[Review+Impression] THE IDOLM@STER MILLION LIVE! 3rdLIVE TOUR BELIEVE MY DRE@M!! 02 @SENDAI : เรื่องราวการเติบโตในหนึ่งวันบนดินแดนใหม่

งานขายตรงมาอีกแล้ว แผ่นขาย 30 พ.ย. อมาซอนมาส่งตั้งแต่ 29 พ.ย. แล้วเท็นโซต้องดองพอเป็นพิธีก่อน 1 วัน กว่าจะได้แผ่นก็ปาไป 3 ธ.ค. รออย่างหงุดหงิด – -* จากนั้นก็ดูจนหมด และจะมาร่ายความประทับใจ+ไฮไลท์ยาวๆ ลงในบล็อกอีกตามเคยค่ะ รอบนี้มีรูปด้วย โหลดโหดกว่ารอบก่อน

รอบนี้ใช้เวลาเขียนนานกว่าปกติ มีเรื่องอยากเขียนเยอะ

คลิปรีวิว เสียงพูดเบาไปหน่อยแต่ช่างมันเหอะ เสียงเราไม่สำคัญอยู่ละ

=====================================================================================================

มาถึงโซนโฮก สปอยล์เนื้อหาคอนเสิร์ตพองามตามฟอร์มของบล็อกนี้

คอนเสิร์ตมิลเลียนสามรอบเซ็นไดนี้มีความพิเศษอย่างหนึ่งคือ “เป็นครั้งแรกของไอมาสซีรีส์ที่จัดคอนเสิร์ตในภูมิภาคโทโฮคุ” แล้วตอนจัดเป็นหน้าหนาวอีกต่างหาก ลุยหิมะกันสนุกทีเดียว…..

รอบนี้จัดหลังรอบนาโกยะเพียง 1 สัปดาห์ คือวันที่ 7 ก.พ. 2016 ที่ Xebio Arena Sendai เมืองเซ็นได จ.มิยากิ สถานที่แสดงของรอบเซ็นไดนี้มีความจุเยอะสุดในบรรดารอบภูมิภาค คือราวๆ 4 พันคน ตอนวันจริงตั๋วเลยเหลือเยอะพอสมควรค่ะ ใครพร้อมไปก็หาตั๋วไปวันจริงได้ง่ายๆ (ก็อยากไปนะถ้าไม่มีคิวอีก 2 เดือนหลังจากนั้น…..)

จุดน่าสังเกตอีกอย่างคือ สถานที่แสดงคอนสามรอบภูมิภาคทุกรอบ (ไม่นับรอบใหญ่มาคุฮาริ) ทุกที่ล้วนแต่เป็น “คอนเสิร์ตฮอลล์” อยู่แล้วทั้งสิ้น มีแค่ที่นี่กับมาคุฮาริที่เป็นอีเวนท์ฮอลล์โล่งๆ ให้เซ็ตเวทีชั่วคราว เหตุผลที่เจาะจงเลือกคอนเสิร์ตฮอลล์ เดาเอาเองว่าคงอยากได้คุณภาพเสียงดีๆ เวลาบันทึกลงแผ่น ถึงที่นี่ไม่ใช่คอนเสิร์ตฮอลล์แต่หลายคนบอกว่าเสียงดีทีเดียว

เพราะฉะนั้นที่นี่จึงมีที่นั่งฝั่งสแตนด์ด้านข้างกับอารีน่า ต่างจากรอบภูมิภาคอื่นที่เป็นชั้นๆ (เพราะเป็นคอนเสิร์ตฮอลล์)

ผู้แสดงในรอบนี้ประกอบด้วย

(1) คุณอิโต้ มิคุ (นานาโอะ ยูริโกะ) *ลีดเดอร์*
(2) คุณนัตสึคาวะ ชีนะ (โมจิซึกิ อันนะ) *ลีดเดอร์*
(3) คุณอาซากุระ โมโมะ (ฮาโคซากิ เซริกะ)
(4) คุณอามามิยะ โซระ (คิตาซาวะ ชิโฮะ)
(5) คุณ Machico (อิบุกิ สึบาสะ)
(6) คุณวาตานาเบะ ยูอิ (โยโคยามะ นาโอะ)
(7) คุณมุราคาวะ ริเอะ (มัตสึดะ อาริสะ)
(8) คุณคาฮาระ ยู (เอมิลี่ สจ๊วต)
(9) คุณคอนโด ยูอิ (ชิโนมิยะ คาเรน)
(10) คุณฮาราชิมะ อาคาริ (นาคาทานิ อิคุ)

ทั้งหมด 10 ท่าน

ความน่าจับตามองของรอบนี้คือ เปลี่ยนคนขึ้นแสดงแทบยกชุดจากรอบนาโกยะ (ยกเว้นโคจิมะ) บรรยากาศกับเซ็ตลิสต์เปลี่ยนตามแน่นอน และจะต่างกันแค่ไหนกันนะ…

โครงสร้างเซ็ตลิสต์ยังเหมือนรอบนาโกยะคือ [Dreaming!→เพลงอื่นๆ+MC→โซโล่ลีดเดอร์ 1→เมดเลย์คัฟเวอร์ 765AS จำนวน 5 เพลง (คัดมาจากเพลงที่ P โหวตเข้าไป)→เพลงอื่นๆ+MC→โซโล่ลีดเดอร์ 2เพลงคู่ของลีดเดอร์ที่เป็นเพลงยูนิต “ซึ่งลีดเดอร์ไม่ได้เป็นสมาชิกออริจินอลจาก CD”→Welcome!!→Thank you!] เอกลักษณ์อื่นๆ ของทัวร์เขียนไว้ในบทความรอบนาโกยะ ไปอ่านได้ค่ะ

ส่วนรีพอร์ทคนเคยไปดูสด อ่านได้จากตรงนี้นะคะ

https://renonz.wordpress.com/category/million-live-3rd/

https://h2so4noel.wordpress.com/tag/belive-my-drem/ ← จะเขียนจบตอนไหนบอกด้วย

1. Dreaming!

สิ่งที่รอบนี้ต่างจากนาโกยะคือ ใช้ long camera ช่วงที่ฟุตเทจบนจอด้านบนกำลังเปิดอยู่ คราวนาโกยะเนี่ยเค้าตัดซูมเข้าภาพฟุตเทจนั้นไปเลย ทำให้ไม่เห็นเวที แต่รอบเซ็นไดนี่เห็นเวทีด้วยค่ะ เห็นผู้แสดงเดินขึ้นมาแล้วมีเสียงโอ้ววววว เข้าใจความไฮป์นั้น ตอนรอบที่ตัวเองไปดูมัวแต่มองฟุตเทจจนไม่ได้มองด้านล่าง แอบเสียใจเล็กๆ (ฮา)

MC1

ทักทายคนดู และอัดเสียงลงอีเวนท์ BMD ในเกม รอบนี้ MC กระชับลงจากรอบนาโกยะ ยุยต้งบอกในคอมเมนทารี่ว่าสต๊าฟกำชับมา แต่ริเอะชอนก็ไม่วายพูดเยอะเกินอีก จะทักทายโปรดิวเซอร์ใน LV สองรอบ สุดท้ายตัดจบเอง ถถถถถถ

แนะนำตัวเสร็จ ก็เข้าสู่เพลงแรก Top Batter คือคู่ลีดเดอร์ ตรงนี้แนะนำหมดเลยทั้งคนร้องทั้งชื่อเพลง ไม่ค่อยอยากให้บอกแฮะ อยากลุ้นเองมากกว่า

2. Seichou ChuLOVER!!

คนที่ซื้อแผ่นรอบนาโกยะจะได้ดูเพลงนี้ตอนที่ร้องในรีลีสอีเวนท์ LTD02 มาแล้ว แต่มีหลายๆ จุดเปลี่ยนไปค่ะ

  • อินโทรขยายเพิ่ม เป็นเปียโนเพราะๆ เพราะมาก ฟังแล้วเกิดอารมณ์ sentimental บรรยากาศเหมือนกำลังนึกถึงอดีตวันวานสมัยยังเด็กๆ จากนั้นก็ต่อเข้าอินโทรเปียโนปกติของเพลง
  • ท่าตรงท่อนราบุราบุชิไต๊ รอบนี้อัพเกรดขึ้น ใช้ CG ด้วย ซึ่งในแผ่นก็มีออปชั่นนี้ติดมา (สำหรับคนดูสดจะเห็นบนจอมอนิเตอร์ ดู LV ก็เห็นเช่นกัน)

ส่วนความน่ารักยังเหมือนเดิม ดูไปกระอักเลือดไป 🏋🏻🏋🏻🏋🏻🏋🏻🏋🏻🏋🏻🏋🏻

FYI ตอนเพลงนี้ออกใหม่ๆ ท่อนที่เป็นคอล เกิดปรากฏการณ์ (จงใจ) หูแว่วว่า “Rabbit Yes! Lily Yes!” น่าเสียดายที่ของจริงไม่ใช่

3. Chou↑ Gen Show☆Idol ch@ng!

การแก้มือของริเอะชอนสำเร็จแล้วหนึ่งอย่างในรอบนี้ ตอน 1st เธอขึ้นแสดงในสภาพที่ร่างกายไม่พร้อมเต็มที่ ดังนั้นเมื่อกลับมาร้องเพลงนี้อีกทีใน 3rd รู้สึกได้เลยว่าพลังเพิ่มจากตอนนั้นมาก สเต็ปการเต้นจัดเต็ม สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

4. Good Day Sunshine!

ถ้าดูในไดเจสต์ จะเห็นโปโปะจังออกมาจากข้างขวา จากนั้นจะเดินไปด้านซ้ายเรื่อยๆ จนถึงประตูอีกฟากค่ะ ซึ่งบทบนเวทีอันนี้ทำตามเรื่องราวในเนื้อเพลงที่เป็นการออกไปซื้อของนอกบ้านและเดินชมนกชมไม้ระหว่างทาง ตอนดูไปแอบมีงงว่าทำไมแดนเซอร์ไปโผล่อีกฝั่งเวทีแล้ว เพราะไม่ได้เดินไปด้วยกันซะหน่อย คงจะอ้อมหลังเวทีเอา

คือทำไม…..จริงๆ โปโปะจังอายุเข้ากลุ่มพี่สาวแล้วแท้ๆ แต่ทำไมถึงน่ารักแบบนี้ เรียลอิคุจังชัดๆ โฮวกกกกกกกกกกกกกกกก เต็มที่มากเลยนะ คืออายุก็ไม่ใช่น้อย มาแสดงแบบนี้มันย่อมมีเขินบ้างอะไรบ้าง แต่เธอกลับแสดงออกมาอย่างเต็มที่โดยไม่เขินเลย ชอบ เยียวยาหัวใจ TwT

5. Happy☆Lucky☆Jet Machine

\Let’s!GO!Let’s!Dance! Let’s!GO!Let’s!GO Dance/

อู้ววววววว วัชโช่ยยยยยยย

ไงดี ไม่มีอะไรจะคอมเมนต์มาก เพราะเป็นเพลงประจำคอนมิลเลียนอยู่แล้ว

ข้อมูลน่าสนใจจากคอมเมนทารี่คือก่อนขึ้นร้องเพลงนี้ ยุยต้งร้องไห้ด้วย() ถ้าใครมีแผ่นคอนสอง ลองดูแผ่นเบื้องหลังของวันสองก็จะเห็นภาพยุยต้งร้องไห้ก่อนขึ้นเวทีแล้วมิคคุช่วยปลอบ รายนี้ขี้ตื่นเต้น ร้องไห้เนกาทีฟก่อนแสดงตลอด ทั้งที่ตอนแสดงดูไม่เห็นเป็นแบบนั้นสักนิดนะ เป็นไทป์ที่จะแข็งแกร่งขึ้นกว่าปกติตอนเวลาขึ้นเวทีจริง คือพอได้สนุกแล้วก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง มองแค่ตรงหน้า

6. little trip around the world

เนื้อเพลงเพลงนี้เปรียบเทียบการออกจากบ้านไปชอปปิ้งเหมือนกับการท่องเที่ยวรอบโลก อ่านแล้วน่ารักดี เห็นภาพอิโอริจูงมือเอมิลี่ไปซื้อของด้วยกัน พาไปทำความรู้จักสิ่งใหม่ๆ อะไรงี้

โมโจะพูดในคอมเมนทารี่ว่า ตอนรู้ว่าจะร้องเพลงนี้กดดันมาก เพราะเพลงนี้มีกลิ่นอายของริเอะซังอยู่ แล้วตัวเองต้องร้องเนี่ยนะ?

แต่เอาจริงๆ เราว่าออกมาดีกว่าที่คาด เป็น little trip around the world อีกแบบนึงของเซริกะกับเอมิลี่ไปเลย ชอบเหมือนกัน นี่แหละนะความดีงามของคอนเสิร์ต TwT

ท่าเต้นของเพลงนี้จะสลับกันเต้น ตอนคนนึงร้องอยู่ อีกคนที่อยู่อีกฟากก็จะเต้น ตอนที่เต้นพร้อมกันท่าก็ไม่เหมือนกันด้วย จนมาถึงจุดๆ นึงถึงจะเต้นท่าเดียวกัน ดูผ่านๆ อาจจะนึกว่ามีใครสักคนจำท่าเต้นผิด ซึ่งไม่ใช่นะ (ฮา)

ในรายการ Million Radio Maenori ตอนที่ 10 ยูจะบอกว่า ตัวเองกับโมโจะคุยกับสต๊าฟว่าอยากให้ท่าเต้นออกมาน่ารักเหมือนตุ๊กตา ประมาณตุ๊กตาคาราคุริ ท่าเต้นเลยไม่ใช่เต้นพร้อมกัน แต่เป็นผลัดกันเต้น พอคนนึงเต้นจบ อีกคนก็เต้นต่อ (ฮาตรงโมโจะพึมพำ “เห…..” ประหนึ่งเป็นเรื่องคนอื่น ยูจะ “เธอก็อยู่ด้วยนะตอนนั้นw” )

MC2

คนที่ร้องเพลงเมื่อกี้ กับคนที่ร้องเพลงที่ผ่านมาบางส่วนออกมา MC มีนันสึเป็นคนคุม MC

ทุกคนพากันเมาท์ถึงโปโปะจัง (เจ้าตัวไม่อยู่) บอกว่าน่ารักงั้นงี้ เลยเล่าถึงเบื้องหลังในห้องพักกันว่ามีการเล่นพี่น้องสามใบเถา โมโจะเป็นพี่สาวคนโต นันเป็นคนรอง โปโปะจังเป็นคนเล็ก

ยูจะค้านว่า แต่เวลาโปโปะจังคุยกับยูจะเนี่ย (เวลาโมโจะไม่อยู่ต่อหน้า) บอกว่าโมโจะเหมือนน้องสาวนะ โมโจะเลยงงปนช็อกว่าเอ๊ะ….ก็เรียกโอเน่จังๆ อยู่ หมายความว่าไง นันสึบอกว่าเพราะพอเรียกพี่สาวแล้วโมโจะทำโน่นทำนี่ให้รึเปล่า โปโปะจังเลยยอมเรียกไปงั้น (กร๊ากกกกกกก) เป็น situation ที่ชัดดีว่าใครพี่ใครน้อง และใครคุมเกม

ยุยต้งบ่นๆ ว่าทีตัวเองเรียกโมโจะว่าพี่สาวบ้าง โมโจะดันทำหน้าขมๆ ใส่ โมโจะบอกว่ากับยุยต้งเหมือนยังมีระยะอะไรสักอย่างอยู่ (ไม่ได้หมายความว่าเค้าไม่สนิทกันนะ เป็นความรู้สึกขัดๆ อะไรงี้มากกว่า) ยุยต้งเลยโดนแซวว่าเป็น “ลูกพี่ลูกน้อง” ของทุกคน (จะใกล้ก็ไม่ใกล้ ไกลก็ไม่ใช่อีก)

คุยกันหอมปากหอมคอก็เข้าช่วงต่อไป สปอยล์ชื่อเพลงอีกแล้ววววววววววว ฮือออออออออออออออออ

7. G♡F

อ่าน “เกิร์ลเฟรนด์” นะจ๊ะ คนอ่านที่รัก

พอเห็นว่ารอบนาโกยะใช้ตัวแทนร้องคนที่ขาดไป ก็คิดอยู่เหมือนกันว่าใครจะร้องเพลงนี้กับยุนก๊อง ไม่คิดว่าจะเป็นคู่นี้

อินโทรช่วงต้นขยายเพิ่มมานิดนึง คงกะให้เวลาคน MC เมื่อกี้วิ่งกลับเข้าไปทัน เพลงนี้เป็นเพลงปรบมือไปเองโดยอัตโนมัติเพราะดนตรีของเพลงเป็นแบบนั้น

โปโปะจังน่ารักมาก ร้องได้สดใสแอคทีฟสุดๆ ประทับใจที่เห็นแท่งไฟสีเขียวผุดเป็นหย่อมๆ 😁😁😁

เบื้องหลังคอมเมนทารี่ โปโปะจังเล่าว่าช่วงท่ี่ต้องหันมองหน้ากัน ตอนซ้อม ยุยก๊องทำหน้าอมทุกข์ตลอด (ฮ่า สีหน้าประจำตัว) มายิ้มเอาก็ตอนแสดงจริงนี่แหละ ทำเอาโปโปะจังดีใจ

8. Sentimental Venus

คอมเมนต์เกี่ยวกับตัวเพลงไม่มีอะไรจะพูดถึงเหมือนกันแฮะ เพราะประเด็นน่าสนใจอยู่ในคอมเมนทารี่

ถึงนันสึกับยุยต้งจะเคยร้องเพลงนี้มาหลายครั้ง แต่ร้องบนรถเลื่อนหมดเลย (ทั้งคอนมิลเลียนสองและคอน 10th) ฉะนั้นนี่จึงเป็นครั้งแรกที่ได้เต้นบนเวที

ยุยต้งคุยย้อนความว่าตอนที่ต้องซ้อมเต้นเพลงนี้ครั้งแรกของเลซซันเตรียมขึ้นทัวร์มิลเลียนสาม วันนั้นเป็นวันหิมะตกและยุยต้งดันเจ็บขามาจากอีเวนท์อื่นก่อนแล้ว เลยต้องนั่งเต้นเอา ซึ่งยุยต้งรู้สึกผิดมาก เพราะอุตส่าห์ได้ซ้อมกันพร้อมหน้าสามคนแท้ๆ…..รู้สึกถึงความดราม่า….

ในคอมเมนทารี่ นันสึทักว่าเพิ่งสังเกตว่าทำไมมืดจัง เพราะสีของพวกเราสามคนเป็นโทนมืดหมดเลย (ม่วงกับน้ำเงิน) เลยรู้สึกแปลกตาพอควร เพราะปกติทะเลแท่งไฟจะแสงจ้า

9. STANDING ALIVE

สลายเป็นผง………อีกแล้ว คาเรนเป็นออริจินอลเมมเบอร์ และไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเลือกชิโฮะมาร้องเพลงนี้ แต่คิดดูสิ ชิโฮะร้องเพลงนี้ 😇😇😇😇😇😇😇 ฮือออออออออออออออออ

คำแปลเพลงลงไว้แล้วในเอนทรี่รอบนาโกยะนะคะ ดีใจที่ยุยต้งบอกว่าชอบเพลงนี้เหมือนกัน ใจจริงไม่อยากให้เอามาร้องซ้ำ เพลงลีดเดอร์ควรถูกเอาขึ้นหิ้งไว้แบบนั้นไม่ต้องเอามาแตะอีกในทัวร์ แต่มีเหตุผลนึงที่ทำให้ร้องเพลงยูนิตอีกเพลงของคาเรนไม่ได้…..อ่านต่อไปจนจบจะรู้เอง

สำหรับคอมเมนทารี่ เนื่องจากสองคนนี้ที่ร้องเพลงนี้อยู่ครึ่งหลัง เลยพูดถึงเพลงกันนิดเดียว

โมโจะ “สองคนนี้ คาเรนกับชิโฮะ ถึงจะไปคนละแนวทางกัน แต่เป็นคนที่พยายามมากกันทั้งคู่เลยเนอะ”

/me พยักหน้ารัวๆ ตามอย่างเข้าใจ (คอเกือบหลุด)

คุณ อมมย ไม่ค่อยเป็นตัวแทนร้องเพลงคนอื่นเท่าไหร่ เพลงที่ร้องส่วนมากเป็นเพลงที่ตัวเองร้องในซีดีอยู่แล้ว พอได้ฟังเธอร้องบางท่อนเป็นคีย์หรือสไตล์ที่ต่างไปจากเวอร์ชั่นดั้งเดิมในซีดีก็รู้สึกแปลกใหม่ไปอีกแบบ

ช็อตเทพ (´°̥̥̥̥̥̥̥̥ω°̥̥̥̥̥̥̥̥`)

ช็อตเทพ (´°̥̥̥̥̥̥̥̥ω°̥̥̥̥̥̥̥̥`)

10. Yumeiro Train

นี่คือครั้งแรกที่เพลงนี้ถูกร้องประกอบท่าเต้นบนเวที เพราะคราวคอนสองก็ร้องบนรถเลื่อน ไม่รู้จะพูดถึงอะไรแฮะ แถมในคอมเมนทารี่ก็คุยเรื่องอื่นกัน เล่นสนุกกับโมโจะกันใหญ่ ถถถถถ เรียกโอเน่จังแล้วใช้ให้รินเครื่องดื่มให้ กร๊าก

11. VIVID Imagination

อาาาาาาาาาาาาาา เพลงนี้เป็นเพลงที่ชอบอยู่แล้วโดยส่วนตัว ชอบตั้งแต่ได้ฟังตัวทดลองอันนี้เลย ชอบตรงที่นันร้องได้สนุกมาก ฟังแล้วอยากเต้นตาม เพลงนี้มีท่าเต้นในคอนครั้งแรกเหมือนกัน โดยรวมไม่เต้นหนักเท่า Happy Darling พอมีแดนเซอร์มาช่วยเต้นประกอบเลยดูกล้อมแกล้มไปได้หน่อย

นันบอกว่าเพลงนี้ร้องยาก เพราะอารมณ์อันนะในเพลงออกจะก้ำกึ่ง (อธิบายนิดนึง เนื้อเพลงเพลงนี้เป็นการเปรียบเทียบอันนะโหมด ON/OFF กับตัวเองใน Virtual World/โลกจริงหลังจอเกม ศัพท์เกมหรือเวอร์ชวลเวิลด์จะปรากฏทั่วเพลงนี้ ปกติแม้จะเป็นอีกคนที่กล้าแสดงออกเวลาอยู่ต่อคนอื่น แต่ “ตัวเอง” อีกคนที่อยู่เบื้องหลังก็คือตัวเองที่มีตัวตนอยู่จริงๆ ในโลกนี้เหมือนกัน และก็อยากให้ใครสักคนสังเกตเห็นสักที)

ส่วนตัว จขบ. มองว่าถึงเพลงนี้จะร้องอย่างสนุกสนาน แต่ในนั้นมีความ……….ความพยายามดิ้นรนสุดชีวิตที่อยากบอกบางอย่างอยู่ (พูดเป็นภาษาอังกฤษคือ desperation) ชอบเนื้อเพลงที่มีความครีเอทสูงมาก

/me  กราบคุณมาซากิ เอริกะ

นันบอกในคอมเมนทารี่ว่าตรงท่อน 「今日もピピッと パーフェクト!イェイ!!」 รอบนี้ไม่ใส่ทำนอง แต่พูดเป็นคำพูดแทน

MC3

จบครึ่งแรกด้วยเพลงโซโล่ของลีดเดอร์กันไปแล้ว ก็ออกมา MC กันพร้อมหน้าทุกคน นันสึถามว่ามีใครเป็นคนเซ็นไดบ้าง คนดูก็พากันแอพพีล

โมโจะ “เดินมากันเหรอ?”

นันสึ “เดินมากัน!?”

มิคคุ “ใกล้สินะ ก็คนในพื้นที่นี่เนอะ”

โมโจะ “มี IKEA ด้วย…..” (พูดเสร็จก็ปิดปาก เพราะนึกออกว่า NG)

มิคคุ & นันสึ “…………อะ…………”

เกือบ……เกือบทำแผ่นไม่ได้แล้ว….(อ้างอิงต่อที่เก็บตกคอมเมนทารี่ช่วงท้าย)

รอบเซ็นไดเป็นรอบที่พูดถึงของกินกันเยอะที่สุด และตลอดเวลา (ฮา) มีทั้งลิ้นวัว คามาบาโกะ ซังคาคุอาบุระอาเกะ (สามเหลี่ยมทอด) สำหรับซังคาคุอาบุระอาเกะ สาวๆ เค้าจำชื่อเรียกกันไม่ได้ มีถามคนดู

ดูเหมือนว่าทีมนี้ทุกคนจะมาถึงเซ็นไดกันก่อนวันคอนกันหมดเลยมั้ง (ไม่เหมือนคราวนาโกยะที่อินากาวะโปรเข้านาโกยะวันคอน) เล่าว่ากินลิ้นวัวเป็นมื้อเย็นกัน โปโปะจังตัวเล็กเลยกินไม่ไหว ต้องให้ยุยต้งช่วย (ฮา)

พูดถึงลิ้นวัวแล้ว นันเลยพูดถึงว่าเนี่ยเมื่อคืนอาหารเป็นสตูลิ้นวัว โมโจะได้ยินเลยหูผึ่งว่ามีสตูลิ้นวัวด้วยเหรอ มัวแต่โดนนโปลิตันดึงความสนใจเลยพลาดไป ประกาศกร้าวว่าเดี๋ยวจะไปกิน หลังจากคนอื่นพากันบอกว่าอร่อยมาก

เสริมจากมิลิราจิมาเอะโนริเหมือนกัน สตูลิ้นวัวที่เป็นอาหารเลี้ยงคนขึ้นแสดงอร่อยมาก แต่เพราะมันเป็นอาหารจัดเลี้ยงไง เลยไม่รู้ว่ามาจากร้านไหน ใครทำ นันสึไปตามหาร้านแถวนั้นก็ไม่เจอร้านที่ขายสตูลิ้นวัวรสชาติแบบเดียวกัน  ยูจะบอกว่าได้ยินสจากสต๊าฟว่าปกติร้านนี้เค้าไม่ได้ทำสตูลิ้นวัวขาย ที่ทำนั่นคือเพราะมีคนจ้างก็เลยทำ ฉะนั้นสตูลิ้นวัวที่ได้กินกันตอนแสดงรอบเซ็นไดนั่นเลยหากินไม่ได้อีกแล้ว โมโจะกรีดร้องอย่างช็อก ถถถถ

พูดถึงแต่ของกิน นันเลยเปลี่ยนไปพูดถึงอย่างอื่นบ้าง พูดถึงรูปปั้นดาเตะ มาซามุเนะ

นัน “พอเป็นเรื่องประวัติศาสตร์ปุ๊บ เงียบกันได้ขนาดนี้เลยนะ” (ยิ้มขมๆ)

ยูจะบอกว่าจริงๆ ตัวเองก็ค้นคว้าเรื่องเซ็นไดมา หาข้อมูลซุยโฮเด็นมา แต่อธิบายไม่ได้ดั่งใจนักเพราะนึกคำไม่ออก เลยจบแบบค้างๆ คาๆ  ครั้นจะลากต่อก็ไม่ได้อะไร มิคคุเลยตัดเข้าคอร์เนอร์เพลงคัฟเวอร์ 765PRO ต่อ นันบอกว่าจะเริ่มต้นด้วย “รอยยิ้มเปล่งประกาย”

12. shiny smile

“รอยยิ้มเปล่งประกาย” จริงๆ แฮะ…..โคจิมะเล่าในคอมเมนทารี่ว่าเอาท่าเต้นจากเกมมาใส่ด้วย

13. DREAM

เป็นคู่ที่อึ้งสุดแล้ว แล้วสีหน้า ท่าเต้น เสียงร้องเข้ากับเพลงมาก แหวกแนวจากยามปกติไปเลย….ดูไปประทับใจไปอึ้งไป……

14. Ippai Ippai

จำได้ว่าวันที่แสดงคอนรอบนี้ เจอทวิตของคนที่บังเอิญได้ยินเสียงรั่วตอนซ้อม

เขาบอกว่าหนึ่งในเพลงคัฟเวอร์ มีเพลงนึงที่มี “สีประจำเพลง” ชัดเจน ซึ่งจริงๆ เพลงนี้ไม่ได้มีการระบุหรอกว่าต้องสีนี้ แต่ทุกคนจะใช้สีนั้นโดยธรรมชาติเมื่อได้ยินเพลงนี้ และไม่มีในสีของไอดอลที่ขึ้นแสดงรอบเซ็นได

พอรู้เฉลยว่าเป็นเพลงนี้ ถึงกับพยักหน้าตามว่าเขาพูดถูกจริงๆ….แท่งไฟเขียวทั้งฮอลล์เลย

และเหมือนเป็นธรรมเนียมแล้วรึเปล่าที่คนร้องเพลงนี้จะต้องใส่แว่น (ฮา) จริงๆ ในคอนของบ้านหลักเอง ถึงคนอื่นมาร้องแทนก็ไม่ได้ใส่นะ มาเริ่มตอน SSA2014 นี่ล่ะมั้ง

15. Valentine

เพลงเหมาะกับเทศกาลมาก ก่อนวาเลนไทน์สัปดาห์นึงพอดี บนหน้าจอมีชื่อของทั้งคู่ปรากฏ เหมือนบอกกลายๆ ว่าให้คอลคำนี้นะ (ฮา) ดูใน PV จะเห็นค่ะ

16. Vault That Borderline!

เสียงเฮดังมากตอนเพลงนี้ขึ้น ขนาดชื่อคนร้อง+ภาพยังไม่โผล่บนจอก็ดังมากๆ แล้ว เพลงแรร์+เท่อ่ะนะ ประทับใจอย่างที่สุดคือมีแท่งไฟสีแดง น้ำเงิน ม่วง เขียวปนอยู่เยอะมากกกกกกก

เป็นความฝันเล็กๆ ของ จขบ.ที่อยากเห็นคู่นี้ร้องคู่กันสักครั้ง ฝันที่เป็นจริง………แต่ไม่ได้เห็นกับตาค่ะ orz………..

ท่าเต้นคุณ อมมย แมนมาก จะเอี้ยวตัวไปไหน เธอเล่าให้ฟังในคอมเมนทารี่ว่าดีใจที่ได้ร้องเพลงนี้ เพราะเพลงเท่ แล้วก็ได้ร้องกับมิคคุรุ (คุณ อมมย เรียกมิคคุรุ ติดเรียกมาจากงานอื่นที่ไม่ใช่มิลเลียน)

MC4

พูดถึงเพลงคัฟเวอร์ที่ร้องกันไปเมื่อกี้ เท็นเล่าว่า ยุยต้งมาถามด้วยว่าจะเอายังไงกับชื่อยุยต้งบนจอดี เขียนแบบธรรมดาหรือแบบที่เขียนอยู่ประจำไป (ชื่อ ゆい㌧ ตรงตัว “ต้ง” จะเป็นอักษรแบบ machine dependent characters)

มาสังเกตเอาตอนดูรอบเซ็นได เฉพาะช่วงคัฟเวอร์เท่านั้นที่ไฟบนขอบจอใหญ่ด้านบนจะเป็น 765 เวลาเพลงของมิลเลียนเองเป็นคำว่ามิลเลียนสตาร์

17. Yoru ni Kagayaku Seiza no Youni

เพลงกลิ่นอายยุคโชวะแรงมาก การแสดงของทั้งคู่ทั้งสีหน้าและท่าเต้นไปคนละทางเลย ยุยต้งเก๊กหน้านิ่งคูลๆ ไม่ยิ้มสักนิดเดียว ส่วนริเอะชอนเก๊กแบบ….อืม….ท้าทาย? ไม่เชิงแฮะ ท้านิดๆ เป็นเชิงอวด เชิญชวนให้ดูว่าฉันก็ร้องแนวนี้ได้นะ ถ้าดูจากนิสัยนาโอะกับอาริสะก็น่าจะมาแนวนี้จริงๆ

ทุกคนพูดถึงเพลงนี้เหมือนกันหมดว่านึกว่าเพลงดูเอ็ทของสองคนนี้จะเป็นเพลงหนวกหู แต่เห็นชื่อเพลงดันผิดคาด คิดว่าบัลลาด ดันเป็นเพลงเท่ซะงั้น

18. Koi no Lesson Shokyuuhen

จากคอมเมนทารี่

โคจิมะบอกว่ารอบนี้ลองอะไรใหม่หลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการเอาท่าเต้นจาก OFA บางส่วนมาใส่ช่วงต้นเพลงแบบที่โมโจะเคยทำ และโดดลงมาจากบันได

ท่าเต้น OFA ลองพยายามเทียบๆ ดูแล้ว เอามาใส่นิดเดียวเองมั้ง แค่ตรงที่หมุนรอบตัว กับท่อน 好きなトコ10個言ってみて?

แถมมีเฮนไตคนนึงอาละวาดหนักมากในคอมเมนทารี่ *กุมขมับ* จริงๆ อาละวาดมาตั้งแต่เพลงก่อนหน้าแล้วยาวมาถึงเพลงนี้

19. Liar Rouge

เพลงนี้ทำเอาพูดออกมาเป็นคำไม่ได้ ในหลายๆ ความหมาย

จำได้ว่าเคยเขียนถึง “การตีความที่เปลี่ยนไป” ในบทความรอบนาโกยะ ตรงช่วงเพลง Omajinai….และปรากฏการณ์เดียวกันเกิดกับเพลงนี้ในรอบเซ็นไดค่ะ

นอกจากความขี้เก๊ก ความโดย่าระดับจักรวาลถล่ม() ที่ทำเอาอึ้งและไม่รู้จะสรรหาคำพูดใดมาบรรยายความเก๊กนั้นแล้ว รู้สึกว่า Liar Rouge รอบนี้เปลี่ยนไปนิดหน่อยจากที่ผ่านๆ มา

อารมณ์ของเพลงนี้ที่ผ่านมาคือความเจ็บปวดกับความหงุดหงิดไม่ได้ดั่งใจที่ตัวเองทำตัวซื่อตรงตามความรู้สึกในใจไม่ได้ แต่รอบนี้ช่วงแรกๆ จะดูมีความแข็ง….?  ไม่ยอมอ่อนให้ ประมาณว่าเอ็งรู้ตัวซะทีสิฟะ ก่อนจะผ่อนอ่อนลงในช่วงท้ายๆ พร้อมกับความรู้สึกที่ซื่อตรงกับความจริงในใจมากขึ้นตามเนื้อเพลง

ขอพจนานุกรมคำศัพท์หน่อยค่ะ อยากอธิบายให้ดีกว่านี้ orz……………

20. Legend Girls!!

ออริจินอลเมมเบอร์ทั้งคู่ โคจิมะบอกว่าในทัวร์นี้มีหลายฉากหลายซีนที่เป็นตำนาน เลยทำให้ยิ่งชอบเพลงนี้มากขึ้นหลังจบทัวร์ เพราะเพลงมันตรงเหลือเกิน

21. Hello Concerto

ชอบท่าเต้นตรงช่วงดนตรีที่ทั้งสามคนจะยืนเป็นสามเหลี่ยมแล้วสลับฟอร์เมชั่นกันเรื่อยๆ  เห็นว่าซ้อมกันน่าดู

ตรงนี้ๆ

ตรงนี้ๆ

22. piece of cake

จริงๆ เราไม่ใช่คนยึดติดออริจินอลนะ บางทีมที่จับกันในคอนแล้วเราชอบกว่าออริจินอลในซีดีก็มี เช่น เพลงมาริโอเน็ตไม่หลับนอนของคอนสองวันสอง

เค้กของชิโฮะ x สึบาสะไม่ได้แย่แม้แต่น้อย แต่คู่คิตะคิตะ….affinity เค้าดีมากเกินไป………………………….ถ้าให้ค่าสเตตัสนี้เต็ม 100 คู่ออริจินอลก็สเตตัสโอเวอร์เบรกไป 500

ทีแรกไม่ค่อยชอบใจกับเวทีที่ให้เดินโผล่ออกมาจากด้านข้าง อย่างตอนเพลงลีดเดอร์งี้ แต่เอาจริงกล้องมุมเฉียงแบบนี้สวยมาก

ทีแรกไม่ค่อยชอบใจกับเวทีที่ให้เดินโผล่ออกมาจากด้านข้าง อย่างตอนเพลงลีดเดอร์งี้
แต่เอาจริงกล้องมุมเฉียงแบบนี้สวยมาก

หยิบเนื้อหาจากคอมเมนทารี่มาพูดบ้าง ค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว

เท็นบอกว่าหูมีความสุขมาก เพราะว่าได้ยินเสียงโคจิมะแบบ CD source ในหู (แล้วเจ้าตัวก็ตัดมุกตัวเองว่า “แต่มันไม่มีหรอกเวอร์ชั่นซีีดี (ที่โคจิมะร้อง) น่ะ) ร้องเพลงนี้มาหลายรอบกับหลายคน แต่ว่าเค้กในแต่ละรอบอารมณ์ไม่เหมือนกันเลย เปลี่ยนตามคนที่มาร้องด้วย เวอร์ชั่นที่ร้องกับโคจิมะก็กลายเป็นเค้กน่ารักๆ แถมทั้งที่ร้องเพลงนี้ครั้งแรก แต่มีบรรยากาศเฉพาะตัวเสมือนเป็นเพลงของตัวเอง ท่าเต้นก็เป็นท่าเต้นของโคจิมะเอง เท็นเป็นคนร้องออริจินอลเพลงนี้ จะแพ้ไม่ได้เลยต้องพยายามเป็นพิเศษ โคจิมะปฏิเสธว่าไม่จริงเลย ตัวเองก็แทบลิ้นห้อยกับการพยายามตามออริจินอลให้ทัน

ว่าไปก็แอบอยากฟังเงือกใต้ทะเลลึกของคู่นี้บ้าง

นอกจากนี้นี่ยังเป็นครั้งแรกของมิลเลียนที่ให้คนเดิมร้อง 2 เพลงต่อเนื่อง (ไม่นับลีดเดอร์)

23. Chiisa na Koi no Ashioto

เนื้อเพลงพูดถึงการที่คนในเพลงได้พบเจอกับคนสำคัญ ที่ทำให้อยากเปลี่ยนตัวเองเพื่อจะได้คู่ควรกับการอยู่เคียงข้างเขาคนนั้น และเพื่อจะบอกความรู้สึกไปให้ได้สักวัน เปลี่ยนไปทีละเล็กทีละน้อยโดยเชื่อมั่นว่าตัวเองจะต้องทำได้

เนื้อเพลงนี้มองได้หลายแง่ มองเป็นคาเรนร้องให้ P หรือยุนก๊องร้องให้คาเรนก็ได้ ยุนก๊องตอนร้องเพลงนี้บนเวทีมิลเลียนสามเซ็นได เราฟังแล้วเหมือนเธอร้องให้ตัวเองฟัง เป็น message ที่เธอพูดย้ำกับตัวเอง

ยุนก๊องกับคาเรนนี่เหมือนกันจริงๆ นะ เป็นคนที่อยากเชียร์มากเวลาอยู่บนเวที ;w; ยุนก๊องที่ทำท่าเหมือนพร้อมจะเป็นลมเพราะความตื่นเต้นทุกเมื่อจนเพื่อนๆ พากันเป็นห่วง เวลาที่ร้องเพลงเท่งี้ทำโคตรดี

ค่อยๆ เปลี่ยนตัวเองไปพร้อมกับคาเรนนะ…..

24. Kimi Dake no Kakera

*น้ำตาระเบิดไทม์*

ได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างของเพลงนี้ในคอน แอบเสียวว่าจะร้องไห้มั้ยตอนดูแผ่น ระเบิดจริงอะไรจริง

ยูจะเปิดตัวมากลางแสงไฟในท่านั่ง ซึ่งท่านั่งนี้เอามาจากการ์ดคำทักทายของยามาโตะนาเดชิโกะ  ในคอมเมนทารี่ยูจะเผยว่าตอนแรกก็จะออกมาร้องเพลงนี้แบบปกติแหละ ทีนี้ไปคุยกับทีมงานว่าอยากจะนั่งคุกเข่าสักช่วงในตอนร้องเพลงนี้ ทำเอาทีมงานตอบกลับมาน้ำเสียงซีเรียส “คุกเข่าเหรอ….” (ฮา) เพราะในคอนเสิร์ตไม่มีใครนั่งคุกเข่าร้องเพลงแบบนี้ ไหนจะติดเรื่องคอสตูมอีก ยูจะบอกว่าขนาดตัวเองเสนอเองยังรู้สึกเลยว่าตอนยืนนี่ยืนย้ากยาก (แต่ก็ยืนได้อย่างสมูทดี)

ชอบเพลงนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะเนื้อเพลงดีงาม ซึ้งมาก ฟังแล้วจะร้องไห้ เลยรีบแปลให้เสร็จก่อนแผ่นออก

แต่อิมเมจที่เรารู้สึกตอนฟังจาก CD กับดูในคอนไม่เหมือนกันค่ะ ในแผ่นมันมีฟีลเหมือนเอมิลี่ให้กำลังใจพร้อมแอบอิน ทุกข์ตามเราด้วยหน่อยนึง แต่ในคอนนี่ไม่ใช่เลย อาจเพราะท่าเต้น+สีหน้าด้วย อารมณ์ของเพลงนี้เลยเปลี่ยนเป็นเพลงให้กำลังใจมากขึ้น เอมิลี่ไม่ได้อมทุกข์ตามเราแล้ว บรรลุไปอีกขั้นนึง (ฮา) เปรียบเทียบยังไงดีหว่า….ถ้าใน CD เราเห็นภาพเอมิลี่ลูบหลังปลอบ ในคอนนี้เราเห็นภาพเอมิลี่กอดปลอบ…..ประมาณนั้น ตัวยูจะเองบอกในคอมเมนทารี่ด้วยว่าปกติตัวเองเป็นฝ่ายได้รับกำลังใจเสมอ เลยอยากเป็นฝ่ายให้กำลังใจบ้างตามเนื้อเพลงนี้…..อาห์ แปลว่าสิ่งที่ยูจะอยากสื่อมันส่งมาถึงเราแล้วล่ะค่ะ เพราะรู้สึกตามนั้นจริงๆ ก่อนฟังคอมเมนทารี่อีก T^T

ยูจะเล่าบรรยากาศตอนร้องว่า คนดูไม่แกว่งแท่งไฟกันเลย ยืนถือเฉยๆ หมด ไม่รู้เพราะเพลงก่อนหน้าเป็นบัลลาดด้วยรึเปล่า ภาพนั้นทำให้เธอรู้สึกว่าโปรดิวเซอร์ตั้งใจดู ตั้งใจฟัง คงจะยอมรับ (ที่นั่งตอนต้นเพลง) สินะ เลยทำให้ร้องได้อย่างวางใจจนจบด้วยดี

25. Kuusou Bungaku Shoujo

สิ่งที่คิดตอนดูเพลงนี้ (ตั้งแต่ไดเจสต์แล้ว) คือ “ร้องดีกว่าคอนสองเยอะเลย ดูตื่นเต้นน้อยลง มั่นใจมากขึ้น”

และตามคาด ท่าเต้นเพลงนี้สวยอ่อนช้อยอยู่แล้ว คิดมาตั้งแต่คอนสองว่าอยากเห็นตอนเต้นกับแดนเซอร์จัง พอมีแดนเซอร์มาเต้นด้วย เพลงนี้ยิ่งดูสวยงามขึ้นมาอีกเป็นกอง ถึงยูริโกะสาย Vi แต่มิคคุสาย Da นะ สเตตัสท็อปของมิลเลียนอีกต่างหาก 👏👏👏

มิคคุบอกในคอมเมนทารี่ว่าตอนร้องเพลงนี้ครั้งแรกคือร้องบนเวทีใหญ่เลย (หมายถึงคอนสอง)  แต่ตอนนั้นทำไม่ได้ดั่งใจ จนกลายเป็นเพลงที่รู้สึกเจ็บใจเล็กๆ ทว่ารอบเซ็นไดนี้เธอไม่ตื่นเต้นมากนัก รีแล็กซ์กว่าตอนนั้น เลยคิดว่าตัวเองกับยูริโกะคงเติบโตขึ้นมาหน่อยนึงแล้วล่ะมั้ง

คนที่เคยดูคอนสอง น่าจะจำกันได้ว่า MC ช่วงท้ายของวันสองที่มิคคุร้องเพลงนี้ มิคคุบอกว่าตัวเองไม่ใช่คนร้องเพลงดีนัก แต่อยากร้องเพลงนี้ให้เพราะ ให้ออกมาดี เพราะเป็นเพลงสำคัญของยูริโกะ แต่เพื่อนๆ มิลเลียนคนอื่นบอกว่า “ไม่จำเป็นต้องร้องให้เพราะหรอก แค่สื่อความเป็นยูริโกะออกมาก็พอ”

ความเป็นยูริโกะงั้นเหรอ…..เด็กชอบหนังสือ เลยเป็นคนที่จินตนาการกว้างไกล พลังจินตนาการล้นเหลือกว่าคนอื่นๆ เธอมักพูดเรื่องราวที่เกิดจากจินตนาการของเธอให้คนอื่นฟังอย่างสนุกสนาน ดึงทุกคนเข้าไปในโลกแห่งจินตนาการในหัวสมองของเธอ

…..อาจจะเพราะทรงผมด้วยก็ได้ เราว่าเราเห็นยูริโกะอยู่บนเวทีจริงๆ…..ยูริโกะที่สร้างโลกในเนื้อเพลงนี้ออกมา แล้วดึงคนดูเข้าไปเคลิ้มในโลกใบนั้น

26. Kawaranai Mono

โอย มันช่าง emotional สุด sentimental มาก (´°̥̥̥̥̥̥̥̥ω°̥̥̥̥̥̥̥̥`) เพลงนี้ไม่เคยถูกร้องในอีเวนท์หรือคอนใดๆ ของมิลเลียนเลย นี่คือ “ครั้งแรก” จริงๆที่เพลงนี้ถูกร้อง แถมในสถานการณ์ที่เหมาะสมที่สุด

เนื้อหาของเพลงนี้เป็นเรื่องราวที่ใช้ธีมเป็น “การจบการศึกษา” ของเหล่าสาวน้อยที่กำลังจะเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ต่อไป มองย้อนวันวานเก่าๆ ที่ผ่านมา แม้จะกังวลกับอนาคตที่รออยู่แต่เชื่อว่าความทรงจำสวยงามต่างๆ ในอดีตกับพวกพ้องในปัจจุบันจะคอยช่วยผลักดันให้ไปข้างหน้าต่อได้ พร้อมกับอธิษฐานขอบางสิ่งบางอย่างเอาไว้ในตอนจบของเพลงนี้

มิคคุกับนันสึในวันที่ 7 ก.พ. 2016 ทั้งสองคนต่างอายุ 19 ย่าง 20 ปี นั่นหมายความว่าพอถึงคอน 4th พวกเธอจะอายุ 20 ปี เข้าวัยผู้ใหญ่ของญี่ปุ่นแล้ว เพราะฉะนั้นการที่ร้อง “ณ จุดนี้” จึงยิ่งทำให้ความหมายของเพลงนี้ลึกซึึ้งกว่าออริจินอลดั้งเดิมไปอีก ถ้าไม่ใช่สองคนนี้ ณ จุดนี้ก็คงไม่ emotional ขนาดนี้ (´°̥̥̥̥̥̥̥̥ω°̥̥̥̥̥̥̥̥`) ต่อให้เป็นมิคคุนันมาร้อง แต่ถ้าเป็นอีก 2-3 ปีให้หลังก็คงไม่ได้อารมณ์พีคแล้วล่ะ

ตอนที่เขียนบล็อกนี้ ไดเจสต์ออกมาถึงรอบฟุคุโอกะ ยังไม่เห็นของมาคุฮาริ สิ่งที่เพลงลีดเดอร์ของรอบนี้ต่างจากรอบอื่นคือ นันสึมองมิคคุตลอด หากลองเปรียบเทียบกับเพลงลีดเดอร์รอบอื่น จะพบว่าลีดเดอร์ไม่มองกันเลยจนกว่าจะเดินมาอยู่ใกล้กัน (แต่เปียวน์โคโรไม่รู้ เพราะตอนเขียนอยู่ ไดเจสต์ยังไม่ออก)

ตอนช่วงอินโทรเพลง นันสึก็มองไปทางมิคคุแล้ว อาจเพราะรู้ว่าท่าเต้นบังคับให้มิคคุต้องหันมาทางตัวเอง
ก็เลยรอสบตา อยากเห็นสีหน้ามิคคุในตอนนี้เหมือนกันแฮะ

ชอบท่าเต้นที่โยกเอวตามจังหวะเพลง ดูสง่าและเข้ากับเพลงมาก แถมดันใช้ไฟส้ม ทำให้นึกถึงตอนเย็นๆ ในห้องเรียนอีก (อ้างอิงจากเนื้อเพลง) ตอนที่ลีดเดอร์อีกคนเดินลงมาด้านล่าง ของรอบนาโกยะกับฟุคุโอกะจะเดินมาพรวดเดียวเลย แต่รอบเซ็นไดจะค่อยๆ ขยับเข้ามา มิคคุบอกในคอมเมนทารี่ว่าดีใจกับการการกำกับเวทีตรงนี้

เท่าที่สังเกต ไม่รู้มโนไปเองอีกรึเปล่า เหมือนนันสึใกล้จะน้ำตาระเบิดตลอดเวลาที่ร้องเพลงนี้ แต่พยายามกลั้น

ฮว้ากกกกก ความดีงามของตอนลงบันได….ให้ภาพอธิบายแทน ชัดเจน
รอบอื่นๆ ตอนที่ลีดเดอร์อีกคนเดินลงมา อีกคนก็เต้นไป ไม่มีหันมองหรือยืนรอแบบนี้
(อาจเพราะท่าเต้นเพลงนี้เป็นงี้ด้วยรึเปล่านะ?

ตามที่หัวบล็อกจั่วไว้ เรื่องราวของรอบนี้คือ “การเติบโต” รอบเซ็นไดนี้เป็นคู่ลีดเดอร์กลุ่มอายุเกือบน้อยสุดของมิลเลียน ยังไม่ 20 ทั้งคู่ หากลองมองเรื่องราวของเนื้อเพลง Kawaranai Mono เป็น “คอนเสิร์ตวันนี้” แล้วล่ะก็……ลงล็อคเป๊ะ

เปิดด้วยลีดเดอร์ ปิดด้วยลีดเดอร์….เปิดด้วยเพลงวัยใสกำลังโต เติบโตรับประสบการณ์ความรู้สึกต่างๆ ผ่านการแสดงวันนี้ และปิดด้วยเพลงเตรียมก้าวสู่เป็นวัยผู้ใหญ่ เพลงแรกทั้งคู่หันหลังชนกัน ส่วนเพลงสุดท้ายหันหน้าเข้าหากัน….จะมองเป็นมิคคุ-นันสึก็กระแทกใจ มองเป็นยูริโกะ-อันนะก็กระแทกใจอีก ไม่รอดสักทาง _(:3」∠)_

เพื่ออรรถรส เลยแอบแปลเพลงนี้ไว้ด้วยล่ะ

MC5

แต่ละคนพูดความรู้สึกของตัวเองปิดคอน

27. Welcome!!

หลังจากจบเพลงนี้ ลีดเดอร์สองคนจะพุดปูทางไปยังเพลง Thank You! รอบนาโกยะพูดว่า arigatou พอมารอบนี้เป็น Thank you ค่ะ

28. Thank You!

ช่วงครึ่งแรกของเพลงได้ขยับตัวฟรีสไตล์ มองว่าใครวิ่งหาใครบ้างก็สนุกดีนะคะ

ในคอมเมนทารี่ มิคคุบอกว่ารอบนี้ทำตัวเหลิงหน่อย เพราะตัวเองเป็นลีดเดอร์ เลยตั้งใจจะไปหาให้ทั่วถึงทุกคน แต่กลับเป็นจุดที่ตื่นเต้นที่สุดเหมือนกัน เพราะคนอื่นก็กำลังร้องเพลงอยู่ ตัวเองเข้าไปแหย่ไปทักทายตอนร้องเพลงแล้วอีกฝ่ายจะเห็นรึเปล่า จะเป็นการรบกวนมั้ย ทุกคนต่างพากันว่าบอกเข้าใจดี

พอร้องจบก็แนะนำแดนเซอร์ มิคคุมองจอบนพื้นเวที มองบทเพื่อพูด MC ปิด

“จริงๆ อยากบอกว่าเสียดายมากที่…..อ๊ะ…….นี่ฉันต้องเป็นคนพูดเหรอ”

“ใช่ๆ”

มิคคุบอกในคอมเมนทารี่ว่าลืมซะสนิทว่าตัวเองต้องพูดคำนี้ จนกระทั่งถึงคิวจริงนั่นแหละ สำหรับเธอ ประโยคนี้คือคำพูดสำคัญที่คอยฉุดดึงคอนเทนต์นี้มาตลอด แล้วตัวเองพูดจะดีเหรอ เลยชะงักไปนิดนึง

มิคคุกับนันสึพูดคำนั้นพร้อมกัน ทุกคนร่ำลาคนดูกลับเข้าหลังเวที เหลือแค่มิคคุกับนันสึสองคน

“ไม่อยากกลับเลยเนอะ”

“งั้นอยู่ที่นี่ตลอดไปเลยมั้ยw”

“เดี๋ยวก็ต้องเรียกคนอื่นออกมาอีกน่ะสิ”

“จริงด้วย ไหนจะรถไฟฟ้าอีก”

“ใช่ รถไฟฟ้า” (หมายถึงรถไฟฟ้ากลับบ้าน)

“งั้นกลับกันเถอะ”

ขึ้นบันไดมาบนชั้นดาวแดง สองสาวก็สวมกอดกัน นันสึชิงร้องไห้ไปก่อนแล้ว มิคคุเลยลูบหัว จากนั้นเป็นภาพนี้

ถัดจากกอดก็เป็นจับมือ เหมือนได้ยินเสียงสาว (ที่ไม่ใช่ผู้หญิง) แตก
เป็นภาพน่ารัก เลอค่า…..ที่สื่อธีมของรอบนี้ได้ดีที่สุด

ทั้งคู่หันหลังกลับมา มองหน้าส่งสัญญาณให้กันแล้วเอ่ย “ขอบคุณ” แก่คนดู นันสึร้องไห้กระจุยกระจายไปแล้ว ส่วนมิคคุไหลออกมานิดๆ แต่ยังพอยั้งอยู่ ทั้งสองคนโบกมือให้คนดู มิคคุลูบหัวแปะๆ นันสึอีกทีแล้วจูงมือกันกลับเข้าไป

ภาพล้ำค่าตอนสวมกอดลูบหัว เชิญดูจากแผ่นค่ะ

Ending

ยังเป็นฟอร์แมทเดียวกับแผ่นนาโกยะ ภาพที่เอามาใส่ end roll เป็นภาพในบุ๊คเล็ต

ยังอารมณ์ค้างอยู่เลย....มองมิคคุนันแล้วรู้สึกเหมือนมองลูกหลานคนข้างบ้าน ปลื้มใจแทนที่เด็กสองคนนี้น่าจะได้ช่วงเวลาวัยรุ่น 青春 โค้งสุดท้ายในการสร้างความทรงจำดีๆ ประทับใจไว้ได้อย่างคุ้มค่า....お疲れ様!

ยังอารมณ์ค้างอยู่เลย….มองมิคคุนันแล้วรู้สึกเหมือนมองลูกหลานคนข้างบ้าน ปลื้มใจแทนที่เด็กสองคนนี้น่าจะ
ใช้ช่วงเวลาวัยรุ่น 青春 โค้งสุดท้ายก่อนอายุ 20 ในการสร้างความทรงจำดีๆ ประทับใจไว้ได้อย่างคุ้มค่า….お疲れ様!

Silhouette Talk

ยูริโกะกับอันนะปลาบปลื้มกับคอนเสิร์ตวันนี้ ร้องไห้ดีใจกันสองคน นาโอะเข้ามาเจอก็บอกว่าร้องไห้กันทำไมเนี่ย เดี๋ยวมีสัมภาษณ์ต่อนะ ตอนที่คุยกันอยู่ เมกุมิเข้ามาแจมด้วย ทั้งสามคนแปลกใจที่เมกุมิก็มาดู (ในบท นาโอะขึ้นแสดงรอบนี้เหมือนกันกับยุยต้ง) พอนาโอะพูดถึงเรื่องที่ตัวเองกับเมกุมิต้องเป็นลีดเดอร์รอบต่อไป เสียงคนดูร้องโอ้กันเต็ม (อารมณ์ไฮป์) แต่เมกุมิบอกว่าไม่ห่วงหรอก เพราะมีนาโอะอยู่ นาโอะได้แต่เอือมว่าเมกุมิช่างไม่ทุกข์ร้อนอะไรจริงๆ แล้วก็ฮึด เอาวะ เอาให้เต็มที่

เสียงคนดูยังมีคนร้องโหอยู่เป็นหย่อมๆ เพราะตอนนั้นคงไม่มีใครคิดว่าจะมีละครเงาจำลองการส่งไม้ต่อของลีดเดอร์ทุกรอบ

===================================================

แผ่นโบนัส

บันทึกภาพของรีลีสอีเวนท์ LTD03 เมื่อปลายเดือน ธ.ค. 2015 ไว้ โดยมีเฉพาะส่วนคอนเสิร์ตค่ะ ไม่มีช่วงทอล์คกับเล่นเกม ความยาวทั้งหมด 41 นาที อันนี้เป็นรอบกลางคืน………เอ๊ะ? ทำไมเพิ่มจาก LTD02 ยาวจัง ถถถถ

อีเวนท์นี้ หลายคนต่างประทับใจกับควาเมอาใจใส่และนึกถึงคนดูของเคย์โกะโอเน่ซามะมากที่อยากให้ทุกคนนั่งดูกัน เพื่อคนนั่งหลังๆ จะได้เห็นชัดๆ รีลีสรอบนี้เลยนั่งเก้าอี้โบกแท่งไฟกัน

อยากไปคอนอะไรแบบนี้บ้างแฮะ เพราะชอบนั่งดูเงียบๆ มากกว่า

1. Cut. Cut. Cut.

เคย์โกะโอเน่ซามะกับอาเบะริกะซังพูดเปิดเพลงเป็นเสียงตัวละคร…..เลอค่า

ยิ่งดูอาเบะริกะซังยิ่งชอบ เป็นคนที่น่ารักมีเสน่ห์จัง…

2. Smiling Crescent

อินโทรขยายเพิ่มขึ้นมานิดนึง ดูท่าเต้นสองคนนี้เทียบกันแล้วน่าสนใจดี โจโจซังจะเต้นพลิ้วอ่อนช้อยกว่า ส่วนโมโจะ คนเห็นบ่อยๆ คงรู้ คือกระด๊อกกระแด๊กแบบร่าเริงกระฉับกระเฉง

3. Alive Factor

มิงกอสโดดดึ๋งๆ เลย() ใส่มากไปรึเปล่า ใจเย็นค่ะ()

ที่ตกใจอ้าปากค้างคือ อย่างกับเอา CD มาเปิด ไม่สิ มันเหนือกว่าเยอะเลย ฟังการแบ่งพาร์ทในซีดีก็รู้สึกแล้วนะว่าเพลงนี้ต้องร้องยากแน่ๆ

—————————————————–

ก๊อปแปะจาก log เก่าของตัวเอง

มีคนเขียนเมล์มามิลิราจิ ชมเรื่องเพลง Alive Factor ว่าเท่มาก ฟังแล้วนึกถึงไฟสีน้ำเงินเลย โคโรเลยเล่าเบื้องหลังการอัดเสียงให้ฟังนิดหน่อย

– มิงกอสพูดกับโคโรไว้ว่าอยากให้เพลงมีอิมเมจออกมาทำนองจิฮายะ=ไฟสีน้ำเงิน ชิซึกะ=ไฟสีแดง โคโรเลยดีใจมากที่มีคนฟังแล้วรู้สึกแบบนั้น
– มิงกอสอัดเสียงก่อน
– โคโรได้ฟังที่มิงกอสร้องไว้แล้วรู้สึกว่ามิงกอสเอาจริงแบบไม่กั๊กเลยนี่หว่า
– มิงกอสขู่ไว้ก่อนอัดเสียงด้วยว่า 「潰しに行くから」 แปลหยาบๆ คือ “จะถล่มให้เละ”
– เปียวน์ชมว่าเป็นสายสัมพันธ์ที่เยี่ยมมาก อารมณ์แบบวิ่งนำหน้า-วิ่งตาม โคโรบอกว่าตัวเองก็เลยร้องด้วยความรู้สึกแบบนั้นเลยคือพยายามไล่ตาม
– โคโรบอกว่าความรักของสต๊าฟสุดยอดมาก เร่าร้อนมากตอนอัด

เหมือนในโอมาเกะจะพูดเพิ่มอีก แต่สมัครเมมไม่ได้ _(:3」∠)_

เอาจริงๆ โคโรก็ปลื้มมิงกอสแบบชาบูๆ มากๆ โดยส่วนตัวอยู่แล้วอ่ะนะ…คู่แดงกับน้ำเงินนี่เหมือนกะถอดชีวิตจริงมา

—————————————————–

มันคือการดวลกันด้วยเพลงชัดๆ ทุ่มทุกอย่างที่ตัวเองมีออกมา มิงกอสเต็มที่มาก ไม่เคยเห็นเต็มที่แบบนี้ ไม่สิ ในคอนช่วงหลังๆ ร้องแต่บัลลาด หรือถ้าเพลงจังหวะมีเดียมหน่อยก็มีแต่แนวชอกช้ำ ดูทั้งสองคนไม่ยอมให้กันเลย (ดิฉันว่าดิฉันเห็นประกายไฟ) แต่สนุกกันทั้งคู่ อิ่มเอมพอใจกับอะไรบางอย่าง

หลังร้องเพลงจบ โคโรอาซึร้องไห้จนพูดต่อไม่ได้ มิงกอสต้องกอดปลอบ (เจ้าตัวบอกว่าที่ร้องไห้เพราะตื่นเต้นดีใจ) นี่คงเป็นความหมายแท้จริงของท่อน 「君に憧れ 君を待ち焦がれ さぁ歓びの調べを」 ในเนื้อเพลงนี้ เป็นอารมณ์ที่มีแต่สองคนนี้ที่ร้องด้วยกันน่ะแหละที่จะสัมผัสและเข้าใจได้

หลังจากนั้นก็เป็น MC รวมทุกคน ชอบ episode ที่โมโจะเล่าว่าตอนซ้อมเต้นเพลง Smiling Crescent โจโจซังไม่ยอมสบตาตัวเองแม้แต่ครั้งเดียว หรือจะเป็นคนขี้อาย? ขนาด อ.สอนเต้นยังทัก โจโจซังพยายามปฏิเสธว่าไม่ใช่นะ ไม่ใช่นะ มิงกอสทนไม่ไหวขอแทรก “พวกเธอชอบอีกฝ่ายเหมือนกันแท้ๆ แต่ไหงไม่ลงล็อคกันซะที” สรุปว่าโจโจซังเขินโมโจะ โมโจะน่ารักเกินไป 55555

สำหรับ MC ของมิงกอส เป็นที่ฮือฮามากในวันอีเวนท์ เพราะเป็นเรื่อง….จะว่าละเอียดอ่อนมั้ย ก็ไม่มั้ง…..แต่ message นี้จะได้ยินเป็นอย่างไรก็ขึ้นกับคนรับสาร จึงขอละไปดีกว่า เรากล่าวถึงนี่ไม่ดีแน่นอน ใครคาใจไปหาข้อมูลเอง แอบเสียดายนิดหน่อยที่ความต้องการของมิงกอสไม่เป็นจริงในท้ายที่สุด

4. Dreaming!

ร้องจบเสร็จแล้วก็กลับเข้าหลังเวทีกัน โอน่ซามะร้องไห้ด้วย ;w;

===================================================

เก็บตกประปรายจากคอมเมนทารี่

  • แบ่งเป็นสองกลุ่ม โดยลีดเดอร์จะแยกกันคนละกลุ่มอีกเช่นเคย เหมือนนาโกยะ
  • กลุ่ม 1 – นันสึ โมโจะ ยุยต้ง ริเอะชอน โปโปะจัง
  • กลุ่ม 2 – มิคคุ เท็น โคจิมะ ยูจะ ยุนก๊อง
  • ทางเดินหลังเวทีไม่เหมือนกับฮอลล์คอนเสิร์ตทั่วไป (แหงล่ะ มันเป็นสนามกีฬานิ) แถมวันคอนหนาวมาก ห้องพักกับห้องแต่งตัวอยู่ไกลกันมาก โมโจะลืมรองเท้าไว้ที่ห้องแต่งตัว ต้องวิ่งเท้าเปล่าไปเอากลับมา ที่สุดของความเย็นเฉียบ
  • เวลากินข้าว โปโปะจังจะเอาผ้ามาพันคอด้านหน้าเพระากลัวชุดเลอะ ทีนี้เจ้าตัวก็ตัวเล็ก เลยดูเหมือนผ้ากันเปื้อนเด็กอ่อนไป โมโจะถ่ายรูปกับวิดีโอของโปโปะจังไว้ด้วย ถถถถถถ แถมแชร์ลงไลน์กรุ๊ปอีก นันสึก็เอากระเป๋าตัวเองไปให้โปโปะจังสะพายแล้วถ่ายรูป พวกเธอเล่นอะไรกัน….
  • ชุด Parfait Noir ของแต่ละคนไม่ซ้ำกันเลย (ชุดคอนของมิลเลียนจะต่างกันตามจุดเล็กจุดน้อย จึงไม่มีชุดใครซ้ำกันมาตั้งแต่คอนแรกแล้ว) โดยรอบนี้แขนเสื้อของแต่ละคนไม่ซ้ำกัน ของโมโจะจริงๆ ตอนแรกเป็นโบสองอัน แต่มันรั้งไหล่ เลยเอาออกเหลืออันเดียว
  • เกิดศึกระหว่างฝ่ายคิโนโกะกับทาเคโนโกะหลังเวที ถถถถ สต๊าฟไอมาสที่นันสึคุยด้วยประจำอยู่ลัทธิคิโนโกะ เลยเอาคิโนโกะมาวางไว้เต็มไปหมดตรงที่ที่นันสึวางข้าวของตัวเอง มีชุดทำคิโนโกะไว้ให้ด้วยเสร็จสรรพอีกต่างหาก นันสึก็ทำกินวันคอนแหละ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เข้าลัทธิคิโนโกะอยู่ดี =w=
  • โมโจะเล่าว่าตอนอัด Thank You! ก็เจอสต๊าฟเถียงกันเรื่องคิโนโกะกับทาเคโนโกะ…..(สต๊าฟคะ)
  • ในหมู่สมาชิกรอบเซ็นได มีแค่มิคคุกับโมโจะที่อยู่ลัทธิคิโนโกะ
  • ริเอะชอนเป็นสัตว์เลี้ยง ตุ๊กตา พลังงานไฟฟ้า เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้าน เครื่องดูดฝุ่น ไมโครเวฟ และริเอะชอนของทุกคน
  • ช่วง MC หลังจบครึ่งแรก ทุกคนก็นึกว่าวันนั้นพูดอะไรกันน้า เหมือนจะพูดถึงแต่ของกินใช่มั้ย (ฮา) ยุยต้งพูดขึ้นมาว่า สต๊าฟกำชับว่าห้าม MC ถึงสถานที่แห่งนึงเด็ดขาด ไม่งั้นจะบันทึกลงแผ่นไม่ได้ ริเอะชอนถามว่า “ร้านเฟอร์นิเจอร์แถวนั้นใช่มั้ย?” (ฮ่าาาาาาาา ย้อนกลับไปดูที่โมโจะหลุดข้างบน) ยุยต้งบอกไม่ใช่ เหมือนจะเป็นธีมปาร์คที่ใครๆ ก็รู้จักเมื่อพูดถึงเซ็นได ที่นั่นมีเพลง CM โปรโมทสวนสนุกอยู่ ถ้าสมมุติว่าเกิดร้องเล่นกันตอน MC ล่ะก็บันทึกภาพลงแผ่นคอนไม่ได้ สุดท้ายไม่มีใครนึกออกกันว่าที่ไหน จขบ.เลยลองไปค้นข้อมูลมา คือที่นี่ค่ะ
  • โคจิมะเผยว่าแม่ชอบเท็น (ฮา) ที่ชอบเพราะว่าดูท่าทางนางเอ็นจอยกว่าคนอื่น โดดดึ๋งไปดึ๋งมา แม่เลยชอบดูเวลาที่เท็นติดกล้อง ว่าแต่เท็นเป็นหม่าม้าคิลเลอร์เรอะ คราวคอนสอง เบย์ก็มาเล่าให้ฟังว่าแม่ตัวเองติดใจเพลงหนังสือภาพ ซักถามข้อมูลคนร้องใหญ่
  • มิคคุเล่าว่าหลังจากตั้งวงบูมแล้ว ทำแขนเสื้อชุดขึ้นแสดงหลุด รีบเย็บเป็นการใหญ่ก่อนขึ้นแสดงแบบเฉียดฉิว
  • เพลง VTB มิคคุบอกว่าตัวเองได้ร้องบ่อย ร้องมา 3 ครั้งแล้ว (SSA2014, Million 3rd เซ็นได, ซีดีเกซซันมิลเลียนเล่ม 4)
    ยุนก๊อง “ซื้อแล้ว ฟังแล้ว”
    คนอื่นๆ “wwww โปรดิวเซอร์”
  • มีโปรดิวเซอร์ที่เร่าร้อนมากอยู่คนนึงในกลุ่มครึ่งหลัง……ฟังแล้วรู้สึกถึงความใกล้ชิดว่าพวกเดียวกันนี่หว่า (กร๊าก)
  • ยูจะ “สมาชิกกลุ่มนี่้เนี่ย มีคนประเภทที่พอพูดแล้วเบรกแตกอยู่เยอะสินะ ยุนก๊องซังงี้ โซระจังงี้”
    ยุนก๊อง “เอ๊ะ!!? ฉัน??? ฉันเนี่ยเหรอ!?”
    ยูจะ “ไม่ต้องมา ‘ฉันเนี่ยเหรอ’ เลย ตัวเองน่ะแหละตัวนำwwww”คนนึงเป็นโปรดิวเซอร์ไฟแรงจัดมาก ส่วนอีกคนเฮนไต
  • ยูจะ “เนี่ย อย่างตอนนี้ (เพลง Liar Rouge) มองๆ ไปก็เห็นเป็นชิโฮะร้องอยู่จริงๆ”
    ยูจะ “รอบอื่นๆ ฉันก็ไปดูไลฟ์วิวนะ แต่ความมุ่งมั่นตั้งใจที่ทุกคนทุ่มลงไปในเพลงโซโล่ อีกเรื่องเลย”
    ยุนก๊อง “ฉันตะโกนเรียกชื่อตอนดูไลฟ์วิวด้วยล่ะ”
    คนอื่น “wwwww!!!!????”
    “โปรดิวเซอร์wwwwww”
    ยุนก๊อง “คนข้างหน้าเป็นโปรดิวเซอร์ไฟแรงมาก เลยรู้สึกว่าตัวเองจะแพ้ไม่ได้”
    เท็น “แต่ไม่ยักความแตกแฮะ”
    ยูจะ “เพราะทุกคนเอาแต่มองจอไง”
    ยุนก๊อง “ทางนี้ก็จริงจังเหมือนกันค่ะ”
  • ยุนก๊อง “ถือเพ็นไลท์ประมาณ 4 แท่ง”
    เท็น “แข็งแกร่งมาก ถือยังไงเนี่ยwwww”
    มิคคุ “เสียบไว้กับสักที่เหรอ?”
    เท็น “ง่ามนิ้วอะไรงี้รึเปล่า?”
    ยุนก๊อง “อืมใช่ ประมาณนั้นแหละ”
  • ผมทวินเทลของยูจะเป็นผมที่ไปต่อมาเพราะรู้สึกว่าคราว 1st โวลุ่มผมไม่พอ ต่อก่อนหน้าวันขึ้นแสดง 1 เดือนเพื่อให้ผมปรับตัวคุ้นเคยกับผมเทียม ทีนี้หลังจบการแสดงรอบเซ็นได กลับมาอาบน้ำที่บ้าน ปรากฏว่าผมเทียมที่ไม่เคยหลุดเลยตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา กลับหลุดมาหลายกระจุก อะไรจะเป๊ะขนาดนั้น
  • ทรงผมยูริโกะของมิคคุจะมีช่างที่ทำให้ประจำอยู่ เตรียมโบมาให้พร้อมอีกต่างหาก
  • คนที่รู้ความแตกต่างระหว่างรอบนาโกยะกับรอบเซ็นไดมีแค่โคจิมะคนเดียว โคจิมะบอกว่ารอบเซ็นไดมีคนขยันจริงจังเยอะ แต่ละคนเลยซ้อมกันจนวินาทีสุดท้ายก่อนแสดง ส่วนรอบนาโกยะ ห้องของตัวเองคุยกันเล่นกันเฮฮาปาร์ตี้เพราะแก๊งคุ้นหน้าอยู่กันครบเลย (แก๊งขาประจำที่ไปนอนฟรีกินฟรีบ้านเปียวน์บ่อยๆ กลุ่มนั้นแหละ)

===================================================

ความรู้สึกหลังดูจบ

คนแสดงเปลี่ยนเกือบยกชุด ซึ่งแน่ล่ะว่าเซ็ตลิสต์ย่อมได้บรรยากาศพลิกไปเป็นอีกแบบ แต่ตามที่เขียนไปด้านบน เรารู้สึกว่าธีมของรอบนี้สื่อถึง “การเติบโต” ชัดเจนมาก ในบรรดาการแสดงทุกรอบ เรายกให้รอบเซ็นไดเป็นรอบที่เซ็ตลิสต์มีอัตราส่วนของ “แสงสว่าง” มากที่สุด (รองลงมาให้ฟุคุโอกะ) พิจารณาเซ็ตลิสต์สิคะ แทบไม่มีเพลงที่ความหมายไปทางลบเลย มีแต่เพลงสนุกๆ ใสๆ กลิ่นอายป๊อปสูงมาก เพลงที่ไม่ใช่เพลงใสก็พอลากถูไถให้เป็นสิ่งที่ทุกคนสามารถพบเจอได้ใน “ช่วงวัยรุ่น” แทบทั้งสิ้น….เพื่อน ความรัก และการโตเป็นผู้ใหญ่ รอบเซ็นไดนี้ก็มี story ของตัวเองแยกออกมาจากนาโกยะ ทำให้เริ่มมองเห็นเค้าโครงของทัวร์นี้ขึ้นมาเลาๆ แล้ว

จริงๆ ก่อนแผ่นออก จขบ.ทำเซ็ตลิสต์จำลองทัวร์แต่ละรอบไว้แล้วลองนั่งฟังไล่ดู ยอมรับว่าแค่ฟังเฉยๆ มันรู้สึก “???” เอ๊ะ ต่างกันจริงเหรอ?………พอได้ดูเองนี่ล่ะค่ะ ถึงสัมผัสสีของแต่ละรอบได้ ตอนนาโกยะที่รู้สึก “อืมมมมม” เพราะยังไม่มีรอบอื่นเป็นตัวเทียบไง พอมีรอบสอง มีตัวเทียบแล้วเลยชัดขึ้น และพอมาเทียบหลังจบแล้วยิ่งชัดขึ้นอีก (´°̥̥̥̥̥̥̥̥ω°̥̥̥̥̥̥̥̥`) ดูวนหลายรอบพอสมควร….เพราะชอบเพลงแนวสว่างๆ ด้วย มีเพลงที่ชอบเยอะอีก เพลงสิ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยนฟังออริจินอลไม่ได้แล้ว ต้องเป็นเวอร์ชั่นมิคคุนัน……หลังจากดูจบแล้วย้อนไปอ่านบล็อก ทวิตของคนที่ขึ้นแสดงรอบนี้แล้วอารมณ์ค้าง +60% โดยเฉพาะบล็อก 3 ภาคของยูจะ ควรอ่านอย่างยิ่ง

“เด็กจะเป็นลีดเดอร์ได้เหรอ?”

เชื่อว่าคำถามนี้คงผุดขึ้นในหัวของหลายคน

มิคคุกับนันสึไม่ใช่ประเภทที่ก้าวไปข้างหน้าแล้วบอกว่า “เอ้าทุกคนตามฉันมา” เหมือนคู่นาโกยะหรือเปียวน์ จุดเด่นของทั้งคู่คือ “ความรับผิดชอบและความเอาการเอางานเกินอายุ” นันสึเดิน MC ได้ดีมาก พอออกนอกเรื่องเยอะแล้วก็ลากกลับมาหรือคอยช่วยต่อประเด็นให้คุยเพิ่มได้ โดยมีมิคคุคอยช่วยเสริม และมียูจะยื่นมือเข้ามาช่วยเนืองๆ (ฮา) ส่วนทางด้านมิคคุ…..ออร่าไอดอลเธอแรงอยู่แล้ว และออร่าไอดอลเกินหน้าเกินตานี้คือปัจจัยหนึ่งที่ช่วยสร้างบรรยากาศของรอบเซ็นไดขึ้นมา

เพราะยังเป็นเด็กเลยอาจยังต้องให้คนอื่นช่วยประคอง เพราะยังเป็นเด็กถึงต้องพยายามสุดความสามารถ….ถ้ามองว่าการที่ทำให้ทุกคนพร้อมใจสามัคคีคอยช่วยซัพพอร์ทได้ ก็ถือว่าทำหน้าที่ลีดเดอร์สำเร็จแล้วล่ะมั้ง (ฮา) เท็นก็บอกในคอมเมนทารี่ว่าพอเห็นสองคนนี้พยายาม พวกตัวเองก็คิดว่าต้องพยายามเหมือนกัน

สิ่งที่ประทับใจคือ มิคคุกับนันสึ พูดในคนละเวลาคนละสถานที่ แต่พูดเหมือนกันว่า “ตอนแรกที่รู้ว่าจะเป็นลีดเดอร์รู้สึกกังวลมาก แต่พอรู้ว่าเป็นคู่กับมิคคุ/นันสึก็หายห่วง” โดยเฉพาะมิคคุ บอกว่ารอบเซ็นไดคือรอบที่ตื่นเต้นน้อยที่สุด เพราะรู้ว่ามีนันสึอยู่….ฟังแล้วรู้สึกว่า อาห์…..วัยรุ่นนี่ดีนะคะ อยากมีช่วงเวลาวัยรุ่นที่สวยงามแบบนี้บ้างจังเลย *ตาลอย* ตอนนี้ไม่สามารถฟังเซย์โจวจู้วกับสิ่งไม่มีวันเปลี่ยนจากซีดีได้อีกต่อไป ต้องเปิดไฟล์เสียงคอนนี้แทน

สำหรับรอบเซ็นได ขอจบไว้เพียงเท่านี้ค่ะ ต่อไป…OSAKA 2DAYS!!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s