ไกด์การแสวงบุญคอนเสิร์ตไอมาส ตอนที่ 2 -ภาคแสวงหาตั๋ว-

เอาล่ะค่ะ ต่อไปเป็นหลักสูตรเข้มแล้ว (ฮา) เรื่องแรกที่จะพูดถึงก่อนคือตั๋ว….ยาวนะคะ OwO

การซื้อตั๋วคอนเสิร์ตไอมาส

มีตัวแทนขายตั๋วหลายเจ้าในญี่ปุ่น ที่ไอมาสเคยใช้บริการ (เอาเท่าเราจำได้) มี eplus, Lawson ticket, Ticket pia (ใช้กับอีเวนท์เล็กๆ เป็นส่วนใหญ่) แต่ละที่มีระบบการสมัครสมาชิกและจ่ายเงินที่แตกต่างกันไป แต่สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือ ถ้าไม่มีคนรู้จักในญี่ปุ่นจะไม่สามารถจ่ายเงินค่าตั๋วหรือรับตั๋วได้

สมมุติว่าคนอ่านมีเส้นสายในญี่ปุ่นนะคะ……

การซื้อตั๋วมีการเปิดขายเป็นรอบๆ หลายรอบ ไม่ใช่รอบเดียวจบ ของเจ้าอื่นเป็นยังไงไม่รู้ แต่ของไอมาสจะมีสเต็ปตามนี้ (อ้างอิงจากยุคปัจจุบันที่สุด)

 

1.รอบอภิสิทธิ์พิเศษสำหรับผู้ซื้อ CD/BD/Game (CD/BD/ゲーム先行)

เป็นการขายที่ฮิตที่สุดในยุคปัจจุบัน โดยใช้โค้ดที่แถมมากับสินค้าในการลงทะเบียนเพื่อลุ้นตั๋ว โค้ดแถมมากับอะไรก็เรียกขึ้นต้นด้วยประเภทสินค้าก่อน ต่อด้วยคำว่า senkou

ขั้นตอนคือ

  • เฝ้ารอประกาศจากออฟฟิชเชียลว่าโค้ดที่ว่านั่นจะมากับสินค้าไหน
  • สอย
  • เอาโค้ดไปลงทะเบียนตาม url ที่กำหนด
  • รอผลสุ่ม ขั้นนี้เป็นการทดสอบบุญกรรมและวาสนาของแต่ละคน ถ้าดวงดีก็จะถูกไป
  • จ่ายเงิน

เอาล่ะค่ะ ต่อไปเป็นการอธิบายแต่ละขั้นอย่างละเอียด

ขั้นเฝ้ารอประกาศว่าโค้ดจะมากับสินค้าไหน

หากมากับ CD เตรียมใจเลยว่าโอกาสแข่งขันสูงแน่นอน เพราะซีดีเป็นสินค้าที่ราคาไม่แพง คนสามารถสอยมาตุนในจำนวนหลายๆ ชิ้นได้ ทว่าหากเป็นแผ่น BD หรือเกมที่แพงกว่า 4-5 เท่าตัว คนที่ตุนหลายชิ้นได้จะมีน้อยลง โค้ดจะแถมมากับสินค้าล็อตแรกเท่านั้น นั่นคือรีบสอยนั่นเอง แต่มันบังคับให้รีบอยู่แล้วล่ะ ไม่งั้นไม่ทันช่วงเวลาลงทะเบียน

สำหรับคนที่ชอบสะสมซีดี หากมีโอกาสไปญี่ปุ่นก็ลองดูตามร้านมือสองได้ค่ะ ขายมือสองกันแบบเททิ้งกระจาด….Thank you! กับ Dreaming! รุ่นลิมิตเนี่ย คุณอาจได้ของมาในราคาถูกมาก

ขั้นสอย

ปัจจัยที่เราจะพิจารณาคือ “ความจุของสถานที่แสดง” “กระแสในขณะนั้น (เช่น มีกระแสอนิเมอยู่มั้ย)” “ไอมาสบ้านไหน” “คนขึ้นแสดง” “กรณีเป็นทัวร์ เป็นการแสดงรอบหลักหรือรอบภูมิภาค” “เคสตัวอย่างในอดีต” “โค้ดแถมมากับสินค้าใด” “จำนวนตั๋วมากสุดที่จะได้ต่อ 1 ซีเรียล” และสำหรับคนที่พอชำนาญการหน่อยแล้ว จะเอาแฟคเตอร์อื่นๆ มาคำนวณความเสี่ยงได้ด้วย

ยกตัวอย่าง

ทัวร์คอนเสิร์ต 9 ปีของบ้านหลัก ใช้โค้ดจาก OFA และตามคาด คนร่วงแทบไม่มี เพราะจำนวนคนที่ลงทะเบียนสุ่มตั๋วไป (น่าจะ) ไม่ล้นเกินโควต้าที่กำหนด มีคนแถวนี้ได้ไปรอบโตเกียวแบบชิลๆ

คอนเสิร์ต 10th รอบแรกสุดคือ CD先行 ก็จริง แต่สถานที่จัดคือเซย์บุโดม 3 หมื่นกว่าเกือบ 4 หมื่น ซึ่งไอมาสไม่เคยจัดสเกลระดับนี้มาก่อน ขนาด SSA2014 ที่จัดในโหมดอารีน่าราวๆ 17000 ที่นั่งยังมีตั๋วเหลือว่อน…ฉะนั้นโอกาสที่ตั๋วจะปลิวสะพัดทั่วถึงทุกคน “มีสูง” แถมผู้จัดยังกำหนดให้ 1 โค้ด สามารถรับเรนบัง (連番 renban ตั๋วที่นั่งต่อกันที่ออกจากโค้ดเดียวกัน) ได้ถึง 4 ใบ (ทั้งที่ปกติคอนไอมาสจะเรนบังได้แค่ 2 ใบ) แล้วยังบอกให้ชวนเพื่อนไปเยอะๆ อีก แปลว่าขนาดผู้จัดเองยังกลัวเหลือ (ฮา) ซึ่งผลปรากฏออกมาคือเหลือเยอะจริงๆ ค่ะ วันคอนยังมีการขายตั๋วอยู่เลย….

คอน Cinderella 2nd ที่โยโยกิ ความจุหมื่นคน ตั๋วเหลือชนิดที่ปาใส่หน้ากันยังไม่มีคนเอา (ยังจำวันนั้นได้ดีที่คนบ่นโอดครวญว่ามารับตั๋วไปที หรือบางคนบอกก็อยากไปนะ แต่ติดอีเวนท์อื่นแล้ว ชิลกันถึงเพียงนั้น) แต่พอได้กระแสอนิเม คอน 3rd ที่มาคุฮาริ exhibition hall จุได้ราวๆ 1.5 หมื่นคน เยอะกว่าตอนคอนสองอีก แต่กลับมีผู้พลาดโอกาสเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คนได้ตั๋วสองวันนี่แทบจะเป็นบุคคลแรร์….

คอนมิลเลียน คนเลือกสถานที่กากกระบวยค่ะ เลือกที่ที่ความจุไม่เพียงพอทุกรอบ จะกี่คอนก็อัตราตบตีเข้าขั้นนรก ทำใจและทำบุญไว้เยอะๆ only

กรณีเป็นทัวร์ ถ้าจัดในภูมิภาคไกลๆ ยกตัวอย่างคอนมิลเลียนสามรอบฟุคุโอกะที่เราไปมาเนี่ยล่ะค่ะ ล่อซะคิตะคิวชูโน่น ไปค่อนข้างยาก นั่งรถบัสหรือรถไฟเอาจะโคตรนาน เครื่องบินสะดวกสุด คนที่ไม่อยากไปจริงๆ จะไม่ดั้นด้นไปแน่ สำหรับรอบหลักที่จัดในตัวเมืองก็หาทัมใจแอสไพรินมาได้เลย ตีกันตายแน่นอน

.

.

.

ค่ะ พิจารณาจากเคสเก่าๆ และปัจจัยพวกนี้ ค่อยพิจารณาว่าจะซื้อมากแค่ไหนดี แต่แนะนำว่าอย่าทุ่มเกินไป เกิดที่ทุ่มไปนั่นวืดหมดล่ะก็แรงดีดสะท้อนกลับมันแรงมาก…..

ขั้นลงทะเบียนตาม url ที่กำหนด

มีระบุไว้ในแผ่นซีเรียลกับเว็บออฟฟิชเชียล ซึ่งขั้นนี้คุณอาจจำเป็นต้องมี account ของตัวแทนขายตั๋วนั้นๆ อันนี้ไม่ลงละเอียดนะคะ ไปคลำกันเอง แต่ของ eplus อาจจะวุ่นนิดนึงตอนกรอกที่อยู่ ต้องกรอกตัวเลขเป็นแบบ Full width

เริ่มจากเข้าไปตาม url ที่กำหนดไว้ ซึ่งมีประกาศทั้งบนเว็บกับในแผ่นซีเรียลเอง พอกรอกซีเรียลที่ถูกต้องปุ๊บ ระบบจะให้ผ่านเข้าไปแล้วให้ล็อกอิน

ต่อไปเป็นภาพอธิบายการลงทะเบียนตั๋ว ขอบคุณคาลาฟิน่ามา ณ ที่นี้

<<วิธีลงทะเบียนตั๋วกับอีพลัส>>

ของเจ้าอื่นๆ เช่น l-ticket ก็คล้ายกันค่ะ ไม่เขียนเพิ่มละ ขี้เกียจ

ขั้นรอผลสุ่ม

ขั้นที่ตับแตกที่สุด 5555555 เราหนีความจริงทุกรอบที่ประกาศผล ไม่ว่าคุณถูกตั๋วหรือไม่ก็จะมีเมลแจ้งไปค่ะ พอได้เมลแล้วอย่าลืมล็อกอินเช็คสถานะอีกทีด้วยว่าผ่านหรือไม่ เพราะเคยมีเคสที่เมลกับสถานะในเว็บไม่ตรงกัน ถ้าผ่านสถานะจะขึ้นข้อความว่า チケットをご用意いたしました。 และมีข้อความต่ออีกยาวๆ

ขั้นจ่ายเงิน

จ่ายเงินตามวิธีที่ลงทะเบียนไว้

 

2.รอบเปิดขายล่วงหน้าผ่านเว๋็บ (web先行)

ทำเหมือนกับด้านบน แค่ไม่ต้องใช้ซีเรียล หากคุณโชคดีถูกตั๋วก็จ่ายเงิน/รับตั๋วแบบด้านบนเช่นกันค่ะ

 

3. รอบขายทั่วไป

อันนี้สงครามของจริง เพราะเป็นการซื้อแบบใครมาก่อนได้ก่อน เน็ตมือถืออย่าหวัง เน็ตบ้านทั่วไปก็มีสิทธิ์วืด แน่นอนจริงๆ คือใยแก้วนำแสง ทุกครั้งเปิดขายตั๋วรอบทั่วไปของไอมาส ไม่เว็บล่มบ้าง ก็ขายที่นั่งเปล่าบ้าง (โศกนาฏกรรมคอน 8 ปีรอบโอซาก้า) หรือหมดใน 30 วินาทีบ้าง (ไม่เวอร์นะ….) มันคือตำนานประจำเมืองของแท้ที่แทบไม่ปรากฏว่ามีผู้ซื้อได้จริง……ผู้ที่ซื้อได้อาจถูกจ้องด้วยสายตาทำนอง “เอ็งแน่มาก”

อ้อ แต่ของศิลปินอื่นๆ หรืองานอนิเมอื่นๆ จะไม่ขนาดนี้นะคะ ยิ่งพวกอีเวนท์อนิเมที่จัดเป็นที่ระลึกขายแผ่นนี่ซื้อได้ชิลๆ เลย บางทีเหลือจนวันจริงอีก

 

4. รอบตั๋วแคนเซิล (機材解放席) 

กรณีเหลือตั๋วจากที่ไม่มีคนจ่ายเงินหรือเปิดที่นั่งเพิ่ม (แบบคอน 10 ปีที่เปิดที่นั่งสนามหญ้า)

 

5. รอบตั๋ววันจริง (当日券)

โคตรของโคตรแรร์ อันนี้วิ่งสู้ฟัดไปต่อแถวกันเอง เคสไอมาสล่าสุดคือ SSA2014 ที่ตั๋วเหลือมาถึงรอบนี้ (ตอนนั้นคนแทบจะไม่มาดูขนาดไหนคิดเอาดิ)

 

6. จากเอกสิทธิ์อื่นๆ

เช่น เอกสิทธิ์ของผู้ใช้การ์ดไอมาสวีซ่า หรือเป็นลูกค้าของสปอนเซอร์ที่สนับสนุนคอนเสิร์ตนั้นๆ (อย่างคอน 10 ปี ก็ลูกค้าของ Arrows) , เอกสิทธิ์ของสมาชิกแชนแนลรายการวิทยุเครือไอมาส, เอกสิทธิ์สำหรับ user ในเกม (เช่น คอนเสิร์ตมิลเลียน แต่อันนี้มันกึ่งๆ แบบแรกมากกว่า) ตามแต่ออฟฟิชเชียลจะประกาศ

 

ความต่างของตั๋วแต่ละรอบคือ ความอำมาตย์ของที่นั่งค่ะ…..แม้ตั๋วรอบซีเรียลจะมีโอกาสได้ที่นั่งกาก แต่ว่าตั๋วรอบขายปกติจะไม่มีวันได้แถวหน้าหรือที่นั่งอารีน่าติดเวทีเลย พวกได้ที่นั่งดีๆ คือตั๋วรอบซีเรียลทั้งนั้น (แต่ตั๋วรอบซีเรียลไม่ได้หมายความว่าจะได้ที่นั่งดีทุกใบ)

ตั๋วที่ได้จากเอกสิทธิ์อื่นๆ ยิ่งอำมาตย์ขึ้นไปอีกขั้น ของคอน 10 ปี เค้ามีโต๊ะให้นั่งเลยนะ เหมือนจะมีน้ำเสิร์ฟด้วย อะโหหหหหหหห

 

ตอนนั้นเห็นทวิตที่มีคนถ่ายภาพได้นั่งโต๊ะพร้อมมีน้ำวางบนโต๊ะไว้ด้วย หาไม่เจอแล้ว ใครยังเก็บไว้แปะไว้ในเมนต์ก็ได้นะคะ

กรณีเลือกรับต๋วทางไปรษณีย์ จ่ายเงินเสร็จแล้วก็ไม่ต้องทำอะไร ตั๋วจะมาส่งเอง แต่ถ้าเลือกรับตามร้านสะดวกซื้อ อย่าลืมไปออกตั๋วนะคะ ออกได้ตั้งแต่สองอาทิตย์ก่อนเริ่มคอนเสิร์ต (เป็นส่วนมาก) จนถึงวันคอนจริง แค่เอาหลักฐานจ่ายเงินไปยื่นๆ ให้พนักงานแคชเชียร์ เดี๋ยวเขาจัดการให้เอง

อนึ่ง ที่นั่งตั๋วเป็นการสุ่ม

 

 

การขายตั๋วของแต่ละบ้าน

  • ส่วนมากใช้อีพลัสเป็นหลัก แต่บ้านหลักเมื่อก่อนกับซินเดอเรลล่าเห็นเคยใช้ l-ticket บ้าง (อันนี้เกี่ยวกับแลนทิสด้วยรึเปล่าหว่า คนถือหุ้นแลนทิสอาจถือหุ้นอีพลัสด้วย ไรงี้….)
  • มิลเลียนกับไซด์เอ็ม มีเติมเงินซื้อเซ็ตในเกมเอาซีเรียลนะจ๊ะ() (แล้วจะได้มีชื่อบนบอร์ดเชียร์) ดูแล้วคนอยู่เบื้องหลังคงเป็นแลนทิส (เพราะไซด์เอ็มเป็นโมบาเกะเหมือนซินเดอเรลล่าแท้ๆ แต่ซินเดอเรลล่ากลับไม่ใช้วิธีนี้)
  • บ้านหลักกับซินเดอเรลล่ามีขายตั๋วรอบเว็บ มิลเลียนกับไซด์เอ็มไม่เคยมี (สงสัยคนร้ายคือแลนทิสจริงๆ)

 

 

ตำนานประจำเมืองของอีพลัส

อีพลัสเรียกได้ว่าเป็นคู่แค้นของไอมาส P เลย นอกจากจะถูกยากถูกเย็นแล้วยังขูดรีดค่าธรรมเนียมสารพัดเลือดซิบๆ อีก ถูกยากจนกระทั่งหลายๆ คนตั้งข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับอีพลัสไว้ว่ามันทำงานยังไงของมันแน่ จนได้ข้อสันนิษฐานดังนี้

  • หากลงไอดีนึงทีละเยอะๆ เกินจำนวนหนึ่ง จะโดนดีดทิ้งให้วืดตั๋วแบบไม่มีข้อแม้ (เพราะเป็นไปได้ว่าระบบมองว่าคุณลงเยอะเพื่อเอาไปจายตั๋วผีต่อ) เว้นแต่สถานที่จัดใหญ่มาก
  • แม้เปลี่ยน account แล้ว แต่ถ้า IP address, คอมพิวเตอร์, มือถือเครื่องเดียวกันก็จะถูกตัดสินว่าเป็นไอดีเดียวกัน ดีดทิ้งอีก (อิพ่อง)
  • กรณีลงหลายๆ อันใน 1 แอคเคานท์ จะไม่มีการถูกตั๋วรอบนั้นมากกว่า 1 ซีเรียล ยกตัวอย่างของคอนมิลเลียนสาม
    (1) ถึงคุณลงมาคุฮาริวันสอง×5 ซีเรียล แม้ถูกรอบนี้ คุณก็จะได้แค่×1 จะไม่มีทางได้มากกว่า 1
    (2) กรณีลงเป็นเซ็นได×10 กับโอซาก้า×20 ถูกอย่างมากที่สุดก็จะได้แค่เซ็นได×1 + โอซาก้า×1
  • หากเป็น IP เดียวกัน แม้คนละแอคเคานท์ก็จะไม่มีวันถูกตั๋วรอบเดียวกันมากกว่า 1 ซีเรียล (มีทฤษฎีว่าน่าจะครอบคลุมถึงกรณีชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์เดียวกันด้วย แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริงคนชื่อซ้ำกันหรือคนอยู่บ้านเดียวก็โดนหมดสิ…..ดังนั้นโอกาสมีน้อย)
  • ดังนั้นหนทางปลอดภัยคือสมัครไว้หลายๆ แอคเคานท์ เวลาลงซีเรียลก็เปลี่ยน IP และอย่าให้เบอร์โทรศัพท์ของแต่ละไอดีเหมือนกัน

ไอดีอีพลัสแต่ละคนชื่อบ้าๆ บวมๆ ไม่ใช่ชื่อจริงกันทั้งนั้นแหละค่ะ ถถถถถถถถถถถถถถถ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ถ้าดวงจะไม่ถูก ลงเป็นร้อย แบ่งไอดีเป็นล้านก็ไม่ถูก….แบบเคสนี้

คุณคนนี้เค้าใช้หลายไอดี เปลี่ยนไอพีแล้วด้วยนะ….มิลเลียนสามมีบางคนลงไป 230 ซีเรียล (………) แล้วไม่ถูกเลยก็มี…….

ข้อมูลอ่านประกอบอื่นๆ ลองที่นี่ได้ http://blog.livedoor.jp/makotcollection/archives/51904421.html

 

 

เทรดตั๋ว / รับช่วงตั๋วต่อ (ระดับสูง)

เป็นอีกวิธีนึงในการหาตั๋วรอบที่ต้องการโดยใช้ประโยชน์จากการเลือกวิธี “จ่ายเงิน/ออกตั๋วผ่านร้านสะดวกซื้อ” แต่จำเป็นต้องมีทักษะระดับสูงถึงสูงมาก เช่น รู้จักค้นหา มีคนรู้จักเยอะ ได้ภาษาญี่ปุ่น….ช่วงประกาศผลตั๋วใหม่ๆ มักมีคนทวิตขอแลกอยู่แล้ว ซึ่งจะแลกกันด้วยโค้ดจ่ายเงินนั่นเองค่ะ

ตอนดีลกันสำคัญมาก ต้องพิจารณาหนักๆ ว่าอีกฝ่ายไว้ใจได้แค่ไหน ถ้าไม่มีการแคปหน้าจอยืนยันหรือหลักฐานว่าถูกตั๋วจริง อย่าได้ไปโชว์โค้ดจ่ายเงิน มีสิทธิ์ถูกเชิดสูง….คือเคยมีคนดีใจเวอร์เกิน แคปหน้าจอถูกตั๋วอนิซามะมาลง แล้วไม่ปิดโค้ดจ่ายเงินไว้() พอมีคนเตือน เจ้าตัวก็ลบไปใน 5 นาทีหลังจากนั้น ทว่า…..ดันโดนใครที่ไหนไม่รู้ฉกโค้ดไปจ่ายเงินเสียแล้ว อันนี้คือไม่รู้จะว่ายังไงอ่ะนะก็ทำตัวเอง (ที่น่ากระอักกระอ่วนคือฟอลกันอยู่บนทวิต เคยคุยด้วยนิดหน่อย แถมตานี่ถูกเอาไปเขียนวิกิ อันไซโคลพิเดียเละเทะ แซวกันสนุกสนาน)

สำหรับการเทรดตั๋ว ลองศึกษาเคสตัวอย่างของริน่อนได้ อันนี้ให้คำแนะนำไปนิดหน่อย เห็นว่าไม่เสี่ยง เพราะอีกฝ่ายเสี่ยงเยอะกว่าทางนี้อีก คนมีสิทธิ์โกงมากกว่าคือทางนี้ด้วยซ้ำ (ฮา) เหมือนจะได้คุณ I เป็นเพื่อนคุยเพิ่มทั้งคนได้ตั๋วและคนช่วยจัดการเรื่องแลกตั๋ว

ถ้าไม่แน่ใจจริงๆ แลกกับคนรู้จักดีกว่าค่ะ

ต่อไปคือการรับช่วงตั๋วต่อ คนที่ได้ตั๋วเยอะเกินความจำเป็นและไม่ได้ต้องการแลกก็จะประกาศปล่อยให้ผู้สนใจในราคาเท่าทุน (+ค่า fucking ธรรมเนียมของตัวแทนขายตั๋ว) หรือถ้าอยู่ในช่วงที่ยังไม่ได้จ่ายเงินก็จะปล่อยโค้ดให้เอาไปจ่ายเงินเอง แต่ละคนมีเงื่อนไขในการปล่อยไม่เหมือนกันนะคะ เช่น บางคนอาจจะจำกัดว่าให้สิทธิ์ follower ของตนก่อน, ถ้ามีคนต้องการเยอะก็จะจับฉลาก ฯลฯ หากเจอทวิตพวกนี้และเข้าเงื่อนไขก็ติดต่อคุยได้

นอกจากไปขอรับช่วงต่อแล้ว เราก็ขอแลกหรือขอปล่อยเองได้เช่นกัน…..ขึ้นกับสกิลภาษาญีปุ่่นและทักษะการพูดคุยของแต่ละคนแล้วนะคะงานนี้ ฮี่ๆ

คนที่ขี้เกียจพิมพ์เอง ก็มีไอดีทวิตเตอร์ที่ช่วยกระจายข่าวให้อยู่ นั่นคือลุงทิกเก็ตบอท

ลุงแค่เป็นตัวกลางนะคะ เวลาติดต่อ ทวิตหาเจ้าของทวิตนะ ลุงไม่เกี่ยวอะไรทั้งสิ้น ใครสนใจลองเข้าไปศึกษาได้

คราวคอน 10 ปีรอบ CD ใช้วิธีนี้ไม่ได้ เพราะบังคับส่งตั๋วทางไปรษณีย์อย่างเดียว การแลกเปลี่ยนจึงเกิดขึ้นในวงแคบเฉพาะคนรู้จักเป็นส่วนใหญ่

อีกเคสที่เจอบ่อยคือ พอใกล้วันคอนจริงๆ แล้วดันไม่สบายหรืองานด่วนเข้าบ้าง บุคคลเหล่านี้ก็จะปล่อยตั๋วค่ะ อย่าไปซื้อตั๋วโก่งราคานะ คนปล่อยราคาเท่าทุนมีเยอะแยะมากมาย กรณีที่ตั๋วออกมาเป็นใบแล้ว ทำเหมือนเทรดโค้ดคือเช็คว่าอีกฝ่ายมีตั๋วจริงหรือไม่อะไรยังไง และถ้าสะดวก นัดเทรดโดยตรงปลอดภัยที่สุด หากโอนเงินไปก่อนมีสิทธิ์โดนเชิดเงินได้ วิธีนี้เสี่ยงทั้งสองฝ่าย คนโดนเชิดเงินไปก็เยอะ คนที่จะปล่อยตั๋วแต่พอถึงวันจริงไอ้คนนัดดันไม่มารับ ปล่อยไม่ออกแล้วขาดทุนก็มีเยอะเช่นกัน

วิธีแอดวานซ์ขั้นสูงสุดที่ จขบ.เคยใช้……แบบที่ทำคราวคอนมิลเลียนสามนั่นแหละค่ะ…..ขอหน้าด้านเกาะผีเจ้าถิ่น() ดวงตรูไม่มีก็ขออาศัยดวงเอ็งแทน

 

 

การประมูลตั๋ว

อีกหนึ่งประเด็นที่โต้เถียงกันมานาน…..การประมูลตั๋ว…..ประมูลที่จะพูดถึงต่อไปนี้หมายถึง “การขายต่อในราคาเกินกว่าที่ผู้จัดได้ตั้งมา” เช่น บัตรจริงราคา 1000 บาท ขาย 5000 บาท….อีตั๋วผีที่ได้ยินกันบ่อยๆ น่ะแหละค่ะ

ตามกฏหมายแล้ว การขายต่อ (転売) ไม่ใช่การกระทำผิดกฎหมายแต่อย่างใด ไม่ว่าจะขายตามทุนหรือฟันเอากำไรหัวแบะ กรณีกฎหมายประเทศไทยเหมือนจะเพราะ “ตั๋วคอนเสิร์ต/ชมกีฬาไม่ใช่สินค้าควบคุมตามกฎหมาย” จึงไม่ผิดกฎหมาย ส่วนกฎหมายญี่ปุ่นห้ามแค่ “การซื้อโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อไปขายต่อ” ใครได้ภาษาญี่ปุ่นไปอ่านต่อเองที่นี่นะ อธิบายไว้เข้าใจง่ายมาก http://www.tfm.co.jp/bo/oshiete/index.php?itemid=37927

ไม่ผิดกฎหมายก็จริง แต่คือสิ่งที่ทำได้โดยหน้าไม่อาย ไม่ส่งผลกระทบต่อใครเลยใช่หรือไม่? ไล่เป็นเคสๆ  เริ่มจากเคสผู้จัดก่อนเลยค่ะ

กรณีผู้จัด

ลำพังแค่ค่าตั๋วอย่างเดียว แทบไม่พอจ่ายทั้งค่าเช่าสถานที่ (ค่าเช่าสถานที่จะมีบอกในเว็บของสถานที่นั้นๆ เลย ใครสงสัยลองไปดูได้) ค่าอุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือ ค่าจ้างคนแสดง ค่าจ้างสต๊าฟและ ฯลฯ เลยนะคะบอกไว้ก่อน แต่จะขึ้นค่าตั๋วมากกว่านี้คนก็จะไม่ซื้อ ผู้จัดคอนเสิร์ตจึงหากำไรจากสินค้าหน้าคอนเสิร์ตแทน (มันถึงได้แพงไง) หากคนจะไปดูคอนเสิร์ตดันหมดทรัพย์ไปกับตั๋วผีแล้ว จะเอาเงินจากไหนไปซื้อสินค้าหน้าคอน สต๊าฟทำงานกันแทบตาย_่า มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้มาทำงานบนหลังคน ฟันกำไรหน้าตาเฉยทั้งที่ไม่ได้ช่วยอะไรสักอย่าง ทำลายอีกต่างหาก บนตั๋วทุกใบจึงมีระบุเสมอว่าห้ามเอาไปขายต่อหรือประมูล กฏหมายไม่ห้าม แต่ผู้จัดไม่ชอบใจ เลยห้ามเองซะ

อ๊ะๆ……..อย่าด่าผู้จัด ธุรกิจค่ะ เขาย่อมไม่พอใจที่รายได้ที่ควรได้กลับไหลไปหาคนชุบมือเปิบ

ผู้จัดที่เอาจริง เขาทำขนาดนี้เลยนะ

มีคนเอาตั๋วรอบ FC ไปออค ทีนี้แล้วเหมือนปิดเลขที่นั่ง เลขตั๋วไม่หมด เลยโดนจับได้….โดยไล่ออกจากอาณาจักรยูคาริน แล้วที่นั่งที่ถูกเอาไปออคก็เป็นที่นั่งลอยไป

บางทีก็หักดิบไปเลย ออคนักก็ขายตั๋วเฉพาะแฟนคลับ คนนอกไม่ต้องซื้อ หรือเอาระบบสแกนหน้ามาใช้

บ้างก็ใช้การยืนยันตนว่าคนที่มาเข้างานใช่คนเดียวกับที่มีชื่อบนตั๋วหรือไม่ (อ้อ แต่กรณีอีพลัสขายตั๋วมันไม่มีทางเป็นชื่อปกติอยู่ละ ใช้วิธีนี้ไม่ได้) คอนเสิร์ตของคุณอุจิดะ มาอายะโดนกันไปพอสมควร http://yaraon-blog.com/archives/79709 สมน้ำหน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

ได้ตั๋วมาแล้วก็ไม่ต้องอวดถ่ายลงเน็ตนะคะ เพราะบางทีอาจมีเท็นไบเยอร์ฉวยโอกาส เอาภาพที่ถ่ายไปลงปล่อยประมูล (ทำเสมือนว่าเป็นตั๋วมันเอง) กรณีผู้จัดเฮี้ยบๆ ไล่แบนตั๋ว คุณอาจจะซวยได้แบบนี้

อันนี้ไม่ใช่ตั๋วคอนเสิร์ต แต่ USJ ก็ห้ามนะ

 

 

กรณีศิลปิน

ซ้อมมาแทบตาย หรือกรณีเป็นทัวร์ อุตส่าห์เพิ่มรอบแสดงเยอะๆ เพื่อให้คนได้มีโอกาสมาดูมากขึ้น ดันมีคนเอาความรู้สึกกับความตั้งใจไปใช้หาประโยชน์ เร็วๆ นี้ที่เจอมาคือคุณทาคุยะ นักร้องนำวง UVERworld หล่อมาก

สรุปย่อๆ – คุณทาคุยะแกยัวะที่มีคนเอาตั๋วไปโก่งราคาขาย เลยซื้อแล้วไปเจอขายเองแม่มเลย และเทศนาจัดไปเบาะๆ 1 เซ็ต

อ่ะ เอามาแปะบางส่วน ไปหาเพิ่มกันเอง

http://news.biglobe.ne.jp/entertainment/0328/blnews_160328_1879493191.html

http://a-mp.jp/article/8759

http://news.livedoor.com/article/detail/11348796/

จริงๆ เห็นจากทวิตอีกอันที่แคปมาหมดบล็อกเลย แต่เจ้าของทวิตนั้นลบไปแล้วเพราะมันเป็นโซนของแฟนคลับเสียเงิน คำพูดของคุณทาคุยะหล่อมาก ท้ายๆ บอกว่า “อย่าไปซื้อตั๋วโก่งราคาเลยนะ จะพยายามไปหาเท่าที่ทำได้ ช่วยรอหน่อย” (กรี๊ด)

อีกคนที่ไม่ชอบตั๋วออคมากๆ คือคุณ Pile ค่ะ ถึงขนาดช่วยกันส่องกับทีมงานแล้วแจ้งเอง

“ไม่ต้องคนเต็มก็ได้ ฉันจะร้องเพลงเพื่อคนที่มาสนุกกับคอนเสิร์ตอย่างบริสุทธิ์ใจ”

 

ถ้าผู้จัดเอาจริง คนไม่ซื้อ เท็นไบเยอร์ทำเงินไม่ได้ มันก็จะจากไปเอง แต่ถ้าผู้จัดไม่เอาจริง คนก็ยังซื้อ เท็นไบเยอร์พวกนี้ก็จะไม่ไปไหนและยิ่งแห่กันมา คนอยากไปจริงๆ จะยิ่งไม่ได้ไป เน่าลงเรื่อยๆ…

วิธีเอาคืินดีที่สุดคือปล่อยให้เท็นไบเยอร์มันถือตั๋วไว้อย่างนั้นแหละ สุดท้ายมันก็ต้องยอมปล่อยราคาทุน ไม่งั้นขาดทุน….จริงๆ เราแอบคิดหลายครั้งมากว่าพวกที่มาปล่อยตั๋วก่อนวันคอน (แล้วบอกติดงาน ป่วย หรือเพื่อนไปไม่ได้ ไรงี้) ในนั้นอาจจะมีเท็นไบเยอร์รวมอยู่ด้วย ยิ่งคอน 10 ปีนี่จะมาปล่อยอะไรกันวันจริงเยอะแยะ ที่ผ่านมาทำอะไรอยู่คะ ตอนเค้าหากันให้ขวั่กจะกอดตั๋วไว้ทำไม💢💢💢💢 ที่ประทับใจคือ ผีไซด์ M ช่วยกันถล่มเท็นไบเยอร์กันแบบพร้อมใจ โคตรน่ากลัว チャオ☆

เพื่อเป็นมาตรการรับมือเท็นไบเยอร์ เดี๋ยวนี้ไอมาสเลยจัดให้มี Live Viewing ทุกรอบ หลายคนหมดเงินกับการตบตีแย่งตั๋วแล้วขี้เกียจจะดั้นด้นก็ไลฟ์วิวเลย ใกล้บ้าน แอร์เย็น (ฮา) ซึ่งไลฟ์วิวมีข้อดีของมันนะคะ เห็นจอใหญ่ชัดๆ แอร์เย็นๆ เห็นรายละเอียดมากกว่า บรรยากาศคนดูก็ไม่ต่างกันมากนัก ทุกคนส่งเสียงคอล โบกแท่งไฟไม่ต่างจากที่จริง

ส่วนตัวเรา เราไม่เอาอ่ะ ไม่อยากเอาเงินไปให้คนที่มาแย่งที่นั่งเรา (ถ้ามันไม่มาแย่งเราก็ได้ตั๋วแล้ว ทำไมต้องเอาเงินใส่พานไปให้มันอีกห่ะ) ทำไมต้องโง่ซ้ำซาก เอาเงินไปทำนุบำรุงลัทธิยังดีซะกว่า บริจาคเข้าโบสถ์บันแหนมผ่านทางซีดีหรือสินค้าที่ซื้อมาเอาโค้ด() ถึงมีเงินประมูล แต่ก็อยากไปเที่ยวต่างจังหวัดของญี่ปุ่นแล้วดูไลฟ์วิวเอามากกว่า อยากเที่ยวเป็นเมนอีเวนท์บ้าง

 

 

ความแตกต่าง, ข้อดีข้อเสียของแต่ละคอนเสิร์ต สุดท้ายจะเลือกไปไหนดี?

คอนเสิร์ตรวมจำพวก M@STER OF IDOL WORLD

ข้อดี

  • สถานที่จัดจะเป็นที่ใหญ่ๆ แน่นอน เพราะต้องรองรับแฟนจากทุกไอมาสที่แห่แหนเข้ามา เมื่อสถานที่ใหญ่ ที่นั่งเยอะ โอกาสได้ตั๋วจะง่ายขึ้นตาม (แต่ จขบ.ก็ยังดวงกุด ไม่ได้ตั๋ว SSA ทั้งสองรอบจนมีคนช่วยเหลือ….)
  • สินค้าหน้าคอนเสิร์ต กิจกรรมต่างๆ จากออฟฟิชเชียล จัดเต็มกว่าคอนอื่น เพราะถือเป็นเทศกาลใหญ่
  • P จากทั่วทุกสารทิศจะมารวมตัวกัน เป็นโอกาสดีในการสร้างมิตรภาพใหม่ๆ หรือเห็นภาพเฮฮาปาร์ตี้
  • เป็นโอกาสดียิ่งสำหรับคนชอบหลายๆ ไอมาสและอยากไปดูทีเดียว คุ้มเงินแน่นอน
  • และเป็นโอกาสดีสำหรับคนที่อยากดูไอมาสอื่น ทำความรู้จักกับไอมาสอื่นบ้าง

ข้อเสีย

  • อาจไม่สนุกสำหรับคนที่รู้สึก “อยากเต็มอิ่ม” สมมุติถ้าเราไปคอนรวมที่มี Side M ด้วย เราอาจสนุกไม่เต็มที่นักตรงช่วง Side M….เกิดความรู้สึกว่ามาไม่คุ้มเล็กๆ ที่เจอมาเองก็คราวคอน 10 ปี ไม่ถึงขั้นรู้สึกไม่คุ้ม แต่รู้สึกน้อยใจที่มิลเลียนโดนทรีทจากคนดูด้อยกว่ารุ่นพี่ทั้งสองอย่างชัดเจนมาก ในแง่เสียงคอลเพลง (คงเพราะคอลยากด้วยส่วนนึง) มีแว้บนึงที่คิดว่าตรูไปทำไม ทำไมไม่ไปคอนมิลเลียนสองแทน….
  • คนเยอะยั้วเยี้ยแบบนี้ ตอนซื้อสินค้าหน้าคอนเสิร์ต นรกแน่ฮะ ไม่ต้องเดา
  • อึดอัดหายใจไม่ออก เพราะหน้าฮอลล์จะมีแต่คนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ใครไม่ชอบคนเยอะๆ อาจต้องหนีไปปลีกวิเวกที่อื่น ถ้ามีที่ให้ปลีกได้ก็ดีไป แต่ถ้าเป็นเซย์บุโดมก็แหง็กตายในนั้นแหละ
  • ถ้านัดเจอคนอื่นไว้ หาตัวยากเวอร์
  • โรงแรมเต็มไวมาก
  • ตอนขากลับ คุณจะได้ปลากระป๋องไซส์ยักษ์ขนาดเท่าขบวนรถไฟฟ้า ปกติแน่นอยู่แล้ว และจะแน่นนรกมากขึ้นเมื่อคนเพิ่มจำนวน อย่างคราว 10th ต้องกักตัวคนชั้นอารีน่าไว้ให้ออกมาทีหลัง

 

คอนเสิร์ตแยกของแต่ละไอมาส

ข้อดี

  • เสพเนื้อหาของไอมาสนั้นได้อย่างเต็มอิ่ม
  • เจอเพื่อนคอเดียวกัน คนที่ชอบอะไรเหมือนกันเยอะมาก แล้วจะสนุกมากกกกกกกก

ข้อเสีย

  • โอกาสได้ตั๋วยากกว่าคอนรวมขึ้นมาอีก
  • มิลเลียนขึ้นชื่อเรื่องยัคไคเยอะ ถ่อยอันดับหนึ่ง เตรียมใจเผื่อความซวยหากดวงไม่ดีเจอคนนั่งข้างๆ เป็นยัคไค (กรณีไม่ใช่คนรู้จัก)
  • อาจจะรู้สึกไม่คุ้มสำหรับคนอยากเสพทุกคอนเทนต์ เปลืองค่าบินหลายเที่ยว

สิ่งที่เหมือนกันคือ จะคอนไอมาสไหน มีพายุเข้าราวๆ 80%….ลองค้นหาข้อมูลเก่าๆ ได้นะคะ คอนเทนต์นี้มันเป็นบ้าอะไรกับพายุกับฝนนัก…..เอาแค่เท่าที่เราจำได้ คอน 7 ปีพายุฝนเข้า คอนมิลเลียน 1+2 มีฝนตก คอน 9 ปีรอบโตเกียว คอน 10 ปีเกือบโดนพายุ…..จริงๆ มันมีเยอะกว่านี้อีก

สำหรับแต่ละไอมาสจะมีไฮไลท์ เอกลักษณ์ของตัวเองอยู่แล้ว

  • บ้านหลัก – สำหรับคนอยากสัมผัสประวัติศาสตร์ อยากประทับใจ ความเข้าขาของสาวๆ ที่รับส่งกันอย่างดี….ช่วงเวลาสิบกว่าปีนั้นไม่ใช่แค่ของประดับ เดาเซ็ตลิสต์ยากเพราะไม่รู้เพลงไหนจะถูกเอามาร้องบ้าง เยอะเหลือเกิน ยัคไคค่อนข้างน้อยเพราะส่วนใหญ่มีแต่ลุงๆ ไปดูกัน
  • ซินเดอเรลล่า – เน้นความเป็นวาไรตี้โชว์…คอนเสิร์ตไม่ได้มีร้องเพลง+เต้นอย่างเดียว เซ็ตเวทีอลังการเพราะสปอนเซอร์เขารวย สแตนด์ดอกไม้ (เหรอ……..) จากไซเกมส์คืออีกสิ่งหนึ่งที่น่าติดตามว่ารอบนี้จะมาไม้ไหนอีก คุณภาพคนดูเริ่มตกต่ำลงมาบ้างเพราะคนใหม่ที่หลั่งไหลเข้ามามหาศาลจนคุณภาพจะเท่าคนดูฝั่งมิลเลียนละ
  • มิลเลียน – ตรงข้ามกับซินเดอเรลล่าแทบทุกสิ่งทุกอย่าง หากซินเดอเรลล่าใช้รีซอร์สกับเม็ดเงินที่สปอนเซอร์จัดหามาให้ในการช่วยเอนเตอร์เทนคนดู มิลเลียนจะเน้นความ compact (คือสปอนเซอร์มันไม่มีเงินนั่นแหละ) และการแสดงคุณภาพสูงมากของคนแสดงในการดึงดูดคนดูแทน ท่าเต้นของมิลเลียนจะขยับเยอะ+สเต็ปยากสุดแล้ว ไม่ค่อยมียืนนิ่งๆ เท่าไหร่ สิ่งที่หาไม่ได้จากบ้านหลักกับซินเดอเรลล่าคือ MC ที่มุ้งมิ้งประหนึ่งเด็กวัยเรียน ความผัวเมีย คนนู้นจิ๊จ๊ะคนนี้ นัวเนียไปทั่ว (รุ่นพี่สองบ้านนั้นอารมณ์ OL ตั้งวงก๊งเหล้ากันมากกว่า lol) ด้านคุณภาพคนดูโปรดทำใจล่วงหน้าหนักกว่าบ้านอื่น
  • ไซด์เอ็ม – ไม่เคยสัมผัส แต่มั่นใจว่ายัคไคหรืออะไรแปลกๆ ไม่น่ามีเยอะ เพราะคนดูส่วนใหญ่น่าจะเป็นผู้หญิงมากกว่า

เลือกพิจารณาได้ตามความชอบและความสะดวก

.

.

.

.

.

เหนื่อยมาก คิดว่าขั้นแสวงหาตั๋วน่าจะจบแล้ว….ตอนหน้าเป็นภาคการเตรียมตัวค่ะ

Advertisements

One thought on “ไกด์การแสวงบุญคอนเสิร์ตไอมาส ตอนที่ 2 -ภาคแสวงหาตั๋ว-

  1. พึ่งลงโค้ดe-plusของคอนซิน4ไป อ่านไอ้ทฤษฎีตีโค้ดทิ้งหากกรอกไปเยอะๆอะไรนั่นแล้วเครียดเลยครับ… นี่ต้องสมัครIDเยอะๆ+หาเบอร์มือถือสำรองจริงหรือนี่…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s