[แปล] THE IDOLM@STER MILLION LIVE! Special Interview “Triangle Idol Talk”

ความจริงอยากแปลบทสัมภาษณ์เปียวน์โคโรโมจิ+โคจิมะจากแพมคอนเสิร์ตแรกก่อน แต่อืม ช่างมันเถอะ (เหอๆ) จริงๆ แปลไว้เป็นของสมนาคุณโปรเจ็คต์อย่างนึง ตั้งใจจะลงบล็อกอยู่แล้วแต่ยังไม่ลงตอนนั้น และตอนนี้ถึงเวลาสมควรที่จะลงบล็อกสักที หุหุ

บมสัมภาษณ์นี้มาจากแพมเฟล็ทของคอนเสิร์ต THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 2ndLIVE ENJOY H@RMONY!! มิงกอสเคยเล่าไว้ในไอมาสสตูดิโอว่ารอบก่อน (SSA2014) ทำของทีมสีแดงไปแล้ว รอบนี้ทีมงานจึงทำทีมสีน้ำเงินบ้าง เลยเรียกมิงกอสออกไปคุยกับสองคนนี้….(คุณ อมมย. สีน้ำเงินจริง แต่ชิโฮะไม่ใช่นะ) อาจจะหมายถึงนิสัยตัวละครล่ะมั้ง

เป็นบทสัมภาษณ์ที่ดีงาม เลอค่า และห้ามพลาดอย่างยิ่งสำหรับคนอวยคู่ชิซึชิโฮะ….(ใช่ ข้าพเจ้าเอง)

— ช่วยเล่าความรู้สึกตอนเจอกันครั้งแรกหน่อย

อิมาอิ : รู้สึกว่าเจอโซระครั้งแรกตอนอัด “THE IDOLM@STER LIVE THE@TER PERFORMANCE 04” เนอะ เห็นสาวสวยคนนึงนั่งตัวลีบเงียบกริบอยู่ด้านในสตูดิโอ ปรากฏว่าตื่นเต้นเกร็งแบบเป็นเอามากซะงั้น

อามามิยะ : มองออกด้วยเหรอคะ (หัวเราะ)

อิมาอิ : ออร่า “จะไม่ทำพลาดเด็ดขาด!” แผ่รุนแรงมากเลยน่ะสิ แต่ว่าฉันจะไม่ลืมเสียงกรี๊ดไฮเปอร์ของโซระตอนมีแมลงหลุดเข้ามาในสตูดิโอไปชั่วชีวิตแน่ๆ

อามามิยะ : ขายขี้หน้าจัง…พอเริ่มอัดจริงปุ๊บ ไม่รู้มีแมลงจากไหนบินเข้ามา แล้วเงามันก็ทอดบนหนังสือบทของฉันค่ะ เห็นเงาแมลงใหญ่มากๆ เพราะว่าแสงไฟส่องด้วย กำลังอัดบทพูดอยู่แท้ๆ แต่หลุดร้อง “ว้าย!” กลางคันเพราะตกใจ…

อิมาอิ : บรรยากาศตึงเครียดประมาณว่า “ฉันต้องสวมบทเป็นชิโฮะให้เท่ที่สุด!” ปลิวหายไปหมดตอนนั้นแหละ เล่นเอาขำไม่หยุดเลย ฉันนึกในใจด้วยว่าน่าเอ็นดูมากๆ

อามามิยะ : ตอนนั้นตื่นเต้นมากจริงๆ ค่ะ เพราะฉันเข้ามามีส่วนร่วมกลางทางในผลงานที่มีรุ่นพี่อยู่ก่อนแล้ว กังวลว่าทุกคนจะยอมรับรึเปล่า แต่คุณมิงกอสเข้ามายิ้มแย้มพูดคุยแบบเป็นกันเอง ทำให้ฉันสบายใจขึ้นเยอะค่ะ ฉันยังจำความรู้สึกนั้นได้ดี

อิมาอิ : ดีใจจัง ความคิดแรกของฉันคือ “เด็กคนนี้สวยมากๆ เลยแฮะ! อยากสนิทสนมด้วยจริงๆ” คอยสังเกตห่างๆ อยู่พักนึง ลุ้นเหมือนกันว่าจะโดนเกลียดขี้หน้ามั้ยเพราะจดๆ จ้องๆ ตลอด (หัวเราะ) ส่วนกับโคโรอาซึนี่ เจอกันหลังจากนั้นนิดนึงใช่มั้ย?

ทาโดโคโระ : น่าจะเป็นตอนฉันไปดูอีเวนท์อัดเสียงรายการวิทยุนอกสตูดิโอของ 765 ที่แจมกับ “Cinderella Girls” ค่ะ (HiBiKi Radio Station x THE IDOLM@STER Haru no P Matsuri)

อิมาอิ : ใช่ๆ ตอนนั้นแหละ! เธอมาหาที่ห้องแต่งตัว ตอนนั้นฉันก็คิดในใจว่า “ไหงมีสาวสวยหลงมาแถวนี้” เจอกันครั้งแรกแท้ๆ แต่ขอกอดไว้ก่อน

ทาโดโคโระ : ตอนนั้นฉันนึกในใจว่า “คนที่ออกทีวีมากอดเราด้วย” (หัวเราะ) ตื่นเต้นมากๆ ค่ะ เลยรู้สึกขอบคุณจริงๆ ที่เป็นฝ่ายลดระยะเข้ามาหา

อิมาอิ : ขอโทษนะที่อยู่ๆ ระยะห่างเป็น 0 แต่แรก (หัวเราะ) ส่วนตัวฉันคิดว่าคนที่สืบทอดคาแร็คเตอร์ของจิฮายะไปคือชิซึกะกับชิโฮะ สำหรับฉันแล้วสองคนนี้เป็นรุ่นน้องสายตรง เพราะงั้นเลยเชียร์มากกว่าใครเพื่อน!

ทาโดโคโระ & อามามิยะ : ว้าว ดีใจจังค่ะ!

อิมาอิ : แล้วเธอสองคนรู้จักกันเมื่อไหร่?

ทาโดโคโระ : ร่วมงานกับคุณโซระครั้งแรกคือเรื่อง “Aikatsu!” ค่ะ ความรู้สึกแรกคือ….เป็นคนที่เหมือนแกะเปี๊ยบ

อิมาอิ & อามามิยะ : แกะ!?

ทาโดโคโระ : อิมเมจเหมาะกับเขาแกะโค้งๆ ออกนี่คะ?

อิมาอิ : ที่ม้วนๆ นั่นน่ะนะ?

ทาโดโคโระ : แล้วก็บรรยากาศดูเป็นคนนิ่มๆ นั่งเงียบๆ เห็นแล้วรู้สึกว่าน่ารักเหมือนแกะค่ะ เจอกันเมื่อ 3 ปีก่อน ยังเป็นตอนก่อนจะมี “Million Live!”

อามามิยะ : ใช่ค่ะ

ทาโดโคโระ : รู้สึกว่ามีกลิ่นอายหลายๆ อย่างคล้ายตัวเองค่ะ เช่น เป็นคนชอบคิดแง่ลบอะไรงี้

อามามิยะ : ชอบสีน้ำเงินเหมือนกันด้วยค่ะ หลังจากนั้นฉันไปเป็นแขกรับเชิญรายการ “Million Radio!” แต่รู้สึกว่าตอนนั้นยังไม่กล้าคุยเท่าไหร่

อิมาอิ : เธอสองคนไม่ค่อยกล้าเข้าหาคนแปลกหน้านี่เนอะ แต่ตอนนี้รู้จักกันมานานพอสมควรแล้ว ความสัมพันธ์น่าจะเปลี่ยนไปจากตอนนั้นบ้างนะ?

ทาโดโคโระ : ขนาดตอนนี้ถ้าไม่คุยผ่านโมโจะ (อาซากุระ โมโมะ) ยังไม่กล้าคุยกันเลยค่ะ (หัวเราะ)

อามามิยะ : ความจริงฉันอยากใกล้ชิดมากกว่านี้อีกสัก 2-3 ก้าวนะคะ

อิมาอิ : งั้นเปิดใจกันในทอล์คอันนี้ซะเลยสิ?

ทาโดโคโระ : ยินดีค่ะ!

อามามิยะ : ก็ได้ค่ะ มีเรื่องนึงที่ไม่กล้าบอกมาตลอด คือฉันอยากขอบคุณที่เคยให้ขนมตอนซ้อมคอนเสิร์ตด้วยกัน ขอบคุณมากนะคะ

ทาโดโคโระ : ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณที่อุตส่าห์จำได้! ที่จริงฉันก็ได้รับโมจิมันฝรั่งที่คุณโซระทำมาฝากตอนวันวาเลนไทน์เหมือนกัน! (หมายเหตุคนแปล – http://ameblo.jp/amamiyasorablog/entry-11801524987.html) เอาไปอบไมโครเวฟกินที่บ้าน อร่อยมากค่ะ!

อิมาอิ : ดีจัง!

อามามิยะ : คุณโคโรอายุเท่าฉัน แถมเดบิวท์ช่วงเดียวกันเลยนึกสนใจอยู่แล้วด้วยค่ะ….ฉันถึงได้คิดว่าถ้าเราสนิทสนมกันได้คงดีมากๆ คุณโคโรในสายตาฉันเป็นคนที่นึกถึงความรู้สึกคนอื่นและเอาใจใส่มากคนนึงค่ะ

ทาโดโคโระ : ไม่หรอกค่ะ ฉันสร้างกำแพงนะ (หัวเราะ)

อามามิยะ : นิสัยฉันเป็นคนไม่กล้าเข้าหาคนอื่น คุยกับใครไม่เก่งเท่าไหร่ แต่คุณโคโรดูเป็นคนที่ใจดีและอ่อนโยนกับทุกคนน่ะค่ะ

ทาโดโคโระ : ไม่สักนิดเดียว แต่ว่าขอบคุณนะคะ!

อิมาอิ : โคโรอาซึกับโซระไม่เหมือนกันก็จริง แต่ทั้งสองคนนิสัยจริงจัง มีความรับผิดชอบสูงแล้วรักตัวละครของตัวเองมาก แถมทั้งสองคนยังรู้สึกว่า “จะเป็นตัวถ่วงชิซึกะกับชิโฮะไม่ได้” เหมือนกันด้วย

 

— ความรู้สึกต่อไอดอลที่อีกสองคนรับบทอยู่ล่ะ?

อิมาอิ : ตอนอัด “THE IDOLM@STER LIVE THE@TER PERFORMANCE 04” ที่จิฮายะกับชิโฮะอยู่แผ่นเดียวกัน ฉันรู้สึกว่า “จิฮายะกับชิโฮะคล้ายกัน” นะ!

อามามิยะ : ฉันก็คิดเหมือนกันค่ะ! คุณชิโฮะไม่ใช่เด็กที่สื่อสารความรู้สึกของตัวเองได้ดีนัก แต่คุณจิฮายะเข้าใจว่าในใจชิโฮะคิดอะไร พออยู่ด้วยกันตามลำพังก็พูดคุยด้วยอย่างอ่อนโยน เพราะงั้นฉันคิดว่าคุณจิฮายะเป็นรุ่นพี่ที่ดี พึ่งพาได้ที่คอยมองดูและเข้าใจตัวเองจริงๆ สำหรับคุณชิโฮะค่ะ

อิมาอิ : ชิซึกะกับชิโฮะมีเรื่องผิดใจ แต่ปรองดองกันแล้วใช่มั้ย?

ทาโดโคโระ : ค่ะ คืนดีตอนช่วงท้ายของ “ภาค Platinum Star Live” รู้สึกโล่งใจมาก เพราะฉันคิดว่าชิซึกะกับชิโฮะเหมาะกันมานานแล้วค่ะ

อิมาอิ : เหมาะกัน (หัวเราะ)

ทาโดโคโระ : คือฉันรู้สึกว่าสองคนนี้ต่างเคารพซึ่งกันและกันอยู่ค่ะ ภาคคอมมิคของ “Gessan” มีซีนนึงที่ทุกคนพากันชื่นชมมิราอิหลังขึ้นคอนเสิร์ตแทนชิซึกะ พอชิซึกะเห็นเข้าก็ทั้งรู้สึกผิดที่ให้มิราอิขึ้นแทนแต่เจ็บใจด้วยในขณะเดียวกัน เลยรู้สึกขุ่นมัวในใจที่ตัวเองรู้สึกอย่างนั้น ชิโฮะมองออกว่าชิซึกะคิดยังไงแล้วบอกว่า “จะคิดแบบนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกหรอก ตรงกันข้าม ฉันเกลียดคนที่ไม่นึกเจ็บใจด้วยซ้ำ” ด้วยล่ะค่ะ!

อิมาอิ : สมกับเป็นท่านชิโฮะจริงๆ ค่ะ (หัวเราะ)

ทาโดโคโระ : ชิซึกะหลุดจากความทุกข์ได้เพราะคำพูดชิโฮะนี่แหละค่ะ ถึงพูดแรงไปบ้างแต่ชิโฮะคอยเป็นห่วงชิซึกะอยู่ตลอด ฉันว่าในอนาคตสองคนนี้น่าจะสนิทกันได้

อามามิยะ : ฉันว่าถ้าสองคนนี้ขึ้นเวทีเดียวกันต้องแสดงความสามารถสุดยอดออกมาได้แน่ค่ะ!

อิมาอิ : นึกภาพสองคนนี้ไปเที่ยวกันส่วนตัวไม่ออกเลยแฮะ

ทาโดโคโระ & อามามิยะ : นั่นสิคะ (หัวเราะ)

อิมาอิ : แต่มังกะ “ไอดอลมาสเตอร์” ส่วนมากเป็นโลกคู่ขนาน ในอนาคตจะมีภาคที่เขียนถึงโลกนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

ทาโดโคโระ : รอกันต่อไปสินะคะ ชิซึกะชื่นชมคุณจิฮายะ ชอบเสียงร้องเพลงกับเพลงมากๆ ด้วย เหมือนที่ฉันปลื้มคุณมิงกอสเปี๊ยบ

อิมาอิ : เขินนะเนี่ย! ตอนนี้ยังไม่มีตรงไหนเขียนถึงระยะห่างระหว่างจิฮายะกับชิซึกะเลย ต้องรอกันต่อไป!

ทาโดโคโระ : นั่นสิคะ หวังว่าคงเขียนถึงบ้าง

อามามิยะ : 3 คนนี้มีอะไรคล้ายๆ กัน ถ้าจับอยู่ยูนิทเดียวกันคิดว่าจะเป็นยังไงคะ?

อิมาอิ : ทำไมเนี่ย ไหงนึกภาพออกแค่ปัญหาวุ่นวาย (หัวเราะ) แต่ตอนขึ้นเวทีคงเพอร์เฟ็คต์หรอก

ทาโดโคโระ : นั่นสิคะ ไม่น่าราบรื่น

อามามิยะ : ตอนฝึกซ้อมอะไรงี้น่าจะเหนื่อย

ทาโดโคโระ : ถ้ามีคนนิสัยโอนอ่อนอยู่ด้วย คงพอเกาะกลุ่มไปกันได้อยู่…….

อามามิยะ : แต่ทุกคนนิสัยเคร่ง มุ่งมั่นกันหมด

อิมาอิ : จิฮายะอายุมากกว่าจริงแต่นิสัยไม่ใช่ผู้นำ ในกลุ่มนี้ให้ชิซึกะเป็นคนนำอาจจะดีสุดมั้ง?

ทาโดโคโระ : นั่นสิคะ แต่ฉันคิดว่าต้องทะเลาะกับชิโฮะแน่ แล้วคงจะเกรงใจคุณจิฮายะมากๆ ด้วย…..ทำไงดี เป็นหนึ่งเดียวกันไม่ได้ซะที! ท้ายที่สุดคงเครียดสะสม อย่างชิซึกะนี่คงไม่พ้นไปเย็นชาใส่โปรดิวเซอร์แหงๆ

อามามิยะ : พาลใส่เหรอ!? (หัวเราะ)

 

— มีเรื่องประทับใจอะไรในอีเวนท์ที่ได้ออกร่วมกัน 3 คนบ้าง?

อิมาอิ : ถ้าที่ออกด้วยกัน 3 คนก็ “THE IDOLM@STER M@STERS OF IDOL WORLD!! 2014” ล่ะนะ ยังไม่ทันครบปีเลยแต่รู้สึกเหมือนผ่านมานานมาก

อามามิยะ : ฉันได้ร้องเพลง “arcadia” กับคุณมิงกอสค่ะ

อิมาอิ : ก่อนถึงคิวร้อง หน้าโซระซีเรียสมาก (หัวเราะ)

อามามิยะ : จำได้ค่ะว่าคุณมิงกอสเข้ามาถามว่า “เป็นอะไรมั้ย? โซระ มองข้างหน้าอยู่รึเปล่า?” ฉันฟังเพลงของคุณมิงกอสอยู่หลังเวที มันเท่มากๆ ค่ะ ฉันเลยรู้สึกร้อนใจว่าอย่างตัวเอง “ไม่มีทางร้องเพลงบนเวทีเดียวกันได้แน่!” แล้วคุณมิงกอสก็ยิ้มให้กำลังใจว่า “ไม่เป็นไรหรอก” เหมือนทุกที

อิมาอิ : ธีมของคอนเสิร์ตคือ “เชื่อมต่อ” นี่นา ฉันอยากให้โปรดิวเซอร์ที่ไม่เคยรู้จักเด็กใหม่ๆ ใน “Million Live!” ได้รู้สึกว่า “มีคนเจ๋งๆ เข้ามาแล้ว!” แล้วฉันก็ได้ยืมมือพวกเด็กใหม่บุกเบิกไปดินแดนใหม่สำเร็จได้ด้วยเพลง “arcadia” ในเวลาเดียวกัน ฉันคิดว่าพวกเราต่างเป็นแรงกระตุ้นให้อีกฝ่ายอย่างดีเลยล่ะ

อามามิยะ : ว่าไปแล้ว แนะนำพวกเราบ่อยๆ ด้วยนี่คะว่า “อยากทำอะไรก็ตามใจเลย”

อิมาอิ : สมาชิก “Million Live!” น่ะมีความรู้สึกว่า “ต้องตามรุ่นพี่ให้ทัน!” มากกว่าใครเป็นพิเศษ แต่ฉันไม่ได้หวังอย่างนั้น ความรู้สึกของฉันคือ “อยากให้พวกเธอเป็นสารจุดระเบิด พา ‘ไอดอลมาสเตอร์’ ไปสู่มิติใหม่” มากกว่า เลยอยากให้ทำตามที่ใจตัวเองอยากทำ

อามามิยะ : จริงด้วยนะคะ….ต้องพยายามกว่านี้!

ทาโดโคโระ : ครั้งแรกของฉันกับฮารุเนี้ยน (ยามาซากิ ฮารุกะ) คือ “THE IDOLM@STER 8th ANNIVERSARY HOP! STEP!! FESTIV@L!!!” ค่ะ เลยจะเร็วกว่าคนอื่นหน่อย รู้สึกกดดันว่า “ต้องเป็นคนคอยดึงคนอื่น” และอยากให้ทุกคนยอมรับด้วย วิ่งสุดแรงเกิดฝ่าไปตามอารมณ์หลายๆ อย่าง จำเรื่องอะไรแทบไม่ได้…….

อิมาอิ : ฮ่ะๆๆ (หัวเราะ)

ทาโดโคโระ : แต่สิ่งที่เป็นบทเรียนมีค่าที่สุดคือความผูกพันของรุ่นพี่ 765 ค่ะ ทุกคนจะคอยอยู่ข้างๆ รอรับทุกคนที่กลับจากหน้าเวที ทั้งที่คอนเสิร์ตยาวมาก ต้องพักเอาแรง ไหนต้องหาเวลากินข้าวอีก ฉันอยากเข้าใกล้รุ่นพี่เท่ๆ อย่างนี้บ้างค่ะ สักก้าวก็ยังดี

อิมาอิ : ดีใจแฮะ ฉันได้ร้อง “MUSIC♪” กับโคโรอาซึด้วยนี่

ทาโดโคโระ : ใช่ค่ะ ร้องกัน 3 คนกับคุณฟูริน (ฟุคุฮาระ อายากะ) ตื่นเต้นมากๆ!

อิมาอิ : ตอนรวมกลุ่มซ้อมเพลง “MUSIC♪” ครั้งแรก ฉันบอกโคโรอาซึกับฟูรินใช่มั้ยว่า “มีบางคนที่อยากร่วมคอนเสิร์ตครั้งนี้แต่มาไม่ได้ เพราะงั้นอย่ามัวกังวลว่าควรทำยังไงดี ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามให้เข้าใจแล้วมุ่งมั่นตั้งใจกว่านี้ ไม่อย่างนั้นแล้วมันเสียมารยาทกับคนที่ไม่ได้ขึ้นจริงรึเปล่า? ถ้างั้นต้องลุยแบบเอาเป็นเอาตายกันนะ” พอพูดจบแล้วแววตาของทั้งคู่เปลี่ยนไปเลยล่ะ หากไม่เปลี่ยนแรงกดดันเป็นความมั่นใจล่ะก็ไม่มีทางเอาชนะใจคนอื่นได้หรอก นี่คือสิ่งที่ฉันเรียนรู้จากการเป็นจิฮายะใน “ไอดอลมาสเตอร์” มา 10 ปี ดีไม่ดีเธอสองคนอาจได้อยู่ในตำแหน่งคล้ายๆ กัน ถึงตัดสินใจให้กำลังใจไป แต่พอซ้อมเสร็จแล้วก็กลับบ้านแบบหมดเรี่ยวหมดแรง ในใจคิดว่า “พูดเกินไปรึเปล่านะ ถ้าโดนเหม็นขี้หน้าขึ้นมาจะทำไงเนี่ย” (หัวเราะ)

ทาโดโคโระ : ไม่หรอกค่ะ….ขอโทษจริงๆ ที่ทำให้ต้องพูด

อิมาอิ : ไม่ใช่ๆ ถ้าพัฒนาแบบค่อยเป็นค่อยไปมันก็ดี แต่อยู่ๆ ต้องขึ้นคอนเสิร์ตที่ SSA เลยไม่ใช่เหรอ? พวกเราใช้เวลา 9 ปีมาถึงที่นี่ แต่ทุกคนใช้เวลา 1-2 ปีปีนบันไดขึ้นมานะ ต้องลำบากแน่อยู่แล้ว เลยรู้สึกว่าในฐานะที่ตัวเองเป็นรุ่นพี่ จะมัวงกไม่ให้คำแนะนำก็ขี้ขลาดไปหน่อย

ทาโดโคโระ : ใจดีจัง…..! พวกเราจะติดตามไปทุกที่เลยค่ะ!

 

— ความทรงจำของคอนเสิร์ตแรก “Million Live!” ล่ะ?

ทาโดโคโระ : ….ส่วนตัวฉันมันคือความทรงจำรสขมค่ะ ทำให้ทุกคนเดือดร้อนเพราะปัญหาสุขภาพตัวเอง แต่ทุกคนใจดีเลยพากันบอกฉันว่ามันกลายเป็นดราม่าซึ้งๆ บ้าง เป็นคอนเสิร์ตที่ประทับใจมากบ้าง ถ้าจะไม่ขึ้นก็ควรตัดสินใจเด็ดขาดไปเลยว่าไม่ขึ้น ทำแบบนั้นอาจสบายกับทุกคนมากกว่าด้วยซ้ำ แต่ฉันอยากขึ้นให้ได้เพราะมันเป็นคอนเสิร์ตแรก ทำให้สต๊าฟต้องรอจนฉิวเฉียดถึงที่สุด เจ็บใจและรู้สึกผิดจริงๆ ค่ะ ตอนนั้นทั้งรู้สึกผิดทั้งโล่งใจที่ได้ขึ้นแสดง แต่หลังๆ มานี้มีแต่ความรู้สึกสำนึกผิด…..

อิมาอิ : ผ่านมาปีนึงแล้วยังรู้สึกผิดอยู่อีกเหรอ?

ทาโดโคโระ : ค่ะ…….

อามามิยะ : ถึงคุณโคโรคิดอย่างนั้น แต่ถ้าคอนเสิร์ตจบลงโดยที่คุณโคโรขึ้นแสดงไม่ได้ล่ะก็ ฉันว่าคนอื่นๆ ไม่มีทางรู้สึกว่ามัน “กลายเป็นคอนเสิร์ตที่ดี” ได้ขนาดนี้หรอกค่ะ ฉันคิดว่าคอนเสิร์ตแรกของ “Million Live!” สมบูรณ์ได้เพราะคุณกลับมาขึ้นเวที อย่าคิดมากขนาดนั้นเลยค่ะ

อิมาอิ : ฉันไปดูตอนวันที่สอง เป็นคอนเสิร์ตที่เยี่ยมมากจริงๆ นะ!!

ทาโดโคโระ : ขอบคุณนะคะ

อามามิยะ : คอนเสิร์ตแรกนี้ทำให้ทุกคนแน่นแฟ้นกันมากขึ้นค่ะ

อิมาอิ : นั่นสินะ จะบอกว่าโคโรอาซึคือสาเหตุกลายๆ ก็ได้

อามามิยะ : ค่ะ พูดลำบากเหมือนกัน แต่ทำให้ทั้งกลุ่มผูกพันกันมากขึ้น……(หัวเราะ)

อิมาอิ : พูดลำบากเนอะ (หัวเราะ)

ทาโดโคโระ : แต่ดีใจค่ะที่ได้ยินอย่างนั้น

อิมาอิ : คอนเสิร์ตเมื่อสมัยก่อนเคยมีเหตุการณ์แบบเดียวกันนี่แหละ ฉันเคยพลาดหนักคราวคอนเสิร์ตแรก เจ็บใจมากๆ เลยวิจารณ์คนอื่นไม่ได้เหมือนกัน หน้าดันบวมกว่าปกติ 3 เท่าเอาตอนวันแสดงคอนเสิร์ต แข็งใจเล่นคอนเสิร์ตจนจบได้แต่หลังจากนั้นก็สลบเลย….คอนเสิร์ตแรกครั้งสำคัญแท้ๆ แต่กลับทำให้ทุกคนเป็นห่วงกัน ทำความประทับใจหลังคอนเสิร์ตหายเกลี้ยงหมด ตอนนั้นรู้สึกผิดแหละแต่พอผ่านเวทีต่างๆ กับทุกคนมาหลายๆ ปีเข้า ฉันเริ่มคิดว่าอุปสรรคคือตัวช่วยทำให้พวกพ้องเข้มแข็งขึ้น ถ้าสร้างอะไรสักอย่างสมบูรณ์ได้อย่างราบรื่นคงไม่รู้สึกว่าตัวเองประสบความสำเร็จเท่านั้นแน่นอน

ทาโดโคโระ : คนเข้าใจความรู้สึกฉันที่สุดแล้วคอยเป็นกำลังใจให้คือคุณมิงกอสค่ะ ตอนที่ฉันทำอะไรไม่ถูกคราวลำคอมีปัญหาก็อุตส่าห์มาหาฉันแถวๆ บ้าน เอาของที่ช่วยบำรุงคอมาฝาก ช่วยแนะนำโรงพยาบาล แนะนำสารพัด คอยพูดคุยเป็นห่วงเป็นใย เช่น “ถ้ารู้สึกเครียดมันไม่ดี เลยทำตัวไม่คิดมาก” ฉันรู้เรื่องคอนเสิร์ตแรกของคุณมิงกอสตอนนั้นล่ะค่ะ พอฟังแล้วความรู้สึกก็เบาลงนิดนึง เพราะงั้นล่ะมั้งคะฉันถึงกลับมาขึ้นคอนเสิร์ตแรกได้

อิมาอิ : ฉันรักทุกคนน่ะสิ เพราะทุกคนทำให้ฉันรู้สึกว่ายังเติบโตต่อไปได้อีกถึงอยู่กับ “ไอดอลมาสเตอร์” มาเกือบ 10 ปีแล้วก็ตาม ไม่ว่าจะ “Cinderella Girls” หรือ “Million Live!” ต่างเป็นสมบัติสำหรับพวกเราจริงๆ แต่ถ้าขืนบอกรักมากไป เดี๋ยวคุณโปรดิวเซอร์ที่อ่านแพมเฟล็ทได้บ่นว่า “เอาอิมาอิไปไกลๆ!” แหง (หัวเราะ)

 

— มีความฝันในอนาคตเกี่ยวกับ “Million Live!” ยังไงบ้าง?

ทาโดโคโระ : “Million Live!” เดินหน้าไวกว่าที่พวกเราคิดมาก ตอนนี้เลยได้แค่ตั้งหน้าตั้งตาทำสิ่งที่ต้องทำอย่างเดียว….แต่ความฝันสูงสุดคือเป็นอนิเมค่ะ

อิมาอิ & อามามิยะ : อ๊า!

ทาโดโคโระ : เมื่อเร็วๆ นี้ฉันเพิ่งเห็นชิซึกะขยับในเกม “THE iDOLM@STER ONE FOR ALL” ครั้งแรก รู้สึกแปลกตาดี แล้วอิมเมจไม่เหมือนชิซึกะที่เคยคิดไว้เลย แต่ในความหมายดีนะคะ เพราะงั้นฉันเลยอยากเห็นตอนขยับได้แล้วพูดคุยกับคนอื่นไวๆ พอเป็นอนิเมแล้วฉันจะได้รู้จักชิซึกะมากกว่าเดิม และคนอื่นๆ จะได้มีโอกาสรู้จัก “Million Live!” มากขึ้นด้วย เป็นความฝันที่อยากทำให้เป็นจริงสักวันนึงค่ะ

อามามิยะ : ฉันเห็นคุณชิโฮะขยับจากภาคหนังโรง ได้ค้นพบอะไรๆ เยอะแยะเลย เช่น “คุณชิโฮะทำสีหน้าแบบนี้ด้วยแฮะ” หรือ “คิดอย่างนี้นี่เอง” ถ้าความฝันอยากให้เป็นอนิเมกลายเป็นจริงได้ล่ะก็ดีเหมือนกัน และจะดีใจค่ะถ้าได้เล่นคอนเสิร์ตในสถานที่ที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ได้พบกับคุณโปรดิวเซอร์เยอะๆ ตามชื่อ “Million Live!”

อิมาอิ : แต่คอนเสิร์ตครั้งที่ 2 ก็มาคุฮาริแล้วนะ ใหญ่! (หัวเราะ)

อามามิยะ : จริงค่ะ พูดเองก็ใจแป้วเองแล้วตอนนี้….!

อิมาอิ : ถ้า “Million Live!” เป็นอนิเมแล้วได้มีบทเกี่ยวข้องกับสมาชิกรุ่นแรกด้วยล่ะก็ฉันอยากเห็นนะว่าความสัมพันธ์จะออกมาเป็นยังไง! พอมีบทร่วมกับพวกเราแล้วจะดึงด้านใหม่ๆ ของ “Million Stars” ออกมาได้ แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว!

 

— สุดท้ายนี้ช่วยฝากอะไรถึงโปรดิวเซอร์ที่มาดูคอนเสิร์ตหน่อย

อิมาอิ : คอนเสิร์ตครั้งที่ 2 นี่ ฉันตั้งใจว่าจะไปดู 2 วันเลย…..

ทาโดโคโระ & อามามิยะ :เอ๋! จะมาดูด้วยเหรอคะ!?

อิมาอิ : ไปสิไป! เพราะคนที่ขึ้นแสดงวันแรกกับวันสองไม่เหมือนกันนี่ (หัวเราะ) ฉันจะคอยลุ้นกับการแสดงของทุกคนด้วยความรู้สึก 2 บทบาทในฐานะโปรดิวเซอร์กับรุ่นพี่นะ ตอนคอนเสิร์ตแรกได้เห็นอะไรที่ยอดเยี่ยม ได้รับแรงกระตุ้นจนต้องสู้แบบหลังชนฝาเลย “คอนเสิร์ต 9 ปีของพวกเราต้องพยายามมากกว่านี้!” คราวนี้เลยจะไปแสวงหาแรงกระตุ้นใหม่ (หัวเราะ) ฉันจะคอยดูพร้อมกับลุ้นเอาใจช่วยทุกคนที่ทุ่มเทสุดตัวท้าทายสิ่งใหม่ๆ

อามามิยะ : ปี 2014 มีคอนเสิร์ตที่ SSA กับฉายหนังโรง ทำให้ฉันมีโอกาสอยู่กับคุณชิโฮะเพิ่มขึ้นและรู้สึกว่าขยับเข้าไปใกล้ได้มากกว่าเดิมแล้วค่ะ ฉันจะเอาสิ่งที่ได้จากตรงนั้นมาใช้ในการแสดง คุณชิโฮะเป็นคนเคร่งกับตัวเอง ฉันคิดว่าเขาคงพัฒนาไปเร็วแน่ๆ เพราะงั้นฉันจะเคร่งกับตัวเองด้วยเหมือนกัน เพื่อให้พวกคุณโปรดิวเซอร์รู้สึกว่า “อ๊ะ ชิโฮะพัฒนาขึ้นอีกแล้ว” และจะพยายามถ่ายทอดความมุ่งมั่นที่คุณชิโฮะมีต่อการแสดงบนเวทีกับความรู้สึกที่คุณชิโฮะใส่ไปในเพลงออกมาทั้งหมด แล้วก็อยากเป็นแรงกระตุ้นให้รุ่นพี่ได้อย่างที่คุณมิงกอสว่าไว้เมื่อกี้ค่ะ!

อิมาอิ : ว้าว! (หัวเราะ)

ทาโดโคโระ : ฉันอยากทำให้คอนเสิร์ตครั้งที่ 2 ไม่มีอะไรค้างคาใจและจะคอยเป็นคนนำทุกคนให้ได้ ชดเชยกับที่เคยสร้างปัญหาไว้ตอนคอนเสิร์ตแรกค่ะ อยากแสดงสิ่งดีที่สุดที่สามารถทำได้ในคอนเสิร์ตครั้งที่ 2 นี้ต่อหน้าทุกคนและจะพยายามทำให้ทุกคนนึกอยากโปรดิวซ์ชิซึกะกันมากขึ้น สุดท้ายคือเป็นแรงกระตุ้นที่ดีให้รุ่นพี่……(หัวเราะ)

อิมาอิ : แบบว่าต้องขอโทษทีนะ (หัวเราะ)

 

Favorite My Idol

มุมนี้ให้ทั้งสามคนเลือกการ์ดที่ชอบจากมิลเลียนไลฟ์พร้อมเหตุผลค่ะ

SR まばゆい星海 如月千早

อิมาอิ :พอเห็นรูปที่พื้นหลังสวยๆ แล้วจะอารมณ์ดีเบิกบานขึ้น รูปนี้เป็นภาพย้อนแสงที่ชายหาดแต่ชอบตรงที่รู้สึกว่ามีเนื้อเรื่องซ่อนอยู่ด้วย สนุกดีกับการจินตนาการว่าภาพนี้เป็นตอนรุ่งเช้าหรือดวงอาทิตย์ตกดิน ที่สำคัญคือโดนสีหน้าเขินๆ ของจิฮายะแทงใจจังๆ ค่ะ

 

SR クールビューティー 最上静香

ทาโดโคโระ : เวลาชิซึกะร้องเพลงจะติดตาตรึงใจเป็นพิเศษ เลยเลือกการ์ดใบนี้ค่ะ ดูสีหน้าก็รับรู้ได้ว่า “ชอบเพลงจริงๆ” วิเศษมากเลยล่ะค่ะ เวลาอัดเสียง CD ก็จะมองการ์ดใบนี้ช่วยบิลด์อารมณ์ก่อนแล้วค่อยร้องเพลง

 

R 大切な贈り物 北沢志保

อามามิยะ : ฉันชอบสีหน้าเศร้าของคุณชิโฮะค่ะ ภาพนี้กำลังคิดถึงเรื่องพ่อในวันคริสต์มาส พอเห็นความอ่อนแอเผยออกมานิดๆ แล้วรู้สึกรักขึ้นมาทันทีเลย ภาพลักษณ์คุณชิโฮะดูเป็นคนที่สามารถอยู่ตัวคนเดียวได้แต่พอเห็นภาพนี้แล้วไม่อยากทิ้งให้เดียวดาย

.

.

.

ดีงามมั้ยคะ ใครสนใจแพมเฟล็ทก็สั่งได้จากเว็บลาลาบิท อันนี้เป็นแซมเปิ้ลเล็กๆ น้อยๆ จ้า นอกจากบทสัมภาษณ์ดีงามนี้ยังมีรูปงามๆ เพียบ โฟโต้บุ๊คชัดๆ

Advertisements

7 thoughts on “[แปล] THE IDOLM@STER MILLION LIVE! Special Interview “Triangle Idol Talk”

  1. แปลให้หมดเล่มสิ อยากอ่าน 555+
    ว่าแต่สามสาวสายน้ำเงินนี้ คุยกันนี้เป็นการเป็นงานมากเลยแฮะ (จำได้ว่าคุณดาร์กเคยบอกว่ามีกลุ่มอื่นรั่วด้วยนี้หว่า)

  2. Pingback: เก็บตกควันหลงจาก MillionP Meeting : เนื้อหาเพิ่มเติมและอธิบาย MC บางส่วน | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

  3. Pingback: บันทึกแสวงบุญคอนเสิร์ต THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 3rdLIVE TOUR BELIEVE MY DRE@M!! (6) : เชื่อในฝันของฉัน @ ฟุคุโอกะ -บทจบ- [Live] | คุยเรื่

  4. Pingback: บันทึกแสวงบุญคอนเสิร์ต THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 3rdLIVE TOUR BELIEVE MY DRE@M!! (6) : เชื่อในฝันของฉัน @ ฟุคุโอกะ -บทจบ- [Live] | คุยเรื่

  5. Pingback: เสน่ห์ 6 ประการของมิลเลียนไลฟ์!!! | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

  6. Pingback: ฮารุจิฮะ → มิระชิซึ+คานะชิโฮะ | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s