บันทึกแสวงบุญคอนเสิร์ต THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 3rdLIVE TOUR BELIEVE MY DRE@M!! (8) : โซโล่ in คิตะคิวชู [Tour]

เที่ยวหนักมาก ชีวิตดีมาก รูปเยอะมาก ระวังอิจฉา

และเป็นเช้าอีกวันที่ตื่นก่อนนาฬิกาปลุก แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ 7 โมงเช้าแน่ะ เลยฟังมิลิราจิของสัปดาห์ก่อนที่ไม่ทันฟังเพราะต้องเดินทางไปสนามบิน กินข้าวเช้าเต็มที่เพราะวันนี้ทัวร์ยาวๆ

เดินเล่นชมนกชมไม้ชิลๆ เพราะเวลายังเหลืออีกเยอะ จริงๆ เผื่อเวลาว่าจะไปร้านดอกไม้วันนี้ แต่โชคดีที่จัดการเสร็จตั้งแต่วันคอน เวลาเลยเหลือ

วันนี้มาที่นี่ค่ะ ^_^ อยู่ด้านหลังสถานีโคคุระ

มาถึงเช้าไป เค้าเลยยังไม่เปิดขายตั๋ว ต้องรอจน 10 โมงเช้า มองคนตกปลา มองทะเล เล่นกับแมว คือทุกอย่างดีงาม TT______________TT (นึกถึงนรกเอพริลฟูลแล้วยิ่ง…..)

ห้องรอซื้อตั๋ว

ซื้อตั๋วแล้ว! คนอ่านภาษาญี่ปุ่นออกคงรู้แล้วล่ะว่าเราจะไปที่ไหน สถานที่ที่เราจะไปวันนี้คือ “เกาะไอโนะชิมะ” ที่ฟุคุโอกะนี้มีเกาะชื่อไอโนะชิมะ 2 เกาะค่ะ (เขียนคนละแบบ) และต่างเป็นเกาะแมวทั้งคู่ด้วย ต้องระวังมากๆ เพราะมีเรือไปกลับแค่วันละ 3 รอบเท่านั้น ถ้าพลาดก็นอนบนเกาะน่ะแหละ() ในใจมีกังวลเหมือนกันว่าจะโดนอีกรอบมั้ย วันศุกร์โดนปล่อยทิ้งเซี่ยงไฮ้ วันอังคารจะโดนปล่อยเกาะรึเปล่า…

พอเข้าไปใกล้ มันหนีอ่ะ orz

ขึ้นเรือตอน 10 โมงครึ่ง

นั่งบนดาดฟ้าเรือ ลมปะทะ หนาวสาสสสสสสสสสสสสสส แถมอีคู่รักที่นั่งข้างหน้ามันก็จู๋จี๋กัน อะไรของมันวะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

วิวสวยดีค่ะ ไม่ค่อยได้ถ่ายมาก เน้นนั่งชมมากกว่า เรือนี้จะจอดที่เกาะอุมะชิมะก่อน จากนั้นถึงจะออกเรือไปไอโนะชิมะต่อ

ท่าเรือเกาะไอโนะชิมะ

มาถึงแล้ววววววววววววววว คนที่มาเกาะนี้ส่วนมากมาตกปลากันค่ะ เงียบมาก เพราะที่นี่เป็นชุมชนนะ ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยว มาถึงเกาะตอน 11 โมงกว่าๆ เรือรอบถัดไปที่จะออกจากที่นี่กลับโคคุระคือ 13.30 น. เหลือเวลาไม่มากแล้ว เราไม่พูดพร่ำทำเพลง ออกสำรวจทันที

อ้อ จริงๆ เรือรอบสุดท้ายจากเกาะคือ 15.30 น. ค่ะ แต่มีแพลนไปทำอย่างอื่นต่อ เลยจำต้องตัดใจ

น้องเหมียวตัวแรกที่เจอบนเกาะ

บ้านเรือน

น่าจะเป็นร้านอาหารร้านเดียวบนเกาะ

น้องแมวบนเกาะนี้จะว่าฉลาดก็ฉลาด ทุกตัวมีสเต็ปคล้ายกันคือจะเข้ามาไซ้ๆ ตรงขานักท่องเที่ยว เสร็จแล้วหันหลังให้ค่ะ ไม่ค่อยหันหน้า เพราะรู้ว่าคนจะต้องลูบตรงหลัง พออ้อมๆ จะไปถ่ายรูปด้านหน้ามันก็ชอบหันหลังใส่ทุกที กว่าจะได้รูปนี่เหนื่อยมาก -_-‘

ทางเดินย้าวยาว

น้องแมวตัวนี้ เล่นกับมันก่อนจะเดินไปถ่ายรูปด้านบน มันมารอรับด้วย
น่ารักกกกกกก ร้อง “ม้าววว” ทักทายไป มันแง้วตอบกลับทุกคำ

น้ำใสจนขอถ่าย จริงๆ ขยะริมตลิ่งก็มีเยอะนะคะ…แอบสงสัยว่าฝีมือนักท่องเที่ยวทั้งที่มาดูแมวและตกปลานั่นแหละ

เดินจนหมดด้านหน้าเกาะแล้ว เจอแมวน้อยกว่าที่คิดมาก และไม่คิดว่าเกาะมันจะมีที่ให้เดินแค่นี้ เลยทำเนียนเดินเข้าไปในดงบ้านเรือน เจอคุณตาคนนึงออกมายืดเส้นยืดสาย เลยถามแกว่าพอทราบมั้ยว่าตรงไหนมีแมวชุมๆ แกบอกมีทุกที่เต็มไปหมดแหละ ลองวนไปด้านหลังสิ ตรงอุโมงค์ข้างๆ ร้านสะดวกซื้อ ขอบคุณแกแล้วก็เดินไปตามที่บอก (ตาแกพูดสำเนียงใต้ด้วย)

ร้านสะดวกซื้อแห่งเดียวบนเกาะ

เจอร้านสะดวกซื้อก็แวะเข้าไปดูหน่อย…..อย่าคาดหวังว่าจะมีของเรียงรายเต็มชั้นแบบในเมืองนะคะ เหลือเท่าไหร่ก็เท่านั้นแหละ ของค่อนข้างมีขายจับฉ่าย ขายของใช้ในชีวิตประจำวันด้วย (พวกผงซักฟอก สบู่ อะไรงี้) ไม่รู้จะซื้ออะไร ซื้อนมสดมากล่องนึง รสชาติอร่อยมาก นมสดของญี่ปุ่นมันได้รสชาตินมสดจริงๆ ไม่ใช่นมผงผสมน้ำ

อุโมงค์

ตอนเดินลอดอุโมงค์ เหมือนจะเป็นตอนเที่ยงพอดี เลยมีประกาศแจ้งอะไรสักอย่างบนเกาะไม่รู้ แต่ไม่เกี่ยวกับเรา =w=

ศูนย์พลเมืองย่อย? บนไอโนะชิมะ แต่ไม่ได้เข้าข้างในนะ
เหมือนตึกนี้เป็นอีกโลกนึงเลย หลังจากเห็นแต่บ้านเพิงๆ กับพื้นที่รกๆ มาตลอดทาง

เดินมาด้านหลังก็พบแมวเยอะขึ้นบ้าง เจอนักท่องเที่ยวคนนึงเอาของเล่นมาล่อแมวเพื่อจะถ่ายรูปเลยนะ โห รอต่อคิวถ่ายรูปตั้งนาน

เจ้าตุ้ยนุ้ย

คลีนิกแห่งเดียวบนเกาะเลยล่ะมั้งนี่

เดินวนออกมาด้านหน้าอีกทีก็ยังคาใจ….เรามองเห็นว่าหลังบ้านเรือนมันจะมีเขาลูกเล้กๆ อยู่และเห็นโทริอิสีแดงๆ บนนั้น แต่หาทางขึ้นเป็นชั่วโมงแล้วก็ยังไม่เจอ

ใช้ไม้ตายค่ะ…..หาจับคุณยายที่เดินผ่านมาพอดี

DN “ขอโทษค่ะ ไม่ทราบว่าศาลเจ้าไปทางไหนคะ?”
ยาย “อ้อ ด้านหน้าโน่นไง”
DN “ไม่ใช่ศาลเจ้าด้านหน้าค่ะ ศาลเจ้าตรงนี้ (ชี้ด้านหลัง)”
ยาย “??? เอ ไม่รู้แฮะ ต้องลองถามคนอื่น (มีพี่สาวคนนึงออกมาจากบ้านแถวนั้น) นี่ๆ ศาลเจ้าด้านหลังไปยังไงน่ะ”
พี่สาว “??? มีด้วยเหรอ????”
ยาย “เนี่ย (ชี้ไปทางโทริอิ)”
พี่สาว “เอ๊ะ มีจริงด้วย….ไม่เคยรู้เลยแฮะ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยขึ้นไปสักครั้ง”
ยาย “ฉันก็ไม่เคยขึ้น”
พี่สาว “ต้องลองถามคนอื่นที่รู้แล้วล่ะ”
DN “(เห้ยๆๆๆๆๆ เดี๋ยว หลังบ้านแท้ๆ ทำไมไม่เคยขึ้นไป!!!!?)”

สุดท้ายได้คุณลุงแต่งตัวเหมือนช่างที่ผ่านมาแถวนั้นพอดีช่วยนำทางไป คือมันไม่ใช่ว่าเราหลงทิศหรืออะไรนะคะ แต่มองไม่เห็นทางจริงๆ ทางซอกแซกมาก ต้องเข้าไปในซอกระหว่างบ้าน มุดเข้าไปอีก ใครจะหาเจอฟะ -_-‘

ลุง “ว่าแต่มาทำอะไรที่เกาะนี้น่ะ”
DN “อ้อ มาดูแมวค่ะ”
ลุง “มาจากไหนล่ะ? จีน? ฮ่องกง?”
DN “ไทยค่ะ (คุยไม่กี่คำก็รู้เลยเหรอฟะว่าต่างด้าว orz)”
ลุง “อ้อ ไทย มาไกลเหมือนกันนะ”

คุยอะไรสักอย่างต่ออีกนิดก็มาถึงบันได ลุงบอกว่าบันไดชัน เดินขึ้นไปก็ระวังด้วย ลุงถามว่าจากตรงนี้ไปเองได้มั้ย เราบอกได้และพยายามขึ้นอย่างระวังที่สุด ขืนสะดุดร่วงนี่ขำไม่ออกแน่ เพราะไม่มีราวจับเลย

บันได

 

เหมือนจะไม่ใช่ศาลเจ้า

 

ภาพมุมสูง (คนข้างหน้าคือคุณลุงที่นำทางมา)

ตอนเขียนบล็อกนี้แล้วเช็ครูป เสียวสันหลังวูบไปพลาง….หรือตูไปเหยียบสุสานส่วนบุคคลของใครเข้าแล้วรึเปล่าฟะ (…..) ถ้าใช่จริงก็ไม่น่าแปลกใจที่พี่สาวกับยายคนนั้นจะไม่เคยขึ้นมา แต่มันมีป้ายเขียนว่า 記念碑 น่าจะเป็นแผ่นหินที่ระลึกอะไรมากกว่าสุสาน แต่เราก็อ่านสี่ตัวก่อนหน้าไม่ออกแล้ว เลยไม่รู้ว่าที่ระลึกเนื่องในโอกาสอะไร หาข้อมูลก็ไม่เจอ

นี่ค่ะ ศาลเจ้าของจริง 伍社神社宮 อยู่หน้าเกาะ มีเทศกาลตอน 25-26 ก.ค.ของทุกปี

ฟินแมวแล้วอะไรเสร็จแล้ว ดูเวลาเกือบๆ บ่ายโมง เลยกะว่าหากินอะไรที่นี่ก่อนดีมั้ย น่าจะทันเรือรอบต่อไปพอดี เลยแวะร้านอาหาร (? ร้านชำ?) ที่เจอตอนแรกสุด เจอผู้ชายคนนึงนั่งโซ้ยอะไรสักอย่างใน้าน พอเราเข้าไป เขาบอกเชิญๆ ครับแล้วลุกออกจากร้านไป เจ้าของร้านเป็นคุณยายคนนึง บอกว่าตอนนี้จะปิดร้านแล้ว (ปิดร้านที่ว่าคือปิดเติมสต๊อกของค่ะ เพราะสินค้าจะมากับเรือ ร้านบนเกาะนี้จะปิดช่วงนั้นเพื่อเติมสต๊อกของในร้านแล้วค่อยเปิดใหม่) ไหนๆ ก็เข้าร้านแล้วเลยหยิบขนมที่มีขายในร้านซื้อติดมือกลับไปด้วย จำไม่ได้ว่าขนมอะไร รู้แค่ของ จ.นากาซากิ ไม่ใช่คาสเทล่า รสชาติเหมือนขนมไข่บ้านเรา เป็นแผ่นแบนๆ

อยู่ๆ คุณยายทักขึ้นว่า “มาทำอะไรเหรอ” เราบอกว่ามาดูแมวค่ะ ยายแกเลยถามว่าแมวน้อยกว่าที่คิดใช่มั้ย เราตอบไปตามจริงว่าใช่ น้อยกว่าที่คิดจริง นึกว่าจะอยู่เป็นฝูงใหญ่ให้น้วย ยายแกเลยเล่าว่าตอนนี้แมวบนเกาะน้อยลงทุกที ปัจจุบันเหลือประมาณ 1/3 ของเมื่อก่อน แต่ข้อมูลในอินเตอร์เน็ตไม่ได้อัพเดทตาม ลงกันไปบ้างว่ามี 300 กว่าตัว คนเลยมากันเรื่อยๆ….

คุยเสร็จก็ไปรอขึ้นเรือ เจอแมวกระทั่งในห้องพักรอขึ้นเรือ

ขากลับนั่งในเรือค่ะ ฉลาดขึ้นกว่าขามา หลับเอาแรงจนถึงโคคุระ

ลงข้อมูลกับแผนที่เกาะไอโนะชิมะไว้ตรงนี้แล้วกัน จริงๆ เราไปแค่ส่วนนึงที่น้อยมากเท่านั้น ยังไปไม่ถึงตรงโรงเรียนกับท่าเรือตกปลาเลย ไว้จะหาโอกาสไปอีก

http://kitakyushu.nasse.com/nyasse/ainoshima/map.html

http://members.jcom.home.ne.jp/eirakuan2/kokukita-ainosima.htm

ใช้เวลา 35 นาที กลับมาถึงท่าเรือโคคุระตอนบ่ายสอง หิว หาอะไรกินดีกว่า นั่งรถบัสจากหน้าสถานีโคคุระไปอุโอมาจิ (รอบสามแล้วววววว)

ร้านอิจิรัน ร้านราเม็งที่ขึ้นชื่อของฟุคุโอกะ ถ้าราเม็งล่ะก็ต้องอิจิรัน นอกจากเซริซาวะผีกับชิโรซาวะผีแนะนำไว้ เราเห็นผีหลายคนกินกันประกอบกับมีคนบอก “ลองกินเทียบกันสิ (เดี๋ยวก็รู้เองว่าโซบะ ราเม็ง อุด้งต่างกันยังไง)” เลยเอามั่ง

เป็นระบบซื้อตั๋วจากเครื่องหน้าร้านเหมือนกันค่ะ ด้านหน้าจะมีป้ายไฟบอกสถานะของเคานท์เตอร์สองฝั่งว่าที่นั่งตรงไหนว่างบ้าง พอเข้าไปแล้วจะมีใบให้สั่งเพิ่มว่าเอาเส้นความแข็งเท่าไหร่ อะไรยังไง (จำไม่ค่อยได้แล้วตรงนี้) ดูบล็อกของท่านอื่นประกอบเอา http://toeysan.com/2016/04/japan2014-start-ichiran-ramen/

จากที่สังเกตมาหลายร้าน ร้านนี้มีความตั้งใจในการรับรองลูกค้าต่างชาติมากทีเดียว เห็นได้จากจานเหล็กอันนี้ค่ะ

สั่งทงคตสึราเม็ง เพิ่มเส้น เพิ่มหมู ไข่ต้มยางมะตูม อันนินโดฟุ

………….เราคงชินกับก๋วยเตี๋ยว “พิเศษ” ของประเทศกรุงเทพที่ไม่ต่างกับ “แบบธรรมดา” นอกจากราคา….เลยคิดว่าที่อื่นจะเป็นงั้นด้วย……..จะกินหมดมั้ยวะเนี่ย ถถถถถถถถถ

ของหวาน อันนินโดฟุชาเขียวที่ใช้ชาผลิตจากเมืองยาเมะของ จ.ฟุคุโอกะ

ไม่อร่อย ไม่ถูกปาก เราคงไม่ถูกโฉลกกับชาเขียวจริงๆ ไม่ค่อยชอบอะไรที่เป็นชาเขียวมากนัก หลังออกจากร้านมาเราก็ค้นพบว่าตัวเอง………ถูกใจอุด้งที่สุดค่ะ

ไหนๆ มาถึงอุโอมาจิแล้ว เราเลยนึกถึงมื้อกลางวันเมื่อวาน………ย้อนกลับไปสึเกะซังอุด้งไปซื้อไอ้นั่นด้วยดีกว่า

โบตะโมจิ (o・▽・o) กล่าวถึงบนบล็อกเช่นกัน สั่งกินในร้านก็ได้หรือซื้อกลับบ้านก็ได้ เดินไปหยิบจากตู้แช่ได้เลย มีทั้งแบบเดี่ยวและแพ็คหลายอัน….120 เยน? มั้ง ของสด ควรรีบบริโภค รสชาติมันคือโมจิถั่วแดงดีๆ นี่ล่ะค่ะ ไม่มีอะไร แต่ไม่ได้หวานเลี่ยนแสบไส้

นั่งบัสจากอุโอมาจิลงป้ายไหนต่อจำไม่ได้ละ เดินหลงๆ อยู่พักนึงจนหาเป้าหมายเจอ

ห้าง Izutsuya สาขาโคคุระ…….เปล่า ไม่ได้มาช็อปปิ้ง และไม่ได้มาเพื่อเข้าห้องน้ำด้วย (แต่ก็เข้า) เป้าหมายของเราคือชั้น 9 หรือว่าดาดฟ้าของห้างนี้!

ดาดฟ้ามีทั้งสวน เครื่องเล่นเด็กและร้านขายของ

นี่ค่ะ สถานที่ที่จะมาคือสวนกุหลาบ

สงสัยล่ะสิ ไหนล่ะ กุหลาบ? ตอนนั้นเจอป้ายในสวนกุหลาบ….เราค้นพบความจริงว่า กุหลาบจะบานต้นเดือน พ.ค. ค่ะ………orz เสียเที่ยว………….

ใครอยากเห็นว่าตอนบานแล้วเป็นยังไง ลองดูตามลิงค์พวกนี้ได้

http://www.izutsuya.co.jp/storelist/kokura/staffblog/3062/

http://d.hatena.ne.jp/rotling/20110516/1305545942

http://kokura.keizai.biz/headline/photo/896/

ที่นี่คือจุดที่ภูมิใจเป็นการส่วนตัว เพราะตอนเสิร์ชหาข้อมูลเที่ยวคิตะคิวชู เราไปเจอมาจากเว็บที่คล้ายๆ ฟอรั่มให้คนในท้องถิ่นช่วยกันเข้าไปแชร์ว่าพบเจออะไรน่าสนใจในท้องถิ่นบ้าง แล้วมีคนเขียนถึงที่นี่ (ลองเสิร์ชหาดูสิคะว่ามีเพจภาษาอังกฤษที่ไหนแนะนำที่นี่บ้าง) เหมือนค้นจบจุดแรร์บนแผนที่ XD แวะเข้าไปดู Rose shop ขายพวกกิฟท์ช็อปต่างๆ เกี่ยวกับกุหลาบ เช่น ผ้าเช็ดหน้ากุหลาบ แฟ้มใสกุหลาบ ลูกเหม็นกุหลาบ สบู่กุหลาบ ฯลฯ แต่ไม่ได้ซื้อมา

ผิดหวังจากสวนกุหลาบ จับรถบัสมาลงป้ายหน้าศาลเจ้ายาซากะ เพื่อทำสิ่งที่พลาดไปเมื่อ 3 วันก่อน

บางต้นเริ่มร่วงแล้ว

มาทันแบบฉิวเฉียดเลยครัฟ อีกครึ่งชั่วโมงก่อนปิด ถถถถถถถถถถถถถ แต่ประตูที่เข้าตรงนี้เป็นด้านข้าง เลยลงทุนย้อนไปด้านหน้าแล้วเดินเข้ามาใหม่ตามลูกศร

หลากสีสัน

ขายแยกตามปีนักษัตร

ป้ายไม้เขียนคำอธิษฐาน มีหลายแบบให้เลือกว่าอยากขอพรเรื่องอะไร มีปากกาเมจิกให้เขียนพร้อม

นึกถึงเรื่องตอนเอพริลฟูลแล้วตัดสินใจซื้อ “เพิ่มโชค” แบบไม่ลังเล

 

“อยากได้โชคมากกว่านี้ ขอให้ทุกอย่างราบรื่น”
เปิดมือถือเช็คคันจิแล้วเขียนตรงนั้น ลายมือเหมือนเด็กหัดเขียน

แขวนๆๆๆ….พอดูรูปถ่ายแล้วถึงสะดุด คือเวลาแขวนเค้าต้องแขวนหันคำขอพรออกมาใช่มั้ยคะ (…..)

เสร็จธุระจากศาลเจ้าก็ออกมาบริเวณปราสาท กะจะเดินดูซากุระให้ทั่วๆ แล้วก็ตะลุยแผงลอยที่ไม่ได้ทำตอนเดทด้วย

ซากุระหนอ เจ้าช่างดกราวขนหน้าแข้ง

เดินสะดุดกับแผงลอยเจ้านึงค่ะ ตอนก่อนวันคอนเสิร์ตไม่ได้สนใจหรอก แต่หลังจากผ่านคอนเสิร์ตมาแล้ว ไม่สนคงไม่ได้

“อุเมะกาเอะโมจิ” ของกินขึ้นชื่อประจำศาลเจ้าดาไซฟุเท็นมังกู มีปรากฏในคำถามของช่วง Fukuoka Roconized Question ในฐานะของกินที่ “มีคำว่าบ๊วยในชื่อแต่กลับไม่มีบ๊วยเป็นส่วนผสมเลย”

ด้วยเหตุนั้นเราจึงซื้อมาพิสูจน์ว่ามันไม่มีบ๊วยจริงหรือไม่ โดนไป 120 เยน แลกกับการไม่ต้องถ่อไปถึงดาไซฟุ

โมจิถูกห่อในพลาสติกก่อนแล้วถึงบรรจุลงถุงกระดาษ ตอนแกะเอาพลาสติกออกแล้ววางบนกระดาษเพื่อถ่ายรูป เพียงชั่วเวลาแป๊บเดียวเท่านั้น เนื้อขนมติดหนึบกับกระดาษเลยค่ะ -_- มิน่าเลยห่อพลาสติก

สามสาวเค้าก็ไปกินกันที่ดาไซฟุในโมโจะทัวร์

ตอนเดินวนไปวนมา เลือกว่าจะกินร้านไหนต่อก็เหลือบไปเห็นทางเข้า “หอจัดแสดงทรัพย์สินของปราสาทโคคุระ” (小倉城所蔵品展)

ตอนแรกว่าจะไม่เข้าไป มองเห็นเวลาปิดว่าปิด 6 โมงเย็น ตอนนี้ 5 โมงเย็นต้นๆ ยังพอมีเวลา……แอบเสียดายค่าเข้า แต่อุตส่าห์มาถึงที่แล้ว แถมของแพงกว่านี้ยังจ่ายไปแล้วเลยนี่นา! อ่ะ เข้าก็เข้า

พอเข้าไปเห็นตั๋วแชร์ที่สามารถเข้าชมได้ 3 สถานที่คือ 1) หอจัดแสดงทรัพย์สินแห่งนี้  2) สวนในปราสาทโคคุระ  3) พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์ของมัตสึโมโตะ เซย์โจ พอจะขอซื้อปรากฏว่าพนักงานท้วงว่าถ้าซื้อตั๋วควบ จะไปดูสวนไม่ทันนะ ที่โน่นปิด 6 โมงเย็นเหมือนกัน (เข้าได้จนถึง 30 นาทีก่อนปิดทำการ) มีแววเข้าไม่ทันแบบนี้แล้วยังจะซื้อรึเปล่า สุดท้ายเลยซื้อแค่ตั๋วดูหอแสดงทรัพย์สิน….มาคิดๆ ดูก็ดีแล้วล่ะที่ไม่ซื้อ อย่างพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์  ถึงเราเข้าไปก็ไม่รู้จะดูอะไร เพราะเราไม่รู้จัดผลงานอะไรของคุณมัตสึโมโตะ เซย์โจเลย (ท่านเป็นนักเขียนชื่อดังที่เกิดในเขตโคคุระเหนือนี้ค่ะ)

เข้าไปดูแบบรีบๆ ป้ายเป้ยอะไรก็อ่านผ่านๆ อันไหนสนใจก็ถ่ายรูปเก็บไว้ พวกชุดเกราะจะห้ามถ่ายรูปค่ะ ที่นี่ก็เหมือนกับไคเคียวคังหรือศาลเจ้าที่เคยไปมาเมื่อวันก่อน คือมีลูกศรบอกให้เดินตามลำดับเสร็จสรรพ

ประทับใจอันนี้ คือเหมือนเป็นละครค่ะ เปิดเสียงพากย์ไป ส่วนหุ่นก็เล่นของมันไป หุ่นขยับได้นะคะ (ถ้าความจำเราไม่คลาดเคลื่อน) (ฉากเปิดเองอีกต่างหาก) หุ่นพวกนี้จะเรียกว่าคาราคุริ (แปลว่า กลไก) แนะนำให้ลองเอาไปเสิร์ชหาดูคลิปของคาราคุริบน youtube แล้วคุณจะไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนชาตินี้ออกแบบกลไกหรือหุ่นยนต์ประกอบร่างเก่งเวอร์ เคยเจอแบบหุ่นฟอร์มเชนจ์จากกล่องเป็นคน ดูๆ คลิปอยู่อุทานเห้หหหหออกมาดังมาก

 

มีเกมให้นั่งเล่นด้วย (แต่ไม่มีเวลาค่ะ หอจะปิดแล้ว 5555 ที่สำคัญจะเล่นกับใคร วันนี้ฉายเดี่ยว)

 

มีเกี้ยวไดเมียวจำลองให้ลองนั่ง แคบเท่ารูหนู นั่งกันเข้าไปได้ไง ส่วนสูงเฉลี่ยคนสมัยนั้นกี่เซนฟะ

 

ให้ลองวิ่งแข่งกับม้าเร็วสมัยเอโดะ เส้นบนคือม้าเร็วค่ะ รู้ผลแล้วใช่มั้ยคะ 555555
มีแผงบนพื้นให้วางเท้าลงไปแล้วให้เราวิ่งย่ำอยู่กับที่บนนั้นเพื่อวิ่งแข่งกับคอมพิวเตอร์
จะเห็นว่าแต่ละจุดมี 2 ชื่อกำกับ ด้านบนคือชื่อในอดีต ด้านล่างคือชื่อเรียกปัจจุบัน
(ฟุเซ็น-โคคุระ อากิ-ฮิโรชิมะ เซ็ตสึ-โอซาก้า โอวาริ-นาโกยะ เอโดะ-โตเกียว)

 

ชั้น 5 ด้านบนสุด เป็นส่วนชมวิว มีกล้องส่องทางไกลหยอดเหรียญ ตู้ขายของอัตโนมัติและกาชาปองที่ระลึก (หอเริ่มเปิดเสียงตามสายบอกว่าใกล้ปิดแล้วจ้าาาาาา)

เลยรีบถ่ายรูปมุมสูงก่อนจะลงจากชั้น 5 ซึ่งภาพที่ถ่ายมาทำเอาเราหยุดหายใจไปได้ชั่วขณะเลย มองจากมุมสูงแล้วมันช่างสวยอะไรอย่างนี้ คงเพราะซากุระแน่ๆ

แม่น้ำที่เห็นไกลๆ นั่นคือแม่น้ำมุราซากิ ส่วนสะพานคือสะพานมุราซากิ (สะพานเหล็ก)

 

เหมือนเห็นรางโมโนเรลไกลๆ

อารมณ์ตอนนั้นคือแบบว่า โอย ทำไมเมืองนี้มันสวยน่าอยู่แบบนี้วะ เมืองที่เจริญแต่ไม่วุ่นวาย ชนบทแต่ไม่ได้ล้าหลัง มีแม่น้ำผ่านกลางเมือง ความเจริญกับธรรมชาติอาศัยอยู่ร่วมกันได้ นี่มันเมืองในอุดมคติเราชัดๆ โฮววววววววววววววววววววววววววววววววววววว อยากอยู่ที่นี่ตลอดปายยยยยยยยยยยยยยยย

แต่ต้องกลับแล้ว ลงมาเจอน้องเสือโทรัจจ้า (มาสคอทปราสาทโคคุระ) มาคอยส่งแล้ว….ฮือวววววว

 

ไม่มีเวลาแวะร้านขายของที่ระลึก ออกอย่างรวดเร็วเพราะเขาจะปิดแล้ว คาดไม่ถึงมากๆ คุ้มเกินค่าเข้าจริงๆ…..แถมหาเรื่องติดค้างอีกเพราะยังเดินไม่เต็มอิ่ม มีความรู้สึกอยากมาโคคุระอีกอย่างแรงกล้า

ซากฟอสซิลต้นไม้ โผล่มาจากทะเลฮิบิกินาดะ อายุ 40 ล้านปี!!!

หลังจากนั้นก็ตะลุยแผงลอยต่อ

ขายของปิ้งๆ ย่างๆ หลายอย่างมาก ซื้อเนื้อย่างมาก่อน เลือกได้ว่าจะโรยเกลือหรือราดซอส จริงๆ มีลิ้นวัวย่างอีกแต่ไม่ได้ซื้อ เพราะมันไม้ละ 500 เยน กินทีสะเทือนตับไต มันฝรั่งอบเนยก็มี แต่เขาใส่กล่องไว้มองไม่เห็นไซส์ ลังเลนานสองนานว่าจะซื้อหรือไม่ซื้อดี ขอเขาดูขนาดก่อน ปรากฏว่าใหญ่มาก เลยต้องตัดใจ กลัวกินไม่หมด (ชิ รู้งี้น่าจะซื้อวันที่มากับโป้ยแล้วแบ่งกันกินจะได้อิ๊อั๊ง)

อีกสิ่งหนึ่งที่ใฝ่ฝันอยากกินมานาน เจอแต่ในอนิเมหรือมังกะ แอปเปิ้ลเคลือบน้ำตาลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล (ริงโกะอาเมะ) 300 เยน….มันคือแอปเปิ้ลลูกเล็กๆ ที่เคลือบชั้นลูกกวาดบางๆ ค่ะ แอบผิดคาด นึกว่าเป็นลูกอมล้วนที่แค่ทำให้เหมือนแอปเปิ้ลซะอีก

เมื่อกินและถ่ายรูปจนหนำใจแล้วก็นั่งรถบัสกลับมาสถานีโคคุระ วิ่งสู้ฟัดทำเวลาต่อไปยังอารุอารุซิตี้เพื่อหาซื้อถุงน่องคุณอามามิยะ (ถ้าไม่คลิกเข้าไปดู หลายคนคงนึกว่าดิฉันเสื่อม) หากี่ร้านก็ไม่เจอ (ได้เซย์ยูกรังปรีดิ์กับเซย์ยูอนิมีเดียมาแทนอีก) เลยตัดใจ รีบพุ่งต่อไปที่ Amu Plaza สถานีโคคุระชั้น 1 (ปิดสองทุ่ม ตอนนั้นทุ่มครึ่งได้แล้ว กร๊ากกกกกกก) เพื่อจัดการซื้อของที่ระลึกให้จบๆ เพราะว่าวันรุ่งขึ้นกลับแล้ว จะได้แพ็คใส่กระเป๋าคืนนี้เลย

พี่ชายหน้าทางเข้าอารุอารุซิตี้ มาสองรอบตกใจสองรอบ() เลยแชะไว้

 

ของฝากที่ซื้อมา ขนมฮิโยโกะ (ลูกเจี๊ยบ) ซากุระนั้นมีขายเฉพาะฤดูใบไม้ผลิ ตามจริงเป็นของฝากของฮาคาตะนะ แต่ร้านนี้เทพ ถถถถ มีขายเลยหยิบมาซะ

กลับมาถึงโรงแรมสองทุ่ม อาบน้ำอาบท่า จัดกระเป๋าเสร็จตอนเที่ยงคืนได้….นอนพร้อมกับวางแพลนว่าพรุ่งนี้ไม่กินข้าวเช้า ไปกินมาคิโนะอุด้งที่ฮาคาตะแทน….

ฮ้า……ทริปนี้สนุกจังเลยน้า เป็นคอนไอมาสที่สนุกที่สุดเลย มากับเพื่อนคนไทยกลุ่มใหญ่แบบคราวคอน 10 ปีก็สนุก แต่มาเดี่ยวแล้วเอ็นจอยกับเพื่อนฝั่งนี้ก็สนุกอีกแบบ….

คอนสเกลเล็กๆ แบบนี้ก็ดี ไม่วุ่นวาย….แถมโลเกชั่นดีมาก ลองมาเที่ยวแบบให้การเที่ยวเป็นหลักแล้วอีเวนท์เป็นรองบ้างก็เวิร์คแฮะ….

ถ้าไม่นับตอนเดินทาง ทุกวันมีแต่ความฟิน ได้เดท คอนก็สุดยอด ถัดจากคอนได้เดทต่ออีก วันนี้ไปมุ้งมิ้งกับแมวอีก แถมได้เจอเพื่อนใหม่อีกเยอะแยะ

เอ๊ะ นี่เราจะมีความสุขมากไปรึเปล่า………….ค่าชดเชยความโชคดีพวกนี้เราจ่ายหมดไปรึยังนะ……….โศกนาฏกรรมเอพริลฟูลนั่นคงเป็นค่าตอบแทนสำหรับความฟินพวกนี้ล่ะมั้ง

“จัดของเสร็จไปเยอะละ BMD ของเรายังไม่จบจนกว่าจะถึงบ้าน”

จำไม่ได้ว่าไอมาสเกิร์ลคนไหนพูด (เอริโกะเซ็นเซย์?) แต่เราว่าคำพูดนี้ถูกต้องอย่างมากค่ะ “คอนเสิร์ตยังไม่จบจนกว่าจะกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย”

พูดแบบเครียดๆ เลยนะ เวลาที่เรามีความสุขอยู่ อาจมีใครสักคนในอีกซีกโลกกำลังทุกข์อยู่ก็ได้ ไม่มีทางที่คนทั่วโลกจะสุขพร้อมกันหมด สมดุลของโลกเป็นอย่างนั้น มีสุขและทุกข์ปะปนหักล้างกัน…..

ค่ะ……และเมื่อถึงเวลาที่ความสุขชักมีมากไป อาจถึงคราวต้องหักล้างเพื่อให้กลับมาสมดุลดังเดิม………..

To be continued……

Advertisements

2 thoughts on “บันทึกแสวงบุญคอนเสิร์ต THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 3rdLIVE TOUR BELIEVE MY DRE@M!! (8) : โซโล่ in คิตะคิวชู [Tour]

  1. เกาะแมวอย่างที่ผมเคยไปก็เป็นหมู่บ้านชางประมงคล้ายๆ แบบนี้ฮะ คนน้อยหน่อย รอบเรือก็เลยน้อยด้วย แต่เห็นแมวน้อยกว่าที่คิดอย่างนี้ก็ตัดสินใจลำบากเหมือนกันว่าจะลองแวะมาดีมั้ย ;w;

  2. รูปมูมสูงสวยดีค่ะ ว่าแต่เกาะแมวดูแล้วรู้สึกแมวน้อยกว่าที่คิดจริงๆค่ะ คิดว่าแมวจะเยอะๆเต็มไปหมด ถถถ
    ติดใจเรื่องโมจิค่ะ ทำไมถึงมีชื่อบ๊วยแต่ไม่มีบ๊วยเป็นส่วนผสมหรอคะ แล้วรสมันเป็นยังไงคะเนี่ย 555555555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s