขึ้นว่า “มันคือนอยซ์!!! ไม่ได้ยิน! ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น!” แถมดังสองระลอกอีก ถถถถถ

แยกย้ายเสร็จเรียบร้อยเราก็เดินกลับไปทางเดิมเพื่อเอาไป “สิ่งนั้น” ตามความตั้งใจแต่แรก เวลาขณะนั้นช่วงเที่ยง คนเริ่มเยอะ ต้องเดินฝ่าฝูงชนบ้างแล้ว

ข้ามถนนไปฝั่งแฟมิลี่มาร์ทเจอแถวยาวๆ ก็รู้ละว่ากำลังแจก “สิ่งนั้น” กันอยู่แน่นอน แต่เรามีภาระอย่างอื่นต้องทำก่อน นั่นคือการตามหาคนรู้จัก….

DN “ขอโทษค่ะ ไม่ทราบว่าคุเรฮะซังอยู่ไหนเหรอคะ?”
คนแจกสิ่งนั้น 1 “คุเรฮะเหรอ…..อืม…อ้อ ตรงโน้นๆ ไปถึงปุ๊บก็ถามหาเอาแล้วกันว่าคนไหนคือคุเรฮะ”
DN “ขอบคุณค่ะ”

(เดินมาถึงอีกกลุ่มที่คนเมื่อกี้ชี้มา)

DN “ขอโทษค่ะ ไม่ทราบว่าคุเรฮะซังอยู่ไหนคะ?”
คนแจกสิ่งนั้น 2 “รอแป๊บนะ……เฮ้ย คุเรฮะ มีแขกมาหา”
คุเรฮะ “ครับ”
DN “ไม่เจอนานเลยค่ะ ดาร์คนีออนเองค่ะ ส่วนนี่ของฝาก
(ทุเรียนทอด เพรทซ์ลาบ และมินิบุ๊คของ Sphere ที่แถมมากับนิตยสารสักเล่ม)”

คุเรฮะ “อ้อ ดาร์คนีออนซังนี่เอง ขอบคุณมากครับ”

คุเรฮะซังคือ 1 ในคนที่เรากับเมฆฟ้าเจอโดยบังเอิญในโตโยโกอินน์สาขาชินโตชินเมื่อคราว SSA2014 มารู้ทีหลังว่าแกคือผีรุ่นเก๋ากึ้กและเป็นโต้โผโปรเจ็คต์สแตนด์ดอกไม้แทบทุกงาน (เซเล็บน่ะแหละ) เฮียแกออกแนว DD ค่ะ (ไม่เห็นอวยใครเป็นพิเศษนะ แต่นามบัตรแกเขียนไว้ว่าฮิบิกิ P) ทำโปรเจคต์สแตนด์ดอกไม้รวมตลอด แล้วคนจะเข้าร่วมเยอะมากกกกกก เพราะมีคู่หูเป็นนักวาดชื่อดังมาวาดให้ด้วย ตอนเรากะขนาดภาพวาดสแตนด์ดอกไม้ผีไทยก็ปรึกษาคุเรฮะซังนี่แหละ ต่างฝ่ายต่างมีหนี้ต่อกันเลยรู้สึกใกล้ชิดกันขึ้นมากในตอนที่มีการสร้างหนี้ (แพทเทิร์นเดียวกับฮัปปะซังเด๊ะ) ให้ของคุเรฮะซังเสร็จเราก็รับ “สิ่งนั้น” และกลับมาจุดรวมตัว

มันคือสิ่งนี้ สิ่งที่คนมาคอนไอมาสทุกคนควรแสวงหาไว้ คู่มือคอลที่บรรดาผีทำแจกกันเองฟรีๆ ซึ่งคอนเสิร์ตครั้งนี้ต้องไปขออนุญาตตำรวจแถวนั้นเพื่อขอใช้พื้นที่แล้วได้แค่ตรงนั้น…อ๊ะ ถึงบอกแจกฟรีแต่เขาก็มีเปิดรับบริจาคทุกรอบนะคะ รอบนี้ช่วยไป 1000 เยน (คราวมิลเลียน 1st ช่วยไป 1000 เยนเหมือนกัน) จะแจกอะไรตรงไหนกี่โมงจะมีการแจ้งรายละเอียดบนทวิตเตอร์ ฟอลโลว์ได้ที่ http://twitter.com/imascalls ค่ะ

อีกอันเป็นลีฟเล็ทที่ระลึก 10 ปีไอมาสจัดทำโดยเซอร์เคิลกลุ่มวิจัยไอดอลมาสเตอร์ของ ม.โฮเซย์ ข้างในมีสัมภาษณ์ทีมงานผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับไอดอลมาสเตอร์ (ที่เล่นทวิตเตอร์) กับคุณ ima (ที่วาดภาพ.สแตนด์ดอกไม้มิคคุที่ตาน่อนไปลงขันด้วย) มีสรุปไทม์ไลน์ 10 ปีไอมาส ควรค่ากับการสะสม

รอสักพักตาชานก็ตามมาถึงจุดรวมตัว ยืนหลบๆ เบียดๆ รอเวลากันไป เรารอเจอคนรู้จักไปพลาง จะได้รีบกำจัดของฝากให้หมดจากช็อปปิ้งแบ็กเพราะหนักสิ้นดี

เก็บตกตอนรอ

เราจะไม่บอกว่าชายหนุ่มสองคนที่หนุงหนิงกันข้างหน้าเราคือใคร ให้เดากันเอง

เวลาราวบ่ายโมง…หนุ่มน้อยคนนึงก็ทักเรามา เราเรียกเขาว่าคุจิคุคังคุง (ใช่ คุจิคุคังเรือประจัญบานน่ะแหละ ถถถถ) เป็นเพื่อนกับยูดะคุงที่เคยให้ลูกอมสับปะรดเราเมื่อคราว SSA2014 (เขียนถึงอยู่ในบันทึกแสวงบุญคราวโน้น) รู้จักกันหลังคอนปีที่แล้วไม่นาน เลยคุยกันว่าต้องหาโอกาสเจอกันให้ได้นะ หลังจากทักมา ราวๆ 15-20 นาทีให้หลังเจ้าตัวถึงหาเราเจอ เพราะคนแม่งยั้วเยี้ยมากค่ะ….คุจิคุคังคุงอิมเมจผิดจากที่คิดมาก ไม่คิดว่าจะออกแนวสปอร์ตโชเน็นล่ำๆwww ถามถึงยูดะคุงว่าไม่มาเหรอ เขาบอกว่ายูดะไม่ว่าง (หรืออะไรสักอย่าง ลืมละ) แล้วพูดถึงว่าตอนปีที่แล้วผมก็รอตอนยูดะบอกจะไปหาคนรู้จัก (เรา) จากนั้นคุจิคุคังคุงก็แลกนามบัตรกับแก๊งผีไทยที่อยู่ตรงนั้น เราให้ขนมแล้วเขาก็ขอตัวไป…จับตัวได้อีกราย

ระหว่างนั้นคนรู้จักคนนึงติดต่อเข้ามา เรียกว่า K ซังละกัน เขาบอกให้รอหน่อยเพราะจะไปรับตั๋วก่อน (ซื้อต่อจากคนอื่นอีกที) ช่วงที่รอนี่แหละก็บังเอิญเห็นอีกคนที่เราตั้งใจจะเจอทวิตขึ้นมา สมมุติว่าชื่อ N ซัง เราถามว่าอยู่ไหน N ซังบบอกว่าต่อแถวซื้อยากิโซบะ (ตรงแผงลอย) อยู่ เราเลยบอกว่าเดี๋ยวจะไปหานะ ถ้าเจอคนลักษณะตามนี้ก็ทักด้วย….พยายามเดินไปอยู่ที่ๆ เตะตาเต็มที่ แต่คุณเอ๊ย คนแม่งเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกค่ะ ประกอบกับ N ซังทวิตมาพอดีว่าเมื่อกี้เห็นหลังไวๆ แต่ทักไม่ทัน ไว้เค้ากินเสร็จแล้วจะไปหาเอง เราเลยตัดใจ เดินกลับที่เดิม…การฝ่าฝูงคนตอนนี้ คุณลองนึกเวลาเดินในสระน้ำอ่ะค่ะ มันหน่วงใช่มะ แต่ระดับของที่นี่มันอารมณ์เหมือนน้ำเชื่อมเหนียวพอประมาณ แล้วฝนเสือกตกพรำๆ ด้วย()….เหนื่อยกับการวิ่งไล่จับมาก

ตอนเดินกลับ K ซังคนเมื่อกี้ติดต่อเข้ามาอีกว่าดีลตั๋วเสร็จแล้ว อยู่ตรงไหนจะไปหา เราส่งภาพถ่ายบริเวณใกล้ๆ ไป แต่เขาบอกหาไม่เจอ ให้ขึ้นบันไดไปหน่อย

ข้างๆ Ticket Center จะมีบันไดขึ้นไปยังลานสกีซายามะซึ่งตั้งอยู่ภายในพื้นที่รอบเซย์บุโดมนี้อีกที ดูภาพข้อ 2 ในหน้านี้ประกอบ http://www.sayama-ski.jp/access/

ขึ้นไปยืนบนยอดบันไดเพื่อจะได้เป็นจุดเด่นให้หาง่ายๆ (คือเราว่าเราหาง่ายมากกกกกอยู่แล้วล่ะ) ตอนชะเง้อชะแง้มองหา K ซังอยู่ก็งงว่าข้างล่างเกิดอะไรขึ้น ทำไมอยู่ๆ มีเสียงเฮแล้วปรบมือกัน….(คำตอบจะเฉลยในภาควันที่ 19 จ้ะ)

ไม่นานนักก็มีหนุ่มแว่น หน้าตี๋ (ก็ไม่ตี๋ซะทีเดียว ถถถถ) มาทัก เขาคนนี้เราเรียกว่าคาซึซัง หลังเรากลับจากคอน SSA2014 ได้ไม่นาน เขาก็ฟอลทวิตเตอร์เรา (น่าจะอารมณ์แบบฟอลสุ่มไปเรื่อย) ไม่เคยกล้าทักเลยเพราะอ่านทวิตเขาเผินๆ เหมือนจะปากจัด วิพากย์วิจารณ์ติสิ่งโน้นสิ่งนี้ตลอดเวลาwww ทักกันครั้งแรกคือ

คาซึ “เพลง IDOL POWER RAINBOW เมื่อไหร่จะมีปล่อยขายแบบดาวน์โหลดเนี่ย”
DN “(รวบรวมความกล้าในการเมนชั่นมาก) ทางไอมาสแชนแนลเหรอคะ? (ตัวเพลงมันมีปล่อยให้โหลดทางไอจูนแล้วนี่หว่า)”
คาซึ “อันนั้นก็โอเคครับ แต่อยากได้เป็น mp3 หรือ FLAC มากกว่า”
DN “อันนี้ไม่ได้เหรอคะ (โยนลิงค์ไอจูนให้)”
คาซึ “อ้อ ผมไม่อยากใช้ไอจูนน่ะ ไม่รู้ทำไมถึงลงแค่เฉพาะไอจูน พวกอมาซอน โมร่า
ไฟล์ mp3 น่าจะมีคนใช้บริการเยอะกว่าด้วยซ้ำ”

ตอนนั้นยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงรังเกียจที่จะโหลดจากไอจูน แต่ที่จำได้เลยคือบทสนทนาอันนี้…

คาซึ “ฟังเพลง Fan Fanfare!!! ของโซระจังสงบใจดีกว่า”
DN “(ชื่อเพลงไม่คุ้นหูแฮะ) ฟังได้จากไหนเหรอคะ?”
คาซึ “ฟังได้จาก CD ครับ”
DN “(เห้ย!? ไหงตอบงี้ฟะ ถถถถถ)”

ตอบแบบนี้เลยไม่กล้าซักไซ้ต่อ ลองกูเกิ้ลเอาพบว่าคือเพลงในซิงเกิ้ลนี้ค่ะ (มีไอมาสตั้ง 4 คนนะ ฮ่าๆ ตอนพากย์อนิเมเรื่องนี้เท็นจังยังโนเนมอยู่เลยและเรายังไม่ลงหลุมลึกแบบทุกวันนี้)

DN “อ้อ ของเรื่องเซกะสึโยนี่เอง พอดีไม่ได้ดูอนิเมเรื่องนี้น่ะค่ะ นึกว่าเพลงของรายการวิทยุอะไรพวกนี้ซะอีก”
คาซึ “อ๋อ ไม่ใช่ครับw ฟังแบบ FLAC แล้วฟินสุดๆ”

เราแอบคิดเอาเองนะว่าตอนแรกที่เราถาม เขาคงนึกว่าเราไปถามว่าจะหาฟังแบบผิด กม.ได้ที่ไหน (พวกยูตูบ นิโก้อะไรงี้) เลยตอบกลับมาแบบนั้น พอรู้ว่าเราไม่ได้หมายความอย่างนั้นก็เหมือนจะรู้ตัวว่าเมื่อกี้พูดแรงไปหน่อยเลยตอบกลับมาอีกทีดีๆ (และเปลี่ยนเรื่องไปในตัว) อ๊ะ….แต่ปัจจุบันไม่มีอะไรนะคะ สนิทกันดี เพราะคอเดียวกัน (ฮา) เคยเมาท์กันแบบโต้รุ่งแต่พักนี้ไม่ไหวละ ต่างฝ่ายต่างอยากนอน คาซึซังแกเป็นผู้ศรัทธาในโสหนี้ (เพราะงี้ไงเลยรังเกียจไอจูนและไม่ใช้ไอโฟน) คลั่งไคล้ gadget ต่างๆ เล่นหุ้นด้วย อิมเมจดูเป็นคนปกติทั่วไปมากกว่าโอตาคุ แต่เข้าโอตาคุโหมดก็โอตาคุจริงๆ…..เป็นจิฮายะ P ติ่งเอรินกอส นิยมยูริ เมนบ้านหลักแต่ปันใจให้มนุษย์สีน้ำเงินบ้านมิลเลียน (เหมือนเราเลยใช่ม้า 5555)

รู้จักกัน คุยกันตั้งนานแล้วแต่ไม่เคยเจอกันซะที พอมีโอกาสเลยนัดเจอกันที่เซย์บุโดม หลังจากเป็นที่แน่นอนแล้วว่าได้ตั๋วเราก็ฝากเขาซื้อซีดีไว้แผ่นนึง (ทำไมถึงฝาก คำตอบนี้จะเฉลยในภาคท้ายยยยยยเลยล่ะ) เจอกันบนยอดบันไดเราก็จะรับซีดีแต่นึกขึ้นได้ว่ากระเป๋าตังค์อยู่ในกระเป๋าข้างล่าง เลยถือโอกาสชวนไปทำความรู้จักกับแก๊งผีไทยด้วย แลกนามบัตร….แลกก็ไม่ถูกเพราะคาซึซังไม่ได้ปรินท์มา กลายเป็นว่าให้เขาเฉยๆ รับของ จ่ายเงินค่าซีดี ให้ของฝาก คุยกันนิดหน่อยก็แยกย้าย………ฟู่ เก็บทาร์เก็ตได้อีกราย

และบังเอิ๊นบังเอิญที่หลังคาซึซังไปไม่นาน  N ซังก็มาถึง (คือเห็นใส่เสื้อทาคาเนะมาแต่ไกลก็รู้ละ) N ซังคนนี้คือคุณพ่อบ้านที่เคยคลาดกันเฉียดฉิวตอนคอนเสิร์ต SSA2014 วันแรก ชื่อของเขาคือเนี้ยเนี้ยซัง (ไม่ได้ตั้งเองนะ เขาใช้ชื่อแบบนี้จริงๆ) คำแรกที่ทักกันคือ

DN/เนี้ยเนี้ย “ได้เจอกันซะทีนะคะ/ครับ!!!”

แลกนามบัตรกันแล้วก็แนะนำแก๊งผีไทยให้เขารู้จัก

DN “(พูดภาษาไทยกับแก๊งผีไทย) คุณคนนี้ชื่อเนี้ยเนี้ยซังนะ เป็นทาคาเนะ P ชอบฮารามี่ แล้วก็ติ่งเท็นเหมือนกัน”
คณะผีไทย “wwwwwwwww (ฮาครืนกันทั้งแก๊ง)”
DN “(พูดญี่ปุ่น) อ้อ เมื่อกี้แนะนำกับเพื่อนๆ ไปว่าเนี้ยเนี้ยซังชอบเท็นจังเหมือนกับเราน่ะค่ะw”
เนี้ยเนี้ย “อ้อwwww วันนี้เรามาสนุกกันนะครับ ส่วนพรุ่งนี้เชียร์โซระจังเต็มที่www”
DN “แน่นอนค่ะ เชียร์สุดใจขาดดิ้นwww (ทำท่ากัทซ์โพส) อ้อใช่ เห็นสแตนด์ผีไทยรึยังคะ”
เนี้ยเนี้ย “เห็นแล้วครับ อลังดี”
DN “ส่งให้เท็นจังด้วยค่ะ”
เนี้ยเนี้ย “อันนั้นก็เห็นแล้ว เห็นชิื่อด้วย ยังคิดอยู่เลยว่ารักซะจริงๆ”

ช่วงแลกนามบัตรกันอยู่ มีผีคนนึงแถวนั้นด้อมๆ มองๆ กล้าๆ กลัวๆ เหมือนอยากพูดอะไร เราเลยทักไปว่าแลกนามบัตรมั้ยคะ เขาก็ยิ้มดีใจ ผสมโรงด้วยเฉยเลย ถถถถถ น่ารักดีนะ คนที่ขี่้อายไม่กล้าขอแลกมีเยอะค่ะ ถ้ามีโอกาสไปก็ลองทักๆ ดูนะ มีหลายคนที่เขาก็รอให้เราเป็นฝ่ายทักก่อน

แอบปลื้มอย่างนึงคือพอเนี้ยเนี้ยซังขอแยกตัวไปแล้ว เขาทวิตว่า “เมื่อกี้ไปแลกเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมา” “ในที่สุดก็ได้เจอซะที” “ต่อไปจะทำตัวเป็น 出会い厨 มากกว่านี้” อ่านแล้วดีใจ 555555

พอว่างแล้วแอดปาล์มหรือใครสักคนก็บอกให้คนในกลุ่มดูอะไรบางอย่างแถวนั้น คนมาออรวมกันตรงบันไดเมื่อกี้ที่เราขึ้นไปหาคาซึซัง….สาเหตุคือนี่ค่ะ ฮากันไป พี่แกอดทนมาก เพราะฝนก็ตกตลอด ขณะที่คนอื่นกางร่มหรือเอาผ้าคลุมหัวกันฝน พี่แกยืนยื่นนามบัตรหน้านิ่ง lol พอเอาเพรทซ์ให้เขาตกใจใหญ่เลยว่ามาจากไทย ตอนกลับมาไทยแล้วฟอลกลับก็บอกไปว่าคนไทยที่ให้เพรทซ์นะ เขาจำได้ทันที…..(ยัยนิก็ให้ จะจำเราเป็นยัยนิรึเปล่า ถถถถ)

…………เวลาล่วงเลยมาถึงบ่ายสองโมงครึ่งแล้ว……ควรได้เวลาเข้าโดมซะที เราเอาตั๋วให้เด็กๆ ทั้งสามคนก่อนเพราะกะไล่จับคนรู้จักต่อ

เป้าหมายต่อไปเพิ่งติดต่อมาเมื่อกี้……เขาคนนี้คือคุสึริซัง คนที่เราเจอคนสุดท้ายก่อนเข้าไปดูคอนเสิร์ต SSA2014 จะว่าไงดี เป็น P นั่นแหละแต่เขาไม่ได้เล่นเกมเยอะ ตามพวกเพลงมากกว่า เป็นแฟนฮารามี่ตัวยงที่ตามแทบทุกอีเวนท์จนฮารามี่จำหน้าจำชื่อได้แล้ว =w= เมล์ก็ได้อ่านในรายการฮารามารุประจำ ตั้งแต่มิลเลียนเริ่มเกิดขึ้นมาก็ติ่งโคโรอาซึเพิ่มอีกคน ออกแนวคล้ายๆ เราคือ งานกลุ่ม (มิลเลียน) ไม่ค่อยสน สนแต่งานเดี่ยว (เหมือนกับเราที่เฉยๆ กะใบเรือ….) ดังนั้นจะไม่ค่อยพบเห็นเขาในคอนไอมาสใดๆ นอกจากที่มีบ้านหลัก…

ที่เจอคนสุดท้ายเพราะพี่แกจะมาเฉียดฉิวมาก (คือมาตอนประตูเปิดแล้ว) รอบนี้ก็เหมือนเดิม ถถถถถถถ คราวที่แล้วให้เพรทซ์ไปเขาบอกชอบมาก แกล้มเบียร์อร่อย รอบนี้เลยหอบรสลาบกับต้มยำกุ้งไปให้อย่างละกล่องโหล เราตั้งใจจะให้เขาวันนี้ให้ได้ เพราะขี้เกียจขนกลับและแบกมาอีกรอบวันพรุ่งนี้

DN “(ทวิตตอน 14.15 น.) ขอโทษค่ะ มาถึงรึยังคะ?”
คุสึริ “(14.22 น.) ถึงแล้วครับ! อยู่ตรงหน้า Information”

อินฟอร์เมชั่นหรือประชาสัมพันธ์คือบูทเล็กๆ ด้านหลังของภาพแรกในเอ็นทรี่นี้ เดินออกจากสถานีมาเลี้ยวซ้ายจะเจอเลย ตรงนั้นมีตู้ขายน้ำด้วย เราขอให้เขามาตรงนั้นเพราะบริเวณรอบๆ แม่งมีคนนัดเจอกันเยอะฝุดๆ ชูป้าย ชูแขนมั่ง โอ๊ย

DN “งั้นเดี๋ยวไปหานะคะ”

ตามคาด คนแม่งเยอะมว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ที่ไม่มีให้นั่งเลย คือมันแน่น แน่นไปหมด ต่างฝ่ายต่างบอกลักษณะการแต่งตัวกันแต่หาพักนึงกว่าจะเจอ ทักทาย แลกนามบัตรกันเราก็ยื่นถุงใส่เพรทซ์ให้

คุสึริ “จังหวะเป๊ะมากเลยนะครับเนี่ย”
DN “ค่ะ (ยิ้มฝืด) ใครจะคิดว่ามันจะออกช่วงนี้ นี่ค่ะเพรทซ์ (โล่งแล้วโว้ย กำจัดของฝากชิ้นใหญ่ๆ ไปได้หมดแล้ว)”
คุสึริ “โห เพียบเลย ขอบคุณครับ อ้อใช่ ซีดีที่เคยบอกว่าจะให้”
DN “!!!!!!”

อธิบายบทสนทนาข้างบนนิดนึง เรื่องที่ว่าจังหวะพอดีนั้นคือเรื่องเพรทซ์รสลาบค่ะ หากอยากซื้อของฝากให้เพื่อนชาวญี่ปุ่น เพรทซ์ที่ขายบ้านเราแหละง่ายสุดแล้ว ราคาถูกอีกต่างหาก เอาจริงๆ ทุกรสที่มีขายในไทยก็ไม่มีขายที่โน่นนะ หลังจากเราซื้อเพรทซ์ลาบกับต้มยำกุ้งกะเอาไปฝากคุสึริซังแล้ว กูลิโกะดันประกาศข่าวนี้ในวันที่ 14 ก.ค. http://www.marumura.com/talkative/?id=7556 โว้ยยย อะไรจะพอดีปานนั้น ของลิมิตมันก็ไม่ลิิมิตแล้วสิวะ! โยนข่าวนี้ไปให้คุสึริซังดูก็ขำกันไป เป๊ะเวอร์

ส่วนซีดีนั้นไม่รู้ไปคุยอะไรกัน เราบอกว่ายังไม่ได้ซื้อซิงเกิ้ลฮารามี่เลยตั้งแต่ Crossover เขาเลยบอกว่างั้นจะเอามาให้ตอนคอน 10 ปีเพราะเหลือเยอะ (ที่เหลือเยอะเพราะพวกแฟนสายอีเวนเตอร์เขาจะซื้อหลายแผ่นเพื่อลุ้นสิทธิ์เข้าร่วมรีลีสอีเวนท์ตามร้านต่างๆ น่ะ เวลาเหลือก็แจกเผยแพร่ลัทธิให้คนรู้จักหรือแลกกัน) ตอนแรกจะไม่เอา เขาบอกเอาไปเลย ไม่ต้องเกรงใจ ก็เลยอ้ะเอาก็เอา….แต่ไม่คิดว่าพี่จะเอามาให้ 5 แผ่น แถมมีครบทุกเวอร์ชั่น แล้วยังมีโคโรอาซึแถมมาแผ่นนึง….สรุปคือน้ำหนักสัมภาระดิฉันก็ไม่ได้ลดลงเลยนี่หว่า….หนักกว่าเดิมอีกต่างหาก ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

เสร็จแล้วกลับมาจุดรวมตัว ตาชานไม่รู้หายไปไหน ทวิตถามได้ความว่ารอคิวเข้าห้องน้ำอยู่ เข้าเสร็จแล้วจะเอาไปเอาตั๋ว…คนอื่นๆ เหมือนจะเข้าโดมกันหมดแล้ว เหลือตาเฟิร์สต์ที่นั่งรอตานิวมาถึง ตอนแรกว่าจะไปเอาตั๋วเป็นเพื่อนตาชานแต่เราก็ยุ่งกับการวิ่งไล่จับจนไม่ได้ไปด้วย orz เลยร่ำลากับเฟิร์สต์ตรงนั้นแล้วแยกตัวเข้าโดมก่อน

ลืมบอกไป ทีมที่นั่งด้วยกันมีตามนี้

(1) DarkNeon มิกผี เนเน่ ริน่อน   (2) ปุโร่ย นิ อะรั่ม แอดปาล์ม   (3) สอยบอท เอก เฟิร์สต์ นิว

ตอนได้ตั๋วมาก็พยายามกระจายๆ คนให้ทุกทีมมีผู้ชาย (แต่ทีม 3 ดูจะเยอะไปนะ ถถถ) มีคนรู้ภาษาญี่ปุ่น และมีคนที่เคยมาคอนไอมาสแล้ว เวลาเกิดอะไรจะได้ช่วยกันได้

คุยทวิตถามคนรู้จักทืี่ยังเหลือๆ ดูทรงแล้วไม่น่าจะเจอกันวันนี้ เลยนัดว่างั้นพรุ่งนี้มาเจอกันให้ได้ล่ะ….และตอนเช็คทวิตนี่เองที่สะดุดกับข้อมูลบางอย่าง

ชารุรุ P “เตือนคนที่จะส่งแฟนเล็ตเตอร์กับของขวัญ ที่รับฝากอยู่ด้านนอก ถ้าเข้าโดมมาแล้วจะกลับออกไปส่งไม่ได้
เพราะงั้นใครอยากส่งก็ส่งก่อนเข้าโดมนะ”

DN “??? (งง หมายความว่าไง ทุกทีก็มีกล่องให้นิ?)”

(ชารุรุ P (ชาร์ลน่ะแหละ) คืออิโอริ P ที่เราเคยเจอในคอนปีที่แล้วค่ะ คนที่เดินมาแล้วโพล่งลอยๆ ว่าแถวนี้ไม่มีอิโอริผีรึไงคนนั้น ลองย้อนอ่านบันทึกรอบนั้นดูได้www)

พอดีเมฆฟ้าฝากแฟนเลตเตอร์+ของขวัญมาด้วย พูดแบบไม่กลัวเสียมารยาทว่าแอบหนักและเกะกะ เลยจะรีบส่งให้เสร็จๆ วันนี้ล่ะ มองหาว่ากล่องอยู่ไหน กล่องอยู่ไหน…จำไม่ได้ว่าเจอเองหรือมีใครสักคนในห้องแชทกรุ๊ปแสวงบุญบอก (น่าจะจากห้องแชท) บอกมาว่าอยู่ตรงเต็นท์ขาวๆ เรามองหาเต็นท์ที่ว่านั่นและพบกับ…

เต็นท์ขาวและมีป้าย “จุดรับฝากของขวัญ” เครื่องหมายคำถามลอยเต็มหัว ปกติจะเอากล่องมาตั้งแล้วให้โยนๆ ลงไป ก็เป็นงี้มาทุกคอน??? แล้วรอบนี้มันอะไร????? ไม่รู้….ต่อแถวไปก่อน อยากส่งๆ ไปให้หมด กรูหนัก สภาพในเต็นท์ก็จะแบบนี้ค่ะ

ถ้าจำไม่ผิดมีเต็นท์แยกสองฝั่งล่ะมั้ง พอถึงคิวก็โคตรยุ่งยากเพราะเค้าถามว่าส่งให้ใคร รววมหรือแยกคน คนนั้นอยู่บ้านหลัก ซินหรือมิลเลียน จากนั้นจะมีกระดาษ 4 สี (สำหรับ 765AS ซิน มิลเลียน และอื่่นๆ) ให้เราเขียนไว้ว่าของชิ้นไหนส่งให้ใคร เราเขียนคันจิไม่ได้เลยขอเขียนเป็นภาษาอังกฤษแทน แล้วให้ลงชื่อคนส่งอีก ถถถถถ (พี่จะทราบไปทำไมคะ) เจอวาตาโบผีมาส่งด้วยเหมือนกัน (ทางนั้นน่าจะเหนื่อยมาก ใครรู้จักก็ไปถามเองwww)

อันนี้ของเรา แฮ่

ตอนส่งลงชื่อ DarkNeon ไป แต่ของเมฆฟ้าที่ฝากให้นูเขียนชื่อเป็นเมฆฟ้า ส่งเสร็จปุ๊บก็ปฏิญาณกับแผ่นดินหน้าเซย์บุโดมว่าใครฝากอะไรนอกเหนือจากจดหมาย รูปวาดหรืออื่นๆ ที่ไม่ใช่กระดาษจะไม่รับแล้วโว้ย ไม่มีใครรู้สาเหตุว่าทำไมมันถึงยุ่งยากขึ้นเพราะสุดท้ายสต๊าฟก็ต้องคัดใส่กล่องอยู่ดี

อันนี้ลองเดาเล่นเป็นการส่วนตัว…………..อาจเคยมีคนส่งของไม่เหมาะสมในคอนคราวก่อนๆ รึเปล่า? (คิดดูแล้วมันเกิดได้ยากนะในคอนไอมาส) รอบนี้เลยต้องเอาคนมาคัดก่อนใส่ลงกล่องแยกอีกที…แต่มานึกอีกทีก็ไม่น่าเป็นไปได้อีกเพราะตอนหย่อนลงกล่องก็มีสต๊าฟคอยดูอยู่แล้ว -_-‘ อืม หรืออาจจะแค่ที่ไม่พอวางกล่องเรียงเป็นตับเฉยๆ?

ส่งเสร็จปุ๊บถอนหายใจเฮือก…..พลางคิดในใจว่าพรุ่งนี้ต้องเอาสมุดข้อความถึงสต๊าฟมาส่งแต่เช้าแล้ว ขี้เกียจต่อแถวนานๆ แบบนี้อีก….ตอนแรกกะว่าจะส่งสมุดในวันที่สองก่อนเข้าโดมค่ะ เพราะมีการนัดแนะกันว่าวันพรุ่งนี้อาจนัดเจอผีไทยอีกกลุ่มก็กะจะให้กลุ่มนั้นช่วยเขียน เจองี้เลยเปลี่ยนแผนเลย

………เราหยิบตั๋วออกมาจากแฟ้มพลาสติก….มองไปยังซ้ายมือ….มองไปยังแถวที่กำลังต่อคิวเข้าโดม…..

วางแผนจะมาคอนนี้เป็นปีๆ เหนื่อย ปวดหัว อดหลับอดนอนเรื่องโปรเจ็คต์ใหญ่ที่ตัวเองไม่เคยทำมาร่วม 4-5 เดือน……เอาล่ะ ในที่สุดก็ถึงเวลาซะที……….

To be continued

Advertisements

One thought on “บันทึกการแสวงบุญ 10 ปีไอมาส : THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2015 ภาค 3 : 18 ก.ค. เช้าแห่งการวิ่งไล่จับ (1)

  1. ขอบคุณมากครับ พาร์ทนี้สนุกมาก อารมณ์เหมือนรับเควสมาทั้งหมู่บ้านแล้ววิ่งทำรวดเดียวเลย XD

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s