เมาท์สปอยล์กรี๊ดโฮกฮากว้ากอ๊าก : ความประทับใจจาก THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 2nd LIVE ENJOY H@RMONY!!

เขียนได้แล้ววววววววววววววววว เขียนได้ซะทีโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

คือรอให้จบมีทแล้วค่อยปลดปล่อยสวัสดิกะเต็มที่ เพื่อจะไม่ได้สปอยล์อ่ะนะ

ไม่เวิ่นเว้อแล้ว คันมือคันปากอยากเมาท์เหลือหลาย ไปอ่านกันเลยดีกว่าเนอะ เนื้อหาในเอ็นทรี่จะเป็นการบรรยายความประทับใจของเพลงต่างๆ พร้อมกับการตั้งข้อสังเกตค่ะ เขียนรวมของสองวันเลยจะยาวเฟื้อยมากกกกกกกกกกกก

DAY 1 “New face โหดสัส”

M01. Thank You!

คอนสองของมิลเลียนไม่เหมือนกับตอนคอนแรกที่ภาพปกแพมเฟล็ทเป็นภาพไอดอลใส่ชุดคอนของจริง ดังนั้นเลยไม่มีชุดของคอนนี้ออกมาให้เห็นก่อนเลยจนวันคอน

ความรู้สึกคือ เวทีหรู ใหญ่ อลังการ

อา……….เทียเตอร์อัพเกรดมาถึงขั้นนี้แล้วสินะ

สำหรับเพลงนี้ร้องบ่อยมากจนคอลกันคล่องแล้ว ไม่ต้องซ้อมอะไรกันมาก มันซึมเข้าสายเลือดไปเรียบร้อย

MC1

  • ตอนที่คนร้อง “โหหหหหหหหห” แลดูเท็นตกใจจริงๆ นะ ท่าทางสะดุ้งอะไรงี้ เรียลมาก
  • บุฮี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
  • ชูระบะทรีโอ เปียวน์โคโรมาจิ
  • อีกคำทักทายที่ประทับใจคือคำพูดของโคโรอาซึ “ฉันดีใจที่ได้ยืนบนเวทีอย่างปกติค่ะ”

M.02 Growing Storm!

ตอนที่ทั้งสี่คนก้าวออกมา เสียงคนดูร้อง “หือ???” แปลกใจกันเต็มไปหมด ใช่ค่ะ ตอนนั้นไม่มีใครรู้ว่าเซ็ตลิสต์จะมาไม้ไหน คราวคอนแรกยังมีเพลงแค่จาก LTP และไม่เพียงพอสำหรับคอน 2-3 ชั่วโมง จึงต้องมีการขอยืมเพลงของรุ่นพี่ 765 บ้านหลักมา แต่ในคอนเสิร์ตนี้มีซีรีส์ LTH แล้ว ดังนั้นเซ็ตลิสต์ของคอนสองก็น่าจะเป็นการเอาเพลงใน LTP กับ LTH มามิกซ์กัน

ที่จำได้ดีคือวันคอน คนฮือฮามากว่ามาคุฮาริเปลี่ยนไป ทำไมมีเวทีหลัง? ทำไมมีเว้นทาง? แล้วทำไมมีของหน้าตาคล้ายรถเลื่อน? เอ๊ะ? เอ๊ะ?

ทว่าใครเลยจะคิดว่าจะใช้รถเลื่อนกันแต่แรก……สัมผัสได้ตั้งแต่ดูไดเจสต์ว่าบรรยากาศน่ากลัวมากๆ เหมือนในฮอลล์บ้าคลั่งแบบพร้อมระเบิดทุกเมื่อ ถ้าถามว่าระดับไหน เรารู้สึกเหมือนลูกโป่งที่โดนอัดลมเข้าไปจนพองแล้ว มียุงไปเกาะนิดเดียวก็ระเบิดแตกโพละทันที เสียงเฮฮฮฮฮฮฮฮฮดังลั่นในจุดที่รถเลื่อนผ่าน จะคลั่งกันก็ไม่แปลกใจหรอก….

เพลงนี้ถือเป็นเพลงยูนิตจาก LTH เพลงเดียวที่ไม่ได้เปิดตัวครั้งแรกบนคอนนี้ เพราะรีลีสอีเวนท์ LTH01&02 เป็นโอกาสพิเศษมากๆ ที่สมาชิกยูนิต Otome storm! ไปกันครบทุกคน เลยได้ร้องเพลงยูนิตในอีเวนท์นั้น

M.03 Happy☆Lucky☆Jet Machine

วัชช่อยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เหมือนยิ่งร้องเพลงนี้ ยุยต้งยิ่งเด้งดึ๋งแรงขึ้นทุกรอบที่ร้อง

M.04 Yumeiro Train

ไม่มีเพลงใดจะเหมาะกับการแสดงบนรถเลื่อนเท่าเพลงนี้อีกแล้ว เอารถเลื่อนมาทำเป็นรถไฟ น่ารักมาก

น่าแปลกอย่าง เพลงนี้เป็นเพลงน่ารัก แต่บรรยากาศคนน่ากลัว คนดูคลุ้มคลั่งเข้าโมโจะเวิลด์กันไปหมด ฟังคอมเมนทารี่ที่โมโจะพูดถึงตรงนี้ก็ตลกดี…บอกว่าขึ้นรถเลื่อนที่ห่วงที่สุดคือ “ถ้าลืมเนื้อขึ้นมาจะทำยังไง” (บนเวทียังมีมอนิเตอร์ให้ดู)

M.05 Happy Darling

“โอ๊ย คอลเพลงนี้เหรอ ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก”

นั่นคือสิ่งที่หลายคนคิดหลังจากอีเวนท์ LTP03 กับคอน 8 ปีรอบฟุคุโอกะของบ้านหลัก ยากมากที่คอลเพลงนี้จะสมบูรณ์และคอลให้พร้อมเพรียงกันได้

เวลาผ่านมา 2 ปี….ผ่านการฝึกฝน การนัดแนะกันซ้อม ความร่วมแรงร่วมใจของหลายๆ คน

ฟอร์มสมบูรณ์ของเพลงนี้ก็ได้ถือกำเนิดแล้วค่ะ คอลที่ได้ยินไม่เป็นศัพท์ ตอนนี้ได้ยินชัดเป็นคำๆ และพร้อมเพรียงกันมาก พอมีคอลประกอบแล้วอารมณ์เพลงเปลี่ยนแบบหลังมือเป็นหน้ามือทันที อย่างกับคนละเพลง

นี่ล่ะนะ จุดที่ชอบของไอมาส….ตัวผู้แสดงและแฟนร่วมกันสร้างบางสิ่งบางอย่างไปด้วยกัน โตไปพร้อมๆ กัน

M.06 Aikotoba wa Start Up!

เพลงยูนิตของรุ่นพี่ ร้องโดยยูคิโยะซังกับยุยต้ง เนื้อเพลงพูดถึงเรื่องราวชีวิตประจำวันของเหล่าไอดอลที่ฝึกซ้อม สร้างสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นมาด้วยกัน เพื่อสร้างตำนานเหลือทิ้งไว้ อ่านบทสัมภาษณ์ในเซย์ยูอนิมีเดีย ยุยต้งบอกว่าอยากร้องเพลงนี้ให้ดีที่สุดเพราะเป็นเพลงของรุ่นพี่…..เนื้อเพลงดีจริงๆ เพลงนี้….

M.07 Shooting Stars

เพลงนี้เปิดตัวครั้งแรกในคอนสอง ตอนคนร้องขึ้นมาบนเวทีนี่โคตรอลังการดาวล้านดวงจริงๆ มุมกล้องของวันแรกเปิดมาด้วยใบหน้าโดย่าของคุณอามามิยะ

ชอบช็อตนี้ ไม่รู้ทำไม ในคอมเมนทารี่มิคคุก็ชมบ่อยว่าโซรัจจิสวยงั้นงี่้

สมแล้วที่เป็นโดย่ามาสเตอร์ ท่าเต้นก็เท่แบบแอบเบียวๆ

MC2

MC ของกลุ่มที่ขึ้นคอนทั้งสองวัน และสมาชิกชุดนี้เป็นชุดที่ออกอีเวนท์บ่อยและได้ขึ้นคอนใหญ่ไอมาสทุกคน หลายคนเลยเรียกกันว่าทีม veteran ทุกคนคล่องขึ้นจากคอนแรกมากกกกกกกกกกกกก คอนแรกเหมือนพูดตามสคริปต์ซะส่วนใหญ่ พอพูดจนหมดสคริปต์แล้วก็ blank ไปเลย นึกอะไรไม่ค่อยออกกันว่าควรพูดอะไรต่อ แต่ครั้งนี้ทุกคนสามารถขุดคุ้ยเรื่องนั้นเรื่องนี้มาคุยกันได้เรื่อยๆ เพราะสนิทกันมากขึ้นแล้ว

เปียวน์ถามว่าโคโรมีอะไร จ้องหน้าตลอดเวลา โคโรบอกเปล่า ไม่ได้มีซะหน่อย แต่มันคือเรื่องปกติไม่ใช่เหรอที่จะมองหน้าคนพูด จนคนอื่นแซวว่าจู๋จี๋กันจริง
(●・▽・●) “จู๋จี๋กันอยู่นั่นแหละ!!!!”

เปียวน์โคโรมาจิ ชูระบะทรีโอภาคมิลเลียน

Bokoration

โดนนันสึเผานั่งยางกลางมาคุฮาริ อยู่ระหว่างไขข้อสงสัยว่าท่าวันนี้ต่างจาก “ท่าประจำ” ยังไง

มีนันสึคนเดียวเป็นเด็กดี คอยปัดมือพวกเฮนไต

เป็น MC ที่มุ้งมิ้ง สนุกสนาน เฮฮา อมยิ้ม ต่อไปเป็นการเข้าช่วงที่ 2 ซึ่งก็คือ “เพลงโซโล่ของคนที่ขึ้นแสดงเฉพาะวันนี้”

M.08 Maria Trap

เปิดด้วยกฎ 7 ประการประจำกองอัศวินเท็นคู ซึ่งกฎนี้มีอยู่ในเพลง Torikago Scripture หลายคนเลยนึกว่าจะร้องเพลงนั้น แต่ไม่ใช่ พอเป็นเพลงนี้ขึ้นมา เสียงคนร้องโอ้ดังทีเดียว

กล้อง กล้องมันเท่มากค่ะมุมนี้ สุดยอด โอยยยยยย ตอนที่ก๊กโกะจังโผล่มาแล้วขยับขาตั้งไมค์ มันช่างบุฮี้

เพลงนี้ขนลุกขนพองตั้งแต่ดูไดเจสต์ มันเหมือนลัทธิคัลท์อะไรสักอย่าง ดูคอลบ้าคลั่งสุดพร้อมเพรียงนั่นสิ นี่คือครั้งแรกที่ร้องเพลงนี้ออกสื่อนะ…………

ว่าแต่ทำไมพวกเอ็งจำกฎ 7 ข้อนั่นกันได้น่ะ……ท่องกันโดยพร้อมเพรียงโคตร……..

M.09 Be My Boy

เพลงนี้ดูเหมือนไม่มีอะไร จริงๆ ร้องยากนะคะ เพลงยี่ห้อ KOH แทบไม่อนุญาตให้คนร้องหายใจ ดังนั้นการเต้นหนักๆ อาจไม่เหมาะนัก ท่าเต้นเพลงนี้เลยไม่มีการเคลื่อนไหวฟุตเวิร์คมาก ออกแนวขยับแขนเป็นส่วนใหญ่ ส่วนตัวชอบตอนที่วิ่งไปเวทีฝั่งซ้ายช่วง C Melody

ริกะเน่ร้องได้ไม่เพี้ยนจากซีดีเท่าไหร่นัก ตรงนี้คือจุดที่ประทับใจ

M.10 Unison☆Beat

ปกติไม่ค่อยติดใจเพลงของอายุมุเท่าไหร่ แต่ประทับใจโทดะคุงที่ร้องเต้นด้วยสีหน้าสนุกสนานจากใจจริง อ่านบนบล็อกที่เล่าไว้ก็พบว่าโทดะคุงลำบากมาก เพราะเต้นไม่เป็น เต้นไม่ได้เลย จนคุณอิการาชิ ฮิโรมิต้องฝากให้ไดเร็ค 1 ช่วยดูตอนซ้อมด้วย จริงๆ จะตัดทอนท่าเต้นเพื่อให้เต้นง่ายขึ้นก็ได้ แต่โทดะคุงไม่ยอม เพราะไม่อยากลบจุดเด่น “เต้นเก่ง” ที่เป็นข้อดีของอายุมุไปเพียงเพราะตัวเองเต้นไม่เก่ง….แค่อ่านก็ประทับใจตรงนี้แล้ว และยิ่งประทับใจเมื่อเห็นภาพการแสดงจริงที่เจ้าตัวสนุกสนาน อาห์ นี่สินะที่เค้าเรียกว่ารอยยิ้มวิ้งๆ ของไอดอลจะทำให้คนดูประทับใจ แถมภาพบนจอยังเก๋ไก๋เข้ากับอายุมุมากๆ

M.11 Omajinai

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ชอบเพลงนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกของมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เนื้อเพลงดีมาก ใช่คานะมากๆ T_____T

อิบุจังเองก็ร้องไว้ในซีดีได้ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ในไดเจสต์จะมีตัวอย่างให้ดูนิดนึง เห็นแล้วทำเอาตะลึง….อิบุจังไปทำอะไรมา!!!!! ทำไมเต้นเก่ง เต้นพลิ้ว เต้นคมเวอร์ๆ แบบนี้!!!! เต้นกระฉับกระเฉง ร่าเริง ไม่น้อยหน้าแดนเซอร์เลย ดูแล้วรู้สึกว่าใช่เลย! นี่แหละคานะ รวมทั้งการแสดงออกทางสีหน้าด้วย ในคอมเมนทารี่ช่วงเพลง Birth of Color มีใครสักคน น่าจะเปียวน์คิจิ? (จำไม่ได้) บอกว่าทั้งอิบุจังกับเท็นจังต่างร้องเพลงด้วยสีหน้าทั้งคู่ แต่คนละแนว ฟังแล้วรู้สึกว่าวิเคราะห์ได้ใช่จริงๆ

M.12 Kimi Omoi Birthday

ในบรรดาหน้าใหม่ที่มาวันนี้ คนที่ดูแล้วรู้สึกว่า “ความสนุก” ในใจแผ่ล้นออกมามากที่สุดคงจะเป็นโคมะจัง โคมะจังเองก็น่าจะประหม่า ตื่นเต้นแบบคนอื่นเหมือนกัน แต่ความสนุกมันสื่อออกมาชัดเจนจนกลบความตื่นเต้นไปหมดเลย แถมคุณภาพการร้องราวกับเอาซีดีมาเปิด

M.13 Yuukaze no Melody

ยุนก๊องปกติเป็นคนขี้ตื่นเต้นมาก ภาพที่จำติดหัวได้ดีจากที่ฟังมิลิราจิคือเป็นคนขี้ตื่นเต้นเวอร์มาก แต่การแสดงเพลงนี้แทบไม่เห็นเลยว่าตื่นเต้น ดูนิ่งสุดๆ สมแล้วที่เป็นเรียลคาเรน ฟุตเทจด้านหลังกับชุดแดนเซอร์สวยเข้ากับบรรยากาศเพลง

MC3

ตอนแรกที่ดูก็นึกในใจ…………เอ๊ะ แล้วใครจะเป็นคนคอยลาก MC ล่ะ เพราะคนอื่นนอกจากอิบุจังใหม่หมด แล้วอิบุจังอายุน้อยสุด แต่ผิดคาด อิบุจังคุมเองหมดเลย อาห์ อิบุจังที่เคยลืมแนะนำตัวเอง+ร้องไห้บนเวที SSA ตอนนั้นเติบโตถึงขนาดนี้แล้ว….ถ้าดูจากประสบการณ์ขึ้นเวทีอะไรแบบนี้ อิบุจังน่าจะเป็นคนที่โชกโชนที่สุดในกลุ่มแล้ว….

น้ำตาของก๊กโกะจัง ;_;

อิมเมจแรกๆ ที่มีต่อก๊กโกะจังคือดูเป็นคนนิ่งๆ และคงไม่ได้สนอะไรไอมาสเท่าไหร่หรอก เพราะไม่เคยจะมาอีเวนท์ใดๆ หรือมามิลิราจิสักรอบ เคยได้ยินคนพูดถึงหรือเจ้าตัวเขียนบนบล็อกเองนี่ล่ะมั้งว่าชอบไอมาสมานานแล้ว ตอนนั้นก็ยังไม่เชื่ออะไรมาก แค่จะพูดอย่างเดียวมันพูดได้ แต่พอเห็นน้ำตา เห็นความรู้สึกที่มีให้โทโมกะ….ทำเอาเราเปลี่ยนความคิดไปเลย หลงรัก ลงหลุมเต็มๆ…..

“เวลาที่อยากร้องไห้น่ะร้องไปเถอะ”
“แมนมาก”
“รุ่นพี่คิโดะ!!!!” (หมายเหตุ – อายุน้อยสุดในมิลเลียน)

หากดูแผ่นเบื้องหลังจะรู้ว่าการเล่นเวฟนี้เป็นการเล่นนอกบท จะเวฟอะไรยังไงก็คิดสดบนเวที เพราะงั้นไม่แปลกที่จะขลุกขลักสุดๆ

และเนื่องจากเป็นการด้นสดๆ ตอนนั้น ยูคิโยะซังเลยถามอยู่นั่นแหละว่าตกลงตรงนี้ทำไง ตรงนั้นทำไง เป็นที่ขำขันของคนดู แล้วอยู่ๆ โคโรอาซึก็ยกมือบ้าง
โคโร “เปียวน์ซังๆ”
เปียวน์ “ว่าไง?”
โคโร “(ยิ้ม) ไม่มีอะไร”
คนอื่น “จู๋จี๋กันอยู่นั่นแหละ!!!!”
ในคอมเมนทารี่ก็มีแซวกัน แต่เปียวน์ปฏิเสธเสียงแข็งเลยว่าเปล่าซะหน่อย โคโรพูดมาเอง ไม่รู้เรื่องด้วย (แหม)

กล้องทำงานดีมาก มือ ดูมือนั่นสิ
โมโจะเท็น! โมโจะเท็น! โมโจะเท็น!

โดยมีกระจกเงาคอยเฝ้ามองความมุ้งมิ้ง
ขำคอมเมนทารี่มาก เปียวน์คิจิพยายามซักไซ้น่าดูว่าใครเป็นคนจับมือใครก่อน (ประเด็นนี้คือเรื่องสำคัญสินะ)
โมโจะตัดบทว่าจำไม่ได้ ถามโซระสิ รายนั้นน่าจะจำได้
เปียวน์คิจิเปรยอย่างพึงพอใจว่า “อ้อ จับมือกันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วนี่เนอะ”

หลังจากนั้นทุกคนก็ขนกันไปขึ้นรถเลื่อนโดยพร้อมหน้า และออกเดินทางวนทั่วฮอลล์มาคุฮาริ

M.14 THE IDOLM@STER

ตอนอินโทรเพลงนี้ขึ้น เสียงโอ้ดังมากกกกกกกกกกกกกกก เซอร์ไพรส์กันน่าดู จริงๆ ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่มิลเลียนร้องเพลงนี้หรอก แต่คงไม่คิดว่าจะร้องอีก เพราะมิลเลียนมีเพลงเยอะพอที่ไม่ต้องยืมเพลงรุ่นพี่แล้ว คอลดังและพร้อมเพรียงสุดๆ แหงล่ะนะ lol

ถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นโทดะคุงจำบางท่อนไม่ได้ มีแอบทำเนียนร้อง lol

M.15 PRETTY DREAMER

อิบุจังเต้นคมมากและขยับตัวแรงมาก เอาเรี่ยวแรงมาจากไหนเยอะแยะ….

M.16 Sentimental Venus

M.17 Hello Concerto

สองเพลงนี้ไม่มีสมาชิกดั้งเดิมจาก CD เลย เป็นจุดที่ดูแล้วรู้สึกว่า “เริ่มเป็นไอมาสขึ้นมาบ้างซะที” เพราะเพลงรวมของไอมาสคือเพลงที่ “ใครๆ ก็สามารถร้องได้โดยไม่รู้สึกขัด” แถมคุณภาพการร้องเพลงแต่ละคน ทำเอาทึ่ง สูงเวอร์

มิคคุน่ารัก บริ๊งๆ

M.18 Marionette wa Nemuranai

โมโจะริเน็ต (●・▽・●) คือเซริกะไม่ใช่สมาชิกดั้งเดิมเลย แต่ทำไมได้ร้องเพลงนี้ทุกรอบ ไม่เข้าใจ ต้องการเล่นแก๊ปโมเอะสินะ

ยุนก๊องทำได้ดีและเท่อีกแล้วในเพลงนี้ (คนนี้ก็แก๊ปขัดกับยามปกติแรงเหลือเกิน) จะมีช่วงนึงที่กล้องลากแบบกระชากๆ จากยุนก๊อง (ขวา) ไปหาโมโจะ (ซ้ายของจอ) กล้องกระชากโคตรเท่

M.19 Blue Symphony

โดย่าซิมโฟนี ยูคิโยะซังกับเท็นเป็นสมาชิกที่ร้องเพลงนี้มันทุกรอบอยู่แล้ว จึงเห็นชัดเจนกว่าเต้นได้คมและคล่อง ทางด้านริกะเน่พยายามเต็มที่กับเพลงนี้เหมือนกัน แต่สองคนนั้นเค้าคล่องเกิน จนริกะเน่โดดออกมาเลย เห็นความเก้ๆ กังๆ ชัด

มีคนตั้งข้อสังเกตว่าเพลงนี้ไม่ว่าจะคอนไหน พอมาถึงท่อน mimi ni fureta no wa…. กล้องจะซูมคุณอามามิยะทุกรอบ ทำไม….รสนิยมของผู้กำกับกล้องหรือ…..

M.20 Koi no Lesson Shokyuuhen

เพลงแรกหลังจากหมดเวลาพัก มาพร้อมกันแดนเซอร์ 8 คนเต็มอัตราศึก เลยทำให้การแสดงบนเวทีอลังการมาก กลายเป็๋นเพลงปอมปอมไปแล้วโดยสมบูรณ์ ในคอมเมนทารี่โคจิมะพูดถึงท่าเต้นตอนช่วงดนตรีกลางเพลงของเพลงนี้ที่ต้องเตะขาขึ้น บังเอิญว่าเต้นตรงช่องลิฟท์เตอร์พอดี เลยเหมือนได้ฝาปิดช่องลิฟท์เตอร์มาช่วยเป็นฐานดีดให้โดดได้สูงขึ้น สบายไป (ฮา)

M.21 After School Party Time

นางพญามาเอง

เพลงนี้นับวันยิ่งอัพเกรดเป็น Musical มากขึ้นทุกที เล่นกับแดนเซอร์เป็นเรื่องราวประกอบเพลง แถมใช้แดนเซอร์เต็มอัตราอีกต่างหาก โกงสุดๆ

M.22 Suteki na Kiseki

ในคอมเมนทารี่ทุกคนตั้งตารอดู “ท่าสะดุดแบบมืออาชีพ” กันมาก มาจากตอนที่เปียวน์มัวแต่กระโดดมันส์กับคนดู ไม่ได้เกาะราวตอนสต๊าฟเข็นรถเลื่อน เลยเสียการทรงตัวนิดหน่อย แต่ถึงแม้เกิดอุบัติเหตุ เปียวน์ไม่ได้ทำท่าเหวอเลยนะ มีการเอามือปิดปากแล้วหัวเราะ ถ้ามิราอิเจอแบบเดียวกันก็น่าจะทำแบบเดียวกัน

ท่าสะดุดแบบมืออาชีพ

นอกจากนี้ ในคอนนี้ช่วงท่อนฮุค เปียวน์ยังใส่เสียงหัวเราะ “อุฟุุฟุ” เพิ่มเข้ามาด้วย

M.23 STANDING ALIVE

ฮ้ากกกกกกกกกกกก ถ้าอ่านเนื้อเรื่อง PSL จนจบแล้วมาดูเนื้อเพลง มันมีอะไรสักอย่างที่แทงใจ ชอบ โคตรชอบของชอบเลย เนื้อเพลงเทพเป็นเพลงที่เหมือนเหงาแต่จริงๆ ไม่เหงาสักนิด….

“แม้แต่ละคนยืนอยู่คนละที่ แต่ไม่รู้สึกว่าอยู่ตัวคนเดียวเลย เพราะอะไรนะ? ดวงตาของฉันรู้เหตุผลนั้น”

“ไม่ว่าใครต่างก็ยืนอยู่ในที่ของตน
ความรู้สึกที่ไม่ยอมถอยให้ใคร ไม่ว่าใครต่างก็เชื่อในความรู้สึกนั้น
แม้คอยช่วยประคับประคองกันและกันไม่ได้
แต่เพียงแค่มองอีกฝ่ายอย่างภาคภูมิใจ…จะต้องไปถึงแน่นอน”

เพลงเริ่มที่ยุนก๊องกับริกะเน่ปรากฏตัวคนละฟากเวทีหน้ากับหลัง (เหมือนจะสื่อถึงเนื้อเพลง) จากนั้นขึ้นรถเลื่อนมาเจอกันตรงกลาง แล้วเปลี่ยนรถเลื่อนกลับเข้าเวทีคนละทางกับตอนออก อีตอนเปลี่ยนรถเลื่อนนี่แหละ….

กราบตากล้อง โอย TwT แอบน้ำตาปริ่ม

M.24 Hoshikuzu no Symphonia

เพลงแผลใจของเจ้าของบล็อก…..(ฮา) เป็นอีกเพลงที่ความหมายดีมาก พูดถึงการพยายามฝ่าฟันช่วงเวลาลำบากไปพร้อมกับผองเพื่อน ได้อารมณ์วิ่งเข้าหาดวงอาทิตย์ตอนเย็นดี แล้วมีคำว่าติดตามตอนต่อไปขึ้นตรงมุมล่างขวา (เด็กๆ จะเข้าใจมุกนี้มั้ย กร๊ากกกกกก)  เพลงนี้ขอเก็บไปพูดอีกทีตรงส่วน Back Theater

ก๊กโกะจังคอยมองแล้วร้องตามด้วย

ท่าปิดท้าย

M.25 Birth of Color

สมาคมผู้เฝ้ามองการเติบโตของรุ่นพี่คิโดะกรี๊ดแตกกับช็อตส่งจูบกันใหญ่

อันนี้ขำคอมเมนทารี่มากกว่า ทุกคนกรี๊ดกร๊าดคิโดะเซ็นป๊ายยยยยยยยย ยุยต้งนั่งขำว่าเห็นหน้าอิบุจังทีไรอดขำไม่ได้ แก๊ปขัดกับตอนปกติมาก พอขึ้นเวทีนี่วิ้งๆ เป็นไอดอลเชียว พอทุกคนมัวแต่ขำอยู่ได้โคโรก็พูดออกแนวฉุนๆ+ปกป้องอิบุจังทำนองพวกเธอไม่รู้อะไรก็อย่ามาว่าอิบุจังนะ….ราวๆ นั้น (นะ เค้าอยู่ด้วยกันมา 4-5 ปีนี่นา) การแสดงออกทางสีหน้า ท่าทางโปรมากจนทุกคนยกให้เป็นรุ่นพี่

M.26 Toumei na Prologue

ช่วงดนตรีกลางเพลงจะเห็นสเต็ปสวยๆ ของมิคคุอย่างชัดเจน ไม่แพ้แดนเซอร์

เพลงที่มิคคุบอกว่าแม้ร้องมาหลายครั้งแล้วก็ยังไม่ชิน ติ่นเต้นทุกครั้ง ออร่าไอดอลบริ๊งๆ ความใสกิ๊งท่วมท้นล้นจอ ถ้าเทียบกับอิบุจังที่จะเต้นด้วยการขยับตัวแรงๆ มิคคุจะตรงข้ามอย่างสิ้นเชิง สังเกตท่วงท่าการเคลื่อนไหวตั้งแต่ปลายนิ้วจนจรดเท้า จะเห็นความเอาใจใส่รายละเอียดในการเคลื่อนไหว

M.27 Ehon

ภาพมุมนี้สวยมากกกกกกกกกกกกกกกกก

ทำไงดี………

กลับไปฟังเพลงนี้ในซีดีไม่ได้อีกแล้ว…………….เพราะร้องสดในคอนนี้เจ๋งกว่าล้านเท่า……………………….

ชอบเพลงนี้ตั้งแต่ CD ฟังแล้วสัมผัสได้ว่าเท็นตั้งใจร้องมาก ตั้งใจใส่อารมณ์ความรู้สึกลงไปในทุกคำ ความรู้สึกตอนฟังครั้งแรกมัน “หนัก” มาก ไม่ใช่ว่าบรรยากาศหนัก แต่น้ำหนักนั่นมันมาจากอารมณ์ที่คนร้องใส่ลงไปในทุกคำทุกพยางค์

แต่ในคอนนี้มันเหนือกว่าซีดีอีก……หลังดูคอน เราก็ไม่ฟังหนังสือภาพจากซีดีอีกเลย กลายเป็นแทบไม่ค่อยได้ฟังเพลงนี้ไป

ฟุตเทจด้านหลังต่อเนื่องมาจากเพลง Toumei na Prologue ของมิคคุ มีโปรไฟล์ของเท็นเขียนไว้ด้วยภาษาอังกฤษพังๆ….ถถถถ

ชอตตอนจบเพลง….งดงาม……หมายถึงองค์ประกอบ แสง มุม ท่า อะไรพวกนี้มันสวยนะ

M.28 Catch my dream

เพลงนี้ชอบมากจนแปลไว้ และคู่ควรมากกับการเป็นเพลงโซโล่ปิดท้ายวันแรก

ชอบเพลงนี้ตั้งแต่ฟังครั้งแรก และชอบมากยิ่งขึ้นหลังอ่านมังกะมิลเลียนเกซซันเล่ม 2 เพลงนี้คือเพลงที่บอกเล่าเรื่องราวของ “โมกามิ ชิซึกะ” ได้อย่างดี และเป็นรูทแฮปปี้เอนดิ้งที่ใครๆ ต่างหวังให้เธอไปถึงซะที

บทการแสดงบนเวทีของเพลงนี้ขี้โกงมาก….ที่ให้เพื่อนๆ ทุกคนออกมาตอนท้าย คนที่ตามมิลเลียนมาตั้งแต่ตอนคอนแรกและอ่านไทรแองเกิ้ลไอดอลทอล์คไปแล้วน่าจะพอเดาได้ว่าโคโรขึ้นคอนสองด้วยความรู้สึกยังไง คิดยังไงกับการได้รับหน้าที่ร้องปิดท้ายอีกครั้ง ถึงทุกคนจะบอกว่า “ไม่เป็นไร” แต่ตราบใดที่เจ้าตัวยังติดค้างยังรู้สึกผิด คอนแรกในใจของเจ้าตัวก็ยังไม่จบสมบูรณ์หรอก (เข้าใจความรู้สึกนี้เพราะเพิ่งเจอกับตัวเองมา)

ช็อตที่โคโรหันหลังไปมองเพื่อนๆ ข้างหลัง ในขณะที่เพื่อนๆ ไม่ได้สบตาโคโร เราจิ้นเพ้อพกไปเองว่ามันก็สื่อถึงสภาพในจิตใจโคโรก่อนคอนสองนี้ได้เหมือนกัน  เพื่อนๆ ทุกคนคอยเฝ้ามองอยู่ห่างๆ ก็จริง แต่จะแค่มองเท่านั้น ไม่เข้าไปยุ่ง….คนที่ยังติดค้างมีแค่โคโรคนเดียว ดังนั้นปัญหานี้โคโรต้องเคลียร์ให้ได้ด้วยตัวเอง

กล้องเทพพพพพพพพพพพพพพพพ

เป็นสีหน้าที่ดีมากค่ะ เหมือนสิ่งที่ค้างคาใจมันบินลอยหายไปหมดแล้ว ณ เวลานั้น

MC4

อันนี้มันจะฮาก็ตรงคอมเมนทารี่

โคโร “เนี่ยดูสิ ตอนจบเพลงเปียวน์ซังยังมากอดฉัน แต่มาจิโกะซังไม่ยอมมา”

โคโร เธอนี่ช่าง DD….

M.29 Wecome!!

เพลงนี้ไม่คิดว่าจะสนุกและทำฟีลลิ่งล้นขนาดนี้ สาวๆ บอกว่าเพลงนี้คือเพลงเผาแคลอรี่ (ฮา) เต้นกันหนักมาก

จุดที่ชอบที่สุดของเพลงนี้คือตอนที่ให้ทุกคนโพสท่าอิสระ (น่าจะอิสระมั้ง? ไม่ได้กำหนดว่าคนนี้ต้องทำท่าอะไร ให้ไปคิดกันมาเอง)

Last MC

  • เปิดมาก็โซรัชชี่โดดดึ๋งๆ เลย
  • เปียวน์คิจิส่งจูบเซอร์วิสจากที่โคจิมะทิ้งแฟล็กไว้ตอนแรกสุด (ฮา)
  • โมโจะมีจับ ขยำกระโปรงด้วย คงตื่นเต้น
  • โทดะคุงร้องไห้โยเยใหญ่เลย แต่ตอนท้ายยังไม่ลืมที่จะเป็นอายุมุ
  • นันสึพูดผิดซะงั้น ต้องมีเทคสอง
  • โคโร “การที่ได้ร้องได้เต้นกับทุกคน ‘ตั้งแต่แรก’ มีความสุขมากจริงๆ ค่ะ” แต่มาหมดมู้ดก็อีตรง “ผ้าขนหนูที่ขายน่ะค่ะ ฉันเห็นเป็นลายวัวwww”

EN. Thank You!

ตากล้องทำงานดีมากอีกแล้ว เก็บช็อตเล็กช็อตน้อยเลอค่าไว้เพียบ นี่คือตัวอย่างคร่าวๆ

ตอนอินโทรขึ้นแล้วทุกคนเดินไปขึ้นรถเลื่อน คนที่เจนเวทีแล้วคอย escort พวกหน้าใหม่
– ยูคิโยะซังจูงยุนก๊อง
– โคจิมะหันไปมองโทดะคุงว่าตามมารึเปล่า

รูปนี้เปียวน์คอยตาม escort โคมะจัง

ตอนที่ผู้แสดงเปลี่ยนรถกัน พอเดินสวนจะมีแตะมือกันด้วย
คนอื่นเค้าเดินเฉยๆ คุณคนนี้ก็ดี๊ด๊าตลอดอ่ะ

ตอนกลับมาขึ้นเวทีมีเหตุผิดพลาดนิดนึงคือรถฝั่งขวากลับมาไม่ทัน ช่วงท้ายที่กล้องฉายให้เห็นแบบเรียงหน้ากระดาน ทางฝั่งขวารีบกลับมายืนประจำตำแหน่งเกือบไม่ทัน lol เป็นสิ่งที่หาดูได้แค่ในคอนเสิร์ตสดจริงๆ

ไฮไลท์ส่วนตัวคือตอนกลับเข้าหลังเวทีค่ะ โซรัชชี่……………..

โดดซะ……

คอมเมนทารี่พูดถึงช่วงดนตรีกลางเพลงที่ยืดออกมา คุณอามามิยะเล่าแบบขำๆ ว่าตอนซ้อมลืมตัวเผลอร้อง “มุเนะโนะโอคุ…” ไป 3-4 รอบ ทีนี้ใช้เอียร์มอนิเตอร์ไลน์เดียวกับยุยต้ง (คนใช้ไลน์เดียวกันน่าจะได้ยินเสียงพูดกันเองด้วยมั้ง?) พอพลาดทีก็จะมองหน้ากับยุยต้ง อารมณ์แบบ “อีกแล้วเรอะ” แล้วขำกัน…..ร้องบ่อยจนฝังเข้าเส้นเลือดไปแล้วนี่นะ

พอจบแผ่น เพลงประกอบเครดิตจะเป็นเพลง Thank You! แบบ instrumental

 

DAY 2 “การแก้มือของเหล่าผู้ติดค้างจาก 1st”

คอนเสิร์ตวันสอง หน้าใหม่จะน้อยกว่าวันแรก มีแค่คุณสึเอการะ ริเอะ (ซูจี) กับคุณทาคาฮาชิ มินามิ (ทาคามินะ) สองคน

M.01 Thank You!

MC1

ไฮไลท์เยอะไม่แพ้วันแรก

  • เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ในคอมเมนทารี่ขำมาก

เท็น “คุยเรื่องอื่นเถอะ “

ทุกคน “(พูดตามจอ) ขออีกที! ขออีกที!”

(จอถึงตอนที่เท็นบอกว่าจะทำให้ดูอีกครั้งเดียวพอ)

เท็น “wwww (หัวเราะแบบเขินๆ) พอได้แล้ว orz”

ทาคามินะ “(บอกกับคนอื่น) พร้อมรึยัง พร้อมรึยัง”

เท็น “คุยเรื่องมื้อเย็นเมื่อวานกินอะไรกันดีกว่า”

ทุกคน “……(เงียบสนิท)…….”

(ฉากส่งจูบ)

ทุกคน “ฮิ้ววววววววววววววววววววววว”

เท็น “พอได้แล้วน่า orz”

นัน “อ้อ แล้วเมื่อวานเย็นตกลงกินอะไรนะ?” << 55555555555555

บทพูดของเมกุมิกับชิโฮะที่กลิ่นอายเหมือนกับดราม่าใน LTP 04 เอาอีกๆๆๆๆๆๆ

  • วิงค์ที่ไม่เป็นวิงค์
  • เล่นคำ……..
  • ริเอะชอน……………………..
  • ตรง “อย่าตกหลุมรักล่ะ” ได้ยินเสียงผู้ชายกรี๊ดแบบแต๋วแตกกันตรึม

บนเวทีโดนลูกหลงไปด้วย

M.02 Growing Storm!

เทียบกับตอนวันแรก เสียงร้องโอ้โห อื้อหือแสดงความตกตะลึงจะน้อยกว่า

M.03 Super Lover

ตอนขึ้นสิฟท์เตอร์มา จังหวะจะพอดีกับอินโทรช่วงที่มีเสียงคล้ายแก้วแตก ยุยต้งดีดนิ้วตรงกับอินโทรตรงนั้นพอดี สุดยอดของความเท่

เพลงนี้ยุยต้งเต้นได้ดีไม่แพ้วัชโช่ย….เต้นดึ๋งๆ เด้งไปเด้งมา….ภาพลักษณ์ของยุยต้งที่ผ่านมามีแต่เพลงร่าเริง เรียกได้ว่าฉีกภาพเก่าไปเป็นแนวเท่+เซ็กซี่ไปเลย

M.04 VIVID Imagination

เสียงคนร้องโหดังใช้ได้เลยทีเดียว ทำไมเพลงนี้มันน่ารักขนาดนี้ ชอบตั้งแต่ฟังครั้งแรกจากซีดีแล้ว มันทำให้เกิดความรู้สึกอยากเต้นตาม นันสึร้องได้สนุกสนานเป็นอันนะมากจริงๆ

M.05 Tokimeki no Onpu ni Natte

ช็อตนี้มุมเทพ ชอบบบบบบบ

เพลงประจำที่ทุกคนคุ้นเคยกันดี ท่าเต้นยังเป็นแบบเดิมคือครึ่งแรกใช้ OFA Style  ครึ่งหลังเป็น Original Style

M.06 Jireru Heart ni Hi wo Tsukete

อันนี้มันจะขำก็ตรงคอมเมนทารี่ โคจิมะ 5555 จำได้ละเอียดมาก บอกให้ทุกคนสังเกต “ท่าตบแขนแรกสุดหลังจากท่อนฮุคต้นเพลงจบ” (ระบุซะ 5555) จนนันสึบอกว่าพอเป็นเรื่องอุเอชามะปุ๊บ มาจิโกะซังเฮนไตขึ้นมาทันที สีหน้าของทั้งคู่ถึงใจมาก ลองดูในไดเจสต์

M.07 Shooting Stars

ชอบช็อตนี้ที่สุด หล่อมาก ย้วย ในคอมเมนทารี่กรี๊ดกันต่อหน้าเจ้าตัวเลย 5555

ลองดูในไดเจสต์ได้ว่าแต่ละคนเต๊ะกันแค่ไหน คุณอามามิยะจูนิมาก ช่วงดนตรีกลางเพลง แต่ละคนจะโพสท่าเบียวๆ  ยุยต้งบอกว่าชอบเวลาเท็นเต๊ะท่าเก๊กๆ แบบนั้นมาก ทุกคนเลยตั้งตารอกันแล้วกรี๊ด 5555

MC2

เฮฮาปาร์ตี้ไม่แพ้วันแรก

รุมทึ้งสะดือ

กระจกเงาทรุดฮวบด้วยความปลื้มปริ่ม

ฟินสุดๆ

M.08 Up!10sion♪ Pleeeeeeeeease!

เพลงนี้มีในไดเจสต์ อิมเมจเพลงของอาริสะก็เหมือนกับเพลงของอันซึในซินเดอเรลล่า เพลงแสสอะไรไม่รู้ แต่พอร้องในคอนทุกคนจะบ้าไปตามๆ กัน เพราะสนุกตรง call & response ชอบท่าเต้นตรงท่อน “เหมือนโบยบินอยู่บนท้องฟ้า” ท่าพลิ้วมาก

M.09 Renai Road Runner

คุณ คือ ใคร แล้ว อุ เอ ชา มะ หาย ไป ไหน

นี่มันอุเอดะซังชัดๆ!!!! พอขึ้นเวทีแล้ว อุมิลงทรงเปลี่ยนเป็นคนละคนไปเลย เราค่อนข้างมั่นใจว่าจะมีคนสะดุดใจหรือสนใจอุเอชามะเพิ่มขึ้นแน่ๆ จากการแสดงบนเวที

M.10 SUPER SIZE LOVE!!

เพลงสนุกๆ ตามสไตล์มินาโกะ มีคอลรับส่ง “ขอเพิ่มอีกกกกกกก” เนื้อเพลงสมเป็นมินาโกะดี ที่เราประทับใจคือสีหน้าของเซ็กกี้ดูผ่อนคลายขึ้นมากจากคอนแรก ตอนคอนแรกเซ็กกี้ตื่นเต้นและเกร็งมากชนิดที่ดูแล้วรู้สึกงิดแทน ความประหม่าทำให้รอยยิ้มแข็งโป๊ก มีความรู้สึกว่าแล้วตกลงคนแสดงสนุกจริงๆ แน่รึเปล่า? แต่พอมาคอนนี้รอยยิ้มเป็นธรรมชาติมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกค่ะ

M.11 Praline

ขำคอมเมนทารี่ มีแต่พวกป่วย….ตอนไอมิเอานิ้วชี้แตะปากบอกให้เงียบ พวกนางก็เงียบกัน (คอมเมนทารี่ค่ะ พูดไปก็ได้) พอเริ่มเล่นกีตาร์ก็กรี๊ด ช็อตตอนไอมิยิ้มก็กรี๊ด

โคจิมะ “(สำเนียงฮิโรชิมะ) บอกไว้ก่อนนะ แฟนสาวหมายเลข 1 น่ะคือฉัน!”

คนอื่น “ไม่อ่ะ ไม่ใช่ๆ”

เปียวน์ “ไม่เกี่ยวกับมาคนแรกซะหน่อย ประเด็นคือรักมากแค่ไหนต่างหาก”

โคจิมะ “*()&@flfd5 (เถียงไม่ออก)”

แล้วพวกนางก็จิ้นทะลุออกนอกโลก…ประมาณว่ามองแบบนี้แล้ว ทำให้เกิดความรู้สึกว่า “อา จากตอนแรกที่เคยร้องเพลงริมถนน ตอนนี้เติบโตถึงขั้นได้มาร้องเพลงบนเวทีใหญ่ซะที” ถถถถถถถ

ส่วนตัวชอบเพลงนี้มากกว่าฝนดาวตก บทการแสดงบนเวทีก็ช่าง….แหม….ยั่วให้อยาก ยั่วให้กรี๊ด…

M.12 dear…

เพลงนี้ตะลึงที่สุด การแสดงของทาคามินะดูมีความมั่นใจและพลิ้วไหวมาก แถมยังมองกล้องแบบเป๊ะๆ มาก อันนี้เดาเองว่าเจ้าตัวคงจำตำแหน่งกล้องไว้ก่อนแบบอุเอชามะ ทำเอายุยต้งถึงกับเงียบสนิท…(ดูเพลิน) ลองชมเองในไดเจสต์เลยค่ะ

M.13 Orange no Sora no Shita

ฟุตเทจด้านหลังกับแสงสวยมาก สมชื่อเพลง “ใต้ฟ้าส้ม” มาก หากสังเกตตำแหน่งเซ็ตลิสต์ดีๆ จะพบว่าเพลงนี้อยู่ในตำแหน่งเดียวกับเพลง Yuukaze Melody แถมชื่อเพลงสื่อถึงยามเย็นเหมือนกันอีก ไม่รู้เป็นความตั้งใจของไดเร็ค 1 รึเปล่าที่วางสองเพลงนี้ไว้ช่วงนี้ (คาดว่าข้างนอกน่าจะเข้าช่วงโพล้เพล้พอดีด้วย)

MC3

คนคุม MC ช่วงนี้ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นอุเอชามะ ก็ออกมาป๋องแป๋งๆ น่ารักดี แต่ก็ยังไหลไปเรื่อยๆ ได้ วันนี้ยังดีหน่อยที่ส่วนใหญ่เป็นคนเคยขึ้นเวทีมาบ้างแล้ว ทุกคนเลยผลัดๆ กันคุยไปได้ ต่างจากของวันแรกที่อิบุจังคอยดึงคนอื่นซะหมด

ดีใจด้วย โคโร

ช่วงหมุนตัวให้ชมชุด เปียวน์บอกว่าให้แค่ 6 คนที่ขึ้นวันนี้หมุน โมโจะดันหมุนตามด้วย พอมองจอ+ข้างๆ ปรากฎว่าคนอื่นไม่มีใครหมุนเลย

พอรู้ตัวว่าหน้าแตกก็หันมาซบเท็น

มุ้งมิ้งกันสองคน คุณกระจกเงาเหมือนจะสังเกตเห็นแล้วเลยเปลี่ยนมาสนสองคนนี้แทน

อันนี้ไม่รู้เค้าอธิบายอะไรกัน เท็นทำท่าหมุนนิ้ว

หลังจากนั้นจะเล่นเวฟเหมือนกับวันแรก แต่ปรับวิธีการให้เข้าใจง่ายขึ้นหน่อย เล่นเวฟเสร็จจึงไปขึ้นรถเลื่อนกัน ทาคามินะไปผิดฝั่งจนเปียวน์ต้องเรียกกลับมา

M.14 THE IDOLM@STER

คึกคักไม่แพ้วันแรก แต่คนไม่ค่อยเซอร์ไพรส์กันมากเท่าวันแรก เพราะรู้เซ็ตลิสต์แล้ว

M.15 PRETTY DREAMER

คนที่ได้ไปดูในมีทคงจะพอรู้แล้วว่าริเอะชอนประสบปัญหาด้านสุขภาพอีกแล้วเหมือนกับคอนแรก (แต่ยังไม่หนักเท่าตอนนั้น) ริเอะชอนบอกในคอมเมนทารี่ว่าท่อนโซโล่ของตัวเองในเพลงนี้ต้องให้เปียวน์กับทาคามินะช่วยร้องด้วย ทาคามินะมาดูคอนวันแรกด้วยพอดี เลยเหมือนสต๊าฟจะเรียกให้เปียวน์กับทาคามินะอยู่ต่อซ้อมเผื่อสำหรับวันรุ่งขึ้น

ทวิตนี้คาดว่าน่าจะเป็นเหตุการณ์นี้ล่ะค่ะ โคโรอาซึ โมโจะ นันสึเขียนโน้ตทิ้งไว้ให้เปียวน์ น่ารักจัง

M.16 Sentimental Venus

เพลงนี้ไม่พูดถึงคงไม่ได้จริงๆ เพราะมันจะกลายเป็นตำนานที่เล่าสืบทอดไปอีกนานแสนนานแน่นอน

ก่อนเข้าท่อนฮุคช่วงสอง ช่วงที่รถเลื่อนผ่านช่องตรงกลางก่อนถึงหัวเลี้ยว เพลงก็ชะงักไปแว้บหนึ่งเช่นกัน ตรงนี้ซูจีมองหน้ายุยต้ง ยุยต้งยิ้มให้แล้วส่งซิกทำนองว่าไม่เป็นไร แสดงต่อไป

ตอนที่เครื่องเสียงดับไปแล้วก็อีกเช่นกัน ยุยต้งบอกให้แสดงต่อ อย่าหยุด

ภาพมุมนี้ดีมาก โคตรบิลด์อารมณ์ ปาฏิหาริย์ครั้งนี้เกิดขึ้นได้เพราะทุกคนที่ร้องเพลงนี้จริงๆ

ซูจีพูดในคอมเมนทารี่ว่าตัวเองยังไม่เท่าไหร่ มียุยต้งอยู่ข้างๆ ยังสบตาให้สัญญาณกันได้ แต่นันสึที่หันเข้าหาอีกฝั่งนั้นไม่มีใครเลย แม้อย่างนั้นก็ยังร้องต่อไม่หยุดอย่างยิ้มแย้ม ในบรรดา 3 คน คนที่พึ่งพาได้ที่สุดน่าจะเป็นนันสึที่อายุน้อยสุดด้วยซ้ำไป

ถ้าไม่มีเหตุการณ์เสียงหายวูบหนึ่งก่อนเป็นสัญญาณบอกให้เตรียมตัว ถ้านันสึชะงักไป ถ้าดนตรีไม่ได้บังเอิญหยุดตรงก่อนเข้าท่อนฮุคเป๊ะ ถ้ายุยต้งไม่ส่งอายคอนแทคต์และชิงตัดจบบอกขอบคุณก่อน….ปาฏิหาริย์จะไม่มีวันสมบูรณ์ได้เลย (การตัดจบก่อนนั่นถูกแล้วค่ะ ยิ่งทิ้งไว้นาน บรรยากาศยิ่งอึน)

เหตุการณ์นี้มันเป๊ะมากจนบางคนนึกว่าเขียนบทกำหนดมาให้เป็นแบบนี้รึเปล่า….แต่เพราะทุกอย่างประจวบเหมาะเป๊ะแบบนี้ไงล่ะคะถึงเรียกว่า “ปาฏิหาริย์”….อยากไปอยู่ที่นั่นบ้างจัง…

หลังจบคอนวันสองนี้ ก็มีการรวมพลังกันในหมู่ผีว่าเขียนลงแบบสอบถามหลังคอนไปเยอะๆ เลยว่าตอนทำแผ่นอย่าตัดทิ้งเด็ดขาด (ทุกคนระแวงแลนทิสกันเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว) ถ้าตัดนี่…..

เห็นแว้บๆ จากฟรีเปเปอร์ AniCan ว่าพอนันสึกลับเข้าไปปุ๊บ เห็นทุกคนวิ่งวุ่นไปหมดทำเอาร้องไห้โฮเลย เข้าใจอารมณ์นะ คราวคอนแรกก็มีเรื่องติดค้าง (ถึงไม่เกี่ยวกับเจ้าตัวโดยตรง แต่ก็เป็นคนนึงที่เห็นเหตุการณ์ตลอด) ถ้าคอนสองจะล่มจริงๆ แบบนี้คง…………..แต่ดีไปที่ทุกอย่างผ่านพ้นมาได้

M.17 Hello Concerto

ราวกับเป็นแพลนที่ถูกวางไว้….เนื้อเพลงเริ่มของเพลงนี้คือ

Hello Hello みんなあつまれ キミのパートが待ってる
世界でいちばん盛り上がれるコンチェルト
一緒につくろう!

ฮัลโหล ฮัลโหล ทุกคนมารวมตัวกันเร็ว ท่อนที่เธอต้องร้องกำลังรออยู่นะ
คอนเสิร์ตที่จะสนุกที่สุดในโลกนี้
มาสร้างมันด้วยกันเถอะ!

“ท่อนที่เธอต้องร้อง…..” ไม่ว่าจะตัวคนแสดงหรือคนดูต่างมีหน้าที่ของตนในคอนเสิร์ตนี้ ไหนจะคำพูดที่โคโรอาซึบอกคนดูหลังจากออกมาแล้วอีก เห็นความตั้งใจของทั้งสามคนที่จะไม่ปล่อยให้คอนเสิร์ตนี้ล่มเด็ดขาด

ฟังมิลิราจิตอนที่พูดถึงเหตุการณ์นี้ โคโรบอกว่าหลังจากเห็นปาฏิหาริย์เมื่อกี้กับภาพที่โปรดิวเซอร์ทุกคนโบกแท่งไฟเชียร์ก็คิดในใจแล้วว่า ต่อให้เครื่องเสียงไม่ฟื้นกลับมาก็จะออกไปแสดงต่อ เพราะเชื่อว่าทุกคนต้องช่วยร้องเหมือนกันแบบเมื่อกี้ ความรู้สึกของทั้งสามคนที่ร้องเพลงนี้คืออยากจะออกไปพลิกบรรยากาศในตอนนี้ให้ได้…ตอนไฟสว่างนี่อย่างกับฮีโร่มาโปรดจริงๆ ไม่รู้เพราะงี้รึเปล่าเสียงคอลของทุกคนเลยดังมาก

M.18 Marionette wa Nemuranai

อุเอชามะเท่มาก……คอนรอบนี้ได้เห็นโพเทนเชียลที่ซ่อนอยู่ในตัวอุเอชามะเพิ่มขึ้นอีก เต้นสวยนะ สเต็ปกรีดกรายดี ในคอมเมนทารี่อุเอชามะบอกว่าขอแบ่งสกิลโดย่ามาจากโซระ เพราะโซระเป็นโดย่ามาสเตอร์ 55555 เปียวน์แซวต่อว่าอิบุอิบุกับโซระนี่ต้องเรียกโดย่ามาสเตอร์จริงๆ

M.19 Blue Symphony

ไอมิถึงร้องเพลงนี้ครั้งแรกแต่รายนี้เค้าโปรอยู่แล้ว ส่วนยูคิโยะซังกับเท็นจังก็เป็นสมาชิกขาประจำของเพลงนี้ ไม่มีอะไรน่าห่วง แต่ไฮไลท์มันอยู่ที่อายคอนแท็คต์ที่เคยเขียนไปในนี้

ถ้ามองดีๆ ก็เห็นไอมิยิ้มนิดๆ แล้วนะตั้งแต่ตรงนี้

いい…ドヤ顔…でした。

M.20 Believe my change!

จากเฉยๆ กับเพลงนี้ เจอเต้นในคอนแบบนี้แล้วยอม…………ใช้แดนเซอร์ครบทีมเลยทำให้เวทีอลังการมาก แถมมุมกล้องแต่ละช็อตล้วนเทพ

M.21 Frozen Word

เพลงนี้ยูคิโยะซังบอกในคอมเมนทารี่ว่าท่าที่โพสตอนขึ้นมาจากลิฟท์เตอร์ เป็นท่าเดียวกับที่โคจิมะโพสตอนจบเพลงเมื่อกี้ (คือท่าต่อกันนั่นเอง)  เพลงนี้ชอบดนตรีและทำนองมาก เท่โดนใจ เนื้อเพลงพูดถึงนิสัยอีกมุมหนึ่งของเมกุมิที่คาดไม่ถึงได้ดีมาก มันไม่ใช่แนวว่าฉันไม่กล้าบอกรักเพราะงั้นฉันเลยเศร้าแบบเท็มเพลทนะ เนื้อเพลงนี้คืออยากบอกรัก แต่ยังไม่กล้า+ไม่ใช่เวลาเหมาะสม เพราะงั้นเก็บมันไปก่อน และเป็นชื่อเพลงนั่นแหละค่ะ “คำที่ถูกแช่แข็งไว้”

ช็อตนี้อลังการสุด ยูคิโยะซังบอกว่าตัวเองเต้นไม่เก่ง แต่เพลงนี้ดูแล้วก็ไม่ขี้เหร่นะ

M.22 Liar Rouge

จะให้พูดอะไรอีกดี ไม่ค่อยมีคอมเมนต์อะไรกับเพลงนี้นอกจากโดย่า เล่าที่เค้าเมาท์ในคอมเมนทารี่ละกัน

เปียวน์คิจิพูดขึ้นมาว่าพอมาคอนสอง ทุกคนพัฒนาขึ้นเยอะ รวมถึงการใส่อารมณ์เวลาร้องเพลงด้วย อย่างเพลงนี้เนี่ย โซระร้องมาหลายทีจนมาสเตอร์ไปแล้ว แต่ในคอนนี้มันรู้สึกได้เลยว่าร้องด้วยความรู้สึกยังไง ให้ความสำคัญกับเพลงนี้มากแค่ไหน มันออกมาหมด สื่อมาหมด….(หลังจากนี้ก็เป็นการโฮกหน้าโดย่ากัน ไร้สาระมาก)

M.23 HOME, SWEET FRIENDSHIP

เพลงประจำยูนิต ricotta ชอบมากกกกกกกกกกกก เพลงอบอุ่น น่ารัก แฮปปี้ TwT

M.24 Eternal Harmony

M.25 Dream Traveler

M.26 Kuusou Bungaku Shoujo

M.27 Precious Grain

เหตุผลที่ 4 เพลงนี้ไม่ค่อยเขียนอะไรมาก เพราะคุณภาพเป็นไปตามที่หวังอยู่แล้ว เลยไม่รู้จะเขียนอะไรเพิ่มเติมอีก

M.28 Mirai Hikou

อาห์ MVP ของคอนนี้ เพลงและบทบนเวทีที่กล่าวสรุปทุกอย่างของมิลเลียน ณ ตอนนั้นและหลังจากนี้…เขียนไว้ยาวแล้วในโน้ตตัวเอง ตามไปอ่านเองละกัน ยาวมาก ยาวเฟื้อย

โน้ตที่ว่าพร้อมคำแปลเพลง

ในคอมเมนทารี่ เปียวน์เผยเบื้องหลังที่โคตรเท่ว่าคำพูด “เอาล่ะนะ” ไม่ได้มีกำหนดไว้ต้องพูดตอนไหน อาซาโนะซังคนกำกับเวทีบอกว่าเปียวน์พูดตอนไหนเลือกเองเลย เดี๋ยวทีมงานจะเปิดดนตรีตามหลังเปียวน์พูด

MC4

M.29 Wecome!!

Last MC

  • วันสุดท้ายแล้ว ความรู้สึกของแต่ละคนเลยหลั่งไหลออกมาหมด
  • คำพูดของโมโจะ ถ้าไม่นับที่พานิกไปหน่อย ก็เป็นคำพูดที่น่าประทับใจมากเลยนะ
  • คนที่พูดประทับใจสุดคือยูคิโยะซัง เป็นคนที่พูดอะไรโดนใจเรามาตั้งแต่ตอนคอนแรกละ ไม่ว่าจะในบล็อกหรือในแพมเฟล็ท คำพูดง่ายๆ ไม่ต้องปรุงแต่งหรูหราอะไรมกา แต่สัมผัสได้ว่าออกมาจากใจ  “ไม่คิดเลยว่าโตจนอายุเท่านี้แล้วจะได้เจอคนดีๆ แบบนี้”  “มั่นใจว่าถ้าเป็นทีมนี้จะสร้างคอนเสิร์ตดีๆ กับสายสัมพันธ์ดีๆ กว่านี้ได้แน่”
  • ตื้นต้นกับความรักที่เซ็กกี้มีต่อมินาโกะ….
  • เรียลเอ็นจอยฮาร์โมนี….ยุยต้งพูดดีมาก แต่ยุยต้งก็ยังเป็นยุยต้ง ไม่ลืมจะเอนเตอร์เทนคนดูด้วย 壊し芸 ของถนัด
  • วันแรกมิคคุไม่ร้องไห้ แต่วันนี้น้ำตาแตกเลย แล้วดูสายตาที่นันสึเฝ้ามองมิคคุสิ….อา…..เห็นความสนิทสนมของทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี กล้องช่วงนึงจะจับเท็นที่ยืนอยู่ปลายแถวอีกฝั่งมองมิคคุทางจอใหญ่ด้านหลัง ตอนนั้นเท็นก็แอบร้องไห้ไปนิดๆ แล้วนะ (สองคนนี้เค้าก็สนิทกัน)

  • ตอนที่นันสึเรียกยุยต้งกับซูจีมาขอบคุณพี ดูรีแอ็คชั่นโมโจะกับสีหน้าโคโรอาซึแล้วคาดว่าสามคนนี้น่าจะตกลงกันเองว่าจะขอบคุณ แต่ไม่ได้บอกคนอื่นไว้ก่อน ซีนนี้น่าประทับใจมาก นันสึอายุยังน้อยแท้ๆ แต่พูดจาไม่ติดขัด แถมยังใส่ใจกระทั่งเรื่องเล็กน้อยแค่นี้

EN. Thank You!

เช่นเดียวกับวันแรก เพลงนี้กล้องทำงานดีอีกเช่นเคย ช็อตเลอค่าถูกตามเก็บมาหมด ทีม veteran ที่ไม่ร้องไห้ในวันแรกน้ำตาระเบิดไปตามๆ กัน ส่วนตัวแปลกใจที่สุดคือคุณอามามิยะร้องไห้นี่แหละ

ยูคิโยะซังช่วยจูงซูจี (หน้าใหม่ที่เพิ่งเคยขึ้นคอนใหญ่)

ริเอะชอนมัวแต่ร้องไห้จนเดินรั้งท้าย โคโรอาซึตามมาปลอบแล้วลากไปขึ้นรถเลื่อนด้วยกัน

ตอนขึ้นจากรถเลื่อนกลับขึ้นเวที มิคคุช่วยจูงทาคามินะ

ตอนก่อนพูดไอมาสนะคะไอมาส อุเอชามะน้ำตาแตกไปแล้ว
โคจิมะ (แฟมหนุ่มของอุเอชามะ) ที่อยู่ข้างๆ สังเกตเห็นพอดี

กล้องจะทำงานดีไปไหนนนนนนนนน

กลับเข้าเวทีแบบเท่ๆ และประทับใจ

พอจบแผ่น เพลงประกอบเครดิตจะเป็นเพลง Welcome!! แบบ instrumental

หลังคอนนี้ต้องชมเปียวน์อีกครั้ง เปียวน์คิจิไม่ร้องไห้เลยทั้งคอนหนึ่งและคอนสอง….

“แรงเชียร์มากมายของคุณโปรดิวเซอร์ทำให้ฉันตื้นตันใจมากค่ะ…!! ที๋ฉันไม่ร้องไห้จนถึงท้ายที่สุดน่ะไม่ใช่เพราะไม่ประทับใจแต่อย่างใดนะคะ แต่เพราะสนุกจริงๆ ต่างหาก!! เพื่อนๆ สตาร์และสต๊าฟ รุ่นพี่ไอมาส คุณโปรดิวเซอร์….ขอขอบคุณทุกคนมากๆ จากใจค่ะ!!”

 

Back Theater เบื้องหลังสุดประทับใจ

ตอนต้นเบื้องหลังของแต่ละวันจะเห็นการล้อมวง แล้วมีผู้ชายคนนึงใช้สมาร์ทโฟนถ่ายรูปใช่มั้ย คนนั้นคือเอย์จิP ค่ะ (โปรดิวเซอร์ทางแลนทิส) และนี่คือรูปที่ออกมา

“คำพูดฉันอาจจะช่วยให้กำลังใจอะไรไม่ได้ แต่ว่าตอน 1st ฉันเองก็งงตำแหน่งตัวเองแล้วหลงตอนแสดงจริงเหมือนกันค่ะ เพราะงั้นไม่เป็นไรค่ะ ถึงเกิดเรื่องแบบนี้ฉันก็ยังรอดชีวิตกลับมาได้ ไม่เป็นไรอยู่แล้ว”

“จะมีชีวิตต่อไปค่ะ”

“ขอแค่ไม่ลืมหายใจ ไม่ลืมสูดหายใจก็โอเค”

วลีเด็ด “ยังมีชีวิตอยู่ค่ะ” ของยุนก๊อง เชื่อว่ามาจากฝีมือคุณคนนี้แน่นอน เพราะเวลาเธอให้สัมภาษณ์นิตยสารเล่มอื่นตรงคำถาม “ก่อนขึ้นเวทีจะทำอะไรแก้ตื่นเต้น” เธอตอบว่าจะเตือนตัวเองไม่ให้ลืมหายใจ อย่าเป็นลม…คราว SSA ยังรอดกลับมาได้เลย….ที่ขำคือเวลาเป็นเรื่องที่ตัวเองมั่นใจจะพูดรัวเป็นปืนกล ถถถถ

ตอนเปียวน์บอกทุกคนเรื่องเล่นเวฟว่าไปขอสต๊าฟมาแล้ว สต๊าฟบอกเล่นได้ เลยมาวางแผนว่าจะเล่นอะไรยังไง

ตอนแรกยังคุยดีๆ พูดกันสักพักน้ำตาแตกทั้งคู่ “พยายามซ้อมกันมาตั้งเยอะ ผิดพลาดกันมาตั้งเยอะนี่นะ”
อาห์ ดีใจแทนจริงที่สำเร็จ เหมือนความพยายามได้รับการตอบแทน ดูแล้วก็ปลื้มตาม
แถมตรงกับเนื้อเพลง Hoshikuzu no Symphonia มากๆ

ซ้อม+เช็คท่าเพลง Growing Storm!

ซีนนี้น่ารัก ยุยต้งทำหน้าแบบคนร้องไห้เลย เบะปาก…มิคคุเลยจับแก้มปลอบ แล้วทำท่าบอกให้ยิ้มเข้าไว้

กระดานที่เปียวน์เขียนเตือนไม่ให้ทุกคนลืมเช็คว่าตัวเองขึ้นรถเลื่อนเบอร์ไหน
รูปที่วาดข้างล่างเป็นฝีมือโมโจะกับโคจิมะ เห็นแล้วแอบน้ำตาซึมนิดๆ ว่าสมกับเป็นลีดเดอร์จริงๆ

 

สรุปภาพรวม

ขนาดเราที่ตามมิลเลียนทุกฝีก้าวมาแต่แรก ดูแล้วยังตะลึงว่าช่วงเวลา 10 เดือนนี้ พวกเธอไปทำอะไรกันมา….ทั้งที่ไม่น่าจะรู้สึกอะไรกับความเปลี่ยนแปลงเพราะมองอยู่ตลอดแท้ๆ แต่การดูคอนสองทำเอาเราไม่อยากหยิบแผ่นคอนแรกมาดูเลย ไม่ใช่คอนแรกไม่ดี ลองย้อนอ่านบล็อกที่เราโฮก (อวย) หลังดูคอนแรกได้ว่าประทับใจ+ทึ่งฝีมือสาวๆ แค่ไหน แต่คอนสองมันเหนือความคาดหมาย…มาก…มากๆ ถ้าลองพิจารณาปัจจัยบางอย่าง เช่น เรื่องงานส่วนตัวของทีม veteran หลายคน พวกเธอต้องร้องเต้นเป็นกิจวัตรอยู่แล้วแม้ไม่ใช่งานไอมาส ดังนั้นอาจไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจนักที่ฝีมือจะก้าวกระโดดแบบ step up ปานเพิ่งจบจากเส้าหลิน แต่ละคนได้ประสบการณ์จากมิลเลียนไปใช้กับงานส่วนตัว แล้วเอาประสบการณ์จากงานส่วนตัวมาใช้กับมิลเลียนอีกที เป็นเครื่องจักรนิรันดร์แบบนี้

ตามที่จั่วหัวไฮไลท์ของแต่ละวันไว้

  • วันแรกหน้าใหม่โหดมาก….โหดจริงค่ะ….ก๊กโกะจังที่ร้อง Maria Trap ได้ประหนึ่งตนคือเจ้าแม่ลูกหมูจริงๆ  คนเพียงคนเดียวคุมบรรยากาศทั้งฮอลล์ไว้หมด เพลงนี้ร้องครั้งแรกในคัร้งนี้ ฉะนั้นคอลจึงไม่มีทางสมบูรณ์มาก่อนหน้าแบบเพลงอื่นๆ แต่ทุกคนกลับพร้อมเพรียงกันได้ขนาดนั้น เหมือนลัทธิอะไรสักอย่าง น่ากลัว…
  • โคมะจัง ดูสนุกกับการแสดงจริงๆ สีหน้าที่เธอแสดงออกมามันชัดเจนมาก เห็นคนแสดงสนุก คนดูก็สุขตาม
  • โทดะคุงกับริกะเน่ เต้นและร้องดีกว่าที่คิดไว้มากกกกกกกกกกกกกกกกกก ตอนแรกอ่านบล็อกที่เขียนหลังคอนแล้วนึกว่าจะแป้กกว่านี้
  • ยุนก๊อง ไม่มีอะไรจะบรรยายละนอกจากเรียลคาเรน ตอนพูดปกติน่าเป็นห่วงมากว่าจะไหวมั้ยๆ แต่พอร้องเพลงปุ๊บ ไหงดูนิ่งได้ขนาดนั้นฟะ มาริโอเน็ตเจ๋งโคตร
  • โดยรวมเราว่าหน้าใหม่ของคอนสอง มาตรฐานสูงกว่าทีม veteran ในคอนแรกซะอีกนะ ถึงบอกไงว่าน่ากลัว
  • วันสอง การแก้มือของผู้ติดค้าง….โคโรไม่ต้องพูดถึง อุเอชามะก็แก้มือที่เคยร้องไห้น้ำตาทะลักกลางเพลงกับ MC
  • ริเอะชอน รอบนี้ถึงป่วยยังไม่ฟื้นดี แต่ยังดีกว่าคราวคอนแรก (คราวคอนแรกนอกจากโซโล่กับเพลงรวมก็ไม่มีเพลงยูนิตเลย) ถึงอย่างไรก็ยังแก้มือได้ไม่หมดอ่ะนะ และท้ายที่สุดริเอะชอนกับอาริสะแบบ 100% ก็ได้ปรากฏตัวในเวทีมิลเลียนสาม รอบเซ็นไดจนได้…ใช้เวลา 2 ปีเลยว่าจะแก้มือสำเร็จอย่างแท้จริง…
  • คนที่เห็นชัดเจนที่สุดคือเซ๋็กกี้ จำได้ว่าตอนดูคอนแรก แอบตงิดกับสีหน้าเซ็กกี้นิดๆ เพราะแข็งและเกร็งโคตร รอยยิ้มฝืนๆ เหมือนไม่สนุก แต่คอนนี้ยิ้มเป็นธรรมชาติมากกกกกกกกกกกกก ถ่ายทอดมาถึงคนดูว่ากำลังสนุกจริงๆ….ก็แก้มือได้แล้วที่สีหน้าเคยแข็ง เพราะหลังจากนั้นเห็นเจ้าตัวพูดเรื่องนี้เป็นครั้งคราวอยู่

ทีมที่ขึ้นทั้งสองวันทั้ง 9 คนพัฒนาไวมากในช่วงไม่ถึงปีนี้ ทั้ง MC ที่ไหลลื่นปรี๊ด การแสดงในแต่ละเพลง ถึงแม้เป็นเพลงเดิมแต่ “ความเข้มข้น” ของเพลงเดิมนั้นเพิ่มขึ้นมาก เช่น Happy Darling ที่เห็นแล้วเป็นคนละเรื่องกับคอนแรก ตอนนั้นคอลสะเปะสะปะแถมนันสึร้องไปหอบแฮ่กไป ตอนนี้ไม่มีแล้ว! เพลง After School Party Time ที่แทบจะอัพเกรดเป็นละครเพลงเล็กๆ  เพลง Suteki na Kiseki ที่ call&response มันส์ขึ้น อิบุจังที่ไม่รู้ไปฝึกวิชาเต้น+เอาเรี่ยวแรงมาจากไหนเยอะแยะ ฯลฯ  ทั้งที่ทุกคนต่างมีงานของตัวเองแท้ๆ แต่กลับพัฒนาตัวเองกันขึ้นมาได้ขนาดนี้

เพลง Mirai Hikou เหมือนบอกกลายๆ แล้ว….แม้เปียวน์คิจิ=คาสึกะ มิราอิจะเป็นเซ็นเตอร์ของมิลเลียนไลฟ์ แต่ยังต้องมีทุกคน ไม่สามารถไปด้วยตัวคนเดียวได้ ทุกคนต้องจับมือเดินไปด้วยกัน….เติบโตและพัฒนาไปด้วยกัน

สมกับเป็นไอมาสขึ้นมาหน่อยแล้วนี่นา

ก๊กโกะจังพูดไว้ในรีลีสอีเวนท์ของ LTD04 ว่า “พวกพ้องในมิลเลียนจะไม่เพิ่มหรือลดลง นั่นคือจุดที่ยอดเยี่ยมมากของมิลเลียน”  ทีนี้ชารุรุP (พีที่ฟอลกันในทวิต) เสริมว่า

“มิลเลียนสตาร์จะไม่เพิ่มขึ้นก็จริง แต่สมาชิกทีมนี้ทุกคนสะสมช่วงเวลาเดียวกันตลอดมาตั้งแต่แรก ไอดอลกับแคสต์เองก็ใช้เวลามาเท่าๆ กัน การเติบโตไปพร้อมกับไอดอลนี่แหละคือมิลเลียนสตาร์”

เจอคำพูดนี้เราสะอึกเลย….ทางรุ่นพี่ไม่ได้เข้ามาพร้อมกันหมด ซินเดอเรลล่ายิ่งแล้วใหญ่….แคสต์ทั้งทีมใช้เวลามาเท่ากันและไอดอลกับตัวแคสต์เดินมาพร้อมกันแต่แรกอย่างแท้จริงมีแค่มิลเลียนไลฟ์เท่านั้น….

อีกอย่างที่เราสัมผัสได้จากทีม veteran คือทุกคนจับคาแร็คเตอร์และเข้าถึงไอดอลของตัวเองได้มากขึ้น…นี่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เรารู้สึกว่าทีมหน้าใหม่ของคอนสองมาตรฐานสูงกว่าทีม veteran วันแรกก็ได้ เวลาที่ใช้ร่วมกันมา 1 ปีย่อมต่างจาก 2 ปี

คนที่รับชมคอนเสิร์ตนี้น่าจะรู้สึกเหมือนกับเรา สัมผัสได้ว่าคอนเสิร์ตนี้คือ “เต็มความสามารถของมิลเลียนไลฟ์” (ณ ขณะนั้น) มีของอะไรปล่อยหมดไม่กั๊ก เวลาสนุกก็สนุกกันจริงๆ  เวลาตื้นตันก็ร้องไห้ คำพูดที่ว่าถ้าพยายามสื่อล่ะก็จะถึงผู้ชม….มันคือแบบนี้เอง….คุณภาพการแสดงของมิลเลียนไลฟ์จัดว่าสูงมากเมื่อเทียบกับอายุคอนเทนต์ในไอมาสกันเอง ทว่าแม้ดูเหมือนสมบูรณ์แบบแล้ว แต่ก็ยังสัมผัสความไม่สมบูรณ์ได้อยู่ ตามที่ไดเร็ค 1 เขียนไว้ในแพมของคอนสอง (พูดถึงประเด็นยังไม่สมบูรณ์ แต่จำรายละเอียดไม่ได้แล้วนะคะว่าเขียนถึงอะไรบ้าง)

การที่ยังไม่สมบูรณ์ หมายความว่ายังไม่จบ ยังต่อไปได้เรื่อยๆ ยังแตกรูทไปได้อีกมากมาย ความเป็นไปได้มีนับไม่ถ้วน….ไม่รู้สึกอยากติดตามเหรอคะว่าพวกเธอเหล่านี้จะเดินต่อไปยังรูทไหน? เลือดโปรดิวเซอร์พลุ่งพล่านเลย…..การยังมีความเป็นไปได้ให้ค้นหา นั่นคือยังมีอนาคตอีกหลายแบบรออยู่ ยังไม่จบแค่นี้หรอก

นอกจากสาวๆ เบื้องหน้า ก็ต้องขอบคุณไปถึงทีมงานเบื้องหลังด้วย เห็นความตั้งใจแรงกล้าของทุกคนที่อยากสร้างคอนเสิร์ตครั้งนี้ให้ออกมาดีที่สุดจริงๆ นับตั้งแต่…..

ชุดของสาวๆ….คอนเซปท์ของมิลเลียนไลฟ์ที่เราสัมผัสได้ด้วยเซนส์มันออกแนวๆ พวกพ้อง ร่วมกันสร้างอะไรสักอย่างแล้วลำบากไปด้วยกัน แนวโชเน็นมังกะนั่นแหละ เพลงรวม เพลงยูนิตส่วนมากก็แนวนี้ทั้งนั้น (ไดเร็ค 1 เองคงคิดเหมือนกันถึงให้เกซซันทำมังกะของมิลเลียน) ชุดคอนเลยไม่ค่อยมีฟรุุ้งฟริ้งมาก ออกแนว compact และเน้นเท่ ต้องให้ทะมัดทะแมงด้วยไม่งั้นเต้นไม่ถนัด (เพลงมิลเลียนเน้นเต้นเยอะด้วยนี่นะ)….ชุดของแต่ละคนและเครื่องประดับผมเหมือนเท็มเพลทเดียวกันแต่จริงๆ ไม่ซ้ำกันนะ สายรัดข้อมือ เน็คไท รูปแบบเสื้อ แขนเสื้อ ชายเสื้อ….ที่ประทับใจอีกอย่างคือปลายไมค์ แยกสีด้วย…

การนำรถเลื่อนมาใช้ในคอนเสิร์ตนี้ถือเป็นปัจจัยสำคัญยิ่งของคอนเสิร์ตนี้ ทำให้เกิดความรู้สึกว่า “ใกล้ชิด” กับตัวผู้แสดง ผู้แสดงเองก็รู้สึกว่าได้ใกล้ชิดกับคนดู สาวๆ ยังพูดกันเลยว่าเห็นพวกเสื้อฮัปปิ (ก๊กโกะจังบอกว่าเห็นฮัปปิของกองอัศวินเท็นคู) หรือของต่างๆ ที่พีทำกันเองแล้วดีใจมาก ยิ่งทำให้ทั้งฮอลล์นั้นเกิดอารมณ์ร่วม เป็นหนึ่งเดียวกันได้มากกว่าปกติ แม้จัดในสถานที่ใหญ่ขึ้นแต่ยังพยายามคงบรรยากาศใกล้ชิดแบบเทียเตอร์ไว้เท่าที่จะทำได้ ความเรียบง่ายกะทัดรัดและความรู้สึกเหมือนเป็น “ของที่สร้างขึ้นกับมือ” คือเอกลักษณ์ของมิลเลียนที่เราชอบ อยากให้คงไว้ต่อไป….ไม่เรียกร้องเอาอะไรอู้ฟู่ละค่ะ เพราะรู้ว่า GREE ไม่มีปัญญา (ฮา)

ความดีงามของเซ็ตลิสต์ยกให้เป็นความดีของไดเร็ค 1  เราสามารถสัมผัส “เรื่องราว” จากเซ็ตลิสต์ที่เขาคนนี้สร้างได้ ลองสังเกตตำแหน่งลำดับการวางเพลงในแต่ละวัน ทีมที่ขึ้นทั้งสองวันจะได้ร้องในลำดับเดิมหรือที่ใกล้เคียงกัน อีกทั้งเพลงยูนิตของ LTH ยังร้องโดยสมาชิกดั้งเดิมของยูนิตนั้นๆ มันมีความหมายมากนะ เพราะเพลงยูนิต LTH ลิงค์โดยตรงกับเนื้อเรื่องของ PSL…เหมือนเป็นเพลงที่สร้างมาเพื่อยูนิตนั้นจริงๆ ฉะนั้นเพลงยูนิต LTH ทุกเพลงมีเนื้อเพลงเป็นธีม “พวกพ้อง” หมด ยิ่งกว่านั้นเพลงยูนิตทั้ง 10 เพลงยังได้ร้องครบด้วย….คนที่ติดใจบางเพลงจาก LTH ลองไปอ่านเนื้อเรื่อง PSL แล้วย้อนอ่านเนื้อเพลงอีกที อาจซึมซาบมากขึ้นแบบเจ้าของบล็อกก็ได้ค่ะ ตอนนี้ลูป STANDING ALIVE รัวๆ เลย….

ไดเร็ค 1 รู้อนาคตหรืออย่างไรกันนะ…สายตาการพิจารณาเลือกแคสต์นี่ไม่เคยมีพลาดเลยจริงๆ…สาวๆ มิลเลียนที่ 90% โคตรโนเนมตอนเปิดตัวมิลเลียนใหม่ๆ  ใครเลยจะคาดคิดตั้งแต่ตอนนั้นว่าพวกเธอจะเติบโตกันมาได้ขนาดนี้

ตัว P เองก็โตขึ้นไวมากไม่แพ้สาวๆ ไม่ว่าจะเป็นคอลหรือการแก้สถานการณ์เฉพาะหน้า….นับถือทุกคนในที่นั้นมาก…แม้มิลเลียน P จะถูกตราหน้าและหยามบ่อยๆ ว่ามีแต่เซย์ยูบุตะและยัคไค แต่เหตุการณ์นี้เหมือนตบหน้ากลับนิดๆ ว่า “มิลเลียน P ส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นแบบนั้น (ถึงมีในสัดส่วนที่เยอะกว่าเจ้าอื่นหน่อยก็เถอะ)”

ที่สำคัญ ไม่พูดถึงไม่ได้….

แลนทิสเองก็เติบโตขึ้นตามสาวๆ เหมือนกันค่ะ ปรบมือ เย้ๆๆๆๆๆๆๆ มุมกล้องเทพๆ รู้ว่าต้องถ่ายมุมไหนถึงจะดึงเสน่ห์และทำให้คนดูเกิดอารมณ์ร่วมตามได้มากที่สุด และไม่ลืมภาพเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ที่ผู้แสดงเล่นกันบนเวทีบ้าง กอดกัน จับมือกันบ้าง พอได้เห็นภาพพวกนี้แล้วคนดูก็พลอยชื่นใจว่าเออ สาวๆ เค้าดูสนิทกันนะ และรู้สึกอินไปกับคอนเซปท์ “พวกพ้อง” ของมิลเลียนได้มากขึ้น

……….นี่ยังเป็นแค่ช่วงตั้งไข่ของมิลเลียนเท่านั้น การเริ่มต้นจริงๆ คือในปีที่ 3 นี้ต่างหาก….หวังว่าในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าคงได้มาเขียนพร่ำเพ้อความรู้สึกแบบนี้อีกครั้งค่ะ ^^

Advertisements

10 thoughts on “เมาท์สปอยล์กรี๊ดโฮกฮากว้ากอ๊าก : ความประทับใจจาก THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 2nd LIVE ENJOY H@RMONY!!

  1. ขอบคุณครับ ยาวมากจริงๆ ถถถ
    จริงๆส่วนใหญ่ก็คุยกันมาก่อนหลังจากได้ดูตอนนั้นแล้วก็แบบ มันสุดๆจริงๆสำหรับคอน2 นี้ พัฒนาการเหลือล้น
    แล้ว MC ที่เป็นจุดอ่อนของบ้านนี้ พัฒนามามากกกเลยทีเดียว แถมมีความมุ้งมิ้งมาผสมกันใน MC อีก
    กลบจุดด้อยของบ้านนี้ไปได้เลย

    ไม่แปลกใจเลยว่าคอน3 ทำไมถึงมีคนตั้งหน้าตั้งตาจะไปชมให้ได้ทุกเทียเตอร์แบบนี้…

  2. นั่งอ่านมาราวๆครึ่งชั่วโมง
    รู้สึกว่าสักวันต้องไปแสวงบุญมิลเลี่ยนให้ได้จริงๆ (ส่วนของ 1 2 3 ต้องหาโอกาสเก็บแผ่นแทน)

    • รีบไปก่อนอนิเมมาเลยค่ะ ก่อนจะไปยาก FOOOOOOOOOO

      แต่รอไปตอน 5 ปีก็ดีนะ ปีเลขสวยแบบนี้อาจจะยิ่งใหญ่ก็ได้ เก็บเงินไปแบบชิลๆ ดีกว่า

      • ปีห้านี้ ดีไม่ดีมีอนิเมะแล้วมั้ง (อีกสองปีพอดี) กระแสน่าจะได้

  3. Pingback: Million Live! Song Pick Up #5 : Mirai Hikou | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

  4. Pingback: บันทึกแสวงบุญคอนเสิร์ต THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 3rdLIVE TOUR BELIEVE MY DRE@M!! (6) : เชื่อในฝันของฉัน @ ฟุคุโอกะ -บทจบ- [Live] | คุยเรื่

  5. Pingback: บันทึกแสวงบุญคอนเสิร์ต THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 3rdLIVE TOUR BELIEVE MY DRE@M!! (6) : เชื่อในฝันของฉัน @ ฟุคุโอกะ -บทจบ- [Live] | คุยเรื่

  6. Pingback: เสน่ห์ 6 ประการของมิลเลียนไลฟ์!!! | คุยเรื่องไอมาสของ DarkNeonP

  7. Pingback: Million Live! Song Pick Up #18 : Shooting Stars | คุยเรื่อง Million Live! (และอื่นๆ ประปราย) ของ DarkNeon

  8. Pingback: Million Live! Song Pick Up #19 : Growing Storm! | คุยเรื่อง Million Live! (และอื่นๆ ประปราย) ของ DarkNeon

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s